Supreme Court allows appeal against lower court failure to consider sworn evidence in civil case.

Απόφαση 1774 / 2024 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1774/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Παναγιώτη Βενιζελέα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. .../2024 Πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη - Εισηγητή, Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ και Μιχαήλ Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Μαΐου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: υπό εκκαθάριση τελούσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΡΟΜΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "ΔΡΟΜΩΝ ΑΤΕ", η οποία εδρεύει στην Καβάλα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Πάπαρη, ο οποίος ανακάλεσε τη με ημερομηνία κατάθεσης 24-4-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ε. συζύγου Χ. Χ., το γένος Κ. Π., κατοίκου ... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Κογκαλίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ...-2017 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: .../2019 του ίδιου Δικαστηρίου και .../2021 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από ...-2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από ...-2022 αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθ. .../2021 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, με την οποία, αφού συνεκδικάστηκαν η από ...-2019 έφεση της ενάγουσας-ήδη αναιρεσίβλητης, με την από 20-9-2019 αντίθετη έφεση της εναγομένης-ήδη αναιρεσείουσας και τους από 4-1-2021 πρόσθετους αυτής λόγους της τελευταίας, κατά της υπ' αριθ. .../2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, που είχε κάνει εν μέρει δεκτή την από ...-2017 αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά της αναιρεσείουσας και υποχρέωσε την τελευταία να της καταβάλει το ποσό των 78.190,57 ευρώ νομιμοτόκως για την σ'αυτήν αναφερόμενη αιτία και απορρίφθηκαν αμφότερες κατ' ουσίαν, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα προ πάσης επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, η οποία δημοσιεύθηκε στις 30-9-2021, ενώ η αίτηση για την αναίρεσή της κατατέθηκε στη Γραμματεία του οικείου Εφετείου στις ...-2023 με το νόμιμο παράβολο (άρθ. 495, 552,553, 556, 558, 564 παρ.3 ΚΠολΔ).

Την αίτηση αναίρεσης ασκεί η αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρία ευρισκόμενη υπό εκκαθάριση και, όπως προκύπτει από το υπ' αριθ. πρωτ. ...-2024 Γενικό πιστοποιητικό του ΓΕ.ΜΗ, που προσκομίζει με επίκληση η αναιρεσείουσα, η εκκαθάριση δεν έχει ανακληθεί ούτε περαιωθεί. Επομένως η αναιρεσείουσα νομιμοποιείται ενεργητικά να ασκήσει την προκειμένη αίτηση αναίρεσης (άρθ. 1, 166, 167,168, 169, 170 Ν.4548/2018 και 65, 67, 72, 73 και 74 ΑΚ, ΑΠ 932/2018, ΑΠ 1192/2013, ΑΠ 718/2006).

Πρέπει, συνεπώς να γίνει αυτή τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων της (άρθ. 577 παρ.1, 3 ΚΠολΔ). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338-340 και 346 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, κατά το σχηματισμό της κρίσης του για τους ουσιώδεις πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, οφείλει να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που παραδεκτά προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, διαφορετικά, υποπίπτει στην πλημμέλεια που ιδρύει το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 11γ' του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, χωρίς όμως να ελέγχεται η κρίση του ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων και την αξιολόγηση των αποδείξεων γενικά (ΟλΑΠ 23/2008).

Ειδικότερα, ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του υποστατά και αναλόγως έγκυρα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων και νόμιμα προσκόμισε ο ίδιος ή οποιοσδήποτε από τους λοιπούς διαδίκους (ΑΠ 242/2023, ΑΠ 1208/2019, ΑΠ 779/2019, ΑΠ 222/2008) προς άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή λυσιτελών ισχυρισμών κατά την ανωτέρω έννοια, δηλαδή, νόμιμων ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 42/2002, ΑΠ 105/2005, ΑΠ 1874/2008), εφόσον βέβαια προτάθηκαν παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο).

Για την ίδρυση του ως άνω λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, τα οποία όφειλε αυτό να λάβει υπόψη του (ΑΠ 1134/1993). Καμιά, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και τη χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλ’ αρκεί η γενική μνεία των κατ’ είδος αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη (ΑΠ 779/2019).

Δεν απαιτείται, εξάλλου, να γίνεται παράθεση ως προς το ποία αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν για άμεση ή έμμεση απόδειξη ή καθορισμός της βαρύτητας, που αποδόθηκε στο καθένα από αυτά ή της σχέσης και της επιρροής ενός εκάστου αποδεικτικού μέσου στα προς απόδειξη θέματα, ενώ από την αναφορά ορισμένων εξ αυτών, λόγω της ιδιαίτερης σημασίας τους, δεν συνάγεται αναγκαίως ότι τα υπόλοιπα δεν εκτιμήθηκαν.

Απαιτείται, όμως, να καθίσταται απολύτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της αποφάσεως ότι όλα τα νομίμως προσκομισθέντα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας και συνεκτιμήθηκαν για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού πορίσματος (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 500/2019). Για την πληρότητα δε του ίδιου λόγου αναίρεσης πρέπει στο αναιρετήριο να καθορίζεται το αποδεικτικό μέσο που δεν λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, μολονότι ήταν παραδεκτό και νόμιμο και να εκτίθεται ότι έγινε επίκληση και παραδεκτή προσαγωγή του στο δικαστήριο εκείνο προς απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμου, κατά τα προεκτεθέντα, ισχυρισμού, ο οποίος πρέπει επίσης να εξειδικεύεται στο αναιρετήριο με παράλληλη αναφορά ότι υπήρξε παραδεκτή επίκλησή του στο δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 242/2023, ΑΠ 793/2015, ΑΠ 1535/1995, 567/1996).

Ειδικά, οι ένορκες βεβαιώσεις στον ειρηνοδίκη ή στον συμβολαιογράφο ή ενώπιον προξένου της κατοικίας ή της διαμονής του μάρτυρα, που προβλέπονταν από το άρθρο 270 παρ. 2 ΚΠολΔ, και ήδη από τα άρθρα 421 - 424 ΚΠολΔ, όπως αυτά αντικαταστάθηκαν με το ν. 4335/2015 αρχικά και το ν. 4842/2021 στην συνέχεια, αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, σε σχέση με τους μάρτυρες και τα έγγραφα, το οποίο αναφέρεται ρητά και στην περιοριστική απαρίθμηση των νόμιμων αποδεικτικών μέσων του άρθρου 339 ΚΠολΔ, και επομένως πρέπει να μνημονεύονται ειδικά στην απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη, η έλλειψη δε της μνείας αυτών δεικνύει ότι αυτές δεν λήφθηκαν υπόψη (ΑΠ 1055/2019,ΑΠ 779/2019).

Η επίκληση από το διάδικο της ένορκης βεβαίωσης πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις της συζητήσεως, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση και συνακόλουθα, αν προσκομίζεται πρώτη φορά στο Εφετείο, η επίκληση πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης (ΑΠ 1055/2019, ΑΠ 1461/2013) και να είναι ειδική, ούτως ώστε να προκύπτει από αυτή, ο αριθμός της, ο εξετασθείς μάρτυρας και ο εξετάσας αυτόν και να καθορίζεται ότι έλαβε χώρα νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου ή ότι αυτός παραστάθηκε, οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση, η εκ της μη κλητεύσεως ακυρότητα θεραπεύεται (ΑΠ 1055/2019, ΑΠ 1461/2013), ενώ είναι επιτρεπτή η προσκομιδή προσθέτων ενόρκων βεβαιώσεων μέσα στην προθεσμία της αντίκρουσης, εντός των αριθμητικών ορίων που θέτει το άρθ. 422 παρ.3 ΚΠολΔ, όμως αποκλειστικά με σκοπό την αντίκρουση ισχυρισμών που προβλήθηκαν το πρώτον στο ακροατήριο.

Η δυνατότητα προσκόμισης ένορκης βεβαίωσης το πρώτον με την προσθήκη, υπολαμβάνεται ως αυτονόητη στο άρθρο 422 παρ.3 ΚΠολΔ, οι δε ένορκες βεβαιώσεις που προσκομίζονται το πρώτον με την προσθήκη πρέπει να κατατείνουν στην απόδειξη ισχυρισμών, που προβλήθηκαν το πρώτον με τις προτάσεις του αντιδίκου (αρθ.237 παρ.2 ΚΠολΔ ΑΠ 667/2020).

Σημειώνεται, ότι ο διάδικος που προσκομίζει ένορκη βεβαίωση με την προσθήκη, οφείλει να επικαλείται ειδικά, ότι το αποδεικτικό μέσο προσκομίζεται για την αντίκρουση ισχυρισμού, που προβλήθηκε το πρώτον με τις προτάσεις (ΑΠ 667/2020, ΑΠ 1381/2019, ΑΠ 1356/2010, ΑΠ 57/2002, ΑΠ 74/2017). Από τις διατάξεις των άρθρων 421-424 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκαν με το ν. 4335/2015 και εφαρμόζονται στην κρινόμενη υπόθεση, λόγω του χρόνου λήψης των κατωτέρω αναφερόμενων ενόρκων βεβαιώσεων, αφού κατά τα άρθρα 12, 21 εδ.

β' και 24 παρ. 1 α' του ΕισΝΚΠολΔ, που εκφράζουν γενικότερη αρχή του διαχρονικού δικονομικού δικαίου, οι διαδικαστικές πράξεις απόδειξης του ΚΠολΔ ρυθμίζονται και διέπονται από το δίκαιο που ισχύει κατά το χρόνο διενέργειάς τους, έστω και αν οι σχετικές αγωγές ή τα ένδικα βοηθήματα ή τα ένδικα μέσα έχουν ασκηθεί προ της εν λόγω ημερομηνίας (ΑΠ 23/2022, ΑΠ 1175/2019), σε συνδυασμό και με εκείνη του άρθρου 529 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στην κατ` έφεση δίκη είναι, κατά κανόνα, παραδεκτή η επίκληση και προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων, επομένως και ενόρκων βεβαιώσεων ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου, που έχουν δοθεί νόμιμα μετά τη συζήτηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και πριν τη συζήτηση της έφεσης, εκτός αν η προσκόμιση αυτών αποκρουστεί ρητά από το Εφετείο, διότι, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, ο διάδικος δεν είχε προσκομίσει τα αποδεικτικά αυτά μέσα στην πρωτοβάθμια δίκη από πρόθεση στρεψοδικίας ή από βαριά αμέλεια (ΑΠ 1055/2019,ΑΠ 204/2017).

Το δικαστήριο της ουσίας δεν είναι υποχρεωμένο να διαλάβει αιτιολογία του λόγου για τον οποίο δέχεται αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία προσκομίσθηκαν με επίκληση το πρώτον στην κατ' έφεση δίκη (ΑΠ 1055/2019,ΑΠ 927/2017), η δε από αυτό λήψη υπόψη των ανωτέρω αποδεικτικών μέσων εμπεριέχει σιωπηρά την παραδοχή ότι,κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, δεν συνέτρεχε περίπτωση στρεψοδικίας ή βαρείας αμέλειας του προσκομίσαντος αυτά διαδίκου (ΑΠ 1538/2022, ΑΠ 927/2017).

Για να εξετασθεί κατ' ουσίαν ο λόγος αυτός, θα πρέπει να προσκομίζεται στον Αρειο Πάγο το έγγραφο αυτό και οι προτάσεις με τις οποίες ο αναιρεσείων το επικαλέστηκε (ΑΠ 336/2010) προκειμένου να ελεγχθεί αν τα όσα κατέθεσαν οι ενόρκως εξετασθέντες μάρτυρες αφορούν κρίσιμα γεγονότα ή λυσιτελείς ισχυρισμούς που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Με το δεύτερο σκέλος του 5ου λόγου αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 11γ του άρθ. 559 ΚΠολΔ συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα προσκόμισε και επικαλέστηκε η αναιρεσείουσα και συγκεκριμένα, εκτός των άλλων αποδεικτικών μέσων, που αναφέρονται στο λόγο, και την το πρώτον ενώπιον αυτού προσκομισθείσα υπ' αριθ. .../2021 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Α.

Π., ενώπιον της συμβολαιογράφου Καβάλας Α. Π. μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αναιρεσίβλητης όπως αποδεικνύεται από την υπ' αριθ. ...-2021 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καβάλας Κ. Γ., από την οποία αποδεικνύονται οι ισχυρισμοί της περί ολοκληρώσεως και παραδόσεως του έργου περί τα τέλη Νοεμβρίου 2015, την οποία προσκόμισε με την προσθήκη των προτάσεών της ανταποδεικτικώς και προς αντίκρουση, όπως αναφέρει των ισχυρισμών της αναιρεσίβλητης.

Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι δεν ελήφθη υπόψη η ενώπιον του Εφετείου το πρώτον προσκομισθείσα με επίκληση στις προτάσεις της, υπ' αριθ. ...-2021 πράξη της Γενικής Προξένου στο Ντύσελντορφ Γερμανίας, στην οποία περιλαμβάνεται η ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος Μ. Λ. με την υπ' αριθ. ....2021 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καβάλας Β.

Μ. από την οποία προκύπτει η επίδοση κλήσης στην αναιρεσίβλητη και από την οποία αποδεικνύονται όσα ουσιώδη και κρίσιμα πραγματικά περιστατικά η αναιρεσείουσα αναφέρει σχετικά με την επικαλούμενη υπερημερία της περί την παράδοση του έργου. Από την παραδεκτή επισκόπηση των από 5-2-2021 προτάσεων που η αναιρεσείουσα κατέθεσε ενώπιον του Εφετείου, προκύπτει ότι στην σελ. 25 αυτών επικαλέστηκε ως σχετικό ...

την υπ' αριθ. ....2021 πράξη της Γενικής Προξένου της Ελλάδος στην οποία εμπεριέχεται η ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος Μ. Λ., προσωρινά διαμένουσας στο ..., για τη λήψη της οποίας είχε κλητεύσει νόμιμα και εμπρόθεσμα την αναιρεσίβλητη, ενώ με την από 10-2-2021 προσθήκη στις προτάσεις της του Εφετείου προσκόμισε με επίκληση ως σχετικό ΙΑ.1 την υπ' αριθ. .../2021 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Α.

Π. ενώπιον της συμβολαιογράφου Καβάλας Α. Π. μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αναιρεσίβλητης όπως αποδεικνύεται από την υπ' αριθ. ...-2021 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καβάλας Κ. Γ., προς αντίκρουση των στις προτάσεις της αναιρεσίβλητης περιεχόμενων ισχυρισμών της.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι αυτή, αναφορικά με τον εδώ ερευνώμενο αναιρετικό λόγο, προέβη στην εξής εισαγωγική διατύπωση: "Από την εκτίμηση όλων των εγγράφων που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, για να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 395, 524 παρ. 1, 591 παρ. 1 ΚΠολΔ), για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά παρακάτω, χωρίς όμως να έχει παραλειφθεί κάποιο για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, που εκτιμώνται ως δικαστικά τεκμήρια (άρθρ. 339 σε συνδ.

με 395 του ΚΠολΔ), κάποια από τα οποία λόγω της ιδιαίτερης σημασίας τους μνημονεύονται ειδικότερα παρακάτω, χωρίς να παραγνωρίζεται η αποδεικτική δύναμη των λοιπών ... συμπεριλαμβανομένων των φωτογραφιών, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται, μεταξύ των οποίων (εγγράφων) περιλαμβάνονται και οι κατ' άρθρο 390 του ΚΠολΔ γνωμοδοτήσεις προσώπων με ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης, καθώς και των υπ' αριθμ. ....2018, ....2018 και ....2018 ενόρκων βεβαιώσεων μαρτύρων ενώπιον της συμβολαιογράφου Καβάλας Ε.

Π., που λήφθηκαν με επιμέλεια της ενάγουσας, κατόπιν νομότυπης κλήτευσης της εναγομένης (βλ. την υπ' αρ. ....2018 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Θράκης με έδρα το Πρωτοδικείο Καβάλας Κ. Α.-Ν.), των υπ' αριθμ. ....2018, ....2018, ....2018 και ....2018 ενόρκων βεβαιώσεων μαρτύρων ενώπιον της συμβολαιογράφου Καβάλας Π.

Λ., που λήφθηκαν με επιμέλεια της εναγομένης, κατόπιν νομότυπης κλήτευσης της ενάγουσας (βλ. την υπ' αρ. .../2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θράκης με έδρα το Πρωτοδικείο Καβάλας Α. Μ.), της υπ' αριθμ. ....2018 ένορκης βεβαίωσης μάρτυρα ενώπιον της συμβολαιογράφου Καβάλας Ε.

Π., που λήφθηκε με επιμέλεια της ενάγουσας, κατόπιν νομότυπης κλήτευσης της εναγομένης και προς αντίκρουση των ενστάσεων της τελευταίας κατ' άρθρα 237 παρ. 2 εδ. β' και 422 παρ. 3 ΚΠολΔ (βλ. την υπ' αρ. ....2018 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Θράκης με έδρα το Πρωτοδικείο Καβάλας Κ.

Α. - Ν.), από τα έγγραφα που προσκομίζονται ως νέα αποδεικτικά μέσα στο Εφετείο, κατ' άρθρο 529 ΚΠολΔ και κρίνεται ότι δεν προσκομίσθηκαν πρωτοδίκως όχι από πρόθεση στρεψοδικίας ή βαριά αμέλεια, σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπόψη (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά...".

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το Εφετείο δεν μνημόνευσε τις ως άνω ένορκες βεβαιώσεις, ενώ ούτε από τη γενική διαβεβαίωση, που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα, που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα, ούτε από το υπόλοιπο σκεπτικό της απόφασης αυτής, προκύπτει, λαμβάνοντας υπόψη και την προαναφερόμενη δικονομική φύση των ένορκων βεβαιώσεων, ως ιδιαίτερου αποδεικτικού μέσου (άρθρο 339 ΚΠολΔ όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 36 του Ν. 3994/2011) ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τις εν λόγω ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες είχε νομότυπα επικαλεστεί και προσκομίσει ενώπιόν του η αναιρεσείουσα, αφού δεν μνημονεύονται, ειδικά, στην απόφαση, ούτε και γίνεται άλλη, άμεση ή έμμεση, αναφορά στο περιεχόμενο τους, ούτε και εκτίθεται ότι αποκρούστηκε η προσκόμιση τους, κατ` άρθρο 529 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Κατά συνέπεια, σύμφωνα με όσα αναλυτικά αναπτύχθηκαν στη μείζονα νομική σκέψη της παρούσας απόφασης, το Εφετείο, αφού δεν προκύπτει ότι για το σχηματισμό της κρίσης του για την ουσία της υπόθεσης, έλαβε υπόψη τις παραπάνω δύο ένορκες βεβαιώσεις, που θεωρούνται ότι προσκομίστηκαν, καθόσον η απόφαση δεν βεβαιώνει το αντίθετο, υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου, το οποίο η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε και προσκόμισε και ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και, ως εκ τούτου, ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 εδαφ.

γ` του ΚΠολΔ, 5ος λόγος της αναίρεσης κατά το δεύτερο αυτού σκέλος, είναι βάσιμος. Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει κατά παραδοχή του σχετικού λόγου αναίρεσης, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καθιστά αλυσιτελή την ουσιαστική έρευνα των λοιπών αναιρετικών λόγων, που επιχειρείται να θεμελιωθούν στους αριθ. 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και, στη συνέχεια, να παραπεμφθεί η υπόθεση, η οποία χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, κατά το ουσιαστικό μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο (Εφετείο Θράκης), που εξέδωσε την απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλο Δικαστή από αυτόν που δίκασε προηγουμένως την υπόθεση (άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, η ισχύς του οποίου άρχισε από την 1-1-2016, κατ` άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 του ν. 4335/2015).

Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, λόγω της ήττας της, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. .../2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο αποτελούμενο από άλλο δικαστή από αυτόν που δίκασε.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Και Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας εκ ποσού τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Οκτωβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Νοεμβρίου 2024.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ