Supreme Court partially allows appeal on mitigation claim due to lack of specific reasoning in lower court decision.

Απόφαση 1787 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1787/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μ. Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου - Εισηγήτρια και Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Φεβρουαρίου 2018, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου Δασούλα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1)Θ. Β. του Κ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Χαλκίδας, ο οποίος δεν εμφανίστηκε, 2) Ν.Δ. του Π., κρατούμενου στο Κατάστημα ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο Δημήτριο Κοτύλια, ο οποίος ορίστηκε με την υπ' αριθ. 36/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου και 3)X...

L... του A., κρατούμενου στο Κατάστημα ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Αλετρά, για αναίρεση της υπ'αριθ. 328/2017 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά. Με πολιτικώς ενάγουσες τις: 1)Μ. Σ. του Β., κάτοικο ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Π. Π. και 2)Α. Θ., κάτοικο ..., η οποία δεν εμφανίστηκε. Το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και oι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις: α)από 26-6-2017 αίτηση αναιρέσεως του Ν.υ Δ. και β)υπ'αριθ.πρωτ. 204/9-1-2018 αίτηση - δήλωση αναιρέσεως του X...

L..., οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 5/18.

Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί το αίτημα αναβολής και: α) να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η αίτηση του αναίρεσης του κατηγορουμένου Θ. Β., β) να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά τον κατηγορούμενο X... L... και μόνο ως προς τη διάταξη αυτής με την οποία απορρίφθηκε ο αυτοτελής ισχυρισμός περί συνδρομής στο πρόσωπο του της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2α'Π.Κ και ως προς τη διάταξη περί επιβληθείσης ποινής και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της και γ) να απορριφθεί η από 26-6-2017 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου Ν.υ Δ..

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατά το άρθρο 513 παρ. 1 εδ.γ' ΚΠΔ, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους λοιπούς διαδίκους στο ακροατήριο του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, με κλήση που επιδίδεται σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 ΚΠΔ και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166 ΚΠΔ, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. α του ίδιου κώδικα, εάν ο αιτών την αναίρεση δεν εμφανισθεί, η αίτησή του απορρίπτεται.

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό και προς εκείνη της παρ. 3 του άρθρου 513 ΚΠΔ, προκύπτει ότι αν, κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, δεν εμφανισθεί στο ακροατήριο του Αρείου Πάγου ο αιτών την αναίρεση προσηκόντως, ήτοι με συνήγορο ή δεν εκπροσωπηθεί απ αυτόν, αν και κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τα άνω άρθρα (155 - 161 ΚΠΔ), και εντός της προθεσμίας που ορίζει το ανωτέρω άρθρο (166 ΚΠΔ), για να παραστεί, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται και καταδικάζεται ο αναιρεσείων, κατά το άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ, στα δικαστικά έξοδα (ΑΠ 683/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, από το από 10-1-2018 αποδεικτικό επίδοσης του υπαλλήλου του ΚΚ Χαλκίδας Η. Π., προκύπτει ότι ο αναιρεσείων Θ. Β. κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (155 παρ. 3 ΚΠΔ) από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με επίδοση σχετικής κλήσης και ανακοίνωση του περιεχομένου της στον ίδιο, προκειμένου να εμφανισθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Αυτός όμως, μετά την απόρριψη του αιτήματος του για αναβολή που υπέβαλε ως άγγελος ο δικηγόρος Δ.Ζορμπάς δεν εμφανίστηκε προσηκόντως, δηλαδή μετά ή δια συνηγόρου, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου. Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να του επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ), κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό αναφερόμενα.

II. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474, 476 παρ.1, 509 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι, για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια, απορρίπτεται (άρθρ. 513 παρ.1 εδ.

α' ΚΠΔ).

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων Ν. Δ. άσκησε ενώπιον του αναπληρωτή διευθυντή του καταστήματος ..., αναίρεση στην οποία διαλαμβάνονται επί λέξει τα εξής "ΔΕΝ ΔΙΚΑΣΤΗΚΑ ΒΑΣΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ (ΚΑΚΟΔΙΚΙΑ)". Στην αίτηση αυτή, με αυτό το περιεχόμενο, δεν περιέχεται κανένας σαφής και ορισμένος λόγος αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ και ως εκ τούτου η εν λόγω αναίρεση είναι απαράδεκτη, πρέπει να απορριφθεί και καταδικαστεί ο άνω αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ) κατά τα στο διατακτικό αναφερόμενα.

III. Η υπό κρίση, υπ' αρ. πρωτ. 204/ 9-1-2018, αίτηση-δήλωση του αναιρεσείοντα X... L. προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αρ. 328/2017 τελεσίδικης απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά, με την οποία αυτός κηρύχθηκε ένοχος για τις αξιόποινες πράξεις της συμμορίας, ληστείας κατά συρροή, απόπειρας ληστείας, επικίνδυνης σωματικής βλάβης και απλής συνέργειας σε ληστεία και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης 20 ετών και 8 μηνών, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ). Είναι συνεπώς τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

IV. Κατά την διάταξη του άρθρου 380 παρ. 1 ΠΚ, όποιος με σωματική βία εναντίον προσώπου ή με απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος ή ζωής αφαιρεί από άλλον ξένο εν όλω ή εν μέρει κινητό πράγμα ή τον εξαναγκάζει να του το παραδώσει για να το ιδιοποιηθεί παρανόμως, τιμωρείται με κάθειρξη. "Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι το έγκλημα της ληστείας είναι σύνθετο.

Στοιχεία του εγκλήματος αυτού είναι, αφ' ενός μεν η κλοπή αφ' ετέρου δε η παράνομη βία. με την οποία ο δράστης αποβλέπει στην κάμψη της αντίστασης του θύματος, που μπορεί να επιτευχθεί και με αδράνεια αυτού. Έτσι η ληστεία συγκροτείται από την αντικειμενική υπόσταση της κλοπής (αρθρ. 372 ΠΚ) και της παράνομης βίας (αρθρ. 330 ΠΚ).

Το δεύτερο αυτό έγκλημα (παράνομη βία) είναι υπαλλακτικώς μικτό. Οι τρόποι πραγμάτωσης της αντικειμενικής υπόστασης μπορούν να εναλλαχθούν. Δηλαδή, στην περίπτωση της ληστείας, η παράνομη βία μπορεί να συνίσταται είτε σε σωματική βία κατά του θύματος είτε σε απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο ζωής.

Ως σωματική βία νοείται εκείνη που επιδρά κατά τρόπο άμεσο στο σώμα του εξαναγκασμένου και υπερνικά την προβαλλόμενη ή αναμενόμενη αντίσταση του. Αν η ληστεία τελείται με την άσκηση σωματικής βίας. δεν απαιτείται να προκαλείται επικείμενος κίνδυνος σώματος ή ζωής. Υποκειμενικώς, απαιτείται δόλος του δράστη που περιλαμβάνει τη γνώση ότι το πράγμα είναι ξένο, κατέχεται από άλλον και δεν υπάρχει συναίνεση εκείνου, τη θέληση να αφαιρέσει το πράγμα από την κατοχή του άλλου και να το υπαγάγει στην κατοχή του ή την κατοχή τρίτου με σκοπό την παράνομη ιδιοποίηση και τη θέληση χρήσης σωματικής βίας ή απειλών προς αφαίρεση του πράγματος (ΑΠ 1275/2016).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 42 παρ. I του ΠΚ, " όποιος, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα, επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, τιμωρείται, αν το κακούργημα ή πλημμέλημα δεν ολοκληρώθηκε, με ποινή ελαττωμένη". Ως αρχή εκτέλεσης θεωρείται κάθε ενέργεια του δράστη, η οποία αποτελεί τμήμα, εν όλω ή εν μέρει, της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος που έχει αποφασίσει να τελέσει και που οδηγεί κατευθείαν στην πραγμάτωση αυτού ή τελεί προς αυτή σε άμεση και αναγκαία σχέση συνάφειας, ώστε κατά την κοινή αντίληψη, να θεωρείται τμήμα αυτής, προς την οποία θα κατέληγε αμέσως, αν δεν ήθελε ανακοπεί για οποιοδήποτε λόγο.

Από το συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων των άρθρων 42 παρ.1 και 380 παρ.1 του ΠΚ, προκύπτει ότι το έγκλημα της ληστείας, βρίσκεται σε απόπειρα, όταν εκείνος που το αποφάσισε, επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσής του. τέτοια δε θεωρείται κάθε ενέργεια του δράστη, η οποία, σε περίπτωση επιτυχούς έκβασής της, οδηγεί στην πραγμάτωση της αντικειμενικής του υπόστασης, δηλαδή την αφαίρεση του κινητού ή την παράδοσή του στο δράστη, καθώς και εκείνη, η οποία τελεί σε τέτοια συνάφεια ή σε τέτοιο οργανικό σύνδεσμο με την ανωτέρω πράξη, ώστε, κατά τη φυσική αντίληψη των πραγμάτων, μπορεί να θεωρηθεί ως αναπόσπαστο τμήμα και συστατικό μέρος αυτής, ενόψει του όλου σχεδίου του δράστη.

Το έγκλημα θεωρείται τετελεσμένο ευθύς ως εκείνος που αφαίρεσε το ξένο πράγμα από την κατοχή του άλλου, θέσει αυτό ολοκληρωτικά στη δική του φυσική εξουσία, έστω και για ελάχιστο χρόνο (ΑΠ 866/2009). Εξάλλου, κατά δε την έννοια της διάταξης του άρθρου 45 ΠΚ, συναυτουργία είναι η άμεση ή διαδοχική σύμπραξη περισσοτέρων από ένα προσώπων στην τέλεση εγκλήματος, που διαπράττουν με κοινό δόλο.

δηλαδή με συναπόφασή τους. την οποία έλαβαν είτε πριν από την πράξη τους είτε κατά την τέλεσή της και καθένας τους γνωρίζει, ότι και ο άλλος ή οι άλλοι απ' αυτούς ενεργεί ή ενεργούν με δόλο τέλεσης της πράξης και θέλει ή αποδέχεται να ενώσει τη δράση του με τη δράση των άλλων, οπότε η "από κοινού" τέλεση αξιόποινης πράξης μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή στο ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες επί μέρους πράξεις των συμμετόχων, ταυτόχρονες ή διαδοχικές.

Έτσι. στην κατά συναυτουργία τέλεση του εγκλήματος της ληστείας η σύμπραξη των περισσότερων συμμέτοχων συνίσταται ή στο ότι ο καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση αυτής ή στο ότι ο καθένας γίνεται άμεσος αυτουργός κατά την εκτέλεση ενός από τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης, που συγκροτούν το έγκλημα της ληστείας, οπότε με την ενέργεια του αυτή πραγματώνει συγχρόνως ή διαδοχικώς πράξη της αντικειμενικής υπόστασης του ανωτέρω εγκλήματος (ΑΠ 291/2016).

V. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 308 παρ. 1 και 309 του ΠΚ, αν η σωματική βλάβη τελέσθηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη, επιβάλλεται στον υπαίτιο φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Εντεύθεν προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, που αποτελεί επιβαρυντική περίπτωση της σωματικής βλάβης του άρθρου 308 Π.Κ., απαιτείται, αντικειμενικώς, πρόκληση της σωματικής βλάβης του άρθρου 308 παρ. 1, ακόμα και όλως ελαφράς, κατά τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντος ή βαριά σωματική βλάβη αυτού, κατά την έννοια, ως προς την τελευταία, του άρθρου 310 παρ. 2 του ΠΚ, και υποκειμενικώς δόλος, δηλαδή γνώση της αφηρημένης δυνατότητας του κινδύνου της ζωής ή της βαριάς σωματικής βλάβης και θέληση ή αποδοχή του υπαιτίου να προξενήσει σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας (ΑΠ 339/2017, ΑΠ 1070/2011). Για τη στοιχειοθέτηση όμως του εγκλήματος αυτού θεμελιώδη σημασία έχει ο επικίνδυνος τρόπος τέλεσης της προξενηθείσας σωματικής βλάβης που είναι ζήτημα πραγματικό και αντικειμενικό. Αξιολογείται επομένως όχι το επελθόν αποτέλεσμα, αλλά το χρησιμοποιηθέν μέσο, ο τρόπος ενέργειας, το ευπαθές ή μη του πληγέντος τμήματος του ανθρωπίνου σώματος, η προσφορότητα του μέσου που χρησιμοποιήθηκε κτλ (ΑΠ 1070/2011).

VI. Από τη διάταξη του άρθρου 98 ΠΚ που ορίζει ότι "Αν περισσότερες από μια πράξεις του ίδιου προσώπου συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, το δικαστήριο μπορεί, αντί να εφαρμόσει τη διάταξη του άρθρου 94 παρ. 1 ΠΚ, να επιβάλει μία και μόνο ποινή για την επιμέτρηση της το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το όλο περιεχόμενο των μερικότερων πράξεων" σαφώς συνάγεται, ότι έγκλημα κατ' εξακολούθηση είναι το τελούμενο από το ίδιο πρόσωπο και απαρτιζόμενο από περισσότερες ομοειδείς πράξεις που χωρίζονται μεταξύ τους χρονικά αλλά προσβάλλουν το ίδιο έννομο αγαθό και κάθε μία από αυτές περιέχει πλήρη τα στοιχεία ενός και του αυτού εγκλήματος, συνδέονται δε μεταξύ τους με την ύπαρξη της ίδιας απόφασης για την εκτέλεσή τους.

Θεμελιώδης, λοιπόν, όρος προς στοιχειοθέτηση της υπόστασης του εγκλήματος κατ' εξακολούθηση είναι το ομοειδές των μερικότερων πράξεων, εφόσον δε αυτές στρέφονται κατά προσωποπαγούς έννομου αγαθού, όπως είναι η ζωή, η σωματική ακεραιότητα η προσωπική ελευθερία, η τιμή, η αγνεία, δεν αρκεί μόνον η ταυτότητα της απόφασης προς εκτέλεση των επί μέρους ομοειδών πράξεων, δηλαδή η ενότητα του δόλου του δράστη, αλλά και η ταυτότητα του προσβαλλόμενου αγαθού, υπό την έννοια ότι ο φορέας του πρέπει να είναι πάντα ο ίδιος, διότι σε διαφορετική περίπτωση που φορέας των (προσωποπαγών) εννόμων αγαθών που προσβάλλονται είναι διαφορετικά πρόσωπα τότε υπάρχει πραγματικά συρροή εγκλημάτων (ΑΠ 1275/2016).

VII. Περαιτέρω κατά το άρθρο 47 παρ. 1 ΠΚ, που έχει τον υπότιτλο "απλός συνεργός", όποιος εκτός από την περίπτωση της παρ. 1 στοιχ. β' του προηγούμενου άρθρου παρέσχε με πρόθεση σε άλλον οποιαδήποτε συνδρομή πριν από την τέλεση ή κατά την τέλεση της άδικης πράξης που διέπραξε, τιμωρείται ως συνεργός με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83).

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, απλή συνέργεια συνιστά οποιαδήποτε συνδρομή υλική ή ψυχική, θετική ή αποθετική, η οποία παρέχεται στον αυτουργό (χωρίς να είναι άμεση), εφόσον εκείνος που την παρέχει γνωρίζει ότι ο αυτουργός διαπράττει ορισμένο έγκλημα. Για την πράξη της απλής συνέργειας υποκειμενικά απαιτείται δόλος του συνεργού, ο οποίος συνίσταται στη γνώση της τέλεσης από τον αυτουργό ορισμένης αξιόποινης πράξης και στη βούληση ή αποδοχή να συμβάλει με τη συνδρομή του, στην πραγμάτωσή της.

Η συνδρομή του απλού συνεργού, όπως αναφέρθηκε, δύναται να είναι είτε υλική είτε ψυχική. Η ψυχική συνδρομή δύναται να παρασχεθεί με την ενεργό παρουσία του απλού συνεργού στον τόπο της πράξης, με την ενίσχυση της απόφασης που ο αυτουργός έχει πάρει για την τέλεση της πράξης καθώς και η ενθάρρυνση αυτού καθ' οιονδήποτε τρόπο, όπως αυτή που γίνεται με φωνές, χειρονομίες, με την παρότρυνση για την τέλεση της πράξης ή την παροχή υπόσχεσης για συγκάλυψη του εγκλήματος με την εξάλειψη των ιχνών του. (ΑΠ 52/2017) VIII.

Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠΔ. όταν εκτίθενται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί υπαγωγής των αποδειχθέντων περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της (ΑΠ 8/2017, ΑΠ 226/16).

Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι, κατ'αρχήν, αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικές συνθήκες τέλεσής του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή που προκύπτει από τα περιστατικά που αναφέρονται σ' αυτή, εκτός εάν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία, για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος), όπως π.χ.

στην ψευδορκία, ή η επιδίωξη ορισμένου σκοπού περαιτέρω (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση) (ΑΠ 66/2017), οπότε η ύπαρξη τέτοιου δόλου πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως (ΑΠ 290/2016). Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, για την πληρότητα της αιτιολογίας, πρέπει να προκύπτει ότι το δικαστήριο, για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι ορισμένα μόνον κατ' επιλογήν.

Αρκεί δε ο κατ' είδος προσδιορισμός τους γενικώς, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία τι προέκυψε χωριστά από το καθένα και χωρίς να απαιτείται να αναφέρεται από ποιό συγκεκριμένα αποδεικτικό μέσο προέκυψε η κάθε παραδοχή, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα από αυτά δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα.

Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους (εγγράφων, μαρτυρικών καταθέσεων), ούτε απαιτείται να ορίζεται ποιό βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Δεν αποτελούν λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. (ΑΠ 74/2016).

IX. Λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 περ. Ε' του ΚΠΔ, και η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το Δικαστήριο αποδίδει στη διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το Δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης (OΛΑΠ 2/2011, ΑΠ 75/2016).

Χ. Στην προκείμενη περίπτωση, το Πενταμελές Εφετείο Πειραιά, με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 328/2017 απόφασή του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικούς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι, από τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη του και μνημονεύει κατ' είδος, αποδείχθηκαν τα εξής: "Ο πρώτος, δεύτερος ο αναιρεσείων X...

L... του A. τρίτος και τέταρτος των κατηγορουμένων, ενεργώντας με πρόθεση και έχοντας ως σκοπό τον πορισμό οικονομικού οφέλους ενώθηκαν στις αρχές Ιουνίου του 2014, προκειμένου να διαπράξουν περισσότερα κακουργήματα και συγκεκριμένα τις πράξεις των διακεκριμένων περιπτώσεων κλοπής και των ληστειών έναντι απεριόριστου αριθμού πολιτών.

Τελούσαν δε τις πράξεις αυτές με εναλλασσόμενους ρόλους και τη μέθοδο δράσης που πιο κάτω εκτίθεται..........Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι ο α' κατηγορούμενος α) Στον …, την 1-7-2014 και περί ώρα 13.05'. οδηγώντας δίκυκλη μοτοσυκλέτα και έχοντας ως συνεπιβάτη του τον β' κατηγορούμενο, (σημ.αναιρεσείοντα L...) προσέγγισε αιφνιδιαστικά το υπ'αριθμ.

κυκλοφορίας ...92 ΙXΕ αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε η Σ. Κ.... επί της συμβολής των οδών ...., παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα στο συγκατηγορούμενό του να αποβιβασθεί πλησίον του ως άνω οχήματος, να ανοίξει τη θύρα του οδηγού του ως άνω οχήματος με τη χρήση σωματικής βίας και ειδικότερα, επιφέροντας δυνατό κτύπημα στο άνω δεξιό άκρο της ανωτέρω οδηγού-παθούσας, να αφαιρέσει την τσάντα που η τελευταία έφερε μαζί της και η οποία περιείχε μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "SAMSUNG" μαζί με δύο κάρτες "SIM" με αριθμούς κλήσης ..., μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "SAMSUNG" μαζί με μία κάρτα "SIM" με αριθμό κλήσης "...", το χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων εκατό (2.100) ευρώ, το Δελτίο Αστυνομικής ταυτότητας της, την άδεια ικανότητας οδηγού, μία πιστωτική κάρτα της Εθνικής Τράπεζας, τα κλειδιά της οικίας της, καθώς και διάφορα προσωπικά αντικείμενα, ενώ στη συνέχεια, αμέσως μετά την εκ νέου επιβίβαση του συγκατηγορουμένου-συνεπιβάτη του στην δίκυκλη μοτοσυκλέτα, να αναπτύξει ο κατηγορούμενος ταχύτητα αναχωρώντας προς άγνωστη κατεύθυνση.

Το ότι οι κατηγορούμενοι συμμετείχαν στην ως άνω πράξη προκύπτει από τα προσκομιζόμενα έγγραφα και δη τα έγγραφα της COSMOTE, προκύπτει παρουσία των ως άνω κατηγορουμένων στο χώρο της ληστείας και επικοινωνία αυτών πριν την πράξη της ληστείας και παρακολούθηση της παθούσας. β) Στο … στις 3-7-2014 και περί ώρα 11.30', ενεργώντας με πρόθεση, παρείχε απλή συνδρομή στον - εκ των συγκατηγορουμένων του- X...

L..., κατά την τέλεση εκ μέρους του τελευταίου της αξιόποινης πράξης της ληστείας, καθόσον δέχθηκε, οδηγώντας δίκυκλη μοτοσυκλέτα και έχοντας ως συνεπιβάτη τον ανωτέρω συγκατηγορούμενό του, να προσέγγισε αιφνιδιαστικά την πεζή Σ. Μ..., που βάδιζε ανυποψίαστη επί της συμβολής των οδών ..., παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα στον συγκατηγορούμενό του, να αποβιβασθεί πλησίον της ανωτέρω πεζής-παθούσας, με τη χρήση σωματικής βίας, να αφαιρέσει από αυτή, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που η τελευταία έφερε μαζί της και η οποία περιείχε μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "ΝΟΚΙΑ" μαζί με μία κάρτα "SIM" με αριθμό κλήσης "...", το χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ, το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας της με αριθμό ...

μία κάρτα αναλήψεων της ..., βιβλιάρια καταθέσεων της Εθνικής Τράπεζας, καθώς και τα κλειδιά της οικίας της, ενώ στη συνέχεια, αμέσως μετά την εκ νέου επιβίβαση του συγκατηγορουμένου - συνεπιβάτη του στην δίκυκλη μοτοσυκλέτα, να αναπτύξει ο κατηγορούμενος ταχύτητα αναχωρώντας προς άγνωστη κατεύθυνση. Η παθούσα αναγνώρισε τους κατηγορουμένους ως τους δράστες της ως άνω πράξης . ... ...δ) … στις 11 -8-2014 και περί ώρα 11.20', ο πρώτος και δεύτερος (σημ.

αναιρεσείων) των κατηγορουμένων αφού μετέβησαν αρχικά στο υποκατάστημα της Τράπεζας "…" ..., και παρακολουθώντας το εν λόγω τραπεζικό κατάστημα εντόπισαν την πελάτισσα Α. Θ. να προβαίνει σε ανάληψη του χρηματικού ποσού των τριών χιλιάδων διακοσίων (3.200) δολαρίων και ενημέρωσαν τηλεφωνικά μη διακριβωθέντα άτομα για την ενέργεια αυτή της παθούσας, οι οποίοι ακολούθως επιβιβαζόμενοι σε δίκλυκλη μοτοσυκλέτα προσέγγισαν την παθούσα που εκινείτο επί της ...

και με βία ο συνεπιβάτης της μοτοσυκλέτας της αφαίρεσε την τσάντα που περιείχε το ποσό των 3.200 δολλαρίων, των 50 ευρώ και τα κλειδιά της οικίας της. Η εκ μέρους των άνω κατηγορουμένων παρακολούθηση της παθούσας προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας και δη το προσκομιζόμενο βιντεοληπτικό υλικό της Τράπεζας ...ε) Στον…, στις 22-7-2014 και περί ώρα 12.00', μετέβη αρχικά στο επί της ...) υποκατάστημα της Τράπεζας "...", και παρακολουθώντας το εν λόγω τραπεζικό κατάστημα, στον εσωτερικό χώρο αυτού εντόπισε την πελάτισσα Θ.

Τ... να προβαίνει σε ανάληψη του χρηματικού ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Ο πρώτος κατηγορούμενος ακολούθως ενημέρωσε το δεύτερο και τρίτο των συγκατηγορουμένων του X... L... και Π. Δ. για τη ενέργεια αυτή της παθούσας. Οι τελευταίοι έχοντας ενημερωθεί για την έξοδο της Θ.ς Τ... από την τράπεζα, την ακολούθησαν με μηχανή που οδηγούσε ο τρίτος και επέβαινε ο δεύτερος τον κατηγορουμένων.

Ενώ βάδιζε ανυποψίαστη η ως άνω Θ. Τ... πλησίον της πλατείας Σ., ο τρίτος των κατηγορουμένου πλησίασε με επιμέλεια αιφνιδιασμού την πεζή, δίνοντας τη δυνατότητα στο δεύτερο κατηγορούμενο αναιρεσείοντα με τη χρήση σωματικής βίας επιφέροντας δυνατό κτύπημα στο αριστερό χέρι, προξενώντας της κάταγμα, να κατορθώσει να της αφαιρέσει την τσάντα της που περιείχε 1.700 ευρώ, 2 δύο χρυσούς σταυρούς αξίας τετρακοσίων (400) ευρώ, ένα χρυσό δαχτυλίδι, ένα φλουρί ".", το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας της, την άδεια ικανότητος οδηγού καθώς και δύο συσκευές κινητής τηλεφωνίας.

Το ότι ο δεύτερος και των κατηγορουμένων ήταν αυτοί που κατά τα ως άνω συμμετείχαν στην εναντίον της ως άνω παθούσας ληστεία, προκύπτει από την ίδια την κατάθεση της παθούσας, ενώ η παρακολούθηση αυτής κατά την επίσκεψής της στην τράπεζα προκύπτει από το βιντεοληπτικό υλικό της τράπεζας.......η) Στον … στις 26-08-2014 και περί ώρα 10:30'.

μετέβη αρχικά στο επί της ...) υποκατάστημα του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, και ανέλαβε την παρακολούθηση του εν λόγω καταστήματος στον εσωτερικό χώρο αυτού και αφού εντόπισε την πελάτισσα Σ. Ρ... να προβαίνει σε ανάληψη του χρηματικού ποσού των χιλίων επτακοσίων (1.700) ευρώ, ενημέρωσε τηλεφωνικά τον συγκατηγορούμενό του X...

L... για την ενέργεια της ως άνω παθούσας, ο τελευταίος δε, έχοντας κατά τον ως άνω τρόπο ενημερωθεί έγκαιρα για την έξοδο του υποψηφίου θύματος από το Κατάστημα του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και για την εκ μέρους του κατοχή σημαντικού χρηματικού ποσού, διέπραξε στην συνέχεια σε βάρος της ανωτέρω παθούσας την αξιόποινη πράξη της ληστείας.

Ειδικότερα, όταν η εν λόγω Ρ. Σ. εισερχόταν στο σπίτι της, ο δεύτερος των κατηγορουμένων με τη χρήση σωματικής βίας της αφαίρεσε την τσάντα της. Τα ως άνω προκύπτουν από την κατάθεση της ίδιας της παθούσας. ".......i) ..., στις 18-06-2014 και περί ώρα 12:00, αφού επιβιβάσθηκε σε "δίκυκλη, μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ίδιος (κατηγορούμενος) με συνεπιβάτη το β' κατηγορούμενο, μετέβησαν με αυτή επί της ..., πλησίον του πάρκου Δ., στη συνέχεια προσέγγισαν αιφνιδιαστικά την πεζή -παθούσα Μ.

Σ... και με τη χρήση σωματικής βίας, ο β' κατηγορούμενος, και ειδικότερα ρίχνοντας την ανωτέρω πεζή - παθούσα στο οδόστρωμα και προξενώντας της "κάταγμα αριστερής κλείδας", αλλά και σοβαρά τραύματα στην κεφαλή αυτής, κατάφερε να αφαιρέσει με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που αυτή έφερε μαζί της.

η οποία περιείχε το χρηματικό ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ, το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας της, το Δελτίο της Δικηγορικής Ταυτότητας της, βιβλιάρια Τραπεζών, το Βιβλιάριο Υγείας της, καθώς και διάφορα προσωπικά έγγραφα, ενώ, στη συνέχεια αναπτύσσοντας ταχύτητα αναχώρησαν προς άγνωστη κατεύθυνση... ....Περαιτέρω από τα ίδια παραπάνω στοιχεία αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος, πέρα από τις προεκτιθέμενες πράξεις, στην τέλεση των οποίων συμμετείχε, σύμφωνα με όσα προμνημονεύθηκαν, αυτός (β'κατηγορούμενος), τέλεσε επιπλέον και τις εξής πράξεις :

α) … την 1-4-2014 και περί ώρα 12.30'. ενεργώντας από κοινού με ένα ακόμη άγνωστο στην ανάκριση άτομο, αφού προηγουμένως, επιβιβάσθηκε ως συνεπιβάτης σε δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ανωτέρω άγνωστος έως και σήμερα συγκατηγορούμενός του και αμφότεροι μετέβησαν με αυτή επί της ... στη συνέχεια προσέγγισαν αιφνιδιαστικά την πεζή-παθούσα Σ.

Π... και με τη χρήση σωματικής βίας που ενείχε ιδιαίτερη σκληρότητα και ειδικότερα ρίχνοντας την ανωτέρω πεζή-παθούσα με δύναμη στο έδαφος με αποτέλεσμα την πρόκληση σε βάρος της σοβαρών σωματικών βλαβών, κατάφεραν να αφαιρέσουν με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που αυτή έφερε μαζί της, η οποία περιείχε το πορτοφόλι της με το χρηματικό ποσό των επτακοσίων (700) ευρώ ένα βιβλιάριο καταθέσεων σε τράπεζα, καθώς και το Δελτίο Αστυνομικής της Ταυτότητας.

Η συμμετοχή του κατηγορουμένου στην ως άνω ληστεία προκύπτει από την ίδια την παθούσα που στην αναγνωσθείσα κατάθεσή της αναγνώρισε τον 2ο κατηγορούμενο , ως το δράστη της σε βάρος της ληστείας. β) Στη …, στις 20-8-2014 και περί ώρα 13.45', έχοντας κοινό δόλο και ενεργώντας από κοινού με τον - εκ των συγκατηγορουμένων του - Π.

Δ..., αφού προηγουμένως επιβιβάσθηκε ως συνεπιβάτης σε δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ανωτέρω συγκατηγορούμενός του και αμφότεροι μετέβησαν με αυτή επί της ... και στο ύψος του αριθμού 27 αυτής, στη συνέχεια προσέγγισαν αιφνιδιαστικά την πεζή-παθούσα Α. Φ... ... και με τη χρήση σωματικής βίας και ειδικότερα επιφέροντας δυνατά κτυπήματα στην κεφαλή αυτής (γροθιές) κατάφεραν να αφαιρέσουν, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που αυτή έφερε μαζί της, η οποία περιείχε το πορτοφόλι της με το χρηματικό ποσό των πενήντα (50) ευρώ, το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας της, δύο βιβλιάρια καταθέσεων του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, τα κλειδιά της οικίας της, μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "ΝΟΚΙΑ" με αριθμό κλήσης ..., καθώς και διάφορα προσωπικά έγγραφα.

Η συμμετοχή του κατηγορουμένου στην τέλεση της πράξης αυτής προκύπτει από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού, την περιγραφή της παθούσας και τον τρόπο δράσης των δραστών. γ)..., στις 23-9-2014 και περί ώρα 12.00', έχοντας κοινό δόλο και ενεργώντας από κοινού με τον εκ των συγκατηγορουμένων του Ν. Δ..., αφού προηγουμένως ο ίδιος επιβιβάσθηκε σε δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ανωτέρω συγκατηγορούμενός του και αμφότεροι μετέβησαν με αυτή επί της ..., στη συνέχεια προσέγγισαν αιφνιδιαστικά την πεζή-παθούσα Α.

Σ... και με τη χρήση σωματικής βίας και ειδικότερα ρίχνοντας την ανωτέρω πεζή-παθούσα με δύναμη στο οδόστρωμα και σύροντας αυτή επί σειρά μέτρων με αποτέλεσμα την πρόκληση σε βάρος της σοβαρών σωματικών βλαβών, επιχείρησαν να αφαιρέσουν, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που αυτή έφερε μαζί της, πλην όμως η πράξη τους αυτή δεν ολοκληρώθηκε, όχι από δική τους βούληση, αλλά για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεως τους και ειδικότερα επειδή η ανωτέρω παθούσα αντιστάθηκε σθεναρά και έτσι δεν κατέστη δυνατό να της αποσπάσουν την τσάντα της.

με συνέπεια να υποχρεωθούν αμφότεροι οι κατηγορούμενοι να παραιτηθούν του σκοπού τους και αναπτύσσοντας ταχύτητα να αναχωρήσουν προς άγνωστη κατεύθυνση. Αυτούς δε αναγνώρισε η παθούσα Ακόμη, όπως ήδη προαναφέρθηκε, κατά τη διάρκεια της επιθέσεως τους σε βάρος της πεζής - παθούσας Μ.ς Σ.... με σκοπό την διάπραξη ληστείας σε βάρος της.

επέφερε, σε βάρος της ανωτέρω πεζής κτυπήματα στην κεφαλή αυτής, ενώ, στη συνέχεια, με δύναμη την ώθησε να πέσει επί του οδοστρώματος, προξενώντας της "κάταγμα αριστερής κλείδας", αλλά και σοβαρά τραύματα στην κεφαλή, ήτοι προξένησαν στην ανώτερω παθούσα σωματικές κακώσεις και βλάβη της υγείας της, κατά τρόπο, που λόγω του τρόπου πρόκλησης τους αλλά και της έντασης της επιθέσεως τους, μπορούσε να προκαλέσει στην ανωτέρω παθούσα κίνδυνο για την ίδια της τη ζωή. ...Οι κατηγορούμενοι συνέστησαν ομάδα ατόμων που συμφώνησαν μεταξύ τους τη διάπραξη κακουργημάτων των διακεκριμένων κλοπών και των ληστειών με σκοπό τον πορισμό οφέλους.

Έτσι θεμελιώνεται σε βάρος τους η αντικειμενική υπόσταση του άρθρου 187 παρ. 5 ΠΚ και πρέπει να κηρυχθούν άπαντες ένοχοι αυτής. ......Ο δεύτερος κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος επιπλέον : α) του ότι τέλεσε την πράξη της ληστείας σε βάρος της Σ.ς Κ., Σ.ς Μ., Σ.ς Ρ., Μ.ς Σ., Σ.ς Π., Α. Φ. Λ., Θ.ς Τ..., β) του ότι αποπειράθηκε να τελέσει ληστεία σε βάρος της Α.ς Σ., γ) του ότι παρείχε συνδρομή στους μη διακριβωθέντες συνεργούς του στην τέλεση της πράξεως της ληστείας σε βάρος της Α.

Θ. η συνδρομή δε αυτή τυγχάνει απλή αφού τελέσθηκε πριν την τέλεση της κύριας πράξης και συνίσταται στην πληροφόρηση των αυτουργών για τις κινήσεις της παθούσας. Η συμμετοχή του, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στις άνω πράξεις είναι αυτή του αυτουργού (πλην όπου κρίθηκε ότι αυτός ήταν απλός συνεργός) και δ) του ότι τέλεσε την πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος της Μ.ς Σ.. ..Οι ......

δεύτερος των κατηγορουμένων ζητούν την αναγνώριση ότι οι ως άνω πράξεις συνιστούν κατ'εξακολούθηση τέλεση τον εγκλημάτων κάθε είδους συμμετοχής τους που αφορούν τις ληστείες ... . Το αίτημα αυτό τυγχάνει απορριπτέο, διότι το έγκλημα της ληστείας που προσβάλλει το έννομο αγαθό της προσωπικής ελευθερίας ...αυτές στην προκειμένη περίπτωση τελέσθηκαν από τους κατηγορουμένους με περισσότερες πράξεις που προσβάλλουν έννομα αγαθά διαφορετικών προσώπων και όχι ενός και του αυτού προσώπου, οπότε υφίσταται αληθής πραγματική συρροή των εγκλημάτων αυτών και όχι κατ' εξακολούθηση τέλεση τους, όπως αβάσιμα ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι.

Όσα, αντίθετα των όσων πλήρως αποδείχθηκαν ανωτέρω και έγιναν δεκτά, ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι είναι απορριπτέα ως αβάσιμα και δη 1)....2) ο δεύτερος ότι στις περιπτώσεις των παθουσών Ρ., Θ. και Τ... η συμμετοχή του ήταν του απλού συνεργού και ότι στις λοιπές δεν μετείχε γιατί βρισκόταν σε διάφορες πόλεις εκτός Αθηνών σε διακοπές ή σε νοσοκομείο για να δώσει αιμοπετάλια. Τα έγγραφα που προσκομίζει για αυτό το σκοπό (διάφορες αναρτήσεις στο INTERNET, φωτογραφίες και πιστοποιητικά) δεν πείθουν για τον ισχυρισμό του, αφού δεν φέρουν βεβαία χρονολογία, πλην του πιστοποιητικού του νοσοκομείου, που όμως δεν αποκλείεται εξ αυτού η συμμετοχή στις άνω άδικες πράξεις κατά την ημεροχρονολογία που αναφέρεται σε αυτό".

Στη συνέχεια κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο για συμμορία, ληστεία κατά συρροή, απόπειρα ληστείας, επικίνδυνη σωματική βλάβη και απλή συνέργεια σε ληστεία και ειδικότερα του ότι :"1) ... κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2014 έως 24-9-2014 ενώθηκε μ' άλλους για να διαπράξει κακουργήματα, που προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 374 (διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπής) και 380 (ληστείες) του Ποινικού Κώδικα.

Συγκεκριμένα, κατά το προαναφερθέν χρονικό διάστημα, ο κατηγορούμενος ενώθηκε με τους συγκατηγορουμένους του Θ. Β... του Κ., Π. Δ... του Ν. και Ν. Δ... του Π.υ για να διαπράξουν περισσότερα κακουργήματα και ειδικότερα ληστειών και διακεκριμένων περιπτώσεων κλοπής σε βάρος απεριόριστου αριθμού πολιτών, έχοντας δημιουργήσει προς τούτο την κατάλληλη υποδομή αλλά και οργανωμένο σχέδιο δράσης για την επίτευξη του σκοπού τους, το οποίο περιελάμβανε, αρχικά, την παρακολούθηση κάθε φορά, από μέλος της οργάνωσης, τραπεζικών καταστημάτων με σκοπό τον εντοπισμό πελατών - υποψηφίων θυμάτων που προέβαιναν σε αναλήψεις χρηματικών ποσών και την εν συνεχεία ενημέρωση άλλων μελών της ομάδας, τα οποία αφαιρούσαν στη συνέχεια, με τη χρήση βίας και την πρόκληση σωματικών βλαβών σε βάρος των θυμάτων-παθόντων που είχαν επιλεγεί και είχαν ανυποψίαστοι απομακρυνθεί από τα τραπεζικά καταστήματα, τις τσάντες αυτών, εντός των οποίων υπήρχαν τα αναληφθέντα κάθε φορά χρηματικά ποσά, καθώς και άλλα πολύτιμα αντικείμενα και απομακρύνονταν με δίκυκλη μοτοσυκλέτα που διασφάλιζε την άμεση και ασφαλή διαφυγή τους. 2) ..., την 1-7-2014 και περί ώρα 13.05'.

ενεργώντας με πρόθεση, αφού επιβιβάσθηκε ως συνεπιβάτης σε δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο συγκατηγορούμενός του Θ.ς Β...Σ, στη συνέχεια προσέγγισε αιφνιδιαστικά το υπ'αριθμ.κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, το οποίο οδηγούσε η Σ. Κ..., επί της συμβολής των οδών ...., και αφού άνοιξε αιφνιδιαστικά την θύρα του οδηγού του ως άνω οχήματος, με τη χρήση σωματικής βίας και ειδικότερα, επιφέροντας δυνατό κτύπημα στο άνω δεξιό άκρο της ανωτέρω οδηγού-παθούσας.

αφαίρεσε την τσάντα που η τελευταία έφερε μαζί της και η οποία περιείχε μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "SAMSUNG" μαζί με δύο κάρτες "SΙM" με αριθμούς κλήσης ..., μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "SAMSUNG" μαζί με μία κάρτα "SΙM" με αριθμό κλήσης "...7", το χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων εκατό (2.100) ευρώ, το Δελτίο Αστυνομικής ταυτότητας της, την άδεια ικανότητας οδηγού, μία πιστωτική κάρτα της Εθνικής Τράπεζας, τα κλειδιά της οικίας της, καθώς και διάφορα προσωπικά αντικείμενα, ενώ στη συνέχεια, αμέσως μετά την εκ νέου επιβίβαση του στην δίκυκλη μοτοσυκλέτα.

αμφότεροι οι κατηγορούμενοι, αναπτύσσοντας ταχύτητα αναχώρησαν προς άγνωστη κατεύθυνση. 3) Στο Πέραμα Αττικής, στις 3-7-2014 και περί ώρα 11.30', ενεργώντας με πρόθεση, αφού επιβιβάσθηκε ως συνεπιβάτης σε δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο συγκατηγορούμενός του Θ.ς Β...Σ, στη συνέχεια προσέγγισε αιφνιδιαστικά την πεζή Σ.

Μ..., που βάδιζε ανυποψίαστη επί της συμβολής των οδών ..., και με τη χρήση σωματικής βίας αφαίρεσε από αυτή, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που η τελευταία έφερε μαζί της και η οποία περιείχε μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "ΝΟΚΙΑ" μαζί με μία κάρτα "SIM" με αριθμό κλήσης "...", το χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ, το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας της με αριθμό ...

μία κάρτα αναλήψεων της Αlpha Τράπεζας, βιβλιάρια καταθέσεων της Εθνικής Τράπεζας, καθώς και τα κλειδιά της οικίας της. ενώ στη συνέχεια, αμέσως μετά την εκ νέου επιβίβαση του στην δίκυκλη μοτοσυκλέτα, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι, αναπτύσσοντας ταχύτητα αναχώρησαν προς άγνωστη κατεύθυνση. 4)..., στις 26-8-2014 και περί ώρα 10.30'με πρόθεση, αφού προσέγγισε αιφνιδιαστικά, την πεζή Σ.

Ρ... που βάδιζε ανυποψίαστη επί της οδού Ματσούκα και στο ύψος του αριθμού 76 αυτής, καθ'ον χρόνο η τελευταία εισερχόταν στην οικία της που βρίσκεται επί της ανωτέρω οδού, με τη χρήση σωματικής βίας που ενέχει ιδιαίτερη σκληρότητα και ειδικότερα ρίχνοντας αυτή στο έδαφος και σέρνοντας την επί σειρά μέτρων επί αυτού με αποτέλεσμα την πρόκληση σε βάρος της σοβαρών σωματικών βλαβών, αφαίρεσε, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης την τσάντα της, που περιείχε το χρηματικό ποσό των χιλίων επτακοσίων (1.700) ευρώ, το Δελτίο Αστυνομικής της Ταυτότητας, μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "SAMSUNG" μία κάρτα διαδρομών του ΟΑΣΑ, καθώς και ένα βιβλιάριο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. 5) ..., στις 18-6-2014 και περί ώρα 12.00', με πρόθεση αφού επιβιβάσθηκε ως συνεπιβάτης σε δίκυκλη μοτ/τα που οδηγούσε ο συγκατηγορούμενός του Θ.

Β., αμφότεροι μετέβησαν με αυτή επί της ..., πλησίον του πάρκου Δ., στη συνέχεια προσέγγισαν αιφνιδιαστικά την πεζή-παθούσα Μ. Σ... και με τη χρήση σωματικής βίας, ειδικότερα ρίχνοντας την ανωτέρω πεζή-παθούσα στο οδόστρωμα και προξενώντας της "κάταγμα αριστερής κλείδας", αλλά και σοβαρά τραύματα στην κεφαλή αυτής, κατέφεραν να αφαιρέσουν, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που αυτή έφερε μαζί της, η οποία περιείχε το χρηματικό ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ, το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας της, το Δελτίο της Δικηγορικής Ταυτότητας της, βιβλιάρια Τραπεζών, το Βιβλιάριο Υγείας της, καθώς και διάφορα προσωπικά έγγραφα, ενώ, στη συνέχεια αναπτύσσοντας ταχύτητα αναχώρησαν προς άγνωστη κατεύθυνση. 6) Στο Αιγάλεω Αττικής, την 1-4-2014 και περί ώρα 12.30', έχοντας κοινό δόλο και ενεργώντας από κοινού με έναν ακόμη άγνωστο στην ανάκριση άτομο (τα στοιχεία ταυτότητας του οποίου δεν κατέστη δυνατό να διακριβωθούν), αφού προηγουμένους, επιβιβάσθηκε ως συνεπιβάτης σε δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ανωτέρω άγνωστος έως και σήμερα συγκατηγορούμενός του και αμφότεροι μετέβησαν με αυτή επί της ...

στη συνέχεια προσέγγισαν αιφνιδιαστικά την πεζή-παθούσα Σ. Π... και με τη χρήση σωματικής βίας που ενείχε ιδιαίτερη σκληρότητα και ειδικότερα ρίχνοντας την ανωτέρω πεζή-παθούσα με δύναμη στο έδαφος με αποτέλεσμα την πρόκληση σε βάρος της σοβαρών σωματικών βλαβών, κατάφεραν να αφαιρέσουν με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που αυτή έφερε μαζί της, η οποία περιείχε το πορτοφόλι της με το χρηματικό ποσό των επτακοσίων (700) ευρώ, ένα βιβλιάριο καταθέσεων σε τράπεζα, καθώς και το Δελτίο Αστυνομικής της Ταυτότητας, ενώ στη συνέχεια, αμφότεροι οι συνεπιβάτες, αναπτύσσοντας ταχύτητα αναχώρησαν προς άγνωστη κατεύθυνση. 7) Στη … 20-8-2014 και περί ώρα 13.45'.

έχοντας κοινό δόλο και ενεργώντας από κοινού με τον - εκ των συγκατηγορουμένων του - Π. Δ..., αφού προηγουμένως επιβιβάσθηκε, ως συνεπιβάτης σε δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ανωτέρω συγκατηγορούμενός του και αμφότεροι μετέβησαν με αυτή επί της ... και στο ύψος του αριθμού 27 αυτής, στη συνέχεια προσέγγισαν αιφνιδιαστικά την πεζή-παθούσα Α.

Φ... ... και με τη χρήση σωματικής βίας επιφέροντας δυνατά κτυπήματα στην κεφαλή αυτής (γροθιές) κατάφεραν να αφαιρέσουν, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που αυτή έφερε μαζί της, η οποία περιείχε το πορτοφόλι της με το χρηματικό ποσό των πενήντα (50) ευρώ, το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας της, δύο βιβλιάρια καταθέσεων του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, τα κλειδιά της οικίας της, μία συσκευή κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "ΝΟΚΙΑ" με αριθμό κλήσης ..., καθώς και διάφορα προσωπικά έγγραφα, ενώ, στη συνέχεια, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι, αναπτύσσοντας ταχύτητα αναχώρησαν προς άγνωστη κατεύθυνση. 8) Στο …, στις 23-9-2014 και περί ώρα 12.00' ενεργώντας από κοινού με τον - εκ των συγκατηγορουμένων του- Ν.

Δ... και έχοντας αποφασίσει να διαπράξει την αξιόποινη κακουργηματικού χαρακτήρα πράξη της διακεκριμένης ληστείας, δηλαδή, με σωματική βία που ενέχει ιδιαίτερη σκληρότητα εναντίον προσώπου και με απειλές ενωμένες με επικείμενο κίνδυνο σώματος ή ζωής, να εξαναγκάσει άλλον να του παραδώσει ξένα ολικά κινητά πράγματα για να τα ιδιοποιηθεί παρανόμως, επιχείρησε πράξη που περιείχε τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης του πιο πάνω κακουργήματος, πλην όμως η πράξη του αυτή δεν ολοκληρώθηκε από αίτια εξωτερικά και ανεξάρτητα της θελήσεως του.

Συγκεκριμένα, κατά την ανωτέρω ημερομηνία, έχοντας κοινό δόλο και ενεργώντας από κοινού με τον εκ των συγκατηγορουμένων του Ν. Δ..., αφού προηγουμένου ο ίδιος επιβιβάσθηκε σε δίκυκλη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ανωτέρω συγκατηγορούμενός του και αμφότεροι μετέβησαν με αυτή επί της ..., στη συνέχεια προσέγγισαν αιφνιδιαστικά την πεζή-παθούσα Α.

Σ... και με τη χρήση σωματικής βίας που ενείχε ιδιαίτερη σκληρότητα και ειδικότερα ρίχνοντας την ανωτέρω πεζή - παθούσα με δύναμη στο οδόστρωμα και σύροντας αυτή επί σειρά μέτρων με αποτέλεσμα την πρόκληση σε βάρος της σοβαρών σωματικών βλαβών, επιχείρησαν να αφαιρέσουν, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που αυτή έφερε μαζί της, πλην όμως η πράξη τους αυτή δεν ολοκληρώθηκε, όχι από δική τους βούληση, αλλά για λόγους ανεξάρτητους της θελήσεως τους και ειδικότερα επειδή η ανωτέρα" παθούσα αντιστάθηκε σθεναρά και έτσι δεν κατέστη δυνατό να της αποσπάσουν την τσάντα της, με συνέπεια να υποχρεωθούν αμφότεροι οι κατηγορούμενοι να παραιτηθούν του σκοπού τους και αναπτύσσοντας ταχύτητα να αναχωρήσουν προς άγνωστη κατεύθυνση. 9) …., στις 18-6-2014 και περί ώρα 12.00", με πρόθεση, προξένησε σε άλλον σωματικές κακώσεις και βλάβη της υγείας του, με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη.

Συγκεκριμένα, κατά την προαναφερθείσα ημερομηνία, ο κατηγορούμενος, κατά τη διάρκεια της υπό στοιχείο "4κ" της κατηγορίας αναφερόμενης επιθέσεως τους σε βάρος της πεζής-παθούσας Μ.ς Σ..., με σκοπό τη διάπραξη ληστείας σε βάρος της, με πρόθεση, επέφερε, σε βάρος της ανωτέρω πεζής, κτυπήματα στην κεφαλή αυτής, ενώ, στη συνέχεια, με δύναμη την ώθησε να πέσει επί του οδοστρώματος, προξενώντας της "κάταγμα αριστερής κλείδας", αλλά και σοβαρά τραύματα στην κεφαλή, ήτοι προξένησε στην ανωτέρω παθούσα σωματικές κακώσεις και βλάβη της υγείας της, κατά τρόπο, που λόγω του τρόπου πρόκλησης τους αλλά και της έντασης της επιθέσεως τους, μπορούσε να προκαλέσει στην ανωτέρω παθούσα κίνδυνο για την ίδια της τη ζωή." Περαιτέρω κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο, κατ'επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας σε απλή συνέργεια, του ότι: "...

…, στις 11-8-2014 και περί ώρα 11.20'. έχοντας κοινό δόλο και ενεργώντας από κοινού με τον συγκατηγορούμενό του Θ. ... με πρόθεση, παρείχε απλή συνδρομή σ' άγνωστους συνεργούς κατά την τέλεση εκ μέρους των τελευταίοι της αξιόποινης πράξης της ληστείας, καθόσον δέχθηκε, αφού μεταβεί αρχικά στο υποκατάστημα της Τράπεζας "..." ..., να αναλάβει την παρακολούθηση του εν λόγω τραπεζικού καταστήματος στον εσωτερικό χώρο αυτού και αφού εντοπίσει την ανυποψίαστη πελάτισσα-παθούσα Α.

Θ... να προβαίνει σε ανάληψη του χρηματικού ποσού των τριών χιλιάδων διακοσίων (3.200) δολαρίων, να ενημερώσει τηλεφωνικά τους άγνωστους συνεργούς για την ως άνω ενέργεια της παθούσας, οι τελευταίοι δε, έχοντας κατά τον ως άνω τρόπο ενημερωθεί έγκαιρα για την έξοδο του υποψηφίου θύματος από το Κατάστημα της Τράπεζας και για την εκ μέρους του κατοχή σημαντικού χρηματικού ποσού, διέπραξαν στη συνέχεια σε βάρος της ανωτέρω παθούσας την αξιόποινη πράξη της ληστείας".

Τέλος, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο "σε αυτουργία του ότι: ..., στις 22-7-2014 και περί ώρα 12.00', ενεργώντας με πρόθεση αφού επιβιβάσθηκε σε μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο συγκατηγορούμενός του Π.ς Δ. και προσέγγισε αιφνιδιαστικά την πεζή Θ. Τ... που βάδιζε ανυποψίαστη πλησίον της Πλατείας Σ. αποβιβάσθηκε από τη μοτοσυκλέτα πλησίον της ανωτέρω πεζής-παθούσας, με τη χρήση σωματικής βίας που ενείχε ιδιαίτερη σκληρότητα και ειδικότερα επιφέροντας δυνατό κτύπημα στον αριστερό βραχίονα αυτής και προξενώντας της υποκεφαλικό κάταγμα, αλλά και ρίπτοντας αυτή στο οδόστρωμα και σέρνοντας την πάνω σ'αυτό, να αφαιρέσει από αυτή, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης, την τσάντα που η τελευταία έφερε μαζί της και η οποία περιείχε το χρηματικό ποσό των χιλίων επτακοσίων (1.700) ευρώ, δύο χρυσούς σταυρούς αξίας τετρακοσίων (400) ευρώ, ένα χρυσό δαχτυλίδι, ένα φλουρί "Κ.", το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας της.

την άδεια ικανότητος οδηγού καθώς και δύο συσκευές κινητής τηλεφωνίας εργοστασίου κατασκευής "SAMSUNG " και "SONY ERICSSON", αντίστοιχα, με αριθμούς κλήσης "2" και "..." ενώ στη συνέχεια, αμέσως μετά την εκ νέου επιβίβαση του κατηγορουμένου - συνεπιβάτη απομακρύνθηκαν προς άγνωστη κατεύθυνση." XI. Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στήριξε την κρίση του για τη συνδρομή των στοιχείων που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της συμμορίας, ληστείας από κοινού και κατά συρροή, τετελεσμένης και σε απόπειρα, και επικίνδυνης σωματικής βλάβης, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, και τους νομικούς συλλογισμούς υπαγωγής αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1α, 27 παρ. 1, 42 παρ.1, 45, 47 παρ. 1, 94 παρ. 1, 187 παρ.5, 308, 309 και 380 ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, με ελλιπή, δηλαδή, ή αντιφατική αιτιολογία και έτσι δεν στέρησε αυτήν νόμιμης βάσης.

Οι επιμέρους αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντα είναι αβάσιμες, καθόσον: Α) α) το Δικαστήριο της ουσίας, για το σχηματισμό της καταδικαστικής κρίσης του, έλαβε υπόψη του όλα τα μνημονευόμενα στο προοίμιο του αιτιολογικού αποδεικτικά μέσα και συνεκτίμησε τις καταθέσεις των εξετασθέντων στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου και του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου μαρτύρων και τις αναγνωσθείσες προανακριτικές και ανακριτικές καταθέσεις καθώς και την αξιοπιστία των μαρτύρων η δε ειδική αναφορά ορισμένων αποδεικτικών μέσων στο αιτιολογικό, όπως ορισμένων προανακριτικών και μαρτυρικών καταθέσεων, δε σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που εισφέρθηκαν στην ποινική διαδικασία του ακροατηρίου, το δε Δικαστήριο δεν ήταν υποχρεωμένο να αιτιολογήσει γιατί κάποιο αποδεικτικό μέσο βάρυνε περισσότερο στο σχηματισμό της δικαστικής κρίσης του.

β) οι λοιπές σχετικές αιτιάσεις απαραδέκτως πλήττουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου. Β) Το Δικαστήριο της ουσίας, κρίνοντας ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε το έγκλημα της ληστείας (τετελεσμένης και σε απόπειρα και της απλής συνέργειας σε ληστεία) κατά συρροή, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 380, 94 και 98 ΠΚ αφού κατά τις παραδοχές της απόφασης το έγκλημα της ληστείας το οποίο, όπως προαναφέρθηκε προσβάλλει και το έννομο αγαθό της προσωπικής ελευθερίας, τελέστηκε από τον κατηγορούμενο με περισσότερες πράξεις, οι οποίες προσέβαλαν έννομα αγαθά, διαφορετικών προσώπων, οπότε υφίσταται αληθής πραγματική συρροή του εγκλήματος της ληστείας και όχι κατ εξακολούθηση τέλεση αυτού.

Επομένως, οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε 'ΚΠΔ πρώτος , δεύτερος και έκτος λόγοι αναίρεσης είναι αβάσιμοι και εντεύθεν απορριπτέοι. Γ) Το Δικαστήριο, με τις διαλαμβανόμενες τόσο στο σκεπτικό όσο και στο διατακτικό, της προσβαλλόμενης απόφασης παραδοχές, ότι ο αναιρεσείων, α) στις 22-7-2014, συνεπιβαίνοντας σε μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο συγκατηγορούμένος του Π.ς Δ., με τη χρήση σωματικής βίας αφαίρεσε την τσάντα της πεζής Θ.ς Τ...

και β) ότι στις 26-8-2014, αφού ενημερώθηκε από τον συγκατηγορούμενό του, Θ. Β. ότι, η Σ. Ρ. ανέλαβε από την τράπεζα το ποσό των 1.700 ευρώ, την ακολούθησε και τη στιγμή που εκείνη εισερχόταν στην οικία της αυτός με τη χρήση σωματικής βίας άρπαξε τη τσάντα της, με σκοπό παράνομης ιδιοποίησης αυτών και του περιεχόμενου τους, ευθέως και αιτιολογημένος απέκρουσε τον προβληθέντα από αυτόν ισχυρισμό, περί του ότι η συμμετοχή του στις εν λόγω ληστείες συνίστατο μόνο στην υπόδειξη των παθουσών ως πιθανών θυμάτων και έπρεπε να κηρυχθεί ένοχος απλής συνέργειας στις ανωτέρω πράξεις των ληστειών, μολονότι ο ισχυρισμός αυτός, ως αφορών τον τρόπο συμμετοχής του κατηγορουμένου στα παραπάνω εγκλήματα, δεν ήταν αυτοτελής και η απόρριψη του δεν έχρηζε ειδικής αιτιολογίας.

Η αναφορά στο πέρας τους σκεπτικού ότι είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου πως η συμμετοχή του ήταν του απλού συνεργού, εκτός των ανωτέρω περιπτώσεων (Σ.ς Ρ. και Θ.ς Τ...) και στην περίπτωση της Α. Θ., οφείλεται σε πρόδηλη παραδρομή, αφού ο κατηγορούμενος στο διατακτικό κηρύχθηκε ένοχος απλής συνδρομής σε ληστεία, ενώ και στο σκεπτικό η πράξη του αναφέρεται ως απλή συνέργεια σε ληστεία, και δεν δημιουργείται αντίφαση εξ αυτού.

Επομένως, οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ τέταρτος και πέμπτος λόγοι αναίρεσης είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

XII. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333 παρ. 2, 364 και 369 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, η λήψη υπόψη από το δικαστήριο ως αποδεικτικού στοιχείου για το σχηματισμό της κρίσης του περί της ενοχής του κατηγορουμένου, εγγράφου, που δεν αναγνώσθηκε κατά τη δημόσια και προφορική συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, παραβιάζει την αρχή της προφορικότητας και δημοσιότητας της δίκης και την άσκηση του δικαιώματος του κατηγορουμένου από το άρθρο 358 του ίδιου κώδικα να προβαίνει σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό στοιχείο και συνιστά απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας (άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ.

δ' του ΚΠΔ), η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης. Η ακυρότητα αυτή αποτρέπεται, αν το έγγραφο αυτό αποτελεί στοιχείο του κατηγορητηρίου ή το υλικό αντικείμενο του εγκλήματος ή το μη αναγνωσθέν στο ακροατήριο περιεχόμενο αυτού προκύπτει από άλλα αποδεικτικά στοιχεία ή αν αυτό αναφέρεται απλώς ιστορικά ή διηγηματικά στο αιτιολογικό της απόφασης, χωρίς να έχει ληφθεί αμέσως υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης σε σχέση με τη συνδρομή των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο (ΑΠ 1/2017, ΑΠ 911/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, από τα πρακτικά συνεδρίασης της προσβαλλόμενης απόφασης, αποδεικνύεται ότι αυτοτελές έγγραφο της COSMOTE, από το οποίο να προκύπτει η παρουσία του αναιρεσείοντος στον τόπο της διαπραχθείσας σε βάρος της Σ.ς Κ., ληστείας, δεν αναγνώσθηκε ούτε αναφέρεται στα έγγραφα που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο.

Όμως, παρά τη μη ανάγνωση στο ακροατήριο του ανωτέρω εγγράφου, το περιεχόμενο αυτού, κατά το ουσιώδες μέρος του, αναφέρεται στην υπ' αρ. 1052/6/305-γ/25-9-2014 υποβλητική αναφορά του Τμήματος Δημόσιας Ασφάλειας της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Πειραιά, η οποία και αναγνώστηκε με α/α 1 στα αναγνωσθέντα έγγραφα και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων μπορούσε να προβεί σε δηλώσεις, παρατηρήσεις ή εξηγήσεις σχετικά με το έγγραφο αυτό, (όπως και για τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη της η προσβαλλομένη).

Επομένως ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠΔ τρίτος λόγος αναίρεσης περί απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο, για το λόγο ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του έγγραφο που δεν αναγνώσθηκε, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

XIII. Κατά την αρχή που καθιερώνεται από τη διάταξη του άρθρου 463 ΚΠΔ, το ένδικο μέσο, επομένως και αυτό της αναίρεσης (άρθρο 462 ΚΠΔ), μπορεί να το ασκήσει μόνον εκείνος στον οποίον ρητώς ο νόμος παρέχει αυτό το δικαίωμα και έχει έννομο συμφέρον για την άσκησή του στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η ίδια αρχή ισχύει και για την προβολή κάθε λόγου του ένδικου μέσου. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι ο ασκών, ως δικαιούμενος προς τούτο, ένδικο μέσο ή προβάλλων συγκεκριμένο λόγο πρέπει, ως υφιστάμενος βλάβη από την επικαλούμενη πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης (ΑΠ 1162/2014) να επιδιώκει ορισμένο όφελος από την παραδοχή του, να αναμένει δηλαδή βελτίωση της θέσης του από την ευδοκίμησή του. Το συμφέρον πρέπει να είναι ατομικό, να αναφέρεται δηλαδή στον δικαιούμενο στην άσκηση του ένδικου μέσου και όχι σε άλλο διάδικο (ΑΠ 998/2016, ΑΠ 675/2014). Αν το έννομο συμφέρον ελλείπει, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, κατ' άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όπως ως απαράδεκτος απορρίπτεται και ο επιμέρους σχετικός λόγος (ΟΛ.ΑΠ 1244/1986).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Δικαστήριο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, υποχρέωσε τους καταδικασθέντες για τη σε βάρος της Α.ς Θ. ληστεία, 1° (Θ. Β.ο) και 4° (Ν. Δ.) κατηγορούμενους, να καταβάλουν σε αυτήν ως πολιτικώς ενάγουσα, το ποσό των σαράντα τεσσάρων (44) ευρώ ο καθένας.

Συνεπώς, ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 Η' ΚΠΔ ένατος λόγος αναίρεσης για υπέρβαση εξουσίας, για το λόγο ότι το Δικαστήριο υποχρέωσε τους ανωτέρω δύο κατηγορούμενους, να καταβάλουν στην παρασταθείσα στον πρώτο μόνο βαθμό ως πολιτικώς ενάγουσα, Α. Θ., το ποσό των σαράντα τεσσάρων (44) ευρώ, είναι απαράδεκτος και απορριπτέος, αφού η επικαλούμενη πλημμέλεια δεν αναφέρεται σε βλάβη του ίδιου του αναιρεσείοντα αλλά των συγκατηγορουμένων του, πέραν του ότι ορθώς το δικαστήριο επιδίκασε τη χρηματική ικανοποίηση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 502 παρ. 1 εδ. τελευταίο του ΚΠΔ.

XIV. Η, κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της απόφασης πρέπει να υπάρχει όχι μόνον ως προς την κατηγορία αλλά να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, δηλαδή στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ.2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ, από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορο του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας προς καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή στη μείωση της ποινής, εφόσον, όμως αυτοί προβάλλονται παραδεκτά γραπτώς και αναπτύσσονται προφορικώς (ΑΠ 323/2017) και κατά τρόπο πλήρη και ορισμένο, με όλα δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία κατά την οικεία διάταξη για τη θεμελίωση τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογούνται και, σε περίπτωση αποδοχής τους, να οδηγούν στο ειδικότερα ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα, χωρίς να αρκεί μόνη η επίκληση της νομικής διάταξης που τους προβλέπει και του χαρακτηρισμού, με τον οποίο είναι γνωστοί αυτοί στη νομική ορολογία (ΑΠ 213/2015, ΑΠ 1317/2012).

Διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους (ΑΠ 323/2017, ΑΠ 515/2015, ΑΠ 1206/2015, ΑΠ 613/2013). Η απόρριψη ενός, παραδεκτώς προβαλλόμενου, αυτοτελούς ισχυρισμού πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως (ΑΠ 1030/2016), διαφορετικά ιδρύεται λόγος αναίρεσης για έλλειψη αιτιολογίας, ενώ η μη απάντηση στον ισχυρισμό αυτό, συνιστά έλλειψη ακρόασης κατά το άρθρο 170 παρ. 2 του ίδιου κώδικα, από την οποία ιδρύεται ιδιαίτερος λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Β' ΚΠΔ (AΠ 323/2017, ΑΠ 166/2013). Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός, η απόρριψη του οποίου πρέπει να αιτιολογείται ιδιαίτερα, είναι και ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπο του ελαφρυντικής περίστασης από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ. 2 Π.Κ, αφού η παραδοχή της οδηγεί στην επιβολή μειωμένης, κατά το άρθρο 83 του ίδιου κώδικα, ποινής, εφόσον, βεβαίως, αυτός προβλήθηκε κατά τον προεκτεθέντα σαφή και ορισμένο τρόπο.

Ως ελαφρυντική περίσταση θεωρείται, κατά την άνω διάταξη του άρθρου 84 παρ. 2 Π.Κ. μεταξύ άλλων και η υπό στοιχείο α' που συνίσταται στο "το ότι ο υπαίτιος έζησε ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή". Για την αναγνώριση της ελαφρυντικής αυτής περίστασης, απαιτείται ο υπαίτιος, με κριτήριο τους κανόνες της έννομης τάξης και τις κρατούσες αρχές και αντιλήψεις για την ηθική αξία και την κοινωνική υπόληψη του προσώπου, να έζησε μέχρι το χρόνο που τέλεσε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή και να αποδεικνύονται κατά την ακροατηριακή διαδικασία συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά θετικής και έντιμης συμπεριφοράς στους αντίστοιχους τομείς βιοτικής δράσης, σε βαθμό που εύλογα να μην αναμένεται εκτροπή αυτού σε πράξεις ποινικής παραβατικότητας.

Η έντιμη ζωή δεν έχει μόνο αρνητικό περιεχόμενο που να προκύπτει από τη μη ύπαρξη καταδίκης (λευκό ποινικό μητρώο), αλλά έχει βασικώς αυτοτελή θετική υπόσταση. Η ύπαρξη λευκού ποινικού μητρώου και γενικά η μη εμπλοκή σε παραβατική δραστηριότητα συνεκτιμάται με τα λοιπά στοιχεία, αλλά δεν αρκεί για την αναγνώριση της σχετικής ελαφρυντικής περίστασης (ΑΠ 1176/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, ο συνήγορος του κατηγορούμενου, στον οποίο αναγνωρίσθηκε η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 ε' ΠΚ, πρόβαλε και τον αυτοτελή ισχυρισμό περί συνδρομής της ελαφρυντικής περίστασης του πρότερου έντιμου βίου (άρθρο 84 παρ.2 εδ. α' Π Κ), επικαλούμενος για τη θεμελίωσή του, κατά λέξη, τα ακόλουθα: " ...

γεννήθηκε το έτος 1990 στην Αλβανία, από όπου ήρθε με την οικογένεια του σε ηλικία πέντε ετών ...Φοίτησε σε όλες τις τάξεις του σχολείου ως αλλοδαπός μαθητής και τον Ιούνιο του 2009 έλαβε το απολυτήριο του από το 10° Γενικό Λύκειο Πειραιά με διαγωγή Α. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στο ΙΕΚ ... από όπου έλαβε δίπλωμα στην ειδικότητα Τεχνικός δικτύων και ηλεκτρονικών υπολογιστών. ...

Κατά την διάρκεια της φοίτησης του στο ΙΕΚ ... λ.χ. υπήρξε πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών ολόκληρου του Ομίλου σε Αθήνα, Γλυφάδα και Πειραιά και διαχειρίστηκε με μεγάλη συνέπεια σημαντικά χρηματικά ποσά που προέρχονταν από εισφορές των συμφοιτητών του. Μάλιστα, κατά την περίοδο που ήταν υπεύθυνος για το ταμείο του φοιτητικού συλλόγου κατάφερε με σωστή διαχείριση να δημιουργήσει πλεόνασμα.

Ο L... συμμετείχε ως εθελοντής στους Παραολυμπιακούς Αγώνες που διοργανώθηκαν στην Αθήνα το καλοκαίρι του έτους 2011, ως βοηθός στο άθλημα του καγιάκ. Παράλληλα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και υπήρξε από νεαρή ηλικία αθλητής της άρσης βαρών στον Ο.Σ.Φ.Π. και την Εθνική ομάδα.....Έλαβε σημαντικές διακρίσεις στο Περιφερειακό πρωτάθλημα εφήβων το 2010, όπου κατέλαβε την πρώτη θέση στην κατηγορία των 105 κιλών και στο Περιφερειακό πρωτάθλημα αθλητικών σχολείων το 2009, στο οποίο ήρθε δεύτερος στην κατηγορία των 94 κιλών....'Ετσι για να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του στο ΙΕΚ ...

εργαζόταν ως υπάλληλος στην επιχείρηση του Κ. Κ., .... Ένα ακόμη στοιχείο που αναδεικνύει τον αλτρουισμό και την ανιδιοτέλεια του L... είναι ότι υπήρξε εθελοντής αιμοδότης από την 21.1.2014, χορηγώντας τακτικά αιμοπετάλια (ανά δύο μήνες) μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2014, ότε και εισήχθη στην Δικαστική Φυλακή …...".

Το Δικαστήριο απέρριψε τον αυτοτελή αυτό ισχυρισμό του κατηγορουμένου με την εξής αιτιολογία "Το αίτημα αναγνώρισης του ελαφρυντικού του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ που υποβάλλεται από τους δύο πρώτους των κατηγορουμένων, τυγχάνει απορριπτέο 1)....2) όσον αφορά στο δεύτερο κατηγορούμενο, διότι δεν αρκεί ο πρότερος έντιμος βίος του β' κατηγορουμένου αλλά απαιτείται και θετική συμπεριφορά του κατηγορουμένου έναντι της κοινωνίας, η οποία αναιρείται στην προκείμενη περίπτωση από την προεκτιθέμενη συμπεριφορά του, ενώ δεν προέκυψε άλλη τέτοια θετική του συμπεριφορά, σε όλους τους τομείς της ζωής (άρθρο 84 παρ. 2α ΠΚ).

Η αιτιολογία, όμως, αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, διότι στην προσβαλλομένη απόφαση δεν διαλαμβάνεται οποιαδήποτε αιτιολογία με αναφορά στα συγκεκριμένα περιστατικά που επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων, ούτε εκτίθενται προγενέστερα της πράξης αρνητικά πραγματικά περιστατικά που να αποκλείουν την αναγνώρισή της άνω ελαφρυντικής περίστασης, αλλά εσφαλμένα αναφέρεται ως αρνητικό περιστατικό η τέλεση αυτών των ίδιων επίδικων πράξεων. Κατόπιν τούτων, κατά παραδοχή του ανωτέρω λόγου και εφόσον δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος για έρευνα, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο κατά το μέρος που αφορά στην απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού περί αναγνώρισης συνδρομής της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ, αναγκαίως δε και ως προς την περί επιβολής ποινής διάταξη της ως προς τον πρώτο αναιρεσείοντα και παραπεμφθεί η υπόθεση, ως προς το αναιρούμενο αυτό μέρος, για νέα συζήτηση, κατ' άρθρο 519 του ΚΠΔ, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αρ. 328/2017 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά και συγκεκριμένα κατά το μέρος που αφορά στην απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του κατηγορουμένου X... L... περί αναγνώρισης της συνδρομής στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ, αναγκαίως δε και ως προς την περί επιβολής ποινής διάταξή της.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της, για νέα, κατά το μέρος αυτό, συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως

Απορρίπτει, κατά τα λοιπά, την υπ'αρ. πρωτ. 204/9-1-2018, αίτηση - δήλωση του αναιρεσείοντα X... L... προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της ανωτέρω απόφασης.

Απορρίπτει την από 24-6-2017 αίτηση του Θ. Β. του Κ. και την από 26-6-2017 αίτηση του Ν. Δ. του Π. για αναίρεση της υπ' αρ. 328/2017 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πειραιά.

Καταδικάζει τους αμέσως ανωτέρω αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται για τον καθένα σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18-10-2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στη 1-11-2018 .

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ