Supreme Court allows appeal against appellate court's failure to rule on VAT claim, remanding case for retrial.

Απόφαση 1779 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1779/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αντώνιο Αθηναίο, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Πατινίδη), Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα, Ασπασία Καρέλλου και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαΐου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος- καλούντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως εκ του νόμου υποκαταστάτου του διπλωματούχου Πολιτικού Μηχανικού Α. Κ., κατοίκου ... όπου και η έδρα της επαγγελματικής του δραστηριότητας, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγγελική Ζηβοπούλου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων - καθών η κλήση: 1) α) Ε. χήρας Γ. Δ. του Δ., κατοίκου ... β) Φ. θετής θυγατέρας του Γ. Δ. του Δ., φυσικού τέκνου της Ε. Β. του Β., κατοίκου ... αμφοτέρων ως νομίμων κληρονόμων του αρχικά αναιρεσιβλήτου Γ. Δ. του Δ., που απεβίωσε την 28/9/2003 στην .., 2) Γ. Λ., κατοίκου ... 3) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΦΑ ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΥ - ΧΑΛΥΒΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΕ" πρώην "VOEST ALPINE HELLAS AE", η οποία εδρεύει στο ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/11/1998 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 143/2000 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και η 7571/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσείον με την από 11/11/2002 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1494/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Η υπόθεση επανήλθε για συζήτηση με την από 30/9/2009 κλήση του καλούντος.

Εκδόθηκε η 1685/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε εκ νέου απαράδεκτη τη συζήτηση. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση το αναιρεσείον με την από 22/2/2012 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αγγελική Αλειφεροπούλου ανέγνωσε την από 30/1/2004 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Γεώργιου Χλαμπουτάκη, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη του δευτέρου λόγου αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, εφόσον δε η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Αν ο καλούμενος διάδικος απεβίωσε μετά την άσκηση της αναιρέσεως, η κλήση προς συζήτηση, μετά την επελθούσα βίαιη διακοπή της δίκης κατά τα άρθρα 286 επ. Κ.Πολ.Δ., επιδίδεται στους κληρονόμους του (άρθρα 291 και 292 σε συνδ. με άρθρα 498, 568 παρ.1,2,4, 556, 558 και 573 Κ.Πολ.Δ.).- Επί του προκειμένου, όπως προκύπτει από τις, επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από το αναιρεσείον, α) …και … από 4-5-2012, …και … από 4-5-2012, β) …και …από 4-5-2012 και γ) …και … από 27-4-2012 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών …, ακριβή αντίγραφα της υπό κρίση αιτήσεως, για αναίρεση της 7571/2002 τελεσίδικης αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, καθώς και της από 22-2-2012 κλήσεως προς συζήτηση της αιτήσεως αυτής (μετά την έκδοση της 1685/2010 αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως, λόγω μη νόμιμης κλητεύσεως των απολιπόμενων αναιρεσιβλήτων) με πράξη ορισμού δικασίμου για τη δικάσιμο της 27-11-2012, κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (21-5-2013), επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα, κατά τις διατάξεις του άρθρου 568 παρ.4 Κ.Πολ.Δ., με επιμέλεια αυτού (αναιρεσείοντος), αφενός μεν στις δύο πρώτες των καθών η κλήση, νόμιμες κληρονόμους του πρώτου των αναιρεσιβλήτων (Γ.

Δ.), ο οποίος απεβίωσε μετά την άσκηση της αναιρέσεως, αφετέρου δε προς τους λοιπούς καθών η κλήση, δεύτερο και τρίτη των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα, η δε αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο μετά την αναβολή ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (άρθρ. 226 παρ.4 Κ.Πολ.Δ.). Επομένως, αφού οι καθών η κλήση δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου ούτε κατέθεσαν δήλωση μη παραστάσεως σ' αυτήν, κατ' άρθρ. 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., πρέπει, παρά τη δικονομική απουσία τους, να συζητηθεί και να ερευνηθεί η υπόθεση σαν να ήταν και εκείνοι παρόντες (άρθρ. 576 παρ.2 εδ.

γ' Κ.Πολ.Δ.). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 9 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 535 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά την εξαφάνιση της πρωτόδικης αποφάσεως, συνεπεία παραδοχής λόγου εφέσεως, γίνεται κύριο όλης της υποθέσεως και, αφού την κρατήσει, τη δικάζει στην ουσία της.

Κατά την εκδίκαση αυτή υποκαθιστά το πρωτοβάθμιο δικαστήριο στα δικαιώματά του και αποκτά αρμοδιότητα να εξετάσει και να λύσει όλα τα αναγκαία ζητήματα της διαφοράς.- Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση από τον Άρειο Πάγο των διαδικαστικών εγγράφων της παρούσας υποθέσεως (άρθρ. 561 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.) προκύπτουν τα ακόλουθα:

Αίτημα της από 23-11-1998 αγωγής του αναιρεσείοντος, Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ", κατά των αναιρεσιβλήτων ήταν η επιδίκαση, νομιμοτόκως, αμοιβής υποκαθιστάμενου από αυτό πολιτικού μηχανικού για την εκ μέρους του τελευταίου επίβλεψη κατασκευής κτιριακού συγκροτήματος, πλέον του αναλογούντος επί του ποσού της αμοιβής και των τόκων Φ.Π.Α.

εκ ποσοστού 18%. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών), με την 143/2000 οριστική απόφασή του, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή για το ποσό των 2.375.845 δραχμών (ή 6.972,40 ευρώ), το οποίο επιδίκασε με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής έως την εξόφληση, πλέον του αναλογούντος Φ.Π.Α. 427.652 δραχμών.

Μετά την άσκηση της από 3-3-2001 εφέσεως εκ μέρους του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της ανωτέρω πρωτοβάθμιας αποφάσεως, με αίτημα τη μεταρρύθμιση αυτής και την καθ' ολοκληρία παραδοχή της αγωγής του, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αφού δέχθηκε την εν λόγω έφεση, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και κράτησε και δίκασε την αγωγή, την οποία δέχθηκε εν μέρει για μεγαλύτερο ποσό κεφαλαίου αμοιβής απ' ότι πρωτοδίκως, ήτοι για 19.148,94 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής μέχρι την εξόφληση, αφήνοντας, όμως, αδίκαστη την αίτηση που περιεχόταν σ' αυτήν (αγωγή) περί επιδικάσεως στο ενάγον και του αναλογούντος επί του διεκδικούμενου ποσού ποσοστού Φ.Π.Α.

από 18%, η οποία, ενόψει των προεκτεθέντων, είχε μεταβιβασθεί με την έφεση ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, κατά το άρθρο 522 Κ.Πολ.Δ. Με τον τρόπο αυτό, το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 9 Κ.Πολ.Δ. και γι' αυτό είναι βάσιμος και, επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, Κατ' ακολουθία τούτων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το προδιαληφθέν μέρος, δηλαδή ως προς το πληττόμενο με την υπό κρίση αίτηση κεφάλαιό της, που αναφέρεται στην αγωγική αξίωση για την επιδίκαση Φ.Π.Α., επί της οποίας παρέλειψε να αποφανθεί το Δικαστήριο της ουσίας, στη συνέχεια δε, αφού, μετά την παραδοχή του πιο πάνω λόγου, παρέλκει πλέον, ως αλυσιτελής, η έρευνα του δεύτερου και τελευταίου λόγου αυτής, με τον οποίο προσάπτεται στην εν λόγω απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. (σε σχέση με το αυτό ως άνω κεφάλαιο), να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, προς περαιτέρω εκδίκαση, ενόψει του ότι είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.).

Τέλος, μετά την κατά τα άνω παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, πρέπει να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι, λόγω της ήττας τους, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, την 7571/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το ως άνω αναιρούμενο μέρος, στο Εφετείο Αθηνών, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 10 Σεπτεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ