1775/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1775 / 2018 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1775/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Χυτήρογλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου-Εισηγήτρια, Βασιλική Ηλιοπούλου και Βασιλική Μπαζάκη-Δρακούλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 12 Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλική Θεοδώρου, (κωλυομένης της Εισαγγελέως) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ι.Θ. του Γ., …, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Μπριντάκη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1892/2017 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την εταιρεία με την επωνυμία "ATCO E.Π.Ε", η οποία εκπροσωπείται νόμιμα και η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αρ. 68/11-9-2017 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1191/2017.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη υπ' αριθμ. 68/11-9-2017 αίτηση αναιρέσεως κατατεθείσα ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών την 11-9-2017, προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 1892/16-6- 2017 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 8-8-2017, με την οποία ο αναιρεσείων κρίθηκε ένοχος με το ελαφρυντικό τον προτέρου εντίμου βίου για την αξιόποινη πράξη της υπεξαιρέσεως αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας από διαχειριστή ξένης περιουσίας άνω του ποσού των 120.000 ευρώ κατ' εξακολούθηση και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως τριών (3) ετών η οποία ανεστάλη επί τριετία.

Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και πρέπει να ερευνηθεί για το παραδεκτό και τη βασιμότητα των λόγων της. Προσέτι πρέπει να ερευνηθούν και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής οι οποίοι ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα με το από 17-10-2017 δικόγραφο προσθέτων λόγων που κατατέθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 18-10-2017, ερήμην της πολιτικώς εναγούσης Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ATCO-EΠΕ", η οποία, όπως προκύπτει από το από 6-10-2017 αποδεικτικό επιδόσεως του Επιμελητού της Εισαγγελίας Αρείου Πάγου Χούμου Λάμπρου, κλήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα για τη δικάσιμο της 3ης-11-2017, οπότε η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η, ως λόγος αναιρέσεως για να αναιρεθεί η απόφαση μπορεί να προταθεί: Η) η υπέρβαση εξουσίας η οποία υπάρχει όταν το δικαστήριο άσκησε δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος.

Όπως προκύπτει από τα άρθρα 63, 64 και 68 του ΚΠοινΔ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 914 και 932 του ΑΚ, στην άσκηση της πολιτικής αγωγής για την επιδίκαση αποζημιώσεως ή χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης νομιμοποιούνται μόνο όσοι έχουν ζημιωθεί αμέσως από το διωκόμενο έγκλημα. Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι η πολιτική αγωγή για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης μπορεί να ασκηθεί και ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου από τον δικαιούμενο κατά τις διατάξεις του ΑΚ (άρθρο 932 ΑΚ), μέχρι να αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία, χωρίς έγγραφη προδικασία.

Έτσι, το δικαίωμα παραστάσεως της πολιτικής αγωγής έχουν και τα νομικά πρόσωπα για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, την οποία υπέστησαν από την άδικη πράξη που τελέστηκε εις βάρος τους και η οποία ηθική βλάβη έχει αντίκτυπο στην πίστη, στο κύρος και στη φήμη τους έναντι των τρίτων. Η δήλωση παραστάσεως πρέπει, κατά το άρθρο 84 του ΚΠοινΔ, να περιλαμβάνει συνοπτική έκθεση της υποθέσεως για την οποία δηλώνεται η παράσταση και τους λόγους στους οποίους στηρίζεται, δηλαδή αν πρόκειται για υλική ζημία ή χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Για το νομότυπο της παραστάσεως δεν είναι αναγκαίο να διαλαμβάνεται ο ιδιαίτερος τρόπος προκλήσεως της ηθικής βλάβης που είναι άμεσο αποτέλεσμα των περιγραφομένων γεγονότων που αποδίδονται στον κατηγορούμενο. Στη δήλωση του εκπροσώπου του νομικού προσώπου, όταν το τελευταίο παρίσταται ως πολιτικώς ενάγον, δεν είναι αναγκαίο να εξειδικεύεται η βλάβη γιατί αυτή αναφέρεται στον ανωτέρω αντίκτυπο.

Το επιτρεπτό της παραστάσεως του πολιτικώς ενάγοντος κρίνεται από το περιεχόμενο της απαιτήσεως που περιέχει η δήλωση του και από το κατηγορητήριο που διαλαμβάνει την άδικη πράξη, ενώ η ουσιαστική βασιμότητα της αξιώσεως από την αποδεικτική διαδικασία. Η δήλωση δε παραστάσεως πολιτικής αγωγής, όταν επαναλαμβάνεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δεν είναι αναγκαίο να περιέχει και όλα τα πιο πάνω στοιχεία, αφού κρίνεται στο πλαίσιο που διατυπώθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και κατά το μέτρο που έγινε δεκτή από αυτό.

Περαιτέρω, παράνομη παράσταση πολιτικής αγωγής υπάρχει όταν δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του πολιτικώς ενάγοντος οι όροι της ενεργητικής και παθητικής νομιμοποιήσεως για την άσκηση της πολιτικής αγωγής, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 63 και 64 του ΚΠοινΔ και όταν παραβιάστηκε η διαδικασία που έπρεπε να τηρηθεί σχετικά με τον τρόπο και τον χρόνο ασκήσεως της υποβολής αυτής κατά το άρθρο 68 ΚΠοινΔ [Α.Π. 1377/2016].

Οποιαδήποτε άλλη πλημμέλεια ή έλλειψη αναφερόμενη στην παράσταση ή την εκπροσώπηση του πολιτικώς ενάγοντος δεν ασκεί επιρροή στην νομιμότητα της παραστάσεως, όπως επί εταιρίας η έλλειψη εγκρίσεως της Γενικής Συνελεύσεως (ΑΠ 2051/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της υπ' αριθμ. 3862/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου [Κακουργημάτων] Αθηνών και των ενσωματωμένων σ' αυτήν πρακτικών, πριν την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας, εμφανίσθηκαν οι Θ.Σ. και Φ.Α. και δήλωσαν ως συνεκκαθαριστές της εταιρείες ΑΤCΟ ΕΠΕ παράσταση πολιτικής αγωγής για λογαριασμό της εν λόγω εταιρείας κατά του κατηγορουμένου, ζητώντας την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης 40 ευρώ, με επιφύλαξη, λόγω ηθικής βλάβης, που της προκλήθηκε από την κρινόμενη πράξη και ότι διορίζει πληρεξούσιο τον παρόντα δικηγόρο Αθηνών Δημήτριο Κουράκο.

Κατά της παραστάσεως αυτής προβλήθηκαν αντιρρήσεις από τους συνηγόρους της υπεράσπισης, οι οποίες απορρίφθηκαν και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε την παράσταση της πολιτικής αγωγής, και επιδίκασε στην πολιτικώς ενάγουσα το ανωτέρω ποσό. Κατά την εκδίκαση της υποθέσεως στο Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, όπου ήχθη κατόπιν εφέσεως του κατηγορουμένου, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση και τα ενσωματωμένα πρακτικά, εμφανίσθηκαν και πάλι οι ανωτέρω συνεκκαθαριστές οι οποίοι επανέλαβαν τη δήλωση για παράσταση της άνω εταιρείας ως πολιτικώς ενάγουσας για το ποσό των σαράντα (40) ευρώ, το οποίο της επιδικάσθηκε πρωτοδίκως, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που αυτή υπέστη από την αξιόποινη πράξη που τέλεσε ο κατηγορούμενος.

Το Πενταμελές Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αφού απέρριψε τις προβληθείσες από τους συνηγόρους του κατηγορουμένου αντιρρήσεις περί μη νόμιμης παράστασης της πολιτικής αγωγής, λόγω έλλειψης απόφασης της Γενικής Συνέλευσης για την άσκηση της, δέχθηκε ότι από την αξιόποινη πράξη που τέλεσε ο κατηγορούμενος, η πολιτικώς ενάγουσα είναι άμεσα ζημιωθείσα από το αδίκημα αυτό και νομιμοποιείται ενεργητικά σε άσκηση πολιτικής αγωγής και επιδίκασε το ποσό των σαράντα (40) ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, για την ηθική βλάβη που προκλήθηκε από την άνω πράξη της υπεξαίρεσης.

Η δήλωση αυτή παράστασης πολιτικής αγωγής, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, ήταν σύννομη και ασκήθηκε παραδεκτώς, τα δε περί αντιθέτου υποστηριζόμενα από τον αναιρεσείοντα είναι αβάσιμα. Επομένως ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Η' προβαλλόμενος λόγος για υπέρβασης εξουσίας για τη θεμελίωση του οποίου ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση στην πλημμέλεια της υπέρβαση εξουσίας, αιτιώμενος ότι το δικάσαν Δικαστήριο που την εξέδωσε, άσκησε δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος, καθόσον έκανε δεκτή τη δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής της υπό εκκαθάριση τελούσας εταιρείας "ATCO EΠΕ" από τους συνεκκαθριστές, καίτοι η εν λόγω δήλωση στερείται νομιμότητας και ουσιαστικής βασιμότητας, αφού δεν προηγήθηκε Γενική Συνέλευση της εταιρείας, προκειμένου να αποφασίσει για την έγερσή της σε βάρος του και να παραστεί εν συνέχεια ως πολιτικώς ενάγουσα, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Κατά τη διάταξη του άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ: Ως λόγος για να αναιρεθεί η απόφαση μπορεί να προταθεί. Β) ... η έλλειψη ακρόασης κατά το άρθρο 170 παρ. 2 ΚΠΔ.

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 502 παρ 1, 3 και 4 του ΚΠΔ, μετά την παραδοχή τυπικά της έφεσης, με την οποία προσβλήθηκε στο σύνολο της η πρωτόδικη απόφαση, η υπόθεση επανέρχεται στο Εφετείο για κατ' ουσίαν συζήτηση στην πριν από την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης στάση, με την έννοια ότι το Εφετείο έχει την εξουσία να κρίνει όπως και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Επομένως κάθε ακυρότητα της πρωτοδίκης απόφασης καλύπτεται με την έκδοση της επί της ουσίας απόφασης του Εφετείου, αφού, μετά την τυπική παραδοχή της έφεσης η πρωτοδίκη απόφαση ατονεί και το Εφετείο επανεξετάζει την υπόθεση τόσο ως προς τη νομική όσο και ως προς την ουσιαστική της βάση.

Έτσι, το Εφετείο δεν είναι υποχρεωμένο να απαντήσει, σε σχετικό ισχυρισμό περί ακυρότητας στην πρωτοβάθμια δίκη και συνακόλουθα δεν υποπίπτει σχετικώς στην πλημμέλεια της έλλειψης ακρόασης ώστε να ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Β' του ΚΠΔ λόγος αναίρεσης [ΑΠ 518/2013].

Επομένως, η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι το άνω δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν εξέτασε την ακυρότητα που είχε εμφιλοχωρήσει στην πρωτοβάθμια δίκη, είναι σύμφωνα με την προπαρατεθείσα σκέψη απορριπτέα ως απαράδεκτη αφού, με την παραδοχή από το, ως Εφετείο δίκασαν, Πενταμελές Δικαστήριο, ως τυπικά παραδεκτής της έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης, η τελευταία εξαφανίσθηκε και η υπόθεση εξετάσθηκε εκ νέου από το ως άνω δευτεροβάθμιο Δικαστήριο στο σύνολο της και ως εκ τούτου το τελευταίο δεν ήταν υποχρεωμένο να απαντήσει στο ως άνω αίτημα.

Συνακόλουθα, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Β' προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για έλλειψη ακρόασης είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Κατά το άρθρο 375 παρ. 1 και 2ΠΚ, όπως αυτό, ισχύει μετά την τροποποίηση του με τον ν. 2408/1996 και τον ν. 2721/1999, όποιος ιδιοποιείται παράνομα ξένο (ολικά ή μερικά) κινητό πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του με οποιοδήποτε τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και, αν το αντικείμενο της υπεξαίρεσης είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους.

Αν πρόκειται για αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας που το έχουν εμπιστευθεί στο\/υπαίτιο λόγω ανάγκης ή λόγω της ιδιότητας του ως εντολοδόχου, επιτρόπου ή κηδεμόνα του παθόντος ή ως μεσεγγυούχου ή διαχειριστή ξένης περιουσίας, ο υπαίτιος τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση υπεξαίρεσης σε βαθμό κακουργήματος, απαιτούνται οι εξής προϋποθέσεις:

α) Το υλικό αντικείμενο του εγκλήματος, δηλαδή το κινητό πράγμα, να είναι ξένο με την έννοια ότι η κυριότητα αυτού ανήκει κατά το αστικό δίκαιο σε άλλον, και όχι στον δράστη. Τέτοια περίπτωση ξένου κινητού πράγματος αποτελούν και τα χρήματα που εισπράττει κάποιος για λογαριασμό άλλου, β) Η κατοχή του κινητού πράγματος να έχει περιέλθει στον δράστη με οποιονδήποτε τρόπο κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης, γ) παράνομη ιδιοποίηση του πράγματος από τον δράστη, δηλαδή πράξη (ενέργεια ή παράλειψη) με την οποία αυτός εκδηλώνει την πρόθεση του να ενσωματώσει το ξένο πράγμα στην ιδιοκτησία του, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη ή χωρίς σχετικό δικαίωμα από τον νόμο ή από δικαιοπραξία, που παρέχει στον δράστη δικαιολογητική αιτία ιδιοποίησης, δ) συνδρομή μίας από τις περιοριστικά αναφερόμενες στην παρ. 2 του άρθρου 375 ΠΚ περιπτώσεις, στις οποίες περιλαμβάνεται και η περίπτωση που ο ιδιοκτήτης έχει εμπιστευθεί το κινητό πράγμα στον δράστη λόγω της ιδιότητας του ως εντολοδόχου ή ως διαχειριστή ξένης περιουσίας.

Ως διαχειριστής ξένης περιουσίας νοείται εκείνος που ενεργεί (όχι απλώς υλικές αλλά) νομικές διαχειριστικές πράξεις με εξουσία αντιπροσώπευσης του εντολέα την οποία αντλεί από τον νόμο ή από σύμβαση, χωρίς να αποκλείεται να προέρχεται και από τη δημιουργία απλώς μιας πραγματικής καταστάσεως. Υπεξαίρεση διαπράττει δε και ο συνδιαχειριστής ΕΠΕ [Α.Π 1638/2016, Α.Π. 379/2015].

Προσέτι, απαιτείται για τη συγκρότηση του ως άνω εγκλήματος, το πράγμα να έχει ιδιαίτερα μεγάλη αξία κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης την οποία εκτιμά το δικαστήριο της ουσίας με βάση τις συνθήκες της αγοράς από τις οποίες διαμορφώνεται κάθε φορά ή αντικειμενική αξία των πραγμάτων. Για τη στοιχειοθέτηση δε της υποκειμενικής υπόστασης αυτού, απαιτείται δόλια προαίρεση του δράστη, η οποία εκδηλώνεται με οποιαδήποτε ενέργεια παράνομης ιδιοποίησης του πράγματος με την παραπάνω έννοια δηλαδή και με την κατακράτηση ή την άρνηση της απόδοσής του στον ιδιοκτήτη (ΑΠ 710/2016).

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις, με βάση τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο για την καταδικαστική του κρίση, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός του (μάρτυρες, έγγραφα κ.λπ.) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεση τους και μνεία του τι προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι ορισμένα από αυτά.

Η κατά το άρθρο 178 του ΚΠΔ απαρίθμηση των αποδεικτικών μέσων κατά την ποινική διαδικασία είναι ενδεικτική και αφορά στα κυριότερα μόνον από αυτά, χωρίς να αποκλείει άλλα. Περαιτέρω, δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ούτε απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως.

Όταν δε εξαιρούνται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολογήσεως, γιατί δεν εξαιρούνται τα άλλα. Δεν αποτελεί, όμως, λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αξιολογήσεως και αναφοράς κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας [Α.Π. 834/2016, Α.Π. 945/2016].

Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμ. 1892/2017 προσβαλλόμενη απόφαση το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε κατ' έφεση, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για την πράξη της υπεξαίρεσης αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, κατ' εξακολούθηση, ως διαχειριστή ξένης περιουσίας, με το ελαφρυντικό του άρθρο 84 παρ. 2 α' ΠΚ και τον καταδίκασε σε φυλάκιση τριών [3] ετών, την οποία ανέστειλε επί τριετία.

Για το σχηματισμό της καταδικαστικής του κρίσης, το ως άνω δικαστήριο της ουσίας, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων κατά το είδος τους αποδεικτικών μέσων δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, κατά λέξη, τα εξής: "Με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Δημητρίου Μπάνου, που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Αθηνών και στο φύλλο 122/9-2-1987 του τεύχους ΑΕ και ΕΠΕ της Εφημερίδας της Κυβέρνησης, ιδρύθηκε η εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ATCO ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ - ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", με σκοπό την αντιπροσώπευση βιομηχανικών οίκων του εξωτερικού και εσωτερικού, κατασκευής μηχανημάτων, εξαρτημάτων, συσκευών, ανταλλακτικών και αυτοκινήτων πάσης φύσεως, η εμπορία μηχανημάτων εξαρτημάτων, ανταλλακτικών και αυτοκινήτων πάσης φύσεως, η εμπορία μηχανημάτων εξαρτημάτων, ανταλλακτικών αυτοκινήτων, η ενοικίαση μηχανημάτων, εξαρτημάτων και ανταλλακτικών, η παροχή τεχνικών υπηρεσιών (σέρβις) για τη συντήρηση και επισκευή μηχανημάτων πάσης φύσεως, η κατασκευή πάσης φύσεως μηχανολογικού εξοπλισμού και η συμμετοχή σε διαγωνισμούς για την προμήθεια μηχανικού εξοπλισμού, με αρχική έδρα τον Δήμο … .

Μοναδικοί εταίροι της εταιρίας από την ίδρυση της ήταν ο κατηγορούμενος Ι.Θ. και ο Β.Α., με ποσοστό συμμετοχής στο εταιρικό κεφάλαιο 50% καθένας και με μία μερίδα συμμετοχής από 1.500 μερίδα, καθένας. Η διάρκεια της εταιρίας συμφωνήθηκε εικοσαετής, δηλαδή μέχρι την 23-1-2007, ενώ διαχειριστές και εκπρόσωποι της, σύμφωνα με το άρθρο 14 του καταστατικού της ορίσθηκαν και οι δύο εταίροι, για όλη τη διάρκεια της εταιρίας, με δυνατότητα από το καταστατικό να δεσμεύουν την εταιρία είτε από κοινού είτε χωριστά ο καθένας, ενεργούντες κάθε πράξη διαχείρισης και εκπροσώπησης της εταιρίας.

Στο άρθρο 15 του ίδιου καταστατικού ορίζεται, ότι δεν απαγορεύεται στους συνεταίρους η άσκηση ατομικής επιχείρησης με αντικείμενο εργασιών όμοιο με αυτό του σκοπού της εταιρίας και η συμμετοχή τους σε προσωπικές εταιρίες και ΕΠΕ, που έχουν τον ίδιο σκοπό με την παρούσα εταιρία. Έτσι, με βάση την καταστατική αυτή διάταξη, οι ως άνω εταίροι επέτρεψαν στους εαυτούς τους να συμμετέχουν και σε άλλες ανταγωνίστριες εταιρίες που επιδιώκουν τον αυτό, με την δική τους εταιρία, σκοπό.

Στις 30-7-1997 συνεστήθη η εταιρία "ATCO ANONYMOS ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΔΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΥΨΩΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ, με το διακριτικό τίτλο ""ATCO ΑΕ" και έδρα το …, στην οποία μέτοχοι ήταν ο κατηγορούμενος και ο Β.Α. (μηνυτής), με ποσοστό συμμετοχής ο καθένας 48% του καταβεβλημένου μετοχικού κεφαλαίου, που ανέρχεται για τον καθένα σε 2400 ανώνυμες μετοχές, ονομαστικής αξίας 20 ευρώ η καθεμιά, ενώ το υπόλοιπο 4% μοιράζεται ανά 2% στις συζύγους τους, που κατέχουν 100 μετοχές η καθεμιά.

Ακολούθως, στις 13-2-2002, η Β.Ζ., σύζυγος του κατηγορουμένου, με τους Γ. και Π.Π., ίδρυσαν την εταιρία "ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", με το διακριτικό τίτλο "ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΕΠΕ" και έδρα την … και με αντικείμενο ίδιο με εκείνο των ως άνω εταιριών. Επίσης, στις 22-11-2002, συνεστήθη από τον κατηγορούμενο και τη σύζυγο του η εταιρία "ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ - ΕΜΠΟΡΙΚΗ - ΜΕΣΙΤΙΚΗ - ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ - ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", με το διακριτικό τίτλο "ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΕΠΕ", έδρα αρχικά την … και μετά την …, με αντικείμενο ίδιο με εκείνο των άνω εταιριών.

Τέλος, στις 6-3-2003, ιδρύθηκε η εταιρία "Α. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ ΔΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΥΨΩΤΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", με το διακριτικό τίτλο "Α. ΔΟΜΙΚΗ ΑΝΥΨΩΤΙΚΗ ΕΠΕ", από τα τέκνα του Β.Α., Α. και Δ.Α. και τους Γ.Χ. και Π.Χ., με έδρα αρχικά τον Δήμο … και μετά τον Δήμο … και με αντικείμενο όμοιο με αυτό των ως άνω εταιριών.

Η σύσταση των τελευταίων τριών εταιριών συμπίπτει με την αρχή του κλονισμού της μεταξύ Β.Α. και κατηγορουμένου συνεργασίας, κατά το έτος 2002, η οποία οξύνθηκε περισσότερο, με τη μη γνωστοποίηση εκατέρωθεν της ίδρυσης των παραπάνω εταιριών, γεγονός που συνετέλεσε στη διακοπή της επικοινωνίας μεταξύ τους, στην ανταλλαγή εξωδίκων και στην προσφυγή τους στα πολιτικά και ποινικά δικαστήρια.

Ο κατηγορούμενος, το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2003, κατόρθωσε να αποκλείσει από τη διαχείριση των υποθέσεων της πρώτης εταιρίας τον συνεταίρο του Β.Α., ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει τον ισολογισμό του παραπάνω έτους. Ωστόσο ο Β.Α., στις 8-1-2004, συνέπραξε με την υπάλληλο Α.Χ. και προκάλεσε απογραφή των στοιχείων της ATCO ΕΠΕ, την οποία ο κατηγορούμενος αμφισβήτησε ως προς την περιγραφή των εξαρτημάτων και των οικοδομικών γερανών, που ήταν υποδεέστερη της απογραφής που περιγράφεται στα βιβλία της εταιρίας, παρά το γεγονός, ότι αυτός (κατηγορούμενος), αν και κλήθηκε νομίμως από τον Β.

Α. να συμπράξει, δεν παραβρέθηκε, ώστε να προβάλει όσα εκ των υστέρων επικαλείται. Έτσι ο κατηγορούμενος, από το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2003, είχε την αποκλειστική διαχείριση της περιουσίας της εταιρίας αλλά και των βιβλίων και στοιχείων της. Στα πλαίσια της διαχείρισης που ασκούσε, στις 30-6-2003, κατάρτισε τις κατωτέρω αποδείξεις πληρωμής προς υπαλλήλους της ATCO ΕΠΕ και ΑΤΚΟ ΑΕ, ανυπόγραφες από τελευταίους, ώστε να φαίνεται ότι αυτοί έλαβαν από τις παραπάνω εταιρίες τα αναγραφόμενα στις αποδείξεις ποσά, γεγονός, όμως, που δεν συνέβη, αφού οι αναγραφόμενοι στις αποδείξεις υπάλληλοι δεν έλαβαν στις 30-6- 2003 τα εν λόγω ποσά.

Τούτο δε έπραξε ο κατηγορούμενος με σκοπό να ιδιοποιηθεί παράνομα τα αναγραφόμενα στις αποδείξεις ποσά σε βάρος της εταιρίας. Ειδικότερα, κατάρτισε τις με αριθμούς 116, 117 σειρά Β και 690 από 30-6-2003 αποδείξεις πληρωμής, με τις οποίες φέρεται ότι κατέβαλε στους Α.Γ., Μ.Κ. και Θ.Γ. τα ποσά των 5.000 ευρώ, 4.000 ευρώ και 5.000 ευρώ, αντίστοιχα, ως οφειλόμενα για εργασία που παρείχαν στην ATCO ΕΠΕ οι δύο πρώτοι και στην ΑΤΚΟ ΑΕ ο τρίτος, ενώ οι ανωτέρω υπάλληλοι ουδέποτε εισέπραξαν για το λόγο αυτό και μάλιστα δια χειρός του κατηγορουμένου τα προαναφερόμενα ποσά.

Τα ποσά αυτά, τα οποία (δεν) είχαν εγγραφεί στα σχετικά βιβλία των εταιριών, ο κατηγορούμενος ενσωμάτωσε στην περιουσία του, χωρίς νόμιμη δικαιολογητική αιτία και τα ιδιοποιήθηκε παράνομα. Στη συνέχεια ο ίδιος (κατηγορούμενος), την 30-7-2003, διόρθωσε τις υπ' αριθμ. 116 και 690 ως άνω αποδείξεις πληρωμής, ως προς την ημερομηνία, ώστε να φαίνεται ότι αυτές εκδόθηκαν όχι στις 30-6-2003, όπως αρχικά αναγραφόταν, αλλά στις 30-7-2003 και ότι κατ' αυτήν την ημερομηνία καταβλήθηκαν τα προαναφερόμενα ποσά των 5.000 και 5.000 ευρώ, αντίστοιχα, στους Α.Γ.

και Θ.Γ.. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος αρνείται την κατηγορία, ισχυρίζεται ότι η καταβολή των ανωτέρω ποσών έγινε στις 30-6-2003 και όχι στις 30-7-2003, ως BONUS προς τους εργαζόμενους και ότι η διόρθωση των αποδείξεων έγινε από αυτόν για να εγγραφούν οι καταβολές στα βιβλία της εταιρίας την 30-7-2003, επειδή ο Β. Α. δεν επέτρεψε τη σχετική εγγραφή τους στα βιβλία της εταιρίας στις 30-6-2003, χωρίς όμως να εξηγεί, γιατί σταμάτησε η απαγόρευση της εγγραφής τον επόμενο μήνα (Ιούλιο 2003).

Ο ισχυρισμός του αυτός δεν κρίνεται βάσιμος, αφού διαψεύδεται από τους μάρτυρες Θ.Γ. και Κ.Γ., οι οποίοι κατέθεσαν ότι ουδέποτε ο Θ.Γ., αλλά και οι Α.Γ. και Μ.Κ., όπως οι δύο τελευταίοι διαβεβαίωσαν στον Κ.Γ., έλαβαν τα άνω ποσά, ούτε στις 30-6-2003 ούτε στις 30-7-2003. Οι προσκομιζόμενες από τον κατηγορούμενο υπ' αριθμ.

…, … και … προσωπικές του επιταγές της ALPHA BANK ποσών 5.000, 3.000 και 1.400 ευρώ, σε διαταγή των Μ.Κ. και Θ.Γ. δεν μπορούν να στηρίξουν τον περί καταβολής ισχυρισμό του, αφού οι επιταγές αυτές έχουν ημερομηνία έκδοσης την 31-7-2003 και 7-8-2003, ενώ πραγματική καταβολή των ποσών, σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, έγινε στις 30-6-2003.

Εξάλλου ο τελευταίος δεν εξηγεί το λόγο για τον οποίο τα αντίστοιχα ποσά καταβλήθηκαν με προσωπικές του επιταγές και όχι με επιταγές της εταιρίας, καθώς και τη διαφορετικότητα των ποσών4 Ωστόσο, δεν αποδείχθηκε, κατά τρόπο σαφή και ανεπίδεκτο αμφιβολιών, ότι ο κατηγορούμενος εκτός των ανωτέρω χρηματικών ποσών, ιδιοποιήθηκε παράνομα και τα ποσά των 10.000 ευρώ, 10.000 ευρώ και 10.000 ευρώ, που φέρονται ότι έλαβαν οι εργαζόμενοι Θ.Ρ., το πρώτο, από την εταιρία "ATCO ΕΠΕ" και Σ.Τ., τα δύο τελευταία, από τις εταιρίες "ATCO ΕΠΕ" και "ΑΤΚΟ ΑΕ", αντίστοιχα.

Αντίθετα, καταλείπονται στο Δικαστήριο αμφιβολίες ως προς την ιδιοποίηση των ανωτέρω χρηματικών ποσών από τον κατηγορούμενο, ενόψει της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα Θ.Ρ., ο οποίος ανέφερε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Σ.Τ. έλαβαν τα ποσά αυτά από τον κατηγορούμενο ως BONUS για την εργασία που προσέφεραν.

Συνεπώς, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί αθώος για την υπεξαίρεση των τριών αυτών χρηματικών ποσών που του αποδίδεται, σύμφωνα με το διατακτικό τη παρούσας. Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω\Λ αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε, ότι ο κατηγορούμενος λόγω μίσθωσης ενός οικοδομικού γερανού μάρκας ΡΟΤΑΙΝ χρώματος μπλε, με βέλος 36 μέτρα και εξαιτίας εργασιών επισκευής ενός οικοδομικού γερανού, μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 236, εισέπραξε από τον πελάτη της ATCO ΕΠΕ 13.206 ευρώ σε μετρητά και με τις υπ' αριθμ.

…, … και … από 18-1-2003, 18-3-2003 και 18-5- 2004 μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας Eurobank, ποσού 3.000 ευρώ η καθεμιά, το συνολικό ποσό των 9.000 ευρώ. Οι επιταγές αυτές, από τις οποίες οι δύο πρώτες μεταβιβάστηκαν με οπισθογράφηση στη Λ.Γ., είχαν εκδοθεί σε διαταγή όχι της δικαιούχου εταιρίας, αλλά του κατηγορουμένου, ο οποίος εισέπραξε και ενσωμάτωσε, παράνομα, στην περιουσία του τα παραπάνω ποσά, προς βλάβη της εταιρίας ATCO ΕΠΕ.

Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου, ότι τα ποσά των δύο πρώτων επιταγών εισπράχθηκαν από την εταιρία Θ. ΕΠΕ έναντι οφειλών της εταιρίας ATCO ΕΠΕ, χωρίς να προσδιορίζει το είδος των οφειλών και την αιτία γένεσης αυτών, δεν κρίνεται βάσιμος. Άλλωστε, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, λογικό θα ήταν οι επιταγές να έχουν οπισθογραφηθεί απευθείας στην εταιρία Θ.

ΕΠΕ, ώστε να προκύπτει από το σώμα τους η εξόφληση των οφειλών. Επίσης, αβάσιμος είναι ο ισχυρισμός του, περί είσπραξης του ποσού της τρίτης επιταγής από την εταιρία ATCO ΕΠΕ, προς κάλυψη οφειλών της, ενόψει και του ότι δεν υπάρχει η σχετική καταχώριση στα βιβλία της εταιρίας. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος ως διαχειριστής της ATCO ΕΠΕ, τον Μάρτιο του έτους 2003, εισέπραξε για λογαριασμό της το ποσό των 18.000 ευρώ, για εργασίες αποσυναρμολόγησης τριών οικοδομικών γερανών ΡΟΤΑΙΝ MD125, από το έργο της … και συναρμολόγησής τους στο εργοτάξιο της εταιρίας "ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ ΑΕΒΕ", συμφερόντων Μ., στη …, το οποίο ιδιοποιήθηκε παράνομα.

Τον Αύγουστο του 2003, εισέπραξε για λογαριασμό της ATCO ΕΠΕ, από την εταιρία Σ. ΕΠΕ, ποσό 3000 ευρώ, για εργασίες συναρμολόγησης ενός οικοδομικού γερανού τύπου LIBHIER, στο σχολικό συγκρότημα του ΟΣΚ, στο … που το ιδιοποιήθηκε, παράνομα, μη εγγράφοντας το στα βιβλία της ATCO ΕΠΕ. Το δεύτερο εξάμηνο του 2003, εισέπραξε για λογαριασμό της ATCO ΕΠΕ ποσό 5.000 ευρώ, για εργασίες αποσυναρμολόγησης, επισκευής και μεταφοράς ενός οικοδομικού γερανού τύπου ΡΟΤΑΙΝ 233, που ανήκε στον εργολάβο Σ., χωρίς την έκδοση παραστατικού και χωρίς να το εγγράψει στα εταιρικά βιβλία, το οποίο ιδιοποιήθηκε παράνομα.

Μάλιστα τον γερανό αυτό, αντί να τον μεταφέρει στις εγκαταστάσεις της εταιρίας ATCO ΕΠΕ, τον μετέφερε σε οικόπεδο της εταιρίας ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΕΠΕ, στα … . Επίσης ιδιοποιήθηκε. 3.000 ευρώ, που αντιστοιχούσαν σε εργασίες τις οποίες παρείχαν οι Θ.Γ. και Μ.Κ., για την εγκατάσταση ενός οικοδομικού γερανού μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 429 σε εργοτάξιο του εργολάβου Σ.

στη …, καθώς και σε εργασίες αποσυναρμολόγησης αυτού, από το εργοτάξιο του εργολάβου Κ. και μεταφοράς του στο ως άνω οικόπεδο στα Κ.Α.. Το φθινόπωρο του έτους 2003, εισέπραξε για λογαριασμό της ATCO ΕΠΕ ποσό 7.800 (6 χ 1.300 ευρώ μηνιαίως) ευρώ, από τη μίσθωση ενός γερανού μάρκας ΡΟΤΑΙΝ χρώματος μπλε, με βέλος 36 μέτρων για έξι (6) μήνες στην εταιρία Σ.

ΕΠΕ, το οποίο ιδιοποιήθηκε παράνομα. Στη συνέχεια ιδιοποιήθηκε παράνομα και τον άνω γερανό, αξίας 25.000 ευρώ, τον οποίο, μετά τη λήξη της μίσθωσης και την αποσυναρμολόγησή του, δεν τον μετέφερε στις εγκαταστάσεις της ATCO ΕΠΕ, αλλά τον εξαφάνισε. Το δεύτερο εξάμηνο του 2003, εισέπραξε για λογαριασμό της ATCO ΕΠΕ ποσό 13.400 ευρώ (10.400 από την εκμίσθωση στην εταιρία G.

ενός οικοδομικού γερανού ΡΟΤΑΙΝ για οκτώ μήνες και 3.000 ευρώ από την τοποθέτηση του σε εργοτάξιο της εταιρίας αυτής στη Λεωφόρο …), το οποίο ιδιοποιήθηκε παράνομα. Τον Οκτώβριο του 2003, ο κατηγορούμενος έδωσε εντολή στους υπαλλήλους της ATCO ΕΠΕ να αποσυναρμολογήσουν και απομακρύνουν έναν γερανό τύπου ΡΟΤΑΙΝ 636, κίτρινου χρώματος, αξίας 45.000 ευρώ, που είχε εκμισθώσει στην εταιρία "ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ ΑΕΒΕ" και εγκαταστήσει στο σημείο του βιολογικού καθαρισμού της ... (κτίριο Αφυδάτωσης) και μετά τον εξαφάνισε ιδιοποιηθείς αυτόν παράνομα.

Το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2003, έδωσε εντολή να μεταφερθούν, αρχικά, χωρίς την έκδοση συνοδευτικών εγγράφων, σε ακίνητο του Κ.Γ. στο … (όπως και ο τελευταίος επιβεβαιώνει με την κατάθεσή του), όπου παρέμειναν έως τον Μάρτιο έτους 2004 και στη συνέχεια στην έδρα της εταιρίας ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΕΠΕ", στην …, στο προαναφερθέν οικόπεδο στα … και στην έδρα της εταιρίας "Σ.

ΕΠΕ", τα παρακάτω αντικείμενα, τα οποία ιδιοποιήθηκε παράνομα: α) δώδεκα (12) μοτέρ γερανών ΡΟΤΑΙΝ, β) δύο (2) καινούργιους ηλεκτρικούς πίνακες ΡΟΤΑΙΝ, γ) χειριστήρια γερανών, δ) μία (1) μεγάλη ηλεκτροσυγκόλληση, ε) ένα (1) σετ οξυγόνου, στ) δέκα πέντε (15) κουλούρες καλώδια γερανών, ζ) δέκα (10) κουλούρες συρματόσχοινα, η) τριάντα (30) δοχεία βίδες και πύρους γερανών, θ) τέσσερα (4) ελαιοδυναμικά συστήματα ανέγερσης γερανών και ι) γάντζους και ναυτικά κλειδιά γερανών ΡΜ, συνολικής αξίας 60.000 ευρώ.

Τον Ιανουάριο του έτους 2004, εισέπραξε για εργασίες που εκτέλεσαν οι Θ.Γ. και Σ.Τ. και αφορούσαν τη μεταφορά από το ανωτέρω οικόπεδο στα … και την εγκατάσταση στο εργοτάξιο του εργολάβου Σ., στο …, ενός αυτοανεγειρόμενου οικοδομικού γερανού, μάρκας ΡΟΤΑΙΝ, το χρηματικό ποσό των 2.000 ευρώ, ενώ, το πρώτο εξάμηνο του έτους 2004, εισέπραξε το χρηματικό ποσό των 6.600 ευρώ, για την εκμίσθωση επί έξι μήνες (6x1.100 ευρώ μηνιαίως) του ανωτέρω γερανού.

Τα ποσά αυτά ιδιοποιήθηκε παράνομα ο κατηγορούμενος, καθώς και τον ανωτέρω γερανό, αξίας 15.000 ευρώ, μετά τη λήξη της μίσθωσης, τον οποίο μετέφερε στο ως άνω οικόπεδο στα … και όχι στην έδρα της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ". Την 20-2-2004, ιδιοποιήθηκε παράνομα έναν οικοδομικό γερανό μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 646/34729, αξίας 50.000 ευρώ, ο οποίος ενώ φέρεται ότι είχε πωληθεί (βιβλίο απογραφών εταιρίας "ATCO ΕΠΕ" της 31-12-2003) στην εταιρία "ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ ΑΕΒΕ", εμφανίζεται εκ νέου στην από 20-2-2004 εκτύπωση απογραφής, όχι όμως και στην από 8-1-2004 απογραφή του μηνυτή Β.Α..

Επίσης, κατά την ίδια ημερομηνία, ιδιοποιήθηκε παράνομα έναν οικοδομικό γερανό μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 646/38195, αξίας 50.000 ευρώ και έναν οικοδομικό γερανό μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 646/37987, αξίας 50.000 ευρώ, οι οποίοι, ενώ είχαν απογραφεί την 8-1-2004 από τον μηνυτή, δεν εμφανίζονται ούτε στο βιβλίο απογραφών της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ", ούτε στην από 20-2-2004 εκτύπωση απογραφής.

Ο κατηγορούμενος υποστηρίζει, ότι οι φυλασσόμενοι το έτος 2003, σε οικόπεδο της εταιρίας ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΕΠΕ", στα … γερανοί ανήκαν σε άλλες εταιρίες και όχι στην "ATCO ΕΠΕ", προσκομίζοντας βεβαιώσεις των εταιριών "Σ. ΕΠΕ", "ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ ΑΕΒΕ" και "ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΕΠΕ", χωρίς όμως από αυτές να συνάγεται, με αναφορά συγκεκριμένων προσδιοριστικών της ταυτότητάς τους στοιχείων, ότι αφορούν τους ίδιους ως άνω γερανούς ή άλλους.

Όσον αφορά τον γερανό ΡΟΤΑΙΝ 646/34729, ο κατηγορούμενος διατείνεται, ότι πωλήθηκε στις 29-12-2003 στην εταιρία "ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ ΑΕΒΕ", αλλά παρέμεινε στις εγκαταστάσεις της "ATCO ΕΠΕ". Ωστόσο, δεν εξηγεί, γιατί στη συνέχεια εμφανίζεται σε μεταγενέστερη απογραφή ο ίδιος γερανός ως ιδιοκτησία της "ATCO ΕΠΕ", ενώ το ίδιο παρατηρείται και για τους γερανούς ΡΟΤΑΙΝ 646/38195 και 646/37987, οι οποίοι άλλοτε εμφανίζονται και άλλοτε όχι στις καταστάσεις απογραφών της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ".

Τα παραπάνω δεν αναιρούνται από την "Έκθεση προσυμφωνημένων διαδικασιών της εταιρίας ATCO Ε.Π.Ε. και ATCO Α.Ε.", που συνέταξαν οι ορκωτοί ελεγκτές Γ.Ν. και Ν.Α., κατόπιν εντολής του κατηγορουμένου, τον Ιανουάριο του 2017, δηλαδή δέκα πέντε περίπου χρόνια, μετά την απογραφή του έτους 2002, η οποία στηρίζεται στις διαβεβαιώσεις του κατηγορουμένου και στα προσκομισθέντα από αυτόν τιμολόγια, όπως και ο μάρτυρας Ν.Α., ορκωτός ελεγκτής - λογιστής κατέθεσε στο ακροατήριο.

Ο τελευταίος, μάλιστα ανέφερε ότι δεν συνηθίζεται να μη αναγράφονται τα χαρακτηριστικά των γερανών στα τιμολόγια. Με βάση τα ως άνω περιστατικά που αποδείχθηκαν, ο κατηγορούμενος έχει τελέσει, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, την αξιόποινη πράξη της υπεξαίρεσης των προαναφερόμενων χρημάτων και μηχανημάτων, που ανήκαν στην ιδιοκτησία των εταιριών "ATCO ΕΠΕ" και "ΑΤΚΟ ΑΕ", κατ' εξακολούθηση, με την ιδιότητα του διαχειριστή και εκπροσώπου των εταιριών αυτών, το δε αντικείμενο της υπεξαίρεσης είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και ανέρχεται συνολικά σε 400.006(5.000+4.000+5.000+5.000+5.000+22.206+

18.000+3.000+5.000+3.000+7.800+25.000+13.400+45.000+60.000+2.000+6.600+15.000+150.000) ευρώ, που υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της πράξης αυτής, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας. Ωστόσο, πρέπει να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2α' του ΠΚ, διότι αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος έζησε ως το χρόνο που έγινε το αδίκημα έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή".

Ακολούθως κήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο το ότι: "Στο … και συγκεκριμένα στην … και στους κατωτέρω αναφερόμενους χρόνους, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του ιδίου εγκλήματος, με πρόθεση ιδιοποιήθηκε παράνομα ξένα στο σύνολο τους κινητά πράγματα, ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας, τα οποία του είχαν εμπιστευθεί λόγω της ιδιότητας του ως διαχειριστή ξένης περιουσίας.

Συγκεκριμένα, έχοντας την ιδιότητα του συνδιαχειριστή της εταιρίας "ATCO ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", με τον διακριτικό τίτλο "ATCO ΕΠΕ" και έδρα τον Δήμο … και του νομίμου εκπροσώπου της εταιρίας "ΑΤΚΟ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΥΨΩΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ", με τον διακριτικό τίτλο "ΑΤΚΟ ΑΕ" και έδρα τον Δήμο …, που έχουν ως αντικείμενο την εισαγωγή, εμπορία και μίσθωση οικοδομικών γερανών, την αντιπροσώπευση οίκων κατασκευής μηχανημάτων, εξαρτημάτων κ.λπ., ιδιοποιήθηκε τα κάτωθι χρηματικά ποσά, ενσωματώνοντας στην περιουσία του:

Α.1. Την 30-6-2003, τα χρηματικά ποσά των 5.000 και 4.000 ευρώ, τα οποία έλαβε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του, από την εταιρία "ATCO ΕΠΕ" για να τα καταβάλει στους εργαζόμενους Α.Γ. και Μ.Κ., αντίστοιχα, και το χρηματικό ποσό των 5.000 ευρώ, το οποίο έλαβε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του, από την εταιρεία "ΑΤΚΟ ΑΕ", για να το καταβάλει στον εργαζόμενο Θ.Γ..

Α.2. Την 30-7-2003, το χρηματικό ποσό 5.000 ευρώ, το οποίο έλαβε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του, από την εταιρία "ATCO ΕΠΕ" για να τα καταβάλει στον εργαζόμενο Α.Γ. και το χρηματικό ποσό των 5.000 ευρώ, το οποίο έλαβε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του, από την εταιρία "ΑΤΚΟ ΑΕ", για να το καταβάλει στον εργαζόμενο Θ.Γ..

Α.3 Εντός του έτους 2003, σε ημερομηνία που δεν διευκρινίστηκε επακριβώς, το συνολικό χρηματικό ποσό των 22.206 ευρώ, το οποίο εισέπραξε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του για λογαριασμό της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ", από τον πελάτη της Η.Κ., σε μετρητά τα 13.206 ευρώ και σε τρεις ισόποσες μεταχρονολογημενες επιταγές (τις υπ' αριθμ. …, … και …, από 18-1/18-3 και 18-5-2004, επιταγές της Τράπεζας EUROBANK) για χρηματικό ποσό 3.000 ευρώ εκάστη, για τη μίσθωση ενός οικοδομικού γερανού μάρκας ΡΟΤΑΙΝ, χρώματος μπλε, με βέλος 36 μέτρα και για εργασίες που αφορούσαν την επισκευή ενός οικοδομικού γερανού μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 236.

Α.4. Τον μήνα Μάρτιο του έτους 2003, το συνολικό χρηματικό ποσό των 18.000 ευρώ, το οποίο εισέπραξε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του για λογαριασμό της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ", για εργασίες αποσυναρμολόγησης τριών οικοδομικών γερανών μάρκας ΡΟΤΑΙΝ MD 125 από το έργο της … και συναρμολόγησης τους στο εργοτάξιο της εταιρίας "ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ ΑΕΒΕ", συμφερόντων Μ. στη Λεωφόρο … .

Α.5. Τον μήνα Αύγουστο του έτους 2003, το χρηματικό ποσό των 3.000 ευρώ, το οποίο εισέπραξε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του για λογαριασμό της εταιρείας "ATCO ΕΠΕ", από την εταιρία "Σ. ΕΠΕ" για εργασίες συναρμολόγησης ενός οικοδομικού γερανού μάρκας LIBHIER, στο σχολικό συγκρότημα του ΟΣΚ, στο … .

Α.6. Εντός του δεύτερου εξαμήνου του έτους 2003, σε ημερομηνία που δεν έχει επαρκώς εξακριβωθεί, το χρηματικό ποσό των 5.000 ευρώ, το οποίο εισέπραξε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του για λογαριασμό της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ", για εργασίες αποσυναρμολόγησης, επισκευής και μεταφοράς ενός οικοδομικού γερανού μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 233, ιδιοκτησίας Σ..

Α.7. Την 26-10-2003, το χρηματικό ποσό των 3.000 ευρώ, το οποίο εισέπραξε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του για λογαριασμό της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ", για εργασίες των Θ.Γ. και Μ.Κ. για την εγκατάσταση ενός οικοδομικού γερανού μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 429 σε εργοτάξιο του εργολάβου Σ., στην οδό …, στη … .

Α.8. Το φθινόπωρο του έτους 2003, σε ημερομηνία που δεν εξακριβώθηκε, το χρηματικό ποσό των 7.800 ευρώ, το οποίο εισέπραξε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του για λογαριασμό της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ", από την εκμίσθωση ενός γερανού μάρκας ΡΟΤΑΙΝ, χρώματος μπλε, με βέλος 36 μέτρα, για έξι μήνες (6x 1.300 ευρώ μηνιαίως) στην εταιρία "Σ. ΕΠΕ".

Α.9. Το φθινόπωρο του έτους 2003, σε ημερομηνία που δεν εξακριβώθηκε, τον ανωτέρω υπό στοιχείο "Α.8" αναφερόμενο γερανό, αξίας 25.000 ευρώ, ιδιοκτησίας της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ".

Α. 10. Το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2003, σε ημερομηνία που δεν εξακριβώθηκε, το συνολικό χρηματικό ποσό των 13.400 ευρώ, το οποίο εισέπραξε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του για λογαριασμό της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ", από το οποίο 10.400 ευρώ προέρχονταν από την εκμίσθωση στην εταιρία G. ενός οικοδομικού γερανού ΡΟΤΑΙΝ για οκτώ μήνες (8x1.300 ευρώ μηνιαίως) και 3.000 ευρώ από την τοποθέτηση του σε εργοτάξιο της εταιρίας αυτής στη Λεωφόρο ….

Α. 11. Τον μήνα Οκτώβριο του έτους 2003, έναν οικοδομικό γερανό μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 636, κίτρινου χρώματος, αξίας 45.000 ευρώ, ιδιοκτησίας της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ".

Α. 12. Το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2003, σε ημερομηνία που δεν εξακριβώθηκε, α) δώδεκα (12) μοτέρ γερανών ΡΟΤΑΙΝ, β) δύο (2) καινούργιους ηλεκτρικούς πίνακες ΡΟΤΑΙΝ, γ) χειριστήρια γερανών, δ) μία (1) μεγάλη ηλεκτροσυγκόλληση, ε) ένα (1) σετ οξυγόνου, στ) δεκαπέντε (15) κουλούρες καλώδια γερανών, ζ) δέκα (10) κουλούρες συρματόσχοινα, η) τριάντα (30) δοχεία βίδες και πύρους γερανών, θ) τέσσερα (4) ελαιοδυναμικά συστήματα ανεγέρσεως γερανών και ι) γάντζους και ναυτικά κλειδιά γερανών ΡΜ κ.λπ., συνολικής αξίας 60.000 ευρώ, ιδιοκτησίας της εταιρίας "ATCO ΕΠΕ"

A13. Τον μήνα Ιανουάριο του έτους 2004, το χρηματικό ποσό των 2.000 ευρώ, το οποίο εισέπραξε, υπό την ανωτέρω ιδιότητα του για λογαριασμό της εταιρίας "ΑΤCΟ ΕΠΕ", για εργασίες που εκτέλεσαν οι Θ.Γ. και Σ.Τ. και αφορούσαν τη μεταφορά από οικόπεδο στα … και την εγκατάσταση στο εργοτάξιο του εργολάβου Σ. στο … ενός αυτοανεγειρόμενου οικοδομικού γερανού μάρκας ΡΟΤΑΙΝ.

Α 14. Το πρώτο εξάμηνο του έτους 2004, σε ημερομηνία που δεν εξακριβώθηκε, το χρηματικό ποσό των 6.600 ευρώ, το οποίο εισέπραξε, υπό την ανωτέρω ιδιότητά του για λογαριασμό της εταιρίας "ΑΤCΟ ΕΠΕ", για την εκμίσθωση για έξι μήνες (6 X 1.100 ευρώ μηνιαίως) του αναφερόμενου στο στοιχείο "Α 13" γερανού.

Α 15. Το πρώτο εξάμηνο £ου έτους 2004, σε ημερομηνία που δεν εξακριβώθηκε, τον ανωτέρω στο στοιχείο "Α 13" αναφερόμενο γερανό, αξίας 15.000 ευρώ, ιδιοκτησίας της εταιρίας "ΑΤCΟ ΕΠΕ".

Α 16. Την 20-2-2004, τρεις οικοδομικούς γερανούς μάρκας ΡΟΤΑΙΝ 646/34729, 646/38195 και 646/37987, αξίας 50.000 ευρώ έκαστος συνολικής αξίας 150.000 ευρώ, ιδιοκτησίας της εταιρίας "ΑΤCΟ ΕΠΕ".

Η συνολική δε αξία των ανωτέρω κινητών πραγμάτων που ιδιοποιήθηκε παράνομα ο κατηγορούμενος, υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της εταιρίας "ΑΤCΟ ΕΠΕ" και του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας "ΑΤΚΟ ΑΕ", ενσωματώνοντάς τα στην περιουσία του, ανέρχεται στο ιδιαιτέρως μεγάλο χρηματικό ποσό των 400.006 ευρώ, το οποίο υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ.

Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην απόφαση του την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για την συνδρομή των στοιχείων της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του ως άνω εγκλήματος της υπεξαίρεσης αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, κατ' εξακολούθηση, ως διαχειριστή ξένης περιουσίας, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και από τις οποίες πείσθηκε για την ενοχή του αναιρεσείοντα, καθώς και οι σκέψεις, με τις οποίες υπήγαγε τα παραπάνω περιστατικά, που έγιναν δεκτά, στις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1, 14, 26 παρ. 1 α, 27 παρ. 1 και 375 παρ. 2 - 1 β του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή, με ελλιπή ή ασαφή ή αντιφατική αιτιολογία.

Οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις του αναιρεσείοντα είναι αβάσιμες, αφού: παρατίθενται στην προσβαλλόμενη απόφαση όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν την ποινική υπόσταση του ως άνω εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, ενώ αναφέρονται στην αιτιολογία της αποφάσεως τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους, από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να είναι αναγκαίο να αναφέρεται καθένα ιδιαιτέρως, ούτε να διευκρινίζεται από που ή από ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Το Δικαστήριο για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα, μεταξύ των οποίων και την ιδιωτική πραγματογνωμοσύνη των ορκωτών λογιστών Γ.Ν. και Ν.Α., περί της οποίας, μάλιστα κάνει ειδική σκέψη και αναφορά. Αιτιολογείται επαρκώς ο τρόπος με τον οποίο ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος έδρασε κατά την τέλεση της παραπάνω πράξεως με την παράθεση των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν τις κρίσιμες και ουσιώδες παραδοχές της απόφασης.

Προσδιορίζεται με σαφήνεια και πληρότητα η ιδιότητα υπό την οποία τέλεσε την ως άνω πράξη της υπεξαίρεσης, ήτοι αυτή του διαχειριστή της εταιρείας "ΑΤCΟ ΕΠΕ" και υπό την οποία είχαν περιέλθει στην κατοχή του τα υπεξαιρεθέντα αντικείμενα, εξειδικεύονται αυτά [υπεξαιρεθέντα αντικείμενα, ήτοι χρηματικά ποσά, γερανοί, μοτέρ και χειριστήρια γερανών, κουλούρες καλώδια, συρματόσχοινα, βίδες κλπ], και αιτιολογείται πλήρως, με ειδικές σκέψεις και αναφορά η υπεξαίρεση αυτών από τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα.

Τέλος, οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, κατά το μέρος που συνιστούν διαφορετική αξιολόγηση του περιεχομένου των αποδείξεων και καταλήγουν σε αμφισβήτηση της ουσιαστικής κρίσεως του Δικαστηρίου, η οποία, όμως, είναι ανέλεγκτη αναιρετικά, είναι απαράδεκτες.

Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως, με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων και με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Κατόπιν αυτών πρέπει ν' απορριφθεί η με αριθμό 68/11-9- 2017 αίτηση κατά της υπ' αριθμ. 1892/16-6-2017 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, καθώς και οι από 17-10-2017 πρόσθετοι λόγοι και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της παρούσης διαδικασίας (άρθρ. 583 ΚΠοινΔ), όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αριθμό 68/11-9-2017 αίτηση του Ι.Θ. του Γ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1892/16-6-2017 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών καθώς και τους από 17-10-2017 πρόσθετους λόγους αυτής.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιανουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ