Supreme Court dismisses appeal against lower court's rejection of construction contract claim due to lack of legal basis.

Απόφαση 1788 / 2006 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1788/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: ...... Παραστάθηκε ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας ..... και διόρισε πληρεξούσιο δικηγόρο της τον Γεώργιο Μακριδάκη, ο οποίος δήλωσε ότι η αναιρεσείουσα παραιτείται από το δικόγραφο της από 3 Ιουλίου 2003 αναίρεσης ως προς τους 1ο, 4η, 5η, 6η και 7η εκ των αναιρεσιβλήτων, καθώς επίσης και από τον πρώτο λόγο της αναίρεσης.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου εν προκειμένω δια του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και δια του Υπουργού των Οικονομικών, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Αλέξανδρο Ροϊλό, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ως προς το οποίο η αναιρεσείουσα παραιτήθηκε, 2) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σοφοκλή Στεφανίδη, 3) Κοινοπρακτικής Ενώσεως Προσώπων με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΕΤΡΟ", που εδρεύει στη Γερμανία και στη Γαλλία, νομίμως εκπροσωπουμένης δια του αντικλήτου της στην Ελλάδα κ.

Πολύκαρπου Τσαπάρα, η οποία εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο της Σεραφείμ Τσούκο, 4) Ανώνυμης Ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GENERALI HELLAS - ΤΖΕΝΕΡΑΛΙ ΕΛΛΑΣ ΑΕΑΖ", που εδρεύει στο Αμαρούσιο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 5) Ανώνυμης Ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ALLIANZ-ΑΛΛΙΑΝΖ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 6)Ανώνυμης Ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, δι' εαυτήν και δια την συγχωνευθείσα Ανώνυμη Ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΑΣΤΗΡ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και 7) Ανώνυμης Ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΣΤΙΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στο Αμαρούσιο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο και ως προς τις οποίες η αναιρεσείουσα παραιτήθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-10-1997 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, την από 23-10-1998 προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση αγωγή της 2ης ήδη αναιρεσίβλητης και την από 28-4-1999 πρόσθετη παρέμβαση των 4ης 5ης 6ης και 7ης ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 175/2000 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 5211/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3 Ιουλίου 2003 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν η αναιρεσείουσα και οι 2η και 3η εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Ρήγας ανέγνωσε την από 6 Ιανουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκαν την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή η αναιρεσείουσα παρητήθη νομοτύπως της αιτήσεώς της ως προς τους 1ο, 4η, 5η, 6η και 7η των αναιρεσιβλήτων και του πρώτου λόγου της αιτήσεώς της.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν παρεβιάσθη κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, που ορίζει ότι όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, προκύπτει ότι για την ύπαρξη αδικοπραξίας και κατά συνέπεια υποχρεώσεως του δράστη σε αποζημίωση του παθόντος, απαιτείται η ζημία να προξενηθεί από το δράστη παρανόμως αλλά και υπαιτίως, δηλαδή από δόλο ή αμέλεια, η παράνομη συμπεριφορά του υπαιτίου να οφείλεται σε πράξη ή παράλειψη αυτού και να υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της ζημιογόνου πράξεως ή παραλείψεως και της επελθούσης ζημίας.

Η προξενηθείσα δε από το δράστη ζημία είναι παράνομος, όταν προσβάλλεται με την ενέργειά του ιδιωτικό δικαίωμα του παθόντος ή έστω ατομικό συμφέρον αυτού, το οποίο, όμως, προστατεύεται από τη διάταξη που παραβιάζεται. Για να υπάρξει όμως δικαίωμα αποζημιώσεως σε περίπτωση προσβολής ατομικού συμφέροντος απαιτείται η υπαιτίως παραβιαζομένη διάταξη να είναι προστατευτική του προσβαλλομένου ατομικού συμφέροντος ή τουλάχιστον και αυτού.

Εξάλλου, στα άρθρα πρώτο με τον τίτλο "Ίδρυση - Μορφή", δεύτερο με τον τίτλο "καταστατικό", τρίτο με τον τίτλο "κύρωση σύμβασης", τέταρτο με τον τίτλο "Μεταβίβαση δικαιωμάτων του Δημοσίου στην εταιρεία" και έκτο με τον τίτλο "Οργάνωση της εταιρείας" του ν. 1955/1991, ορίζονται αντιστοίχως τα εξής: "1. Ιδρύεται νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με τη μορφή της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Ανώνυμος Εταιρεία". 2.

Η Εταιρεία λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας. Σκοπός της Εταιρείας είναι η μελέτη, κατασκευή, οργάνωση, διοίκηση, λειτουργία, εκμετάλλευση και ανάπτυξη του δικτύου υπόγειου σιδηροδρόμου του Νομού Αττικής. Κυρώνεται και έχει ισχύ νόμου η σύμβαση που υπογράφτηκε στην Αθήνα την 19η Ιουνίου 1991 μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου αφ' ενός και της κοινοπραξίας "Ολυμπιακό Μετρό" αφ' ετέρου για το έργο "Υπόγειος Σιδηρόδρομος Πρωτεύουσας [ΜΕΤΡΟ - ΑΘΗΝΑΣ].

Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, παραχωρούνται και μεταβιβάζονται στην Εταιρεία, χωρίς αντάλλαγμα, όλα τα πάσης φύσης δικαιώματα και υποχρεώσεις του Δημοσίου που απορρέουν από το έργο "Σήραγγα Μετρό Σεπόλια Αττική" και από τη Σύμβαση με την Κοινοπραξία "Ολυμπιακό Μετρό" που κυρώνεται με το άρθρο τρίτο του παρόντος νόμου, η δε Εταιρεία υποκαθιστά το Ελληνικό Δημόσιο σε όλες ανεξαιρέτως τις διατάξεις της Σύμβασης αυτής.

Και από την ισχύ του παρόντος νόμου η Εταιρεία καθίσταται αυτοδικαίως ο "Κύριος του Έργου" και ο "φορέας κατασκευής του Έργου" και γενικά όλων των έργων που εμπίπτουν στους σκοπούς αυτής. Περαιτέρω, στο άρθρο τριακοστό πρώτο με τον τίτλο "Προσαρμογή Τεχνικής Προσφοράς στις συμβατικές διατάξεις και στις απαιτήσεις του αντικειμένου του Έργου" της ανωτέρω Σύμβασης Εργολαβίας Μετρό που εκυρώθη με το άρθρο τρίτο του ν. 1955/1991, ορίζεται ότι 31.2 "Για την υλοποίηση του κατ' αποκοπήν αντικειμένου οι οριστικές μελέτες θα είναι σύμφωνες με όσα αναφέρονται στα συμβατικά τεύχη και θα βασίζονται και θα συμφωνούν σε γενικές γραμμές με την τεχνική προμελέτη και με τις παρατηρήσεις της Υπηρεσίας για την προμελέτη αυτήν". 31.2.1 "ΡΥΘΜΙΣΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΝ" 31.2.1.1 "θα εξασφαλισθεί υποχρεωτικά η προσπέλαση με τα σχετικά τροχοφόρα σε οιαδήποτε παρόδια κτίρια και εγκαταστάσεις για την εξυπηρέτηση των χρήσεων που αυτά στεγάζουν ή απαιτεί η λειτουργία τους και ειδικότερα σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης [πυρκαιά, ασθένεια κ.λ.π.].

Η προσπέλαση αυτή θα εξασφαλίζεται έστω και με δίοδο των τροχοφόρων μέσα από εργοταξιακούς χώρους. Στην περίπτωση παρόδιων καστημάτων που απαιτούν συνεχή είσοδο έξοδο οχημάτων για τη λειτουργία τους, ο Ανάδοχος θα εξασφαλίσει την απρόσκοπτη προσπέλαση των τροχοφόρων προς αυτά [π.χ. πρατηρίων βενζίνης κ.λ.π.] εάν αυτό είναι δυνατό, χωρίς να παρεμποδίζει την κανονική εκτέλεση των εργασιών, γεγονός που θα εξετάζεται ειδικά σε κάθε περίπτωση πριν από την έναρξη των εργασιών". 31.2.1. 2 " Στο Σταθμό Μαβίλη καθ' όλη τη διάρκεια των εργασιών θα εξασφαλισθούν επί της Λεωφ.

Βασ. Σοφίας τουλάχιστον δύο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και θα εξασφαλίζεται η πρόσβαση οχημάτων στα νοσοκομεία Αιγινήτειο και Αρεταίειο. Κατά τη φάση 1 της κατασκευής η πρόσβαση στην οδό Αιγινήτου παραμένει κλειστή". Τέλος, στο άρθρο τριακοστό δεύτερο της ιδίας ως άνω Σύμβασης ορίζεται ότι 32.1. "ΡΥΘΜΙΣΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ".

Με εξαίρεση τις προβλέψεις των άρθρων 31 και 32 του παρόντος οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις θα γίνουν σύμφωνα με την τεχνική προσφορά του Αναδόχου". 32.1.1 "Κατά τη διάρκεια της κατασκευής του έργου η ρύθμιση της κυκλοφορίας θα γίνει γενικά σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στα τεύχη της δημοπράτησης. 32.1.2 "Ο Ανάδοχος θα υποβάλει κυκλοφοριακές μελέτες για την ευρύτερη περιοχή κάθε εργοταξίου και αν προτείνει λύσεις διαφορετικές από τις προβλεπόμενες στα τεύχη θα είναι δυνατόν να εγκριθούν παρεκκλίσεις από τις αρχικές απαιτήσεις, όπως οι ακόλουθες που εγκρίνονται".

Εν προκειμένω, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα εξέθεσε με την από 31.10.1997 αγωγή της ότι τυγχάνει μισθώτρια του επί της οδού Αιγινήτου αριθμ. 4, στην Αθήνα, διώροφου στεγασμένου χώρου, για τη στέγαση, λίπανση και πλύση αυτοκινήτων, καθώς και για τη διάθεση υγρών καυσίμων, ότι με την από 19.6.1991 σύμβαση έργου, που καταρτίσθη μεταξύ του πρώτου των εναγομένων Ελληνικού Δημοσίου, ως εργοδότη [κυρίου του έργου] και της τρίτης των εναγομένων κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΕΤΡΟ" ως εργολάβου [αναδόχου] και εκυρώθη με το ν. 1955/1991, η τελευταία ανέλαβε, έναντι αμοιβής, την εκτέλεση του έργου "ΜΕΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ", ενώ από την ισχύ του νόμου αυτού, η ιδρυθείσα και έχουσα την εποπτεία του όλου έργου δεύτερη των εναγομένων ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ", υποκατεστάθη στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ως άνω εργοδότη Ελληνικού Δημοσίου και έγινε αυτοδικαίως ο κύριος του έργου και ο φορέας κατασκευής αυτού, ότι όλοι οι εναγόμενοι είχαν την υποχρέωση εξασφαλίσεως της απρόσκοπτης προσπελάσεως των τροχοφόρων προς το μισθωμένο χώρο, κατά παράβαση δε των άρθρων 31 και 32 της προαναφερομένης, κυρωθείσης με νόμο, εργολαβικής συμβάσεως, που προστατεύουν και το ατομικό συμφέρον αυτής, η τρίτη των εναγομένων ανάδοχος κοινοπραξία, κατά μήνα Σεπτέμβριο του έτους 1994, εγκατέστησε, κατά την πρώτη φάση κατασκευής, εργοτάξιο του ΜΕΤΡΟ στη συμβολή της Λεωφόρου Βασ.

Σοφίας με την οδό Αιγινήτου, όπου και ο Σταθμός του Μεγάρου Μουσικής [όπως μετονομάσθη ο Σταθμός Μαβίλη] και έτσι απεκλείσθη παντελώς, έκτοτε, μέχρι την άσκηση της αγωγής, η είσοδος οχημάτων στην οδό Αιγινήτου από την εν λόγω λεωφόρο και στη συνέχεια η ίδια εναγομένη επέλεξε και η δεύτερη των εναγομένων ενέκρινε ως εκτελεστικό και εποπτικό όργανο του πρώτου αυτών Ελληνικού Δημοσίου, την περιμετρική κυκλοφοριακή ρύθμιση δια των οδών Σεμιτέλου, Μιχαλακοπούλου και Παπαδιαμαντοπούλου, με είσοδο των οχημάτων από την τελευταία στην οδό Αιγινήτου, αντί να επιλέξει και να εγκρίνει καθεμία απ' αυτές κατά παρέκκλιση, την υποδειχθείσα απ' αυτήν [ενάγουσα], λύση της απευθείας από τη Λεωφόρο Βασ.

Σοφίας εισόδου στην οδό Αιγινήτου, μέσω του, σε αχρησία, ακινήτου, ιδιοκτησίας του Μ.Τ.Σ., λύση της οποίας, άλλωστε, η υλοποίηση ήταν εφικτή, αφού η ανάδοχος τρίτη εναγομένη δεν προέβαλε λόγο αδυναμίας πραγματοποιήσεώς της και ότι εξαιτίας της εσφαλμένως επιλεγείσης και εγκριθείσης λύσεως, ενόψει και της ανεπαρκούς αστυνομεύσεως της περιοχής από το πρώτο εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο και της αδυναμίας κατά συνέπεια υλοποιήσεως απ' αυτό της εκπονηθείσης από την τρίτη των εναγομένων μελέτης κυκλοφοριακής ρυθμίσεως, η οποία προέβλεπε επίσης τη δημιουργία χώρου ελιγμών, τη διπλή κατεύθυνση οχημάτων και την απαγόρευση στάσεως και στάθμευσεως και στις δύο πλευρές της οδού Αιγινήτου, περιορίσθη η δυνατότητα προσβάσεως οχημάτων στο μισθωμένο χώρο, όπου ασκούσε την εμπορική της δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να υποστεί, κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.1994 μέχρι 31.1.1996, τις αναφερόμενες θετικές και αποθετικές ζημίες, ζήτησε δε να αναγνωρισθεί η εις ολόκληρον υποχρέωση των εναγομένων να της καταβάλουν, ως αποζημίωση για την αποκατάσταση των ζημιών, το ποσό των 51.904.271 δραχμών.

Το Εφετείο έκρινε απορριπτέα την αγωγή, δεχθέν με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του ότι αυτή "κατά το μέρος που στρέφεται κατά των δεύτερης και τρίτης των εναγομένων, πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμη, καθόσον τα ιστορούμενα πραγματικά περιστατικά δεν συνθέτουν το απαραίτητο προς στοιχειοθέτηση της κατ' άρθρο 914 ΑΚ αδικοπραξίας, στοιχείο της παράνομης συμπεριφοράς.

Ειδικότερα εφόσον το άρθρο 31 της κυρωθείσας με το ν. 1955/1991, εργολαβικής σύμβασης, που τέθηκε για την προστασία του γενικού συμφέροντος και δευτερευόντως του συμφέροντος των ατόμων, μεταξύ των οποίων και η ενάγουσα, που διατηρούν καταστήματα πλησίον των έργων, όπου απαιτείται η συνεχής είσοδος - έξοδος οχημάτων για τη λειτουργία τους, ορίζει ότι "κατά τη φάση 1 της κατασκευής [του σταθμού Μαβίλη, μετονομασθέντος στη συνέχεια σε σταθμό Μεγάρου Μουσικής], η πρόσβαση στην οδό Αιγινήτου παραμένει κλειστή", δεν θεμελιώνεται παρανομία των οργάνων των πιο πάνω εναγομένων από τον αποκλεισμό της πρόσβασης των οχημάτων από τη Λεωφ.

Βασ. Σοφίας προς την οδό Αιγινήτου, ενόψει, άλλωστε, και του ότι η ενάγουσα ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι η φάση 1 της κατασκευής περατώθηκε κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα [από 1.1.1994 μέχρι 31.1.1996]. Πέραν, όμως αυτού, η ανάδοχος του έργου τρίτη των εναγομένων κοινοπραξία, όχι μόνο δεν παραβίασε τη πιο πάνω διάταξη, αλλά αντίθετα αν και δεν είχε σχετική υποχρέωση απ' αυτή, αφού ορίζει η τελευταία [διάταξη] σε άλλο σημείο ότι "Στην περίπτωση παρόδιων καταστημάτων που απαιτούν συνεχή είσοδο/έξοδο οχημάτων για τη λειτουργία τους, ο Ανάδοχος θα εξασφαλίσει την απρόσκοπτη προσπέλαση των τροχοφόρων προς αυτά [π.χ.

πρατηρίων βενζίνης κ.λ.π.], εάν αυτό είναι δυνατό, χωρίς να παρεμποδίζει την κανονική εκτέλεση των εργασιών", ούτε από τα τεύχη δημοπράτησης και την τεχνική προσφορά της, παρόλα αυτά εξασφάλισε την προσπέλαση των τροχοφόρων προς τους εκμισθούμενους χώρους της ενάγουσας επί της οδού Αιγινήτου αριθμ. 4, με τη ρύθμιση της κυκλοφορίας των οχημάτων περιμετρικώς διά μέσου των οδών Σεμιτέλου - Μιχαλακοπούλου - Παπαδιαμαντοπούλου, με είσοδο των οχημάτων από την τελευταία στην οδό Αιγινήτου και με πρόβλεψη στη σχετική μελέτη απαγόρευσης στάσης και στάθμευσης και στις δύο πλευρές της οδού Αιγινήτου, διπλής κατεύθυνσης των οχημάτων και δημιουργίας χώρου ελιγμών σ' αυτή.

Τέλος και τα διαλαμβανόμενα στην αγωγή με κάποια αοριστία ότι δηλαδή όφειλε η ανάδοχος του έργου τρίτη εναγομένη να επιλέξει και η εποπτεύουσα το έργο δεύτερη εναγομένη να εγκρίνει κατά παρέκκλιση του άρθρου 31, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 32 της ίδιας πιο πάνω εργολαβικής σύμβασης, την υποδειχθείσα από την ενάγουσα λύση της απευθείας από τη λεωφόρο Βασ.

Σοφίας και μέσω οικοπέδου ιδιοκτησίας του Μ.Τ.Σ. εισόδου των οχημάτων στην οδό Αιγινήτου προς αποτελεσματική εξασφάλιση της προσπέλασης τροχοφόρων στην επιχείρησή της, δεν θεμελιώνουν επίσης παρανομία των οργάνων των παραπάνω εναγομένων, καθόσον αφενός δεν υπήρχε συμβατική ή νόμιμη υποχρέωση της αναδόχου να εξασφαλίσει πρόσβαση των οχημάτων στην οδό Αιγινήτου, όπως προαναφέρθηκε και αφετέρου με το άρθρο 32 παρέχεται ευχέρεια και δεν επιβάλλεται υποχρέωση στην ανάδοχο του έργου, σε περιπτώσεις που αυτή κρίνει απαραίτητο για την εξασφάλιση της καλύτερης εκτέλεσης των εργασιών, να προτείνει λύσεις διαφορετικές από τις προβλεπόμενες στα τεύχη δημοπράτησης, ώστε να εγκριθούν παρεκκλίσεις από τις αρχικές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις".

Επομένως, το Εφετείο, που απέρριψε την έφεση της αναιρεσειούσης και την κατεδίκασε στα δικαστικά έξοδα, ορισθέντα, δυνάμει των άρθρων 176, 182 § 1 και 183 ΚΠολΔ, ως προς τις εν λόγω εναγόμενες και ήδη μόνες αναιρεσίβλητες, βάσει του αντικειμένου της αγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 101 § 1, σε συνδυασμό προς τα άρθρα 107 § 1 και 100 § 1 του Δικηγορικού Κώδικα, δεν παρεβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου τις προαναφερθείσες ουσιαστικές διατάξεις.

Κατ' ακολουθίαν, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, λόγος της αιτήσεως είναι αβάσιμος.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς επί ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός προϋποθέτει ουσιαστική διάγνωση αγωγής ή ισχυρισμού, μη συντρέχων επί κρίσεως περί της νομιμότητας αυτών.

Εν προκειμένω, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση έκρινε, κατά τα προεκτεθέντα, μη νόμιμη την αγωγή. Επομένως, ο σχετικός, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, λόγος της αιτήσεως είναι απαράδεκτος.

Επειδή οι λοιποί, εκ του άρθρου 559 αρ. 8, 10 και 14 ΚΠολΔ, λόγοι της αιτήσεως είναι απορριπτέοι, ως απαράδεκτοι, ένεκα της αοριστίας τους, διότι δεν διαλαμβάνεται στην αίτηση ποίος συγκεκριμένος αυτοτελής και ουσιώδης ισχυρισμός ελήφθη ή δεν ελήφθη υπόψη, παρά τη μη πρόταση ή την πρότασή του, ποίο ουσιώδες πράγμα έγινε δεκτό χωρίς απόδειξη και ποίο απαράδεκτο, ακυρότητα ή έκπτωση εκηρύχθη ή δεν εκηρύχθη παρά το νόμο. Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3.7.2003 αίτηση της εταιρίας ..... περί αναιρέσεως της υπ' αρ. 5211/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των δευτέρας και τρίτης των αναιρεσιβλήτων εκ χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ για κάθε μία.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ