Supreme Court partially allows appeal regarding compensation for land expropriation items not in the cadastral plan.

Απόφαση 1784 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1784/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: Χ1, Χ2, Χ3, Χ4, Χ5, Χ6, Χ7, Χ8, Χ9, Χ10, Χ11, Χ12, Χ13, Χ14, Χ15, Χ16, Χ17, Χ18, Χ19, Χ20, Χ21, Χ22, Χ23, Χ24, Χ25, Χ26, Χ27, Χ28, Χ29, Χ30, Χ31, Χ32, Χ33, Χ34, ως ασκούσης τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων της ... και ..., Χ35, ως ασκούντων τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους ... και ..., Χ36, Χ37, Χ38, Χ39, Χ40, Χ41, Χ42, Χ43, Χ44, Χ45, Χ46, Χ47, Χ48 και Χ49. Όλοι οι αναιρεσείοντες πλην της υπό στοιχείο 22, εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Βρέλλο, και κατέθεσαν προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων, αφού έλαβε το λόγο δήλωσε ότι η υπό στοιχείο 22 αναιρεσείουσα χ22, απεβίωσε στις 12/8/2008 όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα υπ'αριθ. ..... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Δήμου Ν. Καζαντζάκη και την παρούσα δίκη συνεχίζουν οι καθολικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της Χ22-Α και Χ22-Β, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον ανωτέρω δικηγόρο και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα εν γένει από τον Υπουργό Οικονομικών και εν προκειμένω από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Κρήτης, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 30/9/2004, 26/10/2004, 23/10/2004, 18/6/2004 και 1/10/2005 αιτήσεις, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Κρήτης και συνεκδικάστηκαν.

Εκδόθηκε η με αριθμό 473/2006 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3/9/2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 1/10/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε α) Την παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως και β) την απόρριψη των λοιπών λόγων. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286 εδ. α', 287 παρ. 1 και 290 ΚΠολΔ, τα οποία εφαρμόζονται και στην αναιρετική δίκη (άρθρο 573 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.) προκύπτει ότι η βίαιη διακοπή της δίκης που επέρχεται από το θάνατο του διαδίκου, καθώς και η εκούσια επανάληψη αυτής από τους κληρονόμους του, μπορούν να γνωστοποιηθούν διαδοχικά με ενιαία δήλωση στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως προς συζήτηση, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση της ιδιότητάς τους ως κληρονόμων, οπότε ακολουθεί αμέσως συζήτηση της υποθέσεως (ολ ΑΠ 22/2000).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται από την προσκομιζόμενη ..... ληξιαρχική πράξη θανάτου, που συνέταξε ο ληξίαρχος του δήμου Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ Κρήτης, στις 12-8-2008 απεβίωσε η αναιρεσείουσα Χ22 (εικοστή δευτέρα), η οποία, όπως προκύπτει από τα νομίμως προσκομιζόμενα ..... και ..... πιστοποιητικά του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Ηρακλείου και το .....

πιστοποιητικό του δημάρχου του δήμου Ν. Καζαντζάκη, κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου, χωρίς να αμφισβητείται από το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, από τα δύο τέκνα της Χ22-Α και Χ22-Β. Επομένως, οι τελευταίοι ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της αποβιώσασας Χ22, εκπροσωπούμενοι από τον δικηγόρο τους Ιωάννη Βρέλλο, δυνάμει του υπ' αριθ. .....

πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Ηρακλείου Κρήτης Ευγενίας Μπορμπουδάκη, νομίμως δήλωσαν στο ακροατήριο, κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, το θάνατο της πιο πάνω αναιρεσείουσας και την εκούσια στο όνομά τους επανάληψη της δίκης που βιαίως διακόπηκε λόγω του θανάτου αυτής και έτσι, παραδεκτώς, προχωρεί η συζήτηση της υποθέσεως.

ΙΙ.- Στο άρθρο 13 § 4 του ν. 2882/2001 (Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων) ορίζεται ότι: "εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί ή το τμήμα αυτό να γίνει άχρηστο για τη χρήση που προορίζεται, με την απόφαση προσδιορισμού της αποζημίωσης για το απαλλοτριούμενο τμήμα προσδιορίζεται και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη".

Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 20 §§ 2 και 5 του ίδιου ν. 2882/2001 συνάγεται ότι: α) Σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτριώσεως τμήματος ακινήτου, εξαιτίας της οποίας το τμήμα που απέμεινε στον ιδιοκτήτη υφίσταται μείωση της αξίας του ή καθίσταται άχρηστο για τη χρήση που προορίζεται, ο ιδιοκτήτης του τμήματος αυτού (που απέμεινε) δικαιούται να ζητήσει με αυτοτελή αίτηση ενώπιον του Εφετείου τον καθορισμό οριστικής αποζημιώσεως (για το απαλλοτριωθέν) και την παροχή ιδιαίτερης αποζημίωσης για το τμήμα που απέμεινε β) Εάν ασκηθεί παραδεκτά αίτηση οριστικού προσδιορισμού ενώπιον του Εφετείου εκείνος κατά του οποίου απευθύνεται η αίτηση αυτή έχει δικαίωμα να ασκήσει με τις προτάσεις, που κατατίθενται πέντε τουλάχιστον ημέρες προ της συζητήσεως, αντίθετη αίτηση για τα ίδια ακίνητα για τα οποία ζητείται οριστικός προσδιορισμός (εάν η αίτηση αυτή περιέχει και αίτημα για παροχή ιδιαίτερης αποζημίωσης ο καθού δύναται με τις εμπρόθεσμες προτάσεις του να ασκήσει και αντίθετη αίτηση για την αποζημίωση αυτή) και γ) Όταν όμως στην αίτηση που ασκείται από οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο ενώπιον του Εφετείου δεν περιέχεται και αίτημα για επιδίκαση ιδιαίτερης αποζημιώσεως δεν μπορεί τούτο να ζητηθεί, ούτε από τον καθού η αίτηση προσδιορισμού της οριστικής αποζημιώσεως, με αντίθετη αίτηση ασκούμενη με τις προτάσεις, ακόμη και εκείνες της πρώτης συζητήσεως, εφόσον το κεφάλαιο για τον προσδιορισμό της ιδιαίτερης αυτής αποζημιώσεως για το τμήμα που απέμεινε, είναι διαφορετικό από εκείνο που αναφέρεται στον προσδιορισμό της αποζημιώσεως για το τμήμα που απαλλοτριώθηκε και δεν αφορά το αντικείμενο της απαλλοτριώσεως, το οποίο έχει εισαχθεί παραδεκτά με την κυρία αίτηση ενώπιον του Εφετείου, ούτε είναι παρεπόμενο αυτού.

Εξάλλου, κατά τα άρθρα 19 παρ. 5 και 20 παρ. 6 του ν. 2882/2001 κάθε ενδιαφερόμενος, υπό την έννοια του άρθρου 14 παρ.1 του ως άνω νόμου, που δεν ήταν διάδικος στη διαδικασία του προσωρινού από το Μονομελές Πρωτοδικείο καθορισμού της αποζημιώσεως, αλλά παρεμβαίνει για πρώτη φορά στη δίκη για τον καθορισμό οριστικής αποζημιώσεως ενώπιον του Εφετείου, μπορεί να ασκήσει την παρέμβαση με τις έγγραφες προτάσεις του, χωρίς μάλιστα να είναι υποχρεωμένος να τηρήσει την προθεσμία των πέντε ημερών.

Τέλος, ως προς τα συστατικά που δεν περιλαμβάνονται στον κτηματολογικό πίνακα το δικαστήριο έχει εξουσία να προσδιορίζει τιμή μονάδας αποζημίωσης, εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα. 'Εχει δε το δικαστήριο την ευχέρεια, είτε να διατάξει συμπλήρωση του πίνακα είτε να προχωρήσει στον καθορισμό τιμής και για τα παραλειφθέντα συστατικά βάσει των προσκομιζομένων ή τασσομένων και διεξαγομένων αποδείξεων (Ολ.ΑΠ 5/2002).

Στην προκειμένη περίπτωση, το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο με την από 30-9-2004 αίτησή του ενώπιον του Εφετείου Κρήτης ζήτησε: α) να καθορισθεί οριστική τιμή αποζημίωσης των αναφερομένων σ' αυτή ακινήτων και επικειμένων σ' αυτά και β) ν' αναγνωρισθεί ότι δε συντρέχει περίπτωση καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα εναπομείναντα τμήματα των εν λόγω ακινήτων, τα οποία με την υπ' αριθ. 1056470/5065/0010/2003 απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού, που δημοσιεύθηκε νόμιμα (ΦΕΚ 689/4-7-2003 Τ.Δ') απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά για λόγους δημόσιας ωφέλειας και, συγκεκριμένα, για την κατασκευή του οδικού κόμβου Παπαναστασίου και Κνωσσού με την Εθνική Οδό Ε-90 και του ανισόπεδου οδικού κόμβου Σμπώκου-Λ.Δημοκρατίας - Λ.Κνωσσού και Λ.Εθνικής Αντισάσεως.

Η ως άνω απαλλοτρίωση κηρύχθηκε σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ.1 του ν.2598/98 "Οργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων-Αθήνα 2004", όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 6 παρ.1 του ν.2730/1999 και, στη συνέχεια, με το άρθρο 24 παρ.1 α', β' του ν.2741/1999. Σύμφωνα με την ως άνω αίτηση ως διάδικοι, οι οποίοι έλαβαν μέρος στη διαδικασία προσωρινού προσδιορισμού, φέρονται, πλην άλλων, και οι αναιρεσείοντες: 1ος, 2ος, 3η, 4η, 5η, 6η, 7η, 8η, 9η, 10ος, 11η, 16η, 18η, 19η, 20η, 21ος, 22η, 23ος, 24η, 25η, 26ος, 27η, 28η, 29ος, 30ος, 31η, 32η και 33η, 44η, 45ος, 46ος, 47ος, 48 και 49η, Εμμανουήλ Καλαϊτζάκης του Βασιλείου και της Θεονύμφης (αύξων αριθμός αίτησης 153), ... (α.α.α. 154), ... (α.α.α. 155), ... (α.α.α. 151), ... (α.α.α. 152), ... (α.α.α. 131), ... (α.α.α. 132), ... (α.α.α. 133), ... (α.α.α. 134), ... (α.α.α. 156), ... (α.α.α. 157), ... (α.α.α. 158), ... (α.α.α. 135), ... (α.α.α. 136), ... (α.α.α. 137), ... (α.α.α. 137), ... (α.α.α. 142), ... (α.α.α. 143), ... (α.α.α. 144), ... (α.α.α. 145), ... (α.α.α. 146), ... (α.α.α. 147), ... (α.α.α. 148), ... (α.α.α. 149), ... (α.α.α. 150), ... (α.α.α. 138), ... (α.α.α. 139), ... (α.α.α. 140), ... (α.α.α. 85), ... (α.α.α. 86), ... (α.α.α. 86), ... (α.α.α. 120), ... (α.α.α. 121), και ... (α.α.α. 122).

Οι ανωτέρω καθών η αίτηση και ήδη αναιρεσείοντες με τις έγγραφες προτάσεις τους που κατέθεσαν στις 18-10-2005 και πριν από τη συζήτηση της υπόθεσης που έγινε στις 9-5-2006 ζήτησαν: α) να καθορισθεί μεγαλύτερη αποζημίωση για τα απαλλοτριούμενα ακίνητά τους και τα επικείμενα και β) να καθορισθεί ιδιαίτερη αποζημίωση για τα εναπομένοντα τμήματα των απαλλοτριούμενων ακινήτων τους, εξαιτίας της σημαντικής μείωσης της αξίας αυτών, για τους αναλυτικά αναφερομένους και ξεχωριστά για το κάθε ακίνητο λόγους.

Εξάλλου, οι υπόλοιποι αναιρεσείοντες, οι οποίοι δεν έλαβαν μέρος στη διαδικασία του προσωρινού προσδιορισμού, ήτοι ... (12η), ... (13η), ... (14ος), ... (15η), ... (17η), ... (34η), ως ασκούσα τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων της ... και ..., ... και ..., ως ασκούντες τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους ... και ... (35), ... (36ος), ... (37ος), ... (38η), ... (39η) ... (40ος), ... (41ος), ... (42η) και ... (43ος), ιδιοκτήτες απαλλοτριούμενων και αναφερομένων στους κτηματολογικούς πίνακες ακινήτων, άσκησαν με τις κατατεθείσες στις 18-10-2005 έγγραφες προτάσεις τους παρεμβάσεις και ζήτησαν α) να καθορισθεί μεγαλύτερη οριστική αποζημίωση για τα απαλλοτριούμενα και αναφερόμενα λεπτομερώς στις προτάσεις τους ακίνητα και τα επικείμενα σ'αυτά και β) να καθορισθεί ιδιαίτερη αποζημίωση για τα εναπομείναντα τμήματα των απαλλοτριούμενων ακινήτων τους, εξαιτίας της σημαντικής μειώσεως της αξίας αυτών, για της αναλυτικά αναφερομένους και ξεχωριστά για το κάθε ακίνητο λόγους.

Το Εφετείο, αφού συνεκδίκασε τις ως άνω αιτήσεις, ανταιτήσεις και παρεμβάσεις, με την προσβαλλόμενη απόφασή του: α) καθόρισε οριστική αποζημίωση για τα απαλλοτριούμενα ακίνητα και τα επικείμενα που αναφέρονται στην αίτηση και στον κτηματολογικό πίνακα και β) αν και είχε τηρηθεί η προβλεπόμενη από το άρθρο 15 παρ.4 του ν. 2882/2001 διαδικασία, απέρριψε ως απαράδεκτες τις ανταιτήσεις και τις παρεμβάσεις κατά το μέρος που επιδιώκονταν μ' αυτές: 1) ο καθορισμός ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα εναπομείναντα τμήματα των απαλλοτριούμενων ακινήτων και 2) ο καθορισμός οριστικής αποζημίωσης για τα συστατικά (δένδρα, φυτά κλπ) τα οποία δεν περιλαμβάνονται στον κτηματολογικό πίνακα και στην αίτηση του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου.

Πιο συγκεκριμένα, το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε τα εξής: "... Από το συνδυασμό της διάταξης του άρθρου 13 παρ.4 του ν.2882/2001 με εκείνες των άρθρων 9 παρ.1, 14, 16 παρ.1, 17 παρ.1, 18 παρ.1, ί9 παρ.4, 5, 7, 8 και 9, 20 παρ.5, . του ιδίου νόμου, προκύπτει ότι εκείνος που δεν έλαβε μέρος στη δίκη του προσωρινού προσδιορισμού της απαλλοτριώσεως ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου, αλλά παρεμβαίνει για πρώτη φορά στη δίκη ενώπιον του Εφετείου, μπορεί να ασκήσει ανταίτηση με τις προτάσεις για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης, αρκεί η ανταίτηση να αναφέρεται στα ίδια κεφάλαια με την κύρια αίτηση, δηλαδή να αφορά το αντικείμενο της απαλλοτρίωσης, που έχει εισαχθεί με την εμπρόθεσμη κύρια αίτηση ενώπιον του Εφετείου.

Συνεπώς, αν με την ενώπιον του Εφετείου αίτηση ζητήθηκε μόνο ο καθορισμός οριστικής τιμής αποζημιώσεως, δεν είναι παραδεκτή η με τις προτάσεις του καθού ανταίτηση για καθορισμό, σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 4 του Ν. 2882/2001, ιδιαίτερης αποζημίωσης για το εναπομένον τμήμα. Εξάλλου, η αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτου συνεπάγεται αυτοδικαίως και την απαλλοτρίωση κάθε κτίσματος, μόνιμης κατασκευής, δένδρου ή φυτείας, που υπάρχει πάνω σ' αυτό, καθώς και όλων των κατά τα άρθρα 953 επ.

του Α.Κ. συστατικών του πράγματος, έστω και αν δεν περιλήφθηκαν ρητά στην απόφαση κηρύξεως της απαλλοτρίωσης. Ο προσδιορισμός της αποζημίωσης γίνεται με δικαστική απόφαση που καθορίζει μόνο την τιμή μονάδος αποζημίωσης κατά τις ειδικές διατάξεις του Ν. 2882/2001. Ο καθορισμός της τιμής μονάδος αποζημιώσεως των πιο πάνω επικειμένων ή του ακινήτου, που έχουν συναπαλλοτριωθεί με αυτό, γίνεται χωριστά από τον καθορισμό τέτοιας τιμής ως προς το ακίνητο.

Γίνεται δε με βάση τα ιδιαίτερα αντικειμενικά κριτήρια, τα οποία είναι διαφορετικά από εκείνα για το ακίνητο. 'Ετσι λοιπόν αν υποβλήθηκε αίτηση για τον καθορισμό οριστικής αποζημίωσης ακινήτου και των επικειμένων και των συστατικών αυτού, δεν μπορεί ο καθού με τις προτάσεις του να υποβάλλει αίτημα για τον προσδιορισμό αποζημίωσης, εξαιτίας της απαλλοτρίωσης ορισμένου άλλου επικειμένου ή συστατικού του εν λόγω ακινήτου.

Τούτο δεν μπορεί να αποτελέσει περιεχόμενο ανταίτησης, παρά μόνο αίτησης και γι' αυτό αν δεν ασκηθεί με δικόγραφο, κατατεθεμένο αρμοδίως και επιδιδόμενο στον αντίδικο, αλλά με τις προτάσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Η ρύθμιση αυτή, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι ως ειδική δεν ανατρέπεται από άλλες γενικές ρυθμίσεις, όπως εκείνα του άρθρου 223 ΚΠολΔ, κατά την οποία εκείνος που με την αγωγή ζητά ορισμένο κύριο αντικείμενο, μπορεί με τις προτάσεις του να ζητήσει και το παρεπόμενο του κυρίου αντικειμένου, όπως είναι τα συστατικά:

Επομένως, οι ανταιτήσεις-παρεμβάσεις εκείνες με τις οποίες ζητείται εκτός από τον καθορισμό της οριστικής αποζημίωσης σε μεγαλύτερα ποσά, από εκείνα που όρισε το Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου κατά τον προσδιορισμό της προσωρινής αποζημίωσης, ο προσδιορισμός για την μείωση της αξίας απομένοντος τμήματος ακινήτου μετά την απαλλοτρίωση ή αποζημίωση για συστατικά (δένδρα, φυτά, πέρκολες, πόρτες κλπ), άλλα από εκείνα που αναφέρονται στην αίτηση, θα πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες για τα συγκεκριμένα αιτήματά τους, ....

Να σημειωθεί δε ότι για τα συστατικά, τα οποία δεν περιλαμβάνονται στον κτηματολογικό πίνακα και δεν κατέστη δυνατός ο καθορισμός αποζημίωσης, κατά τα παραπάνω, μπορεί ο ιδιοκτήτης με ιδιαίτερη αγωγή του να ζητήσει αποζημίωση κατά το άρθρο 105 του Εισ. Ν.ΑΚ...". 'Όμως, από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ επισκόπηση της από 30-9-2004 αιτήσεως του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι το κεφάλαιο για τον προσδιορισμό ή μη ιδιαίτερης αποζημίωσης για το εναπομείναντα τμήματα των απαλλοτριούμενων ακινήτων αποτέλεσε αντικείμενο της δίκης, αφού το αιτούν και ήδη αναιρεσίβλητο ζήτησε με την προαναφερθείσα αίτησή του:

α) να καθορισθεί οριστική αποζημίωση για τα απαλλοτριούμενα και αναφερόμενα στην αίτηση ακίνητα και τα περιγραφόμενα επικείμενα και β) να αναγνωρισθεί ότι δεν συντρέχει περίπτωση καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα εναπομείναντα τμήματα των απαλλοτριούμενων ακινήτων, αφού δεν απομειώνεται η αξία αυτών, ούτε εμποδίζεται η κατά προορισμό χρήση τους λόγω της απαλλοτριώσεως.

Επομένως, απορρίπτοντας το Εφετείο ως απαράδεκτες τις ανταιτήσεις-παρεμβάσεις που ασκήθηκαν από τους αναιρεσείοντες με τις καταθέσεις εμπροθέσμως στις 18-10-2005 έγγραφες προτάσεις τους με τις οποίες ζήτησαν : α) να καθορισθεί οριστική αποζημίωση για τα μη διαλαμβανόμενα στην αίτηση και στον κτηματολογικό πίνακα συστατικά των απαλλοτριούμενων ακινήτων τους (δένδρα, φυτά κλπ) και β) να καθορισθεί ιδιαίτερη αποζημίωση για τα εναπομένοντα τμήματα των απαλλοτριούμενων ακινήτων τους, εξαιτίας της μειώσεως της αξίας αυτών για τους εκτιθέμενους αναλυτικά για κάθε ακίνητο λόγους, παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο και, ως εκ τούτου, υπέπεσε στην πλημμέλεια από το εδάφιο 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Γι' αυτό είναι βάσιμες οι σχετικές αιτιάσεις, που αποδίδονται με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, και πρέπει, κατά παραδοχή αυτού, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση ως προς τους αναιρεσείοντες κατά τις διατάξεις της που αφορούν : α) το καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα εναπομένοντα τμήματα των απαλλοτριουμένων ακινήτων των αναιρεσειόντων β) τον καθορισμό οριστικής αποζημίωσης για τα επικείμενα που δεν περιλαμβάνονται στον κτηματολογικό πίνακα και γ) τον προσδιορισμό της δικαστικής δαπάνης.

Στη συνέχεια, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, μόνο κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος, στο ίδιο Εφετείο, δυνάμενο να συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να επιβληθούν εις βάρος του αναιρεσιβλήτου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 176 και 183 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί ως προς τους αναιρεσείοντες την 473/2006 απόφαση του Εφετείου Κρήτης, μόνο κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.

Παραπέμπει, κατά το μέρος αυτό, την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Οκτωβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ