Supreme Court dismissed appeal against public works contract award, ruling oral contract valid under law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by a municipal water company against a lower court's decision awarding a public works contract to an individual. The appellant argued the contract was invalid due to procedural flaws in its formation and lack of proper authorization. The court rejected these claims, finding the oral contract legally valid and the lower court's application of the law correct.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1) and 559(8) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court holds that an oral contract for public works is valid if statutory conditions are met, and an appeal based on alleged procedural errors regarding contract formation or party representation is inadmissible if the lower court correctly applied the law to the proven facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1782 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1782/2014
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Δημήτριο-Στέφανο Βόσκα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Δημοτική Επιχείρηση ύδρευσης και Αποχέτευσης Αγρινίου", που εδρεύει στο Αγρίνιο και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Παντελή Κιτσάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσιβλήτου: Κ. Τ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Άγγελο Μορφόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-9-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πενταμελές Εφετείου Πατρών. Εκδόθηκε η 1/2013 του ίδιου Δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητά το αναιρεσείον με την από 10-9-2013 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Στέφανος-Δημήτριος Βόσκας, ανέγνωσε την από 6-3-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία εκδίκασης διαφορών από δημόσια έργα, με αριθμό 1/2013 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, η οποία δέχθηκε την αγωγή του αναιρεσίβλητου και υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να του καταβάλλει το ποσό των 95.556,14 ευρώ (με το νόμιμο τόκο), ως εργολαβική του αμοιβή για την εκτέλεση και παράδοση του έργου που ειδικότερα αναφέρεται σ' αυτήν. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και συνεπώς είναι παραδεκτή [άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔικ], πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της [άρθ.577 παρ.3 ΚΠολΔικ].
2. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ.1 εδ.α' ΚΠολΔικ λόγος αναίρεσης, για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, εφόσον το δικαστήριο ερεύνησε κατ' ουσίαν την υπόθεση, κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που (ανελέγκτως) δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας, και της υπαγωγής αυτών στον νόμο. Ιδρύεται δε ο αναιρετικός αυτός λόγος αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση του. Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε τον νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν, δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν τον εφάρμοσε παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται [ΑΠ 1708/2008]. Εξ άλλου, από το άρθρο 1 του ν. 3669/2008 "Κωδικοποίηση της νομοθεσίας περί δημοσίων έργων" [αντίστοιχο του άρθρου 1 του ν. 1418/1984], ορίζεται ότι οι διατάξεις του παρόντος Κώδικα εφαρμόζονται σε όλα τα έργα που προγραμματίζονται και εκτελούνται από τους φορείς, που αναφέρονται στην παρ.1 του άρθρου 14 του ν. 2190/1994, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η αναιρεσείουσα που αποτελεί ΝΠΙΔ με κοινωφελή χαρακτήρα.
Συνεπώς έχουν εφαρμογή και οι διατάξεις του άρθρου 28 παρ. 1γ και παρ.3 δ του ν. 3669/2008 [αντίστοιχες του άρθρου 4 παρ.2γ του ν. 1418/1984 και του άρθρου 83 του ν. 2362/1995], με την πρώτη των οποίων ορίζεται ότι προϋπόθεση εφαρμογής της εξαιρετικής διαδικασίας της απ' ευθείας ανάθεσης δημόσιου έργου αποτελεί μεταξύ άλλων η ειδική περίπτωση του σοβαρού επικείμενου κινδύνου, ενώ με την δεύτερη ότι επιτρέπεται, μετά από έγκριση του αρμόδιου οργάνου, χωρίς δημοσίευση της σχετικής προκήρυξης, η απευθείας ανάθεση σε περίπτωση που έκτακτη και προδήλως κατεπείγουσα ανάγκη, [η συνδρομή της οποίας αιτιολογείται πλήρως από την αρμόδια υπηρεσία], καθιστά αδύνατη την τήρηση των διατάξεων που αφορούν τη διενέργεια δημοπρασίας, και υπό την προϋπόθεση, ότι η ως άνω έκτακτη και κατεπείγουσα ανάγκη δεν οφείλεται σε δική της ευθύνη.
3. Στην προκειμένη υπόθεση το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "... Με την από 24.2. 2006 νομότυπη σύμβαση μεταξύ του ενάγοντος ως αναδόχου και της εναγόμενης ΔΕΥΑ Αγρινίου, που είναι ν.π.ι.δ., ως κυρίας του έργου ο πρώτος ανέλαβε, κατόπιν δημόσιου μειοδοτικού διαγωνισμού κατά τον οποίο αναδείχθηκε μειοδότης, την εκτέλεση του έργου με τον τίτλο "Κατασκευή, αγωγών, ύδρευσης - αποχέτευσης σε υπό διάνοιξη δρόμους Δήμου Αγρινίου, περιοχής "Αη Βασιλιώτικα -Ρουπακιάς" και βόρεια της περιμετρικής οδού", σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.1418/1984 για τα δημόσια έργα, έναντι εργολαβικού ανταλλάγματος 150.000 ευρώ με τεκμαρτή έκπτωση 5,0 %, ορίστηκε δε προθεσμία εκτέλεσης του έργου οκτώ (8) μηνών από την υπογραφή της σύμβασης.
Αντικείμενο της σύμβασης ήταν η κατασκευή αγωγών ύδρευσης και αποχέτευσης στις περιοχές Αστυνομικού Μεγάρου και Αγίας Βαρβάρας Αγρινίου. Ο ενάγων ξεκίνησε εμπρόθεσμα την υλοποίηση του συμβατικά αναληφθέντος έργου, πλην όμως την 1η Σεπτεμβρίου 2006 προέκυψε επείγουσα ανάγκη άμεσης εκτέλεσης πρόσθετων εργασιών και συγκεκριμένα για την αποφυγή, πλημμυρών κατέστη αναγκαία η άμεση σύνδεση όλων των αγωγών ύδρευσης και αποχέτευσης λυμάτων με τον κεντρικό αγωγό ομβρίων υδάτων της περιοχής του ανατολικού Αγρινίου, ώστε να καταστεί δυνατή, η απαγωγή τους στο βιολογικό καθαρισμό.
Ειδικότερα, επρόκειτο για σύνδεση των αγωγών του εκτελούμενου από τον ενάγοντα έργου και εκείνου που είχε εκτελεσθεί προηγουμένως από τον εργολάβο Π., ώστε να αποφευχθεί πλημμύρα της ευρύτερης περιοχής. Το έργο αυτό δεν προβλεπόταν σε καμία σύμβαση των διαδίκων, ούτε αποτελούσε πρόσθετη και απρόβλεπτη εργασία του αναδόχου της από 24.2.2006 σύμβασης.
Ενόψει αυτών, ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγόμενης και παρουσία του Προϊσταμένου των τεχνικών υπηρεσιών της εναγόμενης, αφού υπέδειξαν στον ενάγοντα το υπό εκτέλεση έργο, του ανέθεσαν προφορικώς και αυτός ανέλαβε την υλοποίησή του. Σύμφωνα με όσα στην αρχή της παρούσας εκτίθενται, η προφορική κατάρτιση της επίδικης σύμβασης, ως συναπτόμενη μεταξύ ιδιώτη αναδόχου και ΝΠΙΔ είναι κατά πάντα έγκυρη και παράγει έννομες συνέπειες, πως είναι η ενοχική απαίτηση καταβολής της εργολαβικής αμοιβής.
Παράλληλα και μετά από την από 27.11.2006 αιτιολογική έκθεση που υπογράφουν ο επιβλέπων μηχανικός του έργου Ν. Π. και ο Προϊστάμενος Τεχνικών Υπηρεσιών της εναγόμενης Χ. Κ., περί της αναγκαιότητας εκτελέσεως συμπληρωματικών της αρχικής σύμβασης εργασιών και με αφορμή τη ρυμοτομική, επέκταση του σχεδίου πόλεως του δήμου Αγρινίου, ανατέθηκε στον ενάγοντα η εκτέλεση συμπληρωματικών έργων στην ίδια περιοχή, όπως αυτές περιγράφονται στον 2° ΑΠΕ και την 1η συμπληρωματική σύμβαση, που εγκρίθηκε με την υπ' αριθμ. 1/2007 απόφαση του ΔΣ της εναγόμενης, συνολικού ποσού 71.162,17 ευρώ, υπογράφτηκε δε προς τούτο το από 23.2.2007 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης έργου.
Χρόνος περατώσεως του άνω έργου ορίστηκε η 28.2.2007, ήτοι εντός πέντε (5) ημερών από την υπογραφή, της σύμβασης (άρθρ. 3 του άνω συμφωνητικού). Καθίσταται πρόδηλο λοιπόν, ότι το εν λόγω συμπληρωματικό έργο δεν ανατέθηκε στον ενάγοντα τον Φεβρουάριο του 2007, αλλά εκτελέστηκε ταυτόχρονα με τα προαναφερόμενα, απλώς και μόνον η τυπική ανάθεσή του έλαβε χώρα στο πιο πάνω χρονικό σημείο.
Ο ενάγων υλοποίησε εμπρόθεσμα τα αναληφθέντα συμβατικώς έργα, και αφού προέβη σε αναλυτική, επιμέτρηση των εργασιών, υπογραφείσα από τον επιβλέποντα μηχανικό και θεωρηθείσα από τον Προϊστάμενο της εναγόμενης την 22.6.2007, η επιτροπή παραλαβής των έργων ... παρέλαβε προσωρινώς τα άνω έργα ... Κατά την διάρκεια των εργασιών και μετά την αποπεράτωσή τους ο ενάγων υπέβαλε στην εναγόμενη σταδιακά τους λογαριασμούς των κατά τη σύμβαση οφειλομένων ποσών για τις εκτελεσθείσες εργασίες, τους οποίους και ενέκρινε η επιβλέπουσα υπηρεσία της εναγόμενης, και οι οποίοι (εγκεκριμένοι λογαριασμοί) αποτελούν την πιστοποίηση για την πληρωμή, των εργασιών που έχουν εκτελεσθεί (άρθρο 5 παρ. 9 και 10 του ν. 1418/1984).
Την 22.6.2007 συντάχθηκε από την αρμόδια τριμελή επιτροπή το πρωτόκολλο προσωρινής και ταυτόχρονα οριστικής παραλαβής του έργου, στο οποίο αναφέρεται ότι η τελική επιμέτρηση που υπέβαλε ο ανάδοχος υπογράφηκε 21.6.2007. Μετά δε από τον κατά το εφικτό ποσοτικό και ποιοτικό έλεγχο των επιμετρήσεων αποφάνθηκε πως όλες οι εργασίες, εκτελέσθηκαν καλώς και σύμφωνα με τις συμβατικές υποχρεώσεις του αναδόχου και τους κανόνες της τέχνης.
Για το λόγο αυτό κατέβαλε το εργολαβικό αντάλλαγμα που αντιστοιχούσε στον 1° τακτοποιητικό λογαριασμό της αρχικής σύμβασης και τον 2° ανακεφαλαιωτικό λογαριασμό της συμπληρωματικής σύμβασης, ποσού 142.500 και 71.162,17 ευρώ αντίστοιχα, χωρίς την καταβολή του αντίστοιχου προς τις πρόσθετες εργασίες εργολαβικού ανταλλάγματος.
Για το λόγο αυτό ο ενάγων υπέβαλε προς την εναγόμενη με αριθμ. πρωτ. 1472/3.9.2007 την 6η πιστοποίηση για την πληρωμή, εκτελεσθεισών εργασιών, πλην όμως ουδέν καταβλήθηκε. Μετά ταύτα ο ενάγων υπέβαλε την με αριθμ. πρωτ. 745/5.7.2010 αίτηση πληρωμής προς την εναγόμενη, ποσού 80.299,28 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, πλην όμως η τελευταία με το με αριθμ.
Πρωτ. 305/19.7.2010 έγγραφό της αρνήθηκε την καταβολή, εμμένοντας στην άποψή της ότι δεν προκύπτει διαφορά στις εντολές πληρωμών σύμφωνα με τις υπογραφείσες συμβάσεις. Η εναγόμενη με τις προτάσεις της, δεν αμφισβητεί ειδικώς την εκτέλεση του επίδικου έργου από τον ενάγοντα, αρνείται όμως την υποχρέωση καταβολής του αιτούμενου με την αγωγή ποσού, προβάλλοντας αρχικά έλλειψη παθητικής στο πρόσωπό της νομιμοποίησης, υπό την έννοια ότι το επίδικο έργο και το επ'αυτού οφειλόμενο εργολαβικό αντάλλαγμα δεν αποτελεί έργο που ανατέθηκε στον ενάγοντα από την ίδια, αλλά επρόκειτο για δημοτικό έργο.
Ο ισχυρισμός αυτός της εναγόμενης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος κατ' ουσίαν. Και τούτο διότι, όπως προεκτέθηκε, οι επείγουσες πρόσθετες εργασίες ανατέθηκαν στον ενάγοντα με προφορική, εντολή του τότε νομίμου εκπροσώπου της εναγόμενης και για την αντιμετώπιση επικείμενων λόγω του επερχόμενου χειμώνα κινδύνων των δημοτών, όπως από τον μάρτυρα του ενάγοντος ρητώς κατατίθεται, απέβλεπε δε στην σύνδεση του εκτελούμενου από τον ενάγοντα με την κύρια σύμβαση έργου και εκείνο που είχε εκτελεσθεί από άλλον εργολάβο, ενώ και από τον μάρτυρα της εναγόμενης βεβαιώνεται ότι τα υλικά για την υλοποίηση του επίδικου έργου δινόταν στον ενάγοντα από την εναγόμενη.
Άλλωστε, από το με αριθμ. 31/27.6.2007 απόσπασμα πρακτικού του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγόμενης προκύπτει ότι κατά πλειοψηφία (μειοψηφούντος ενός μέλους) εγκρίθηκαν οι ΑΠΕ και τα πρωτόκολλα προσωρινής παραλαβής των επίδικων έργων. Περαιτέρω, αρνείται την παραλαβή του συγκεκριμένου έργου, ισχυριζόμενη ότι ουδέποτε υπέγραψε σχετικό πρωτόκολλο παραλαβής ο Διευθυντής των Τεχνικών της Υπηρεσιών.
Και ο ισχυρισμός αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον στον αναλυτικό επιμετρικό πίνακα εργασιών που φέρει την υπογραφή, του άνω Διευθυντή της και του επιβλέποντος μηχανικού του έργου περιλαμβάνονται και οι ένδικες πρόσθετες εργασίες, ενώ ως εκ της φύσεως του ένδικου έργου και της ενσωματώσεώς του στο εκτελεσθέν με την αρχική σύμβαση έργο, δεν ήταν δυνατή η ιδιαίτερη παραλαβή του.
Τέλος η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι σε κάθε περίπτωση ο ενάγων κατά παράβαση της διατάξεως του άρθρου 8 του ν. 1418/1984 εκτέλεσε πρόσθετες και μη προβλεπόμενες από την κύρια από 24.2.2006 σύμβαση εργασίες, υπερβαίνουσες το όριο της αρχικής δαπάνης κατά 50% και επομένως δεν υπέχει υποχρέωση καταβολής του επιπλέον ποσού.
Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, οι ένδικες εργασίες δεν αφορούσαν πρόσθετες εργασίες της κύριας από 4.2.2006 μίσθωσης έργου, αλλά εργασίες ανεξάρτητες αυτού και απέβλεπαν στην αντιμετώπιση κινδύνων των δημοτών με την σύνδεση δύο ανεξάρτητων μεταξύ τους έργων για την καλύτερη λειτουργία του συστήματος αποχέτευσης της πόλεως το δήμου Αγρινίου, ήτοι του έργου που εκτέλεσε ο ενάγων με την προαναφερόμενη σύμβαση και εκείνου που εκτέλεσε ο εργολάβος Π..
Επομένως, ο σχετικός ισχυρισμός είναι απορριπτέος ως αλυσιτελώς προβαλλόμενος. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη δεν είχε εξοφλήσει και οφείλει ακόμη στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 95.556,14 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του αναλογούντος ΦΠΑ που αποτελεί την εργολαβική του αμοιβή της 6ης πιστοποίησης έργου ...".
Η αναιρεσείουσα με τον μοναδικό αναιρετικό λόγο, επικαλούμενη τις διατάξεις του ν. 1069/1980 και ειδικότερα εκείνες των άρθρων 5 και 22 του νόμου αυτού, ισχυρίζεται ότι η παραπάνω νομική θεμελίωση της προσβαλλόμενης απόφασης είναι εσφαλμένη, καθόσον α] ουδεμία αρμοδιότητα και εξουσία έχει ο πρόεδρος του ΔΣ της αναιρεσείουσας να συνάψει έστω και προφορικά σύμβαση εργολαβίας, αφού το δικαίωμα τούτο ανήκει αποκλειστικά και μόνον στο Διοικητικό της Συμβούλιο, β] πρόκειται για εκτέλεση δημόσιου έργου και συνεπώς η αναφερόμενη στην αγωγή σύμβαση είναι άκυρη αφού δεν καταρτίσθηκε με το ΔΣ της αναιρεσείουσας αλλά από τον Πρόεδρο αυτής, όπως έγινε δεκτό από το Εφετείο, γ] παρά το γεγονός ότι πρόκειται για εργασίες που αφορούσαν την περάτωση ημιτελούς έργου εκτελεσθέντος από τον Δήμο Αγρινίου [όπως κατά τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, δέχεται το Εφετείο], κατά του οποίου θα έπρεπε να στραφεί ο αναιρεσίβλητος για να εισπράξει την αμοιβή του, εντούτοις από το γεγονός και μόνον ότι Πρόεδρος του ΔΣ της αναιρεσείουσας ήταν ο τότε Δήμαρχος Αγρινίου, δέχθηκε το Εφετείο ότι οι εργασίες αυτές αφορούσαν την αναιρεσείουσα και εκτελέσθηκαν για λογαριασμό της, απορρίπτοντας ως ουσία αβάσιμο τον προταθέντα σχετικό ισχυρισμό της, δ]υπήγαγε εσφαλμένα την αναιρεσείουσα στις διατάξεις του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα και την εξομοίωσε με ΝΠΙΔ του Αστικού Δικαίου, δεχθείσα κατά παράβαση των διατάξεων του ν. 1418/84 και 609/85 ότι οι συμβάσεις δημοσίων έργων [κατά λέξη] ... "οι καταρτιζόμενες από την ΔΕΥΑ αποκλειστικά, από του έτους 2010 και εντεύθεν οι συμβάσεις και όλες οι δα πάνες υπόκεινται σε προληπτικό έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι άτυπες και συνεπώς επ' αυτών έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του ΑΚ και δύναται να συναφθούν και σιωπηρά, ε] ο αναιρεσίβλητος ως ανάδοχος εφόσον εκτέλεσε εργασίες μη προβλεπόμενες από τη σύμβαση κατά ποσότητα ή είδος, δεν δικαιούται αμοιβής ή αποζημιώσεως ούτε απόδοσης ωφέλειας με βάση τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, παρά μόνον εάν προέβη στην εκτέλεση των εργασιών κατόπιν έγγραφης εντολής της υπηρεσίας ή σε επείγουσες περιπτώσεις κατόπιν προφορικής εντολής καταχωρηθεί σης στο ημερολόγιο του έργου, ισχυρισμός τον οποίο παρείδε το Εφετείο, αν και είχε προβληθεί από αυτήν.
Ενόψει των πιο πάνω παραδοχών του Εφετείου και σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, ο λόγος της αιτήσεως κατά το μέρος που αιτιάται την πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔικ, όπως εκτιμάται το νοηματικό του περιεχόμενο, είναι: Α] αλυσιτελής, καθόσον ακόμη και με την εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων που αφορούν την κατάρτιση συμβάσεων δημοσίων έργων, σε αντικατάσταση εκείνων που φέρεται να εφάρμοσε το Εφετείο και κατ' επέκταση των σχετικών αιτιολογιών της απόφασής του, εγκύρως καταρτίσθηκε προφορικά η επίδικη σύμβαση, δεδομένου ότι με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ανελέγκτως ως αποδεδειγμένα το δικαστήριο της ουσίας, πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις του νόμου που επιτρέπουν την προφορική κατάρτιση της επίδικης σύμβασης ως σύμβασης για την εκτέλεση δημοσίου έργου, Β] αβάσιμος, καθόσον:
α] δεν καθίσταται άκυρη η επίδικη σύμβαση από μόνο το γεγονός ότι καταρτίσθηκε με τον τότε Δήμαρχο Αγρινίου και όχι από το ΔΣ της αναιρεσείουσας, αφού αυτός ως Πρόεδρος αυτού, ήταν και ο νόμιμος εκπρόσωπός της σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ.4 ν. 1069/1980, β] στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, αφού δεν υπάρχει παραδοχή του Εφετείου αφενός μεν ότι πρόκειται για εκτέλεση δημόσιου έργου, αφετέρου δε ότι πρόκειται για εργασίες που αφορούσαν την περάτωση ημιτελούς έργου εκτελεσθέντος από τον Δήμο Αγρινίου, γ] δεν αποτελεί εσφαλμένη υπαγωγή της αναιρεσείουσας στις διατάξεις του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα και εξομοίωσή της με ΝΠΙΔ του Αστικού Δικαίου, Γ] απαράδεκτος:
α] κατά το μέρος που με αυτόν και με το πρόσχημα της εσφαλμένης εφαρμογής του νόμου, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα ότι αυτή δεν συνεβλήθη με τον αναιρεσίβλητο και, επομένως, δεν είναι υπόχρεη για την πληρωμή της αμοιβής του αναιρεσίβλητου, αλλά ο Δήμος Αγρινίου, β] κατά το μέρος που με αυτόν η αναιρεσείουσα προβάλλει [κατά την εκ τίμηση του νοηματικού του περιεχομένου],την πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔικ, ήτοι ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν, και συγκεκριμένα τον ισχυρισμό της περί μη καταχώρησης της προφορικής εντολής και των εργασιών στο ημερολόγιο του έργου, καθόσον η εν λόγω πλημμέλεια δεν περιλαμβάνεται μεταξύ εκείνων που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 77 παρ.6 ν. 3669/2008.
Επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα λόγω της ήττας της στην δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρο 176 ΚΠολΔικ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση της "ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΥΔΡΕΥΣΗΣ & ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ" κατά της 1/2013 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [2.700] ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Ιουνίου 2014.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Σεπτεμβρίου 2014.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ