Supreme Court dismisses appeal against defamation judgment due to insufficient grounds and factual errors.

Απόφαση 1773 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1773/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: .... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σαλώμη Δερμάτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: .... η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Γαλέντζα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-6-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 398/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 709/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 4-6-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 11-2-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο έκρινε ουσιαστικώς αβάσιμη την αγωγή του αναιρεσείοντος κατά της αναιρεσίβλητης (πρώην συζύγου του) για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης εξ αδικήματος.

Δέχθηκε σχετικώς ότι το καταγγελθέν από εκείνη εις βάρος του στο οικείο αστυνομικό τμήμα περιστατικό, σύμφωνα με το οποίο ο αναιρεσείων είχε απευθύνει κατά της αντιδίκου του απειλητικές κατά της ζωής της εκφράσεις, ήταν αληθές και, επομένως, ότι δεν ήταν συκοφαντικό, όπως εκείνος υποστήριξε με την αγωγή του.

Ειδικότερα στην προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνονται σχετικώς (κατά λέξιν) τα ακόλουθα : "Ο ενάγων και ήδη εκκαλών είχε συνάψει γάμο με την εναγομένη και ήδη εφεσίβλητη, από τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά, τα οποία είναι ήδη ενήλικα. Ο γάμος αυτός λύθηκε με αμετάκλητη απόφαση το έτος 2002. Εξακολούθησε όμως να διαμένει στη συζυγική οικία, που βρίσκεται στην ....

σε ένα από τα τρία δωμάτια του πρώτου ορόφου, καθόσον η κατοικία αυτή είναι μαιζονέτα και έχει ανεγερθεί σε οικόπεδο που άνηκε κατά συγκυριότητα στον ενάγοντα και στην εναγομένη κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου στον καθένα. Ο ενάγων είναι υπάλληλος του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδος και κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής εργαζόταν στο πρώτο Τηλεπικοινωνιακό Διαμέρισμα ....

που βρίσκεται στο ..... Στις 14-3-2003, ο ενάγων προσήλθε κανονικά στην εργασία του το πρωί και αποχώρησε το μεσημέρι στο τέλος του ωραρίου, όπως όμως και ο ίδιος συνομολογεί, Κατα την 12.30 μμ. περίπου, έφυγε από το χώρο της εργασίας του, που προαναφέρθηκε, προκειμένου να μεταβεί στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, στο , για να πραγματοποιήσει κάποια συναλλαγή.

Αμέσως, μόλις ολοκλήρωσε τη συναλλαγή, αποχώρησε από την Τράπεζα και μετέβη στην κατοικία όπου βρισκόταν η πρώην σύζυγός του, μαζί με την κόρη τους. Δοθέντος ότι κατείχε κλειδιά της εισόδου της παραπάνω κατοικίας, εισήλθε εντός αυτής, εξύβρισε την εναγομένη την απείλησε ότι θα τη σκοτώσει και της είπε ότι έχει καταγράψει τις τηλεφωνικές της συνομιλίες σε είκοσι κασέτες.

Για τα παραπάνω κατέθεσε με λόγο γνώσεως, στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, η κόρη των διαδίκων..., η οποία ήταν παρούσα όταν έλαβε χώρα το επεισόδιο που προαναφέρθηκε, κρίνεται δε η κατάθεσή της πειστική και από το παρόν δευτεροβάθμιο δικαστήριο, καθόσον είναι ενήλικη, (30) ετών, και αντικειμενική δεν μπορεί δε η κατάθεση αυτή να αναιρεθεί από την κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντα, Μ1, ο οποίος είναι συνάδελφός του και δεν ήταν αυτόπτης.

Μετά το επεισόδιο ο ενάγων επέστρεψε στο χώρο της εργασίας του γι' αυτό, υπάρχει βεβαίωση από τον προϊστάμενο του συγκροτήματος Κατασκευαστικών Κέντρων Αττικής του Ο.Τ.Ε. ...., ότι ο ενάγων εργάσθηκε τη συγκεκριμένη ημέρα, δηλ. την 14-3-2003, με ωράριο από 7.00 π.μ. έως 14.40 μ.μ. Οι ισχυρισμοί του ενάγοντα ότι ήταν ανέφικτο να έχει μεταβεί στην ....όπου διέμενε η εναγομένη μέσα στα χρονικά όρια που έλειψε από το γραφείο του, δεν ευσταθούν καθόσον η απόσταση από το γραφείο που είναι στο ...., μέχρι την ....δεν είναι μεγάλη, αν χρησιμοποιήσει κάποιος ΙΧΕ αυτοκίνητο, αν ληφθεί υπόψιν ότι μπορούσε να διέλθει και δια της Αττικής οδού, για αποφυγή της κυκλοφοριακής συμφόρησης, το τμήμα δε της παραπάνω οδού είχε ήδη αποδοθεί το έτος 2002, όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση που εκδόθηκε μετά από αίτημα της εναγομένης από την εταιρεία "Αττικές διαδρομές Α.Ε.", παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τον εκκαλούντα.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, που έλαβε χώρα το επεισόδιο που προαναφέρθηκε, η εναγομένη μετέβη στο Αστυνομικό Τμήμα ....και κατήγγειλε το περιστατικό, το οποίο καταγράφηκε στο βιβλίο συμβάντων του ανωτέρω αστυνομικού τμήματος.

Συνεπώς, αποδείχτηκε ότι τα όσα κατήγγειλε η εναγομένη, ήταν αληθινά κα. για το λόγο αυτό δεν ήταν συκοφαντικά, γι' αυτό το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που κατέληξε σε όμοια κρίση και απέρριψε την αγωγή του εκκαλούντος, ως αβάσιμη, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 914, 932 Α.Κ., εκτίμησε δε ορθά τα αποδεικτικά μέσα και δεν έσφαλε. Επομένως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη η κρινόμενη έφεση, με τους λόγους της οποίας υποστηρίζει τα αντίθετα ο εκκαλών".

Υπό τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες - σχετικώς με την αβασιμότητα του αγωγικού ισχυρισμού του αναιρεσείοντος- που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα της μη υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως στις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου (περί αδικοπραξιών) διάταξης.

Συνεπώς, ο δεύτερος αναιρετικός λόγος (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ), με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Αβάσιμος είναι επίσης και ο πρώτος λόγος της αιτήσεως (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ, κατά την εκτίμηση του περιεχομένου του). Τούτο, δε διότι από τη βεβαίωση του Εφετείου, ότι, για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, έλαβε υπόψιν τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και "όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι", σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Δικαστήριο συνεξετίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και τα στοιχεία που φέρονται αγνοηθέντα, ήτοι την μαρτυρική κατάθεση του Μ1 (που μάλιστα ρητώς μνημονεύεται στην απόφαση) και την προανακριτική μαρτυρική κατάθεση του ..... Κατόπιν τούτων, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-6-2007 αίτηση του .... για αναίρεση της 709/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα την δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ