Legislator Case Law & Legislation
1788/2022 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appeal period for the default judgment has not expired.

Case Number 1788/2022
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the appellant's request for cassation inadmissible because the appeal period for the default judgment had not expired. The appellant challenged a final appellate court decision that had been rendered in absentia, but no proof of filing the default objection or a valid waiver of this right was submitted. The court ruled that without evidence of the expiration of the default objection period or a specific waiver, the decision remains subject to that remedy and is not yet final for cassation purposes.

Legislator headnote

AI generated

Articles 553 para. 1b, 577, 309, 321, 495 of the Code of Civil Procedure; A decision rendered in absentia is subject to cassation only after the period for filing a default objection has expired or the right to file such objection has been validly waived, rendering it final.

Keywords

AI generated
cassation appeal default judgment default objection final decision appeal period in absentia ruling inadmissible request

Cited Legislation

AI generated
Article 553 paragraph 1b of the Code of Civil Procedure
Article 577 of the Code of Civil Procedure
Article 309 paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Article 321 of the Code of Civil Procedure
Article 495 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court Case 15/2001
Supreme Court Case 45/2020
Supreme Court Case 1470/2003
Supreme Court Case 162/1997
Supreme Court Case 17/2013
Supreme Court Case 9/1996
Supreme Court Case 626/1980

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1788 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1788/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα - Εισηγήτρια, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. - Ε. Μ. τοιυ Γ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μπούτσικο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Β. Κ. του Γ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Λάλα κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/6/2016 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7594/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3412/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21/5/2021 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ.1β, 577, 309 εδ. α', 321, 495 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση, που έχει καταστεί τελεσίδικη, κατά το χρόνο άσκησης του ένδικου αυτού μέσου, δηλαδή, κατά το χρόνο κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Είναι δε τελεσίδικη η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης.

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του εφετείου, δηλαδή, η απόφαση που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, ανεξαρτήτως αν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του καθώς και γενικότερα από το αν η ερημοδικία παράγει δυσμενείς συνέπειες γι' αυτόν που ερημοδικάστηκε καθώς και αν το δικαστήριο παρέλειψε, τυχόν, να ορίσει παράβολο ερημοδικίας (Ολ.

Α.Π. 15/2001, Α.Π. 45/2020, Α.Π. 1470/2003, Α.Π. 162/1997), υπόκειται σε αναίρεση, μόνον, αφότου δεν υπόκειται, πλέον, σε ανακοπή ερημοδικίας είτε επειδή παρήλθε η κατ' άρθρο 503 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ. δεκαπενθήμερη προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης προς άσκηση αυτής, είτε επειδή ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής διάδικος, που δικάσθηκε ερήμην, παραιτήθηκε νομίμως από το ασκηθέν ένδικο μέσον ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτού, διότι, έκτοτε, αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 553 παρ.1β' του Κ.Πολ.Δ.

Και αυτό γιατί η ύπαρξη ερήμην απόφασης ενεργοποιεί αυτόματα τη δυνατότητα άσκησης κατ` αυτής ανακοπής ερημοδικίας από τον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 του Κ.Πολ.Δ.), με συνέπεια, όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας να αποκλείεται η άσκηση κατ` αυτής αίτησης αναίρεσης, η οποία, αν, παρόλα αυτά, ασκηθεί, είναι απορριπτέα και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρ. 577 παρ.1 του ίδιου Κώδικα), αφού, σε σχέση με την αναίρεση, δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ.1 εδ.

β` περ. β` του Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι, κατά των ερήμην αποφάσεων, επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους. Η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επίδοσης ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στην απόφαση που επιδόθηκε, σε συνδυασμό, πάντοτε, με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο (Ολ.Α.Π. 18/2001, Α.Π. 46/2022, Α.Π. 49/2020, Α.Π. 658/2012).

Περαιτέρω, ενόψει του ότι η δήλωση για παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ένδικου μέσου είναι έγκυρη και χωρίς να τηρηθεί ο διαδικαστικός τύπος του άρθρου 297 του Κ.Πολ.Δ, διότι ο τύπος αυτός αφορά αποκλειστικά σε παραίτηση από το δικόγραφο ή το δικαίωμα ασκηθέντος ήδη ένδικου μέσου, η παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρώς από το ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος άσκησε αναίρεση ή παραστάθηκε κατά τη συζήτηση αυτής (ως αναιρεσίβλητος), χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας.

Για το κύρος, όμως, μιας τέτοιας παραίτησης, απαιτείται ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα του υπογράφοντος την αίτηση αναίρεσης ή του παραστάντος για λογαριασμό του αναιρεσιβλήτου δικηγόρου (άρθρο 98 περ. β' του Κ.Πολ.Δ.), η έλλειψη, όμως, της οποίας μπορεί να καλυφθεί με έγκριση, εκ των υστέρων, του διαδίκου, με συνέπεια, λόγω της αναδρομικής ενέργειας της έγκρισης, που αφορά στην παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας, να ισχυροποιείται αναδρομικά η παραίτηση από το χρόνο ασκήσεως της αναίρεσης και να θεωρείται η απόφαση τελεσίδικη από τότε και, ως εκ τούτου, να υπόκειται σε αναίρεση από το ίδιο χρονικό σημείο (Ολ.Α.Π. 17/2013, Ολ.Α.Π. 9/1996, Ολ.Α.Π. 626/1980).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση από 21-5-2021 (3623/500/24-5-2021) αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η εκδοθείσα, κατά την τακτική διαδικασία, ερήμην του εναγομένου-εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσιβλήτου (και συνεπώς δυνάμενη να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας), 3412/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία, αφού έγινε τυπικά και ουσία δεκτή η έφεση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά της 7594/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εξαφανίστηκε η ως άνω εκκληθείσα απόφαση και, στη συνέχεια, κρατήθηκε και δικάστηκε η αγωγή, απορρίφθηκε ως μη νόμιμο το αίτημα, με το οποίο η ενάγουσα ζητούσε την καταδίκη του εναγομένου στην καταβολή των δαπανών άρσης των ελαττωμάτων και των ελλείψεων του έργου και, κατά τα λοιπά, έγινε δεκτή η αγωγή ως ουσία βάσιμη.

Από τα στοιχεία της δικογραφίας και συγκεκριμένα από την 7863Β'/12-2-2021 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών Ε. Δ. προκύπτει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στον ερήμην δικασθέντα ως εφεσίβλητο (ήδη αναιρεσίβλητο), ώστε να αρχίσει η, κατ' άρθρο 503 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ., σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 144 του ίδιου Κώδικα, δεκαπενθήμερη προθεσμία άσκησης της ανακοπής ερημοδικίας, δεν προσκομίζεται, όμως, ούτε γίνεται επίκληση βεβαίωσης του αρμόδιου γραμματέα περί ασκήσεως ή μη του ένδικου αυτού μέσου κατά της εν λόγω αποφάσεως ούτε προκύπτει ότι εχώρησε παραίτηση του φερόμενου ως αναιρεσιβλήτου από το δικαίωμά του να ασκήσει το ως άνω ένδικο μέσο.

Ειδικότερα, από το 2.264/19-9-2022 δικαστικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας-Ελένης Γαβριήλογλου, που περιέχεται στο φάκελο της δικογραφίας, προκύπτει ότι ο αναιρεσίβλητος χορήγησε στο δικηγόρο Αθηνών Σπυρίδωνα Λάλλα -που τον εκπροσώπησε κατά τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης- γενική πληρεξουσιότητα όπως, εκτός των άλλων, παρίσταται και αντιπροσωπεύει αυτόν σε όλα τα Ελληνικά Δικαστήρια και παραιτείται από ένδικα μέσα.

Συνεπώς, με την ως άνω συμβολαιογραφική πράξη, δεν χορηγήθηκε στον ως άνω δικηγόρο ειδική πληρεξουσιότητα για παραίτηση από το ένδικο μέσο της ανακοπής ερημοδικίας κατά της ως άνω εφετειακής αποφάσεως (αναιρεσιβαλλομένης). Με τα δεδομένα αυτά, ενόψει του ότι δεν προκύπτει, μετά βεβαιότητας, η τελεσιδικία της προσβαλλόμενης με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης απόφασης, καθόσον δεν προσκομίζεται η σχετική βεβαίωση του γραμματέα περί μη ασκήσεως κατ' αυτής (αναιρεσιβαλλομένης) ανακοπής ερημοδικίας από τον ερημοδικασθέντα κατ' έφεση εναγόμενο-εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσίβλητο ούτε προκύπτει έγκυρη παραίτηση τούτου από την άσκηση του εν λόγω ένδικου μέσου, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη τη συζήτηση της από 21-5-2021 (3623/500/24-5-2021) αίτησης της Ε.-Ε. Μ. για αναίρεση της 3412/2020 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Οκτωβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις26 Οκτωβρίου 2022.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ