Supreme Court dismisses appeal against murder by negligence due to sufficient reasoning in lower court judgment.

Απόφαση 1774 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1774/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη - Εισηγητή και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μωραϊτάκη, περί αναιρέσεως της 19/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου συνεδριάζοντος στην Κω. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ...., που δεν παρέστη στο ακροατήριο. Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20.1.2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 469/2005. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 302 παρ. 1 του ΠΚ, όποιος επιφέρει από αμέλεια τον θάνατο άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Έτσι, για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπομένου αδικήματος της ανθρωποκτονίας, απαιτείται το αποτέλεσμα που επήλθε να οφείλεται σε αμέλεια του υπαιτίου, η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 28 του ΠΚ, εμφανίζεται είτε ως συνειδητή, κατά την οποία ο δράστης προβλέπει μεν ότι από την συμπεριφορά του είναι δυνατόν να επέλθει το αξιόποινο αποτέλεσμα, δεν απέχει, όμως, από αυτή, γιατί πιστεύει ότι δεν θα επέλθει τέτοιο αποτέλεσμα, είτε με τη μορφή της μη συνειδητής (απλής αμέλειας), κατά την οποία λείπει από τον υπαίτιο κάθε πρόβλεψη για ενδεχόμενη παραγωγή του αξιοποίνου αποτελέσματος που προκλήθηκε από την πράξη.

Ενόψει της διατάξεως αυτής, το δικαστήριο της ουσίας, όταν απαγγέλλει καταδίκη για έγκλημα από αμέλεια, πρέπει να εκθέτει στην απόφασή του με σαφήνεια ποιο από τα δύο είδη αμέλειας συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση, καθώς επίσης πρέπει να περιέχονται εις αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο σχετικά με τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη, για να έχει η απόφαση την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως.

Περαιτέρω, εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή μιας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως που ιδρύει, κατά την διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1Ε ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας, υπάρχει όχι μόνον όταν ευθέως, αλλά και όταν εκ πλαγίου το δικαστήριο παραβαίνει το νόμο, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Τέτοια δε έλλειψη της αποφάσεως υπάρχει και όταν τα περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο δεν είναι σαφή ή δεν συμφωνούν μεταξύ τους ή οι αιτιολογίες της αποφάσεως δεν συμφωνούν με τις διατάξεις της ή οι τελευταίες είναι αντιφατικές και εξαιτίας των ελλείψεων αυτών είναι αδύνατος ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περί του εάν έγινε σωστή ή εσφαλμένη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, που συνεδρίασε στην Κω, ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως 16 μηνών, η οποία ανεστάλη επί τριετία, για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Ειδικότερα το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύει και σε συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού6, που αλληλοσυμπληρώνονται, εδέχθη τα εξής ουσιώδη:

Ότι ο αναιρεσείων κατά τον καθοριζόμενο χρόνο, ως ιδιοκτήτης εστιατορίου υπό την επωνυμία "..." που βρίσκεται στην περιοχή ..... δεν είχε προβεί στον έλεγχο της εναέριας γραμμής ηλεκτρικού ρεύματος εκ καλωδίου ΝΥΜ 6, η οποία αναχωρεί από τον γενικό πίνακα της κουζίνας και μετά από υπαίθρια εναέρια διαδρομή καταλήγει σε γαλβανισμένο οριζόντιο σιδηροσωλήνα σε ύψος 2,5 μέτρων από το έδαφος που τροφοδοτούσε την φωτεινή επιγραφή της επιχειρήσεώς του, η οποία στο οριζόντιο γαλβανισμένο τμήμα της, με τις κάθετες απολήξεις, είχε κοπεί με αιχμηρό αντικείμενο μεταλλικό, ώστε το καλώδιο της φάσης της συγκεκριμένης γραμμής, ερχόμενο σε επαφή με τον σιδηροσωλήνα, στον οποίο κατέληγε η γραμμή στο έδαφος, τον κατέστησε ρευματοφόρο, με αποτέλεσμα η ανήλικη παθούσα Μαρία Τσαγγατάκη, ετών 11, που έπαιζε στο ανωτέρω μέρος, να ακουμπήσει σ' αυτόν (σιδηροσωλήνα), να εκτιναχθεί, λόγω της ηλεκτροπληξίας που υπέστη, να προσκρούσει το κρανίο της στο έδαφος και να υποστεί υπαραχνοειδή αιμορραγία, εκ της οποίας, ως μόνης ενεργού αιτίας, επήλθε ο θάνατος αυτής.

Δέχεται περαιτέρω το Εφετείο, επικαλούμενο την ιατροδικαστική έκθεση του ιατρού Αντ. Μίχα, ότι πύλη εισόδου ηλεκτρικού ρεύματος στο σώμα της παθούσας, κατά πιθανότητα, ήταν η ραχιαία επιφάνεια του δεξιού άκρου του ποδιού της, όπου παρατηρήθηκε εγκαυματική επιφάνεια μήκους 2 εκατοστών του μέτρου και πλάτους 0,5 εκατοστών του μέτρου και ακόμη (δέχεται) θλαστικό τραύμα στο τριχωτό της κεφαλής, στην αριστερά ινιαία χώρα, μήκους 2 εκατοστών, που προήλθε από την πτώση της επί του εδάφους μετά την εκτίναξή της που ήταν (η εκτίναξη) απότοκη της ηλεκτροπληξίας.

Τέλος δέχεται, ότι ο αναιρεσείων - που διατηρούσε επιχείρηση εστιατορίου - όφειλε να συντηρεί τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, να προβαίνει σε έλεγχο της εναέριας γραμμής, προς την φωτεινή πινακίδα (όφειλε) να διαπιστώσει τη φθορά και να την αποκαταστήσει, όπως θα έκανε ο μέσος κοινωνικός άνθρωπος, τόσο μάλλον καθόσον δεν είχε εγκαταστήσει το ειδικό μηχάνημα διαφυγής ηλεκτρικού ρεύματος, ώστε, σε περίπτωση ηλεκτροπληξίας να διακόπτεται αμέσως η ηλεκτροδότηση και να αποφεύγεται ατύχημα.

Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας και καταδίκασε τον αναιρεσείοντα για ανθρωποκτονία από αμέλεια που σχετίζεται με το θάνατο της παραπάνω ανήλικης, διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του, την κατά τα ανωτέρω επιβαλλομένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξεως, για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 28 και 302 του ΠΚ , που εφάρμοσε χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, δηλαδή με ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες.

Ειδικότερα: Η απόφαση, παρά τις αντίθετες επιμέρους αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, οι οποίες εν πολλοίς άπτονται της ουσίας της υπόθεσης, παραθέτει τα αναγκαία για την επιβαλλομένη αιτιολογία περιστατικά και ειδικότερα ότι η εκτίναξη του σώματος της παθούσας και η πτώση της επί του εδάφους ήταν απότοκος της ηλεκτροπληξίας που υπέστη, η οποία (ηλεκτροπληξία), κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης, είναι βέβαιον ότι προκλήθηκε, αφού παρατηρήθηκε έγκαυμα επιφανείας μήκους 2 εκατ.

και πλάτους 0,5 εκατ. στη ραχιαία επιφάνεια του δεξιού άκρου ποδιού, όπου και η πύλη εισόδου του ηλεκτρικού ρεύματος. Περαιτέρω, ουδεμία αντίφαση δημιουργείται στην απόφαση εκ του ότι στο μεν σκεπτικό γίνεται μνεία περί φθοράς του καλωδίου - την οποία παρέλειψε να διαπιστώσει ο αναιρεσείων και να προβεί στην αποκατάστασή της - στο δε διατακτικό ότι τούτο (καλώδιο) "είχε κοπεί με αιχμηρό μεταλλικό αντικείμενο", αφού η λέξη "φθορά" σημαίνει βλάβη ή καταστροφή ενός πράγματος από οποιαδήποτε αιτία και αν αυτή προήλθε, μία δε εκ των αιτιών της φθοράς του καλωδίου είναι και η κοπή αυτού είτε με την παρέμβαση τρίτου είτε εξ άλλου λόγου.

Επίσης το Εφετείο με τις παραδοχές του, συνδυαζόμενες με το διατακτικό, διαλαμβάνει την παράλειψη του αναιρεσείοντος να εγκαταστήσει μηχάνημα διαφυγής ηλεκτρικού ρεύματος, ώστε σε περίπτωση ηλεκτροπληξίας να διακόπτεται αμέσως η ηλεκτροδότηση και να αποφαίνεται ατύχημα, η παράλειψη δε αυτή συνθέτει τη μη συνειδητή αμέλεια αυτού δοθέντος ότι στη γενομένη δεκτή δυνατότητα προβλέψεως του αξιοποίνου αποτελέσματος, ενυπάρχει και η δυνατότητα της αποφυγής του. Επομένως, οι αντίθετοι εκ του άρθρου 510 παρ. 1Δ, Ε ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι και η αίτηση (απορριφθεί) στο σύνολό της, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20.1.2005 αίτηση του Νικολάου .....ούδη του Μιχαήλ, για αναίρεση της υπ' αριθ. 19/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσδιορίζει σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Οκτωβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ