Supreme Court dismisses appeal on excess of power grounds regarding company representative's standing in criminal proceedings.

Απόφαση 1785 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 1785/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Γεώργιο Αδαμόπουλο-Εισηγητή, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Κυριακούλα Γεροστάθη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (κωλυομένου του Εισαγγελέα) και της Γραμματέα Αικατερίνης Φωτοπούλου, για να δικάσει την αίτηση

της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παρασκευή Ουρανού, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 15/2010 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας,

με πολιτικώς ενάγουσα την Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "ΗΠΕΙΡΟΣ Α.Ε.Β.Ε.", νόμιμα εκπροσωπούμενης, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Ανδροβιτσανέα. Το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτήν, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Μαρτίου 2010 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 409/2010.

Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρο των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Εισαγγε-λέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του ΚΠΔ ως λόγοι για να αναιρεθεί απόφαση μπορεί να προταθούν μόνο....Η) η υπέρβαση εξουσίας. Υπέρβαση υπάρχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος και ιδίως όταν δ) καταδίκασε για έγκλημα για το οποίο δεν υποβλήθηκε η απαιτούμενη αίτηση ή έγκληση (άρθρα 41 και 46)...Από τις άνω διατάξεις προκύπτει ότι υπέρβαση εξουσίας υπάρχει όταν το δικαστήριο ασκεί δικαιοδοσία που δεν του παρέχει ο νόμος ή χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται κατά το νόμο για την άσκησή της στη συγκεκριμένη περίπτωση (θετική υπέρβαση) ή όταν παραλείπει να ασκήσει τη δικαιοδοσία που του παρέχει ο νόμος καίτοι συντρέχουν οι απαιτούμενες για την άσκησή της προϋποθέσεις (αρνητική υπέρβαση).

Οι διατάξεις των άρθρων 18 παρ. 2 και 22 παρ. 3 του Ν. 2190/1920, που αλληλοσυμπληρώνονται, ρυθμίζουν το ζήτημα της υποκαταστάσεως του διοικητικού συμβουλίου της ανώνυμης εταιρείας, κατά τρόπον, ώστε αυτή να είναι νόμιμη, μόνο εφ' όσον διενεργείται με βάση μία από τις διατάξεις αυτές. Το άρθρο 18 παρ. 2 αναφέρεται αποκλειστικώς στην εξουσία εκπροσωπήσεως της ανώνυμης εταιρείας.

Επιτρέπει στο καταστατικό της εταιρείας να ορίσει ότι ένα ή περισσότερα μέλη του ή άλλα πρόσωπα, που κατονομάζονται, δικαιούνται να εκπροσωπούν δικαστικώς ή εξωδίκως την εταιρία, γενικώς ή σε ορισμένες μόνο πράξεις. Η διάταξη του άρθρου 22 παρ. 3 περιλαμβάνει στο πεδίο εφαρμογής της, τόσο τις πράξεις διαχειρίσεως, όσο και την εκπροσώπηση της εταιρείας.

Αντιθέτως όμως προς το άρθρο 18 παρ. 2, το οποίο συνιστά ειδική πρόβλεψη, με την οποία το καταστατικό προβαίνει σε συγκεκριμένο καθορισμό προσώπων, που κατονομάζονται, στην περίπτωση του άρθρου 22 παρ. 3, το καταστατικό προβλέπει ορισμένα θέματα, για τα οποία είναι δυνατόν να αποφασισθεί από το Διοικητικό Συμβούλιο μεταβίβαση της εξουσίας του.

Η μεταβίβαση αυτή, κατά το άνω άρθρο 22 παρ. 3, μπορεί να γίνει προς οποιοδήποτε πρόσωπο και όχι μόνο προς μέλη του διοικητικού συμβουλίου ή διευθυντές της εταιρείας. Προϋποθέτει όμως σχετική πρόβλεψη στο καταστατικό της εταιρείας. Επομένως, όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 παρ. 3, το τρίτο πρόσωπο, προς το οποίο το όργανο της εταιρείας, ανέθεσε εκπροσωπευτική δραστηριότητα, είναι υποκατάστατο και δεν ενεργεί στα πλαίσια της πληρεξουσιότητας ή εντολής, που προβλέπονται αντιστοίχως από τα άρθρα 211 και 713 Α.

Κ. Ο υποκατάστατος του διοικητικού συμβουλίου ή του Διευθύνοντος Συμβούλου, ενεργεί ως όργανο της εταιρείας και δεν έχει ανάγκη από ειδική πληρεξουσιότητα ή εξουσιοδότηση και βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής των όπως όταν για λογαριασμό της ΑΕ υποβάλλει έγκληση ή δηλώνει παράσταση πολιτικής αγωγής (ΑΠ 1151/2008, 2239/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας με την προσβαλλόμενη 15/2010 απόφασή του ορθώς απέρριψε την ένσταση απαραδέκτου της ποινικής δίωξης σε βάρος της κατηγορουμένης με τον προβαλλόμενο λόγο ότι η έγκληση σε βάρος της δεν υποβλήθηκε νομοτύπως καθόσον δέχτηκε ότι ο Γεώργιος Νούσιος που υπέβαλε αυτήν ενήργησε ως καταστατικό όργανο της εγκαλούσης ΑΕ με την επωνυμία "ΗΠΕΙΡΟΣ ΑΕΒΕ".

Το ότι ο ανωτέρω ενήργησε υποβάλλοντας την έγκληση ως υποκατάστατο όργανο του ΔΣ ή του Διευθύνοντος Συμβούλου και νομίμου εκπροσώπου της άνω ΑΕ ρητώς δια της αναιρέσεως συνομολογείται και ως εκ τούτου η παρασχεθείσα προς αυτόν εξουσιοδότηση δεν έχρηζε βεβαιώσεως του γνησίου της υπογραφής του Διευθύνοντος Συμβούλου και νομίμου εκπροσώπου ή των μελών του ΔΣ της εταιρείας αυτής.

Έτσι με την απόρριψη της σχετικής ένστασης το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπερέβη την εξουσία του. Όθεν, ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η' πρώτος λόγος της αναίρεσης περί υπερβάσεως της εξουσίας του άνω Δικαστηρίου είναι αβάσιμος. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 79 του ν. 5960/1933 διότι κατ' αυτόν (ισχυρισμό) η αναιρεσείουσα δεν είναι εκείνη η οποία υπέγραψε τις σχετικές τραπεζικές επιταγές, αλλά ο πατέρας της είναι απαράδεκτος αφού, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης, αυτή υπέγραψε τις επιταγές αυτές και έτσι ο ισχυρισμός αυτός αναφέρεται στην ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση της προσβαλλομένης, η οποία δεν ελέγχεται αναιρετικά και ως εκ τούτου και ο δια του ισχυρισμού αυτού προβαλλόμενος κατ' επίφαση περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής της άνω ουσιαστικής διατάξεως δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.

Κατ' ακολουθίαν η αίτηση πρέπει να απορριφθεί και έτσι δεν τίθεται θέμα παραγραφής, καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της παράστασης ως πολιτικώς ενάγουσας ΑΕ "ΗΠΕΙΡΟΣ ΑΕ" και επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθ. 2/05-03-2010 αίτηση της Χ, κατοίκου ..., για αναίρεση της 15/ 2010 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της πολιτικώς ενάγουσας ΑΕ "ΗΠΕΙΡΟΣ ΑΕ" εκ πεντακοσίων (500) ευρώ. Και

Επιβάλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 19 Νοεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ