1789/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1789 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1789/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντα: Ε. Π. του Α. , κατοίκου ... , ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Κωνσταντίνου Γερογιάννη και κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Αλέξανδρο Ροϊδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 652/5-6-2006 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντα για να καθοριστεί οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης, που κατατέθηκε στο Εφετείο Λάρισας και εκδόθηκε η απόφαση 358/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18-5-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Ρουμπής ανέγνωσε την από 23-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντα ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 17 παρ.2 του Συντάγματος, όπως ισχύει μετά την αναθεώρησή του, "κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του, παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση, που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο της συζήτησης στο δικαστήριο για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης.

Αν ζητηθεί απευθείας ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης, λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της σχετικής συζήτησης στο δικαστήριο. Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό".

Κατά την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου "η ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριουμένου μετά τη δημοσίευση της πράξης απαλλοτρίωσης και μόνο εξαιτίας της, δεν λαμβάνεται υπόψη". Οι διατάξεις αυτές του Συντάγματος ουσιαστικά επαναλαμβάνονται και στο άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), όπως ισχύει μετά το ν. 2985/2002, που εφαρμόζεται από 1-1-2002, όπου επιπλέον, χωρίς αντίθεση με τις προηγούμενες διατάξεις, ορίζεται και ότι "ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου λαμβάνεται υπόψη και η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριωμένου" (παρ. 1 εδάφιο τελευταίο) και "ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριωμένου μετά τη δημοσίευση της πράξης απαλλοτρίωσης και μόνο εξαιτίας της δεν λαμβάνεται υπόψη.

Επίσης δεν υπολογίζεται ανατίμηση προερχόμενη από ενέργειες του ιδιοκτήτη στο απαλλοτριούμενο, που έγιναν μετά την οριζόμενη από το άρθρο 3 ανακοίνωση της απαλλοτρίωσης και μόνο εξαιτίας αυτής". Περαιτέρω, με το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε (μαζί με τη Σύμβαση) με το ν.δ. 57/1974 και έχει αυξημένη έναντι των κοινών νόμων ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος), ορίζεται ότι "κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δικαιούται σεβασμού της περιουσίας του.

Κανένας δεν μπορεί να στερηθεί της περιουσίας του, ειμή δια λόγους δημόσιας ωφέλειας και υπό τους προβλεπόμενους από το νόμο και τις γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου όρους. Οι προαναφερόμενες διατάξεις δεν θίγουν το δικαίωμα κάθε κράτους να θέσει σε ισχύ νόμους τους οποίους ήθελε κρίνει αναγκαίους για ρύθμιση της χρήσεως αγαθών σύμφωνα με το δημόσιο συμφέρον ή για εξασφάλιση της καταβολής φόρων ή άλλων εισφορών ή προστίμων".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι, σε απαλλοτρίωση ακινήτου για δημόσια ωφέλεια, για τον προσδιορισμό της "πλήρους αποζημίωσης" λαμβάνεται υπόψη η αξία του απαλλοτριούμενου ακινήτου κατά το χρόνο της πρώτης συζήτησης ενώπιον του δικαστηρίου της αίτησης καθορισμού (προσωρινού ή οριστικού, σε περίπτωση παράλειψης του προσωρινού) της αποζημίωσης αυτής.

Εξάλλου, ο αναιρετικώς λόγος από τον αριθμ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν περιγράφονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας εκτός των λοιπών απαλλοτριουμένων ακινήτων για το ακίνητο του αναιρεσείοντος αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του εφαρμοσθέντος κανόνα δικαίου ή αν έγινε ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων, όχι όμως και όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του συναχθέντος από αυτές και με σαφήνεια διατυπωμένου αποδεικτικού πορίσματος.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, σχετικά με την ένδικη απαλλοτρίωση και των επ'αυτού επικειμένων πραγμάτων ως και τη δαπάνη μεταφοράς και μετεγκαταστάσεως της οικοσκευής τους "Δυνάμει της με αριθμό 2700/13-11-2002 απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Θεσσαλίας, που δημοσιεύτηκε στο με αριθμό 1181/31-12-2002 ΦΕΚ (τ.Δ), απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά για δημόσια ωφέλεια και ειδικότερα για την κατασκευή του έργου της επέκτασης του δαπέδου στάθμευσης των αεροσκαφών του αεροδρομίου Σκιάθου, εδαφική έκταση συνολικού εμβαδού 83,574 τ.μ.

μετά των συστατικών της, που βρίσκεται στην κτηματική περιοχή της νήσου Σκιάθου του Νομού Μαγνησίας και εικονίζεται με κλίμακα 1:1000 στα από Ιουλίου 2002 και αριθμό σχεδίου Κ02 και Κ03 κτηματολογικά διαγράμματα και στον αντίστοιχο κτηματολογικό πίνακα που έχει συντάξει ο τοπογράφος μηχανικός Β. Μ. και έχει θεωρήσει ο διευθυντής του ΥΠΜΕ-ΥΠΑ, της διεύθυνσης τεχνικών υπηρεσιών (Δ7) στις 2-9-2002.

Η απαλλοτρίωση κηρύχθηκε υπέρ του Δημοσίου και με δαπάνες της ΓΓΔΕ του ΥΠΕΧΩΔΕ ΣΑΕ 077/2002 και ειδικότερα σε βάρος του έργου με κωδικό 1995 ΣΕ 07700001 του προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.....

Η απαλλοτριούμενη έκταση βρίσκεται στην κτηματική περιφέρεια της νήσου Σκιάθου του νομού Μαγνησίας, πλησίον της πόλης της Σκιάθου δεν είναι ενταγμένη στο σχέδιο πόλεως και δεν εμφανίζει ιδιαίτερη οικιστική και τουριστική ανάπτυξη μειονεκτεί δε λόγω της ηχορύπανσης από τη λειτουργία του αεροδρομίου, αλλά εξυπηρετείται από δίκτυα ύδρευσης και ηλεκτροδότησης.

Οι απαλλοτριούμενες εκτάσεις έχουν αγροτικό χαρακτήρα χωρίς όμως σοβαρή αγροτική ανάπτυξη, οι εκτάσεις αυτές βρίσκονται σε επαφή με το υπάρχον αεροδρόμιο της Σκιάθου και εκτείνονται παράλληλα με το διάδρομο του αεροδρομίου απέχουν δε από τη θάλασσα από 500 έως 1000 μ., Στην περιοχή αυτή εμφανίζεται αραιή δόμηση έχουν δε ανεγερθεί λίγες κατοικίες μέτριας κατασκευής έως καλής, καθώς και αποθήκες, δεν λειτουργούν επιχειρήσεις παρά μόνο στο ΑΚΠ 09 έχει ανεγερθεί και λειτουργεί κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος προς εξυπηρέτηση των επιβατών του αεροδρομίου.

Επί των απαλλοτριουμένων ακινήτων υπάρχουν ελαιοπερίβολα και άλλες δενδροκαλλιέργειες, όπως επίσης και μονοετής ορισμένα δε από τα ακίνητα αυτά αρδεύονται. Στην παραπάνω εδαφική έκταση που απαλλοτριώνεται περιλαμβάνονται και το επίδικο ακίνητο, τα οποία αναφέρεται στον οικείο κτηματολογικό πίνακα με τον κτηματολογικό αριθμό ...

Από την εκτίμηση όλων αυτών των αποδεικτικών στοιχείων και λαμβάνοντας υπόψη τη θέση και τον αγροτικό χαρακτήρα της απαλλοτριούμενης περιοχής, την έλλειψη οικιστικής και τουριστικής ανάπτυξης σ' αυτή, την υποβάθμιση της περιοχής λόγω της ηχορύπανσης και με βάση τις υπάρχουσες οικονομικές και νομισματικές συνθήκες χωρίς να ληφθεί υπόψη ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας τους μετά τη δημοσίευση της ανωτέρω περί απαλλοτριώσεως αποφάσεως και μόνον εξαιτίας αυτής, το Δικαστήριο καταλήγει στην κρίση ότι, η πραγματική αξία των απαλλοτριουμένων ακινήτων κατά τον κρίσιμο χρόνο, που στην προκειμένη περίπτωση είναι αυτός της παρούσας συζήτησης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (21-9-2007), δοθέντος ότι μεσολάβησε διάστημα μεγαλύτερο του έτους μεταξύ της ημερομηνίας αυτής κι' εκείνης της συζητήσεως της αιτήσεως για τον προσωρινό προσδιορισμό ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου (12-5-2005), δεν έχει μεταβληθεί και είναι αυτή που προσδιορίστηκε με την άνω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου.

Περαιτέρω, κατά την κρίση του Δικαστηρίου ουδεμία μεταβολή επήλθε κατά τον ίδιο κρίσιμο χρόνο στην αξία των επικείμενων στα απαλλοτριούμενα ακίνητα κτισμάτων, τα οποία στην πλειοψηφία τους είναι εξοχικές κατοικίες μέτριας έως καλής κατασκευής και πρόχειρες αποθήκες όπως επίσης ουδεμία μεταβολή επήλθε στην αξία των λοιπών επικειμένων (δένδρα, περιφράξεις, πηγάδια κλπ), γι' αυτό και η πραγματική τους κατά τον κρίσιμο χρόνο ανέρχεται στα ποσά που καθορίστηκαν με την ίδια ως άνω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου.

Συνεπώς, η οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως πρέπει να καθορισθεί στα εξής ποσά: Α) Εδαφικές εκτάσεις με απόσταση από τη θάλασσα πάνω από 800 μ: Α1) με πρόσωπο σε αγροτική ή ιδιωτική οδό ή κοινόχρηστο χώρο: α) ελαιοπερίβολο αρδευόμενο στο ποσό των 9 ευρώ ανά τ.μ., β) ελαιοπερίβολο μη αρδευόμενο στο ποσό των 7,5 ευρώ ανά τ.μ., γ) λοιπές δενδροκαλλιέργειες αρδευόμενες στο ποσό των 11 ευρώ ανά τ.μ.,δ) λοιπές δενδροκαλλιέργειες μη αρδευόμενες στο ποσό των 7 ευρώ ανά τ.μ., ε) μονοετής καλλιέργεια αρδευόμενη στο ποσό των 7 ευρώ ανά τ.μ., στ) μονοετής καλλιέργεια μη αρδευόμενη στο ποσό των 4 ευρώ ανά τ.μ.

Α2) Χωρίς πρόσωπο σε οδό ή κοινόχρηστο χώρο: α)ελαιοπερίβολο αρδευόμενο στο ποσό των 8 ευρώ ανά τ.μ., β) ελαιοπερίβολο μη αρδευόμενο στο ποσό των 3,5 ευρώ ανά τ.μ., γ) λοιπές δενδροκαλλιέργειες αρδευόμενες στο ποσό των 9 ευρώ ανά τ.μ., δ) λοιπές δενδροκαλλιέργειες μη αρδευόμενες στο ποσό των 4 ευρώ ανά τ.μ., ε) μονοετής καλλιέργεια αρδευόμενη στο ποσό των 7 ευρώ ανά τ.μ., στ)μονοετής καλλιέργεια μη αρδευόμενη στο ποσό των 3 ευρώ ανά τ.μ.

Β) Εδαφικές εκτάσεις με απόσταση από τη θάλασσα από 500-800 μ: Β1) Με πρόσωπο σε αγροτική ή ιδιωτική οδό ή κοινόχρηστο χώρο: α) ελαιοπερίβολο αρδευόμενο στο ποσό των 4 ευρώ ανά τ.μ., β) ελαιοπερίβολο μη αρδευόμενο στο ποσό των 2 ευρώ ανά τ.μ., γ) λοιπές δενδροκαλλιέργειες αρδευόμενες στο ποσό των 3 ευρώ ανά τ.μ., δ) λοιπές δενδροκαλλιέργειες μη αρδευόμενες στο ποσό των 3 ευρώ ανά τ.μ., ε) μονοετής καλλιέργεια αρδευόμενη στο ποσό των 4 ευρώ ανά τ.μ., στ) μονοετής καλλιέργεια μη αρδευόμενη στο ποσό των 3 ευρώ ανά τ.μ.

Β2) Χωρίς πρόσωπο σε οδό ή κοινόχρηστο χώρο: α)ελαιοπερίβολο αρδευόμενο στο ποσό των 3,5 ευρώ ανά τ.μ., β) ελαιοπερίβολο μη αρδευόμενο στο ποσό των 2,5 ευρώ ανά τ.μ., γ) λοιπές δενδροκαλλιέργειες αρδευόμενες στο ποσό των 4,5 ευρώ ανά τ.μ., δ) λοιπές δενδροκαλλιέργειες μη αρδευόμενες στο ποσό των 2,5 ευρώ ανά τ.μ., ε) μονοετής καλλιέργεια αρδευόμενη στο ποσό των 3 ευρώ ανά τ.μ., στ) μονοετής καλλιέργεια μη αρδευόμενη στο ποσό των ευρώ ανά τ.μ.

Γ)Επικείμενα...Αριθμ.Κτηματολογικού Πίνακα (ΑΚΠ) … ιδιοκτησίας Ε. Π. του Α. (αναιρεσείοντος): α)για κτίσμα-μονοκατοικία εμβαδού 61,50 τ.μ., κατασκευή ως καλή, στο ποσό των 900 ευρώ ανά τ.μ., β)για κτίσμα αποθήκη (τσιμεντόλιθος-μέτρια), εμβαδού 10 τ.μ. στο ποσό των 160 ευρώ ανά τετρ.μέτρο και περαιτέρω: για σενάζ από οπλισμένο σκυρόδεμα σε 15 ευρώ ανά τρέχον μέτρο, πλακόστρωση με πλάκα Καρύστου..για δεξαμενή νερού όγκου 30 κυβικών μέτρων από οπλισμένο σκυρόδεμα 100 ευρώ ανα τ.μ.

κατ'αποκοπή και για βόθρο απορροφητικό πετρόκτιστο 15 κυβ.μ. 50 ευρώ ανά κυβ.μετ. και τέλος επιδίκασε στον αιτούντα-αναιρεσείοντα το ποσό των 2000 ευρώ ως δαπάνη μεταφοράς και μετεγκατάστασης της οικοσκευής του. Έτσι που έκρινε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ήτοι στην πραγματική αξία του απαλλοτριωθέντος ακινήτου του αναιρεσείοντος, έτσι ώστε δεν είναι εφικτός ο έλεγχος της ορθής ή όχι εφαρμογής του άρθρου 13 παρ.1 και 2 του ν.2882/2001.

Ειδικότερα, το Εφετείο καθορίζει ενιαία τιμή για κάθε κατηγορία ακινήτων, όπως προσδιορίζει τις κατηγορίες παραπάνω, δεν διευκρινίζει όμως σε ποια κατηγορία εμπίπτει το ακίνητο του αναιρεσείοντος, η ασάφεια δε γίνεται εντονότερη ενόψει της παραδοχής ότι στο ακίνητο αυτού βρίσκεται κτίσμα (μονοκατοικία και αποθήκη), χρησιμοποιούμενο από τον αναιρεσείοντα κατά τις διακοπές του, που το διαφοροποιούν από τα υπόλοιπα στα οποία δεν υπάρχουν κτίσματα.

Επίσης η αιτιολογία για τον καθορισμό της αξίας των επικειμένων είναι ελλιπής, αφού δεν διευκρινίζεται για ποίο λόγο δεν επήλθε καμία μεταβολή στην αξία των επικειμένων παρά τη διαδρομή χρονικού διαστήματος πλέον του έτους (28 μηνών) από το χρόνο που καθορίστηκε η προσωρινή τιμή μονάδας από το Μονομελές Πρωτοδικείο.

Επομένως οι δεύτερος, τέταρτος και πέμπτος λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως με τους οποίους προβάλλεται η από το άρθρο 19 του άρθρου 5559 ΚπολΔ πλημμέλεια είναι βάσιμοι.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τον αριθμ.17 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις. Η αντίφαση των διατάξεων πρέπει να εντοπίζεται στο διατακτικό της αποφάσεως και όχι στο αιτιολογικό, εκτός αν επέχουν θέση διατακτικού. Ενώ δεν ιδρύεται ο προκείμενος λόγος αν η αντίφαση εντοπίζεται μεταξύ αιτιολογικού και διατακτικού.

Η αντίφαση δε στο διατακτικό δημιουργεί τον προκείμενο λόγο αναιρέσεως, όταν προκαλείται τέτοια αοριστία, ώστε να εμποδίζεται η δημιουργία εκτελεστότητας της αποφάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση όπως σαφέστατα προκύπτει από το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, σε συνδυασμό με το αιτιολογικό αυτής, ουδεμία αντιφατική διάταξη περιέχεται σ'αυτό ως προς το νόμιμο και το κατ'ουσίαν βάσιμο του αιτήματος του αναιρεσείοντος ως προς την επιδίκαση σ'αυτού της δαπάνης μεταφοράς και μετεγκατάστασης της οικοσκευής του από την εξοχική κατοικία του.

Το αίτημα αυτό, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, κρίθηκε νόμιμο και κατ'ουσίαν βάσιμο εν μέρει για το ποσό των 2000 ευρώ, που ορίσθηκε με τη σχετική ρητή διάταξη να του καταβληθεί (βλ.τέλος 66ης σελίδας της προσβαλλόμενης απόφασης). Η εκ πρόδηλης παραδρομής στην 11η σειρά της 29ης σελίδας της προσβαλλόμενης αποφάσεως αναφορά ότι "το αίτημα όμως των αιτούντων της έκτης αίτησης, είναι αόριστο και πρέπει να απορριφθεί" αντί του ορθού "της έβδομης αίτησης" ουδεμία αμφιβολία δημιουργεί ως προς το ποίας αίτησης κρίνεται το νόμιμο του αιτήματος, αφού ήδη στην ίδια σελίδα έχει αναφερθεί για τη νομιμότητα του σχετικού αιτήματος (δαπάνης μεταφοράς οικοσκευής) της έκτης αίτησης (δηλονότι του αναιρεσείοντος), το οποίο στη συνέχεια έγινε δεκτό εν μέρει ως κατ'ουσίαν βάσιμο, όπως προαναφέρθηκε.

Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αριθμ.17 ΚΠολΔ τρίτος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω η αναίρεση πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή, ενώ παρέλκει η εξέταση του πρώτου εκ του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγου αναιρέσεως. Ακολούθως πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον αφορά τους εδώ διαδίκους και κατά το μέρος που αναφέρεται στους λόγους που κρίθηκαν βάσιμοι, ήτοι κατά τη διάταξη που αφορά τον καθορισμό της οριστικής τιμής αποζημίωσης για το ακίνητο του αναιρεσείοντος μετά την επ'αυτού κειμένων κτισμάτων και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εξέταση κατά το αναιρούμενο μέρος στο ίδιο Εφετείο Λάρισας, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Εξάλλου, το αναιρεσίβλητο πρέπει να υποχρεωθεί ως ηττηθέν, να καταβάλει τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (άρθρο 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθμ.358/2008 απόφαση του Εφετείου Λάρισας, καθόσον αφορά τον αναιρεσείοντα και κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το ανωτέρω αναιρούμενο μέρος στο ίδιο Εφετείο Λάρισας, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 9 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ