Supreme Court dismisses appeal against appellate court's award of damages for moral injury due to earthquake panic.

Απόφαση 1774 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1774/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Δ. Π. του Ι., 2 Ε. συζ. Δ. Π., το γένος Δ. Μ., 3Ι. Π. του Δ. και 4 Β. θυγ. Δ. Π., κατοίκων .... Οι πρώτος και δεύτερη παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ανδρέα Αναγνωστάκη και οι τρίτος και τέταρτη εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΚΑΡΦΟΥΡ- ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ Ανώνυμη Εταιρεία Γενικού εμπορίου, εκμεταλλεύσεως εμπορικών εγκαταστάσεων και Επιχειρήσεων" και τον διακριτικό τίτλο "CARREFOUR-ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, πρώην με την επωνυμία ΚΑΡΦΟΥΡ-ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ Ανώνυμη εταιρεία Γενικού Εμπορίου, εκμεταλλεύσεως εμπορικών εγκαταστάσεων και επιχειρήσεων και άσκησης τουριστικών δραστηριοτήτων", η οποία υπεισήλθε ως καθολική διάδοχος της "CONTINET HELLAS AE" λόγω απορρόφησής από την εταιρεία "ΚΑΡΦΟΥΡ ΕΛΛΑΣ ΑΕ", 2. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "DIA HELLAS Ανώνυμη εταιρεία γενικών πωλήσεων, εμπορικών υπηρεσιών και ίδρυσης και οργάνωσης εμπορικών καταστημάτων, που εδρεύει στον … και εκπροσωπείται νόμιμα, 3. Δ. Δ. του Κ. κατοίκου ..., 4. Π. Γ. του Δ., κατοίκου ... και 5. Δ. Μ. του Χ. κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Παπαχρονόπουλο, ο οποίος ανεκάλεσε την από 12-12-2012 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως και δήλωσε στο ακροατήριο την αλλαγή της επωνυμίας της δεύτερης αναιρεσίβλητης σε "EXPRESS Μ. Ανώνυμη Εμπορική εταιρεία" και με τον διακριτικό τίτλο "EXPRESS M. AE", καθώς και την αλλαγή της επωνυμίας της πρώτης αναιρεσίβλητης στη νέα "ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ" και το διακριτικό τίτλο "ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ".

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-10-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1227/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 456/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την 30-5-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 30-11-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Παραβιάζεται δε ο κανόνας δικαίου, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν πρέπει, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα. (ΟλΑΠ 36/1988). Εξ άλλου, ο λόγος αναίρεσης του άρθρου 559 αριθμ.8 Κ.Πολ.Δ.

ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης η αντένστασης, ή λόγου έφεσης, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (Ολ.

ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1933/2006). Εξ άλλου, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ. ΑΠ 12/1997), αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.

ΑΠ 11/1996, ΑΠ 178/2011). Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 914, 297, 298 ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση παράνομης συμπεριφοράς, δηλ. συμπεριφοράς που βρίσκεται σε αντίθεση με απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, επιβάλλεται ως κύρωση η υποχρέωση αποζημίωσης. Σε περίπτωση δε ολοσχερούς καταστροφής του πράγματος, η αποζημίωση περιλαμβάνει την αξία του και το διαφυγόν κέρδος (Ολ.ΑΠ 705/79, ΑΠ 508/82, 1326/86 ).

Υπολογίζεται με βάση την αξία του πράγματος, προς την οποία αντίστοιχα μειώνεται η υπάρχουσα περιουσία του ζημιωθέντος (ΑΠ 1006/1977) και όχι με βάση τη δαπάνη που απαιτείται για την απόκτηση ενός τέτοιου καινούργιου. Σε περίπτωση, αντίθετα, μερικής καταστροφής ή βλάβης πράγματος, όταν προκλήθηκαν φθορές που μπορούν να αποκατασταθούν και δεν αίρουν τελείως τη χρησιμότητα αυτού, η θετική ζημία συνίσταται στο ποσό των δαπανών που απαιτούνται για την αποκατάσταση των βλαβών και την επαναφορά του βλαβέντος πράγματος σε παρόμοια με την πριν από τη βλάβη κατάσταση κατά τον χρόνο προσδιορισμού της αποζημιώσεως (Ολ.

ΑΠ 705/1979). Σε περίπτωση δε που η βλάβη υπήρξε μερική, αλλά σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί το πράγμα, παρά την επισκευή, να χρησιμοποιηθεί εξαιτίας της καταστάσεως στην οποία περιήλθε, τότε η χρηματική αυτή αποζημίωση μπορεί, κατά τις περιστάσεις, να καθορισθεί με βάση την ολική αξία του πράγματος. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον αφορά τους ερευνώμενους αναιρετικούς λόγους, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Κατά το σεισμό της 7-9-1999...

με επίκεντρο την Πάρνηθα κατέρρευσε σημαντικό τμήμα, το οποίο αντιστοιχεί σε περισσότερο από το ήμισυ της κάτοψης πολυώροφης οικοδομής, στη συμβολή των οδών ….. και … στη …... Κατέρρευσε το ένα από τα δύο σκέλη της .. Το τμήμα αυτό αποτμήθηκε από την υπόλοιπη κατασκευή, στην περιοχή της εισέχουσας γωνίας του L..

με το σύνολο των ερειπίων να έχουν καταρρεύσει εντός του υπογείου. Από την κατάρρευση της οικοδομής και εξαιτίας της καταπλάκωσής τους από τα ερείπια έχασαν τη ζωή τους επτά άτομα και καταστράφηκαν ολοσχερώς μερικές οριζόντιες ιδιοκτησίες, άλλες δε κρίθηκαν κατεδαφιστέες και τελικά κατεδαφίστηκαν, μεταξύ των οποίων και το ισόγειο κατάστημα των δύο πρώτων εναγόντων (σημ:

εδώ αναιρεσειόντων). Η όλη κατασκευή ήταν πενταόροφη... Στο υπόγειο της...υπήρχε κατάστημα αποτελούμενο από υπόγειο..208 τμ, ισόγειο..260 τμ και πατάρι...60 τμ.,, το οποίο...οι ιδιοκτήτες αυτού εκμίσθωσαν...στην εταιρεία με την επωνυμία "CONTINENT HELLAS ΑΕ"...στη θέση της...έχει υπεισέλθει λόγω απορροφήσεως η δεύτερη εναγομένη "ΚΑΡΦΟΥΡ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΕ" (σημ:

εδώ πρώτη αναιρεσίβλητη). Διευθυντικό στέλεχος της.. ήταν ο Δ. Μ. (σημ: εδώ πέμπτος αναιρεσίβλητος). Στη Διεύθυνση Ανάπτυξης της εταιρείας υπαγόταν και το τμήμα Κατασκευών, στο οποίο...προΐστατο ο..Π. Γ. (σημ: εδώ τέταρτος αναιρεσίβλητος).. .Η μισθώτρια εταιρεία... ανέθεσε στον εκ των εναγομένων Δ. Δ. (σημ: εδώ τρίτο αναιρεσίβλητο), την εκπόνηση αρχιτεκτονικής μελέτης προκειμένου να εκδοθεί άδεια από την Πολεοδομία για την εκτέλεση στο μίσθιο εσωτερικών εργασιών, ώστε να καταστεί αυτό κατάλληλο για τη λειτουργία σούπερ μάρκετ...." Ακολούθως το Εφετείο, καθόσον αφορά τα αίτια της κατάρρευσης, μετά συναξιολόγηση των μνημονευόμενων σ' αυτήν αποδεικτικών μέσων, μεταξύ των οποίων η από μηνός Δεκεμβρίου 2000 έκθεση πορίσματος της συσταθείσας προς τούτο από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., επιτροπής διερεύνησης των αιτίων της κατάρρευσης κατέληξε ότι: "Τα αίτια...εντοπίζονται αφενός σε πράξεις και παραλείψεις που αναφέρονται στα έτη 1977- 1979, δηλαδή κατά την ανέγερση της, το έτος 1981 κατά το οποίο υπέστη ζημίες στο φέροντα οργανισμό της λόγω σεισμού (σημ:

Αλκυονίδων), η αποκατάσταση των οποίων υπήρξε πλημμελής...και κατά το έτος 1997 που έλαβαν χώρα οι εργασίες διαμόρφωσης του ισογείου και αφετέρου στο σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου 1999... Οι παρεμβάσεις κατά τις εργασίες διαρρύθμισης το 1997...λειτούργησαν σωρευτικά στο ήδη βεβαρημένο από τις κακοτεχνίες της αρχικής κατασκευής κτίριο και καταπονημένο από τον προηγούμενο σεισμό των Αλκυονίδων και την πλημμελή επισκευή του., αλλά και το συγκεκριμένο σεισμό ώστε όλα μαζί και σε συνδυασμό μεταξύ τους συνήργησαν στην επέλευση του κινδύνου και στο επελθόν αποτέλεσμα ήτοι στην κατάρρευση του κτιρίου.

Για τις πιο πάνω παρεμβάσεις που ήταν...καταλυτικές για την επέλευση του αποτελέσματος της κατάρρευσης ευθύνονται οι... Περαιτέρω., αποδείχθηκε ότι στην ως άνω πολυκατοικία υπήρχε και το υπό στοιχ. Κ- 1 κατάστημα του ισογείου, του οποίου συγκύριοι κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας τους ήσαν οι δύο πρώτοι ενάγοντες...

Το κατάστημα αυτό αποτελείτο από μία ενιαία αίθουσα 107 τ.μ με πατάρι επιφανείας 60 τ.μ., χρησιμοποιείτο για επαγγελματική στέγη και συγκεκριμένα στο χώρο αυτό ο πρώτος ενάγων διατηρούσε στο όνομα του επιχείρηση τυπογραφείου, συνέδραμαν δε στην άσκηση της άνω επιχείρησης του και οι λοιποί ενάγοντες. Από την κατάρρευση της πολυκατοικίας το κατάστημα αυτό, το οποίο βρισκόταν στο μη κατάρρευσαν τμήμα της πολυκατοικίας, κρίθηκε επικίνδυνο και κατεδαφιστέο και στη συνέχεια κατεδαφίστηκε, μαζί με ολόκληρη την πολυκατοικία...

Το δικαίωμα όμως των εναγόντων επί των ποσοστών συνιδιοκτησίας του εν λόγω καταστήματος τους που καταστράφηκε με τον άνω τρόπο, παρέμεινε, ακέραιο. Έτσι η ζημία των δύο πρώτων εναγόντων περιορίζεται στο ποσό που θα καταβάλουν αυτοί προς νέα ανέγερση του και μόνο, ήτοι στα έξοδα που θα υποβληθούν για την ανοικοδόμηση ενός παρομοίου καταστήματος 107 τ.μ, ήτοι ενός ενιαίου χώρου χωρίς χωρίσματα και ενδιάμεση τοιχοποιία, μεγαλύτερου του κανονικού ύψους για το πατάρι 60 τ.μ, συνολικής (αποκαταστατέας) επιφανείας 125 τ.μ, αφού το εν λόγω πατάρι 60τ.μ προσαυξάνει την συνολική επιφάνεια ίου εν λόγω καταστήματος κατά ένα συντελεστή 0,30% (60 τ.μ Χ 0,30=18 τ.μ και επομένως 107τ.μ+18 τ.μ=125 τ.μ) και αντιστοίχως το κόστος κατασκευής και δεν ανέρχεται η ζημία τους στην αγοραία αξία που θα έχει αυτό το κατάστημα λόγω της πολύ καλής τοποθεσίας του, αφού η τοποθεσία του παραμένει η ιδία, καθώς και δεν θα υπολογισθεί στη ζημία τους η αξία του ποσοστού τους επί του οικοπέδου, αφού όπως προαναφέρθηκε και το δικαίωμα τους επί των ποσοστών τους στο οικόπεδο, παραμένει στο ακέραιο.

Το κατάστημα, δε είχε ανεγερθεί, όπως ολόκληρη η πολυκατοικία, το έτος 1980 και ήδη το έτος 1999 ήταν παλαιότητας 19 ετών, το κόστος δε κατασκευής κατά τον χρόνο συζήτησης της κρινόμενης αγωγής, ανέρχεται κατά την κρίση του δικαστηρίου στο ποσό των 180.000 ευρώ, αφού αποδείχθηκε επίσης κατά την κρίση του, ότι το συνολικό κόστος κατασκευής κατά τον χρόνο αυτό κάθε τετραγωνικού μέτρου καταστήματος, σε μια μετρίας κατασκευής οικοδομή όπως η καταρρεύσασα, ανερχόταν συνολικά σε 1.440 περίπου ευρώ( 1440 ευρώ Χ 125 τ.μ=180.000 ευρώ), που αναλύεται ειδικότερα σε 1200 ευρώ για το πραγματικό κόστος κατασκευής κατά το έτος αυτό κάθε τετραγωνικού μέτρου αναλόγου καταστήματος, και στο οποίο ποσό αυτό προστίθεται έναν ποσοστό περίπου 20% ανερχόμενο σε 240 ευρώ ως αμοιβή του εργολάβου κατασκευής (ήτοι 1200 ευρώ +240 ευρώ. =1440 ευρώ συνολικώς) και λαμβανομένου ...

υπόψη ότι η κυριότητα των ποσοστών επί του οικοπέδου παρέμεινε σ'αυτούς (ενάγοντες) και τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τους εκκαλούντες -εναγομένους ... ότι η αξία του είναι πολύ μικρότερη και απ'αυτήν που άνω το δικαστήριο τούτο προσδιόρισε, καθώς και των εναγόντων με σχετικό λόγο της αντίθετης έφεσης τους, ότι η αξία του εν λόγω καταστήματος είναι πολύ μεγαλύτερη, είναι αναπόδεικτα και απορριπτέα.

Κατά δε το ποσό αυτό του κόστους κατασκευής του, που οι ενάγοντες θα υποχρεωθούν να καταβάλουν για να το ανεγείρουν εκ νέου, ζημιώθηκαν αυτοί και λαμβανομένου υπόψη του άνω ποσοστού συγκυριότητας τους, ζημιώθηκε έκαστος εξ αυτών με το ποσό των 90.000(180.000: 2=)ευρώ, για το οποίο και πρέπει να αποζημιωθεί έκαστος τούτων...".

Υπό τις εκτεθείσες παραδοχές, το Εφετείο, προέβη σε ορθή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών - που αναιρετικώς ανέλεγκτα έκρινε αποδεδειγμένα- στις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου που εφάρμοσε των άρθρων 914, 297, 298, 1117 ΑΚ, τις οποίες δεν παρεβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή, καθόσον αφορά τον προσδιορισμό της ζημίας που υπέστησαν ο πρώτος και η δεύτερη αναιρεσειόντες -συγκύριοι του εν λόγω καταστήματος, από την ολοκληρωτική καταστροφή του, υπολογιζόμενη, κατά τα εκτεθέντα στην αρχή της παρούσας, με βάση την αξία του, προς την οποία αντίστοιχα μειώθηκε η υπάρχουσα κατά τον ένδικο χρόνο περιουσία τους, καθιστώντας εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο. Συνακόλουθα, τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, εκ του άρθρου 559 αρ. 1. Κ.ΠολΔ., είναι αβάσιμα.

Στο πεδίο των αδικοπρακτικών σχέσεων (άρθρο 914 επ. ΑΚ) και ειδικότερα στο ζήτημα του μέτρου της επιδικαστέας χρηματικής ικανοποιήσεως ο νόμος προβλέπει στο άρθρο 932 ΑΚ ότι το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση, δηλαδή χρηματική ικανοποίηση ανάλογη με τις περιστάσεις της συγκεκριμένης περιπτώσεως.

Εξάλλου, το Δικαστήριο της ουσίας, στα πλαίσια της διακριτικής εξουσίας που έχει από το άρθρο 932 ΑΚ, μπορεί να καθορίσει το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης του δικαιούχου, με βάση τους οικείους προσδιοριστικούς παράγοντες, όπως είναι το πταίσμα του υπόχρεου, το συντρέχον πταίσμα του δικαιούχου, η κοινωνική και περιουσιακή κατάσταση των μερών.

Ο προσδιορισμός καθ' εαυτόν από το Δικαστήριο της ουσίας του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, διότι αναφέρεται στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, χωρίς υπαγωγή σε νομική έννοια, ώστε να μπορεί να νοηθεί εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου είτε ευθέως, είτε εκ πλαγίου, για έλλειψη νόμιμης βάσης (Ολ.

ΑΠ 13/2002). Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε τα ακόλουθα: "Αποδείχθηκε ότι, κατά τη στιγμή του σεισμού και της κατάρρευσης μέρους της άνω πολυκατοικίας, ευρίσκοντο εντός του καταστήματος...ο πρώτος ενάγων , η σύζυγος του καθώς και τα δύο τέκνα τους, τρίτος και τέταρτος των εναγόντων (σημ:

Εδώ 3ος και 4η των αναιρεσειόντων). Μετά την ημικατάρρευση της πολυκατοικίας και εξαιτίας του γεγονότος ότι από την αποκοπή του ενός τμήματος της και κατάρρευσης αυτού, έσπασαν πολλά τζάμια και τζαμαρίες καταστημάτων, πολλά από τα οποία σωρεύθηκαν και μπροστά από το κατάστημα των εναγόντων, δημιουργήθηκε στην αρχή πανικός στους ενάγοντες από το σοκ του σεισμού, καθώς και συναισθήματα τρόμου και φόβου, που επιτάθηκε διότι μέχρι να προστρέξουν προς βοήθεια τους και να απεγκλωβιστούν από τρίτα πρόσωπα (περιοίκους) παρήλθε μία ώρα περίπου, στη συνέχεια δε τα συναισθήματα αυτά (αγωνίας και φόβου) μετατράπηκαν σε θλίψη, ειδικά των δύο πρώτων εναγόντων, εξαιτίας του γεγονότος ότι το κατάστημα συγκυριότητας τους, θεωρήθηκε ακατάλληλο και κατεδαφιστέο και υπήρξε ανάγκη συνέχισης της επιχείρησης σε άλλο κατάστημα, με τα γνωστά επακόλουθα.

Ενόψει των ανωτέρω υπέστησαν οι ενάγοντες ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας, λαμβανομένης υπόψη και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, πρέπει να επιδικασθεί υπέρ αυτών ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 50.000 ευρώ σε καθένα από τους πρώτο και δεύτερη των εναγόντων και το ποσό των 5.000 ευρώ σε καθένα από τους τρίτο και τέταρτη αυτών...".

Οι αναιρεσείοντες με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης, προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την εκ του άρθρου 559 αρ. 1 και 8 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια με την αιτίαση ότι το Εφετείο με το να επιδικάσει σλ αυτούς τα ποσά των 50.000 ευρώ, σε καθένα των δύο πρώτων αναιρεσειόντων και 5.000 σε καθένα των λοιπών ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστησαν, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 932 ΑΚ, καθόσον παρέλειψε να συνεκτιμήσει για τον προσδιορισμό αυτής τους προταθέντες απ'αυτούς προσδιοριστικούς παράγοντες ως προσδιοριστικά στοιχεία της αιτηθείσας χρηματικής ικανοποίησης.

Ο λόγος αυτός ερείδεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού τα φερόμενα ως προταθέντα και αγνοηθέντα από το δικαστήριο της ουσίας προσδιοριστικά του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης στοιχεία, συναξιολογήθηκαν από την προσβαλλόμενη απόφαση, με βάση τις προεκτεθείσες παραδοχές της και την απόδοση αδικοπρακτικής ευθύνης στους αναιρεσίβλητους.

Επομένως, τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τους αναιρεσείοντες είναι αβάσιμα. Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση, να απορριφθεί και να επιβληθούν στους αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 30-5-2011 αίτηση των: Δ. Π., Ε. συζ. Δ. Π., Ι. Π. και Β. θυγ. Δ. Π. για αναίρεση της 456/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

-Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 6 Σεπτεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ