Supreme Court dismisses appeal against conviction for negligence causing bodily harm, rejecting all grounds for reversal.

Απόφαση 1779 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1779/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Βασιλική Μπαζάκη - Δρακούλη Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαΐου 2018, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Σπυροπούλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Σ. Γ. του Κ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σκούτα, για αναίρεση της υπ'αριθ. 83ΣΤ/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθ.πρωτ.2367/2018 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 364/18.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση υπ' αριθμ.πρωτ. …67/2.3.2018 αίτηση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 83ΣΤ/12.1.2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποία ο αναιρεσείων Σ. Γ., κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρο 473 παρ. 2, 3, 474 παρ. 1 και 2 Κ.ΠοινΔ). Επομένως, είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 314 παρ. 1 ΠΚ, όπως ίσχυε πριν την 2.4.2012 "όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών (3) ετών. Αν η σημαντική βλάβη, που προκλήθηκε είναι εντελώς ελαφρά επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι τριών (3) μηνών ή χρηματική ποινή". Ήδη, με το άρθρο 24 παρ. 3γ του Ν. 4055/2012 ο οποίος ισχύει από 2.4.2012 και συνεπώς ίσχυε κατά την ημερομηνία έκδοσης της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης (12.1.2018), η διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 314 του Π.Κ.

αντικαταστάθηκε ως ακολούθως, "όποιος από αμέλεια, προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας, άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών (3) ετών". Εάν η σωματική βλάβη που προκλήθηκε είναι όλως ελαφρά τιμωρείται με κράτηση έως τρεις (3) μήνες ή με πρόστιμο έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ. Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 28 ΠΚ "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν".

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια απαιτείται να μην καταβλήθηκε από τον δράστη η επιβαλλόμενη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή την οποία κάθε μετρίως, συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει να καταβάλει υπό τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές και την κοινή κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων πείρα και λογική, β) να μπορούσε ο δράστης, σύμφωνα με τις προσωπικές του περιστάσεις, ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες και ιδίως εξαιτίας της υπηρεσίας ή του επαγγέλματος του, να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του, το οποίο από έλλειψη της αναφερόμενης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή της παράλειψης του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε.

Εξάλλου, η αντικειμενική απόσταση του εγκλήματος, της σωματικής βλάβης (η διάταξη του άρθρου 314 ΠΚ περιλαμβάνει όλα τα είδη των σωματικών βλαβών των άρθρων 308 - 310 ΠΚ), συνίσταται στην πρόκληση σε άλλον σωματικής κάκωσης ή βλάβης της υγείας του κατά οποιονδήποτε τρόπο, η διαφοροποίηση δε αυτής προσδιορίζεται από το δικαστήριο, αναλόγως των ειδικών περιστάσεων τα οποία προβάλλονται και γίνονται αποδεκτά.

Η συνδρομή δε των στοιχείων της αντικειμενικής υπόστασης για το έγκλημα αυτό πρέπει να αιτιολογείται, ειδικώς στην καταδικαστική απόφαση, ενόψει της διαβάθμισης της σωματικής βλάβης, αναλόγως της σπουδαιότητας της σε απλή, εντελώς ελαφρά η οποία χωρίς να είναι εντελώς επουσιώδης, έχει επιπόλαιες συνέπειες και σε ασήμαντη η οποία είναι αυτή που έχει ήπιες συνέπειες.

Η σχετική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, πρέπει να είναι αιτιολογημένη ως προς τον προσδιορισμό με ακρίβεια του είδους της σωματικής κάκωσης ή της βλάβης της υγείας του παθόντος, προκειμένου να ελεγχθεί η ύπαρξη και ο χαρακτηρισμός της σωματικής βλάβης. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για την σπουδαιότητα, της σωματικής βλάβης ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος δεν αρκείται στις αφηρημένες εκφράσεις της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά εκτιμά, τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να αποφανθεί για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, για το είδος της σωματικής βλάβης που προξενήθηκε (ΑΠ 32/2017).

Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου επί απλής σωματικής βλάβης ότι, κατ' ορθότερο νομικό χαρακτηρισμό, πρόκειται για όλως ελαφρά σωματική βλάβη (άρθρο 308 παρ. 1β του ΠΚ), δεν είναι αυτοτελής, αλλά αρνητικός τους κατηγορίας ισχυρισμός. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' του Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναίρεσης, όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο για την καταδικαστική του κρίση, για την πληρότητα της αιτιολογίας, αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους, χωρίς να απαιτείται και αναλυτική παράθεση τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από.

αυτά. Ακόμη, δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιό βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολογήσεως γιατί δεν εξαίρονται τα άλλα.

Δεν αποτελούν όμως λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. (Α.Π. 51/2017, Α.Π. 384/2017, Α.Π. 471/2017, Α.Π. 584/2015, Α.Π. 415/2014).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Ποιν.Δ λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία η εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη, ερμηνεία τέτοιας διάταξης υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια, από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε.

Περίπτωση, εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου πράγμα που συμβαίνει, όταν στο πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου (Ολ.ΑΠ 3/2008, ΑΠ 608/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, δέχθηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα τα οποία έλαβε υπόψη του και μνημονεύει κατ' είδος, προέκυψαν, κατά τις αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα εξής: "Ο κατηγορούμενος στην Αθήνα στις 18.6.2010 από αμέλεια του, δηλαδή από έλλειψη προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, προξένησε με το όχημα του και κατά την οδήγηση του, σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας σ' άλλον, χωρίς να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που παράχθηκε απ' την παρακάτω πράξη του.

Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...11 ΙΧΕ αυτοκίνητο του κινούνταν επί της οδού Κ. με κατεύθυνση προς Μ., η οποία είναι μονής κατεύθυνσης, ευθεία, με όριο ταχύτητας 50 χλμ/ώρα ως Κατοικημένη περιοχή με πλάτος οδοστρώματος 5,70 μ. Η οδός αυτή διασταυρώνεται με την οδό Α..., επί της οποίας κινούνταν ο Σ.

Α., οδηγώντας με αριθ. κυκλοφορίας ...65 ΙΧΕ αυτοκίνητο. Η συγκεκριμένη διασταύρωση στερείται σήμανσης και συνεπώς ισχύει η εκ δεξιών προτεραιότητα (άρθρο 26 παρ. 5 ΚΟΚ) την οποία είχε ο ανωτέρω Σ. Α., κινούμενος δεξιά του οχήματος του κατηγορουμένου. Φτάνοντας στη διασταύρωση της οδού αυτής με την οδό Α..., επί της οποίας κινούνταν ο Σ.

Α., οδηγώντας με αριθ. κυκλοφορίας ...65 ΙΧΕ αυτοκίνητο, ο κατηγορούμενος δεν ανέκοψε την πορεία του οχήματος του, για να διέλθουν τα οχήματα που έχουν προτεραιότητα. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος φτάνοντας στην διασταύρωση των ανωτέρω οδών, δεν ανέκοψε την πορεία του οχήματος του, ως όφειλε, προκειμένου να παραχωρήσει προτεραιότητα στο από δεξιά του κινούμενο όχημα του Σ.

Α., αλλά συνέχισε, χωρίς να ελέγξει επαρκώς την οδό στην οποία επρόκειτο να εισέλθει, με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί στην πορεία του οχήματος του ανωτέρω, να συγκρουσθεί μ' αυτό και να τραυματισθεί από τη σύγκρουση αυτή ο οδηγός του, Σ. Α., που έπαθε κάκωση αριστερού ώμου, ρωγμώδες κάταγμα τύπου Hill Shachs βραχιονίου κεφαλής και οπισθίου κατωτέρω χείλους της ωμογλήνης και ρήξη χόνδρου.

Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι η παραπάνω διάγνωση ρωγμώδους κατάγματος έγινε δέκα ημέρες μετά το επίδικο ατύχημα, ενώ σύμφωνα με το από 18.06.2010 πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου ..., αναφέρεται ότι δεν υπήρξαν ευρήματα τραυματισμού. Ότι η διάγνωση ρωγμώδους κατάγματος έγινε δέκα ημέρες μετά το επίδικο ατύχημα, το οποίο, σε κάθε περίπτωση, ακόμη και εάν είναι συνέπεια του επιδίκου ατυχήματος.

φέρει το χαρακτήρα της όλως ελαφράς σωματικής βλάβης, διότι κατά τα υποστηριζόμενα, δεν προέκυψε ύπαρξη μόνιμου προβλήματος στην υγεία του, ότι υπήρξε περαιτέρω ταλαιπωρία αυτού. Όπως προκύπτει από το με αριθμό …995 από 23.06.2010 έγγραφο μαγνητικής τομογραφίας "μαγνητικός συντονισμός αριστεράς κατ' ώμον αρθρώσεως", του Σ.Ι.

Τρακάδα, στο συμπέρασμα αναφέρεται ότι βρέθηκαν ευρήματα συμβατά με "ρωγμώδες κάταγμα τύπου Hill Shachs βραχιονίου κεφαλής με επέκταση στον αυχένα. Κάταγμα στο οπίσθιο κατώτερο χείλος της ωμογλήνης. Ρήξη του κατωτέρου οπισθίου τμήματος του επιχειλίου χόνδρου" Στο με αριθμό πρωτ. ….00/29.06.2010 πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου ..., αναφέρεται ότι "ο ασθενής Σ.

Α. εξετάστηκε στα εξωτερικά ιατρεία ΤΕΠ της Β' ορθοπεδικής κλινικής στις 26.06.2010 και διαπιστώθηκε επανεξέταση κάκωσης (ΑΡ) ώμου από μία (1 εβδομάδα κατόπιν εξέτασης με MRI ανευρέθησαν ευρήματα συμβατά ρωγμώδες κάταγμα τόπου Hill Shachs βραχιονίου κεφαλής με επέκταση στον αυχένα. Κάταγμα στο οπίσθιο κατώτερο χείλος της ωμογλήνης.

Ρήξη του κατωτέρου οπισθίου τμήματος ντου επιχειλίου χόνδρου. Εδόθησαν οδηγίες - ανάρτηση - φαρμακευτική αγωγή - συνέχιση θεραπείας - επανεξέταση στις 23/7/10". Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το ανωτέρω ρωγμώδες κάταγμα ο Σ. Α. το υπέστη λόγω του επιδίκου τροχαίου ατυχήματος και ο τραυματισμός που υπέστη δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως όλως ελαφρά σωματική βλάβη, καθώς οι ανωτέρω συνέπειες δεν δύναται να χαρακτηρισθούν εντελώς επουσιώδεις ή επιπόλαιες, για την κατάφαση δε της απλής σωματικής βλάβης δεν απαιτείται να επηρεασθεί η εργασιακή ικανότητα ή η υγεία.

Ενόψει των ανωτέρω, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι η σωματική βλάβη που υπέστη ο παθών φέρει το χαρακτήρα της όλως ελαφράς, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Επομένως, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την ανωτέρω αποδιδόμενη σ' αυτόν με το κατηγορητήριο αξιόποινη πράξη αυτή" Ακολούθως το δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα του ότι: "Στην … στις 18.6.2010 από αμέλεια του, δηλαδή από την έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, προξένησε με το όχημα του και κατά την οδήγηση του σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας άλλου χωρίς να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που παράχθηκε από την παρακάτω πράξη του και του και συγκεκριμένα οδηγώντας, το με αριθμό κατηγορίας ...11 ΙΧΕ αυτοκίνητο του και βαίνοντας με αυτό στην οδό Κ..

με κατεύθυνση προς Μ., όταν έφτασε στη διασταύρωση της οδού αυτής με την οδό Α..., δεν μείωσε, όπως ώφειλε την ταχύτητα του, ούτε παραχώρησε την προτεραιότητα στο από δεξιά του ερχόμενο με αριθμό κυκλοφορίας ...65 ΙΧΕ αυτοκίνητο, αλλά απερίσκεπτα και με την ίδια ταχύτητα συνέχισε την πορεία του προς τη διασταύρωση με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με αυτό και να τραυματισθεί από τη σύγκρουση αυτή ο οδηγός του Σ.

Α. που έπαθε κάκωση αριστερού ώμου, ρωγμώδες κάταγμα τύπου αντίθετου "Hill Shachs", βραχιονίου κεφαλής και οπισθίου κατώτερου χείλους της ομωγλήνης και ρήξη χόνδρου". Με αυτές τις κατά το συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού παραδοχές, το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την επιβαλλόμενη από τις προαναφερθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Ποιν.Δ.

ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της απλής σωματικής βλάβης από αμέλεια για το οποίο καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 314 παρ. 1 εδάφ.

α' και 28 ΠΚ τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου με ελλιπή δηλαδή ή αντιφατική αιτιολογία. Η αιτίαση του αναιρεσείοντος περί μη αιτιολογημένης απόρριψης του αυτοτελούς ισχυρισμού του περί συνδρομής περιστατικών που στοιχειοθετούν το αδίκημα της όλως ελαφράς σωματικής βλάβης είναι απορριπτέα ως αβάσιμη, διότι αυτή συνιστά, όπως προαναφέρθηκε, άρνηση της κατηγορίας και το δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει ειδικά, παρά ταύτα απάντησε και μάλιστα με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία δεχόμενο ότι η σημαντική βλάβη που υπέστη ο παθών ήταν "κάταγμα Hill Shachs βραχιονίου κεφαλής με επέκταση στον αυχένα, κάταγμα στο κατώτερο χείλος της ομωγλήνης και ρήξη χόνδρου" η οποία αξιολογούμενη έκρινε ότι είναι απλή σωματική βλάβη, και όχι εντελώς ελαφρά.

Επίσης η αιτίαση αυτού ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του και δεν συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα την ιατρική βεβαίωση του Γενικού Νοσοκομείου …. που εκδόθηκε την 28.6.2010 (με αριθμ. πρωτ. …81/30.6.2010) ημέρα του επιδίκου τροχαίου ατυχήματος σύμφωνα με την οποία δεν υπήρξαν ευρήματα τραυματισμού του παθόντος είναι αβάσιμη και απορριπτέα, διότι η αναφορά του εγγράφου αυτού είναι περιεχόμενο του αρνητικού ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ότι ο παθών υπέστη από το επίδικο τροχαίο ατύχημα όλως ελαφρά σωματική βλάβη, τον οποίο ερεύνησε το δικαστήριο και τον απέρριψε με την προαναφερθείσα αιτιολογία μετά από αξιολόγηση όλων των αποδεικτικών μέσων.

Περαιτέρω, η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι δεν λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν από το δικάσαν δικαστήριο όλα τα αναγνωσθέντα έγγραφα, ενόψει της διατύπωσης που διαλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφασή, ότι, "αναγνώσθηκαν η εκκαλουμένη απόφαση με τα πρακτικά της και τα αναγνωσθέντα έγγραφα που αναφέρονται σ' αυτήν" είναι αβάσιμη και απορριπτέα, διότι διά της αναφοράς της προσβαλλόμενης απόφασης στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, από την παραδεκτή επισκόπηση των οποίων προκύπτει ότι αναγνώσθηκαν πρωτοδίκως η ιατροδικαστική έκθεση με αριθμό 96...030 έκθεση αυτοψίας, με ημερομηνία 18/6/2010, θεωρείται ότι αυτά αναγνώσθηκαν και ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, οπότε παραδεκτά συνεκτιμήθηκαν για τον σχηματισμό του καταδικαστικού πορίσματός του.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Ποιν.Δ. λόγοι αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης και της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης και η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της και καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 25.2.2018 υπ' αριθμ. πρωτ. …67/2.3.2018) αίτηση του Σ. Γ. του Κ., κατοίκου ... (οδός ...) για αναίρεση της υπ'αριθμ. 83ΣΤ/12.1.2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα ποσού διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ