Supreme Court annuls appealable judgment for failure to consider evidence proving fraud and concealment of assets.

Απόφαση 1770 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1770/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μαρία Ανδρικοπούλου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη - Εισηγητή και Γεώργιο Αυγέρη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Δεκεμβρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. Κ. - G. (...) του Γ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κωνσταντίνα Μπιθέλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "....", που εδρεύει στη ... του ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Λύτρα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-7-2016 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 128/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 275/2020 του Τριμελούς Εφετείου .... Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21-12-2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρ. 261 παρ. 2 ΚΠολΔ), ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων με την από 28-7-2016 αγωγή του, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., ισχυρίσθηκε ότι διατηρεί ατομική επιχείρηση με αντικείμενο την παραγωγή οινικών προϊόντων και ότι ως αποκλειστικός προμηθευτής της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...." πώλησε σ' αυτήν, από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως τον Αύγουστο του 2015, περί τους 4.200 τόνους οινοποιήσιμου γλεύκους σταφυλής (μούστου), αξίας περίπου 2.500.000 ευρώ, ποσό το οποίο ουδέποτε του κατέβαλε.

Ότι τον Απρίλιο του 2015 εξέδωσε για τμήμα των ανωτέρω απαιτήσεών του κατά της ανωτέρω εταιρείας τις αναλυτικά αναφερόμενες στην αγωγή διαταγές πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., συνολικού ποσού 922.545,61 ευρώ, κατά των οποίων δεν έχει ασκηθεί ένδικο βοήθημα και ως εκ τούτου τυγχάνουν εκτελεστές.

Ότι κατά τους μήνες Νοέμβριο - Δεκέμβριο του 2015, προέβη σε κατασχέσεις εις χείρας τρίτων πελατών της ίδιας εταιρείας, μεταξύ δε αυτών και εις χείρας της εναγομένης, στην οποία επέβαλε κατάσχεση αναφορικά με τις γεννημένες αλλά και τις μελλοντικές απαιτήσεις της οφειλέτριάς του, απορρέουσες από υφιστάμενη μεταξύ τους εμπορική συνεργασία.

Ότι η εναγόμενη υπέβαλε αρνητική δήλωση ενώπιον του Ειρηνοδικείου ..., αρνούμενη ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην εταιρεία "....". Ότι η εταιρεία "....", παρότι ήταν λειτουργική και παραγωγική και θα μπορούσε να εξοφλήσει τις οφειλές της απέναντί του, αν και εφόσον συνέχιζε την λειτουργία της, από την 5-12-2015, ήτοι έξι μήνες μετά την έκδοση των ανωτέρω διαταγών πληρωμής και ένα μήνα μετά την επίδοση του πρώτου κατασχετήριου εις χείρας τρίτου του μεγαλύτερου πελάτη της, ήτοι της εταιρείας "Ε.ΤΣΑΝΤΑΛΗΣ Α.Ε.", έπαυσε κάθε εμπορική της δραστηριότητα και παραγωγή και ολοκλήρωσε το προδιαγεγραμμένο σχέδιό της, ήτοι μετέφερε δολίως και εσκεμμένως, με σκοπό να ματαιώσει την ικανοποίηση των απαιτήσεών του, το σύνολο των εμπορευμάτων και πρώτων υλών που της είχαν απομείνει στην εναγόμενη, εταιρεία κοινών με αυτήν συμφερόντων, έναντι της οποίας διατηρούσε ανείσπρακτη απαίτηση ύψους 1.807.305,26 ευρώ, ενώ συνήψε με αυτήν την από 5-12-2015 σύμβαση εμπορικής μίσθωσης του συνόλου των εγκαταστάσεων και μηχανολογικού της εξοπλισμού, με ετήσιο μίσθωμα 60.000 ευρώ, μεταβιβάζοντάς της, περαιτέρω, το σύνολο της τεχνογνωσίας και πελατείας της.

Ότι η εναγόμενη τελούσε εν γνώσει της ύπαρξης του ανωτέρω χρέους και του εκ μέρους της εταιρείας "...." σκοπού βλάβης του ιδίου (ενάγοντος), αφού αφενός είχε επιβληθεί εις χείρας της, ως τρίτης, κατάσχεση με βάση τους νόμιμους τίτλους που διέθετε κατά της εταιρείας "....", αφετέρου μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2015 αμφότερες οι εταιρείες διοικούνταν από το ίδιο πρόσωπο, έδρευαν στις ίδιες εγκαταστάσεις και χρησιμοποιούσαν από κοινού το ίδιο λογιστήριο.

Ότι, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, η εναγόμενη ευθύνεται, κατ' άρθρο 479 του ΑΚ, μέχρι την αξία των μεταβιβαζόμενων στοιχείων, ήτοι μέχρι του ποσού των 2.347.845,26 ευρώ, για το χρέος που βαρύνει την δικαιοπάροχό της. Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε, μετά παραδεκτό περιορισμό του μοναδικού καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής από καταψηφιστικό σε έντοκο αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί:

α) ότι η περιγραφόμενη δικαιοπραξία, η οποία έλαβε χώρα με περισσότερες μεταβιβαστικές πράξεις, συνιστά μεταβίβαση επιχείρησης, κατ' άρθρο 479 του ΑΚ, β) ότι η εναγόμενη τυγχάνει καθολική διάδοχος της οφειλέτριάς της εταιρείας με την επωνυμία "...." και γ) ότι η εναγόμενη υποχρεούται να του καταβάλει το χρηματικό ποσό των 922.545,61 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 128/2017 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή και ως ουσιαστικά βάσιμη και αναγνωρίστηκε ότι με το από 5-12-2015 ιδιωτικό συμφωνητικό επαγγελματικής μίσθωσης έλαβε χώρα μεταβίβαση επιχείρησης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...." προς την εναγόμενη και ότι η τελευταία υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα το χρηματικό ποσό των 922.545,61 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Κατά της απόφασης αυτής άσκησε η εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη την από 22-12-2017 έφεση, παραπονούμενη για την εν μέρει παραδοχή της αγωγής του αντιδίκου της, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 275/2020 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου ..., με την οποία έγινε δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν η έφεση της εναγομένης, εξαφανίσθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, κρατήθηκε και δικάσθηκε κατ' ουσίαν η άνω αγωγή, η οποία και απορρίφθηκε τελικά ως ουσία αβάσιμη.

Την απόφαση αυτή προσβάλλει ο αναιρεσείων με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 11 εδάφ. γ` του ΚΠολΔ, συντρέχει λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λάβει υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν νόμιμα είτε για άμεση απόδειξη είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκλησή τους από τον διάδικο (ΟλΑΠ 23/2008).

Δεν θεμελιώνεται, όμως, ο λόγος αυτός, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίστηκαν με επίκληση. Αρκεί γι` αυτό η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης του καθενός, εφόσον, από τη γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της απόφασης, προκύπτει αναμφίβολα η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου.

Πάντως, η γενική αυτή αναφορά της λήψης υπόψη όλων των αποδείξεων που με επίκληση προσκομίστηκαν δεν αποκλείει την ίδρυση του πιο πάνω λόγου αναίρεσης για κάποιο αποδεικτικό μέσο, όταν από το περιεχόμενο της απόφασης δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο (Ολ.ΑΠ 8/2016, Ολ.ΑΠ 2/2008) ή κατ` άλλη έκφραση αδιστάκτως βέβαιο (Ολ.ΑΠ 14/2005) ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη (ΑΠ 249/2020).

Ειδικώς, όταν πρόκειται για απόφαση του ποινικού δικαστηρίου, το δικάσαν Εφετείο δεν δεσμεύεται μεν από το περιεχόμενο αυτής και δύναται να καταλήξει σε αποδεικτικό πόρισμα αντίθετο εκείνης, πρέπει, όμως, ενόψει της σοβαρότητας του αποδεικτικού αυτού στοιχείου, να το αντικρούσει (ΑΠ 240/2011, ΑΠ 704/2008). Περαιτέρω, με τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 479 του ΑΚ, στην οποία ορίζεται ότι "αν με σύμβαση μεταβιβάστηκε περιουσία ή επιχείρηση αυτός που αποκτά ευθύνεται απέναντι στο δανειστή έως την αξία των μεταβιβαζόμενων στοιχείων για τα χρέη που ανήκουν στην περιουσία ή στην επιχείρηση.

Η ευθύνη αυτού που μεταβιβάζει εξακολουθεί να υπάρχει", καθιερώνεται αναγκαστική εκ του νόμου σωρευτική αναδοχή των χρεών, με την έννοια του άρθρου 477 του ΑΚ και δημιουργείται έτσι παθητική εις ολόκληρον ενοχή μεταξύ του μεταβιβάζοντος - οφειλέτη και του αποκτώντος, από αυτούς δε τους δύο, ο μεν πρώτος ευθύνεται απεριόριστα, ο δε δεύτερος περιορισμένα και συγκεκριμένα μέχρι την αξία των μεταβιβαζομένων, κατά το χρόνο της μεταβίβασης.

Για τη θεμελίωση της ευθύνης του αποκτώντος απαιτείται όπως η μεταβίβαση περιλαμβάνει ένα προς ένα όλα τα στοιχεία, που συνιστούν το ενεργητικό της μεταβιβαζόμενης περιουσίας, έστω και αν εξαιρέθηκαν από αυτήν αντικείμενα ασήμαντης αξίας. Επί μεταβιβάσεως μεμονωμένων αντικειμένων, πρέπει αυτά να αποτελούν όλο το ενεργητικό της περιουσίας ή το σημαντικότερο ποσοστό αυτής.

Επιπλέον, ο αποκτών πρέπει να τελεί σε γνώση ότι του μεταβιβάστηκε η όλη περιουσία ως σύνολο ή το σημαντικότερο ποσοστό αυτής. Η γνώση αυτή θεωρείται ότι υπάρχει και όταν, ενόψει των συνθηκών, υπό τις οποίες έλαβε χώρα η μεταβίβαση, ο αποκτών μπορούσε να αντιληφθεί ότι τα περιουσιακά στοιχεία, που απέκτησε, αποτελούσαν το σύνολο της περιουσίας του μεταβιβάζοντος-οφειλέτη ή το σημαντικότερο ποσοστό της.

Οι πιο πάνω ρυθμίσεις ισχύουν και όταν ολόκληρη η περιουσία ή η επιχείρηση του οφειλέτη μεταβιβάζεται σε άλλον, όχι με μία, αλλά με περισσότερες μεταβιβαστικές πράξεις και μάλιστα είτε συγχρόνως είτε διαδοχικά, με την προϋπόθεση, όμως, στην τελευταία περίπτωση, ότι οι πράξεις αποτελούν μεταξύ τους ενότητα ή, με άλλη διατύπωση, βρίσκονται σε στενή χρονική και οικονομική σχέση, όπως και όταν δεν μεταβιβάζεται στον αποκτώντα η επιχείρηση ως προς όλα τα επί μέρους στοιχεία της, αλλά ως προς ορισμένα, τα οποία, όμως, συνθέτουν τον πυρήνα που είναι αναγκαίος, ώστε να είναι δυνατή η εξακολούθηση της λειτουργίας της (ΑΠ 533/2021, ΑΠ 409/2020, ΑΠ 1179/2019).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.11 γ' ΚΠολΔ αιτίαση, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο, κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που ο αναιρεσείων προσκόμισε νόμιμα με επίκληση για την απόδειξη της βασιμότητας της αγωγής του και ειδικότερα ότι δεν έλαβε υπόψη του, α) την υπ' αριθ. ...

απευθείας κλήση στο ακροατήριο, εκδοθείσα από τον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών ..., με την οποία, κατόπιν της υπ' αριθ. ... εγκλήσεώς του κατά των νομίμων εκπροσώπων των εταιριών "...." και "...." (αναιρεσίβλητη) Ε. Σ., Μ. Σ. και Α. Σ., παραπέμφθηκαν οι τελευταίοι στο ακροατήριο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου ...

για την αξιόποινη πράξη της καταδολίευσης δανειστών, σχέση έχουσα με τη μεταβίβαση της ένδικης επιχείρησης, β) το υπ' αριθ. 68/2019 αμετάκλητο βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών ..., με το οποίο παραπέμπονται οι ίδιοι ως άνω εκπρόσωποι των αυτών εταιριών ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων ... για το αδίκημα της κακουργηματικής εις βάρος του απάτης, σχέση έχοντος με την ιστορική βάση της αγωγής του και δη την μεταβίβαση της ένδικης επιχείρησης, γ) το υπ' αριθ. 000254/10.12.2015 τιμολόγιο της εταιρίας "....", με το οποίο δηλώνεται ότι η τελευταία μεταβίβασε στην αναιρεσίβλητη μηχανολογικό εξοπλισμό αξίας 492.000 ευρώ, δ) την από 4.12.2015 σύμβαση πώλησης μηχανημάτων, από την οποία προκύπτει ότι η οφειλέτιδά του εταιρία μεταβίβασε λόγω πωλήσεως στην αναιρεσίβλητη μηχανολογικό εξοπλισμό, και ε) τα υπ' αριθ. 95/2018 πρακτικά συνεδριάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ..., στα οποία καταχωρίσθηκε η κατάθεση του μάρτυρα των εκεί αντιδίκων του Ρ.

Ρ., κατά τον οποίο την 5.12.2015 έλαβε χώρα η ένδικη μεταβίβαση μηχανολογικού εξοπλισμού, η μεταβίβαση του τηλεφωνικού αριθμού της εταιρίας "...." στην αναιρεσίβλητη και η μεταβίβαση προσωπικού της πρώτης προς τη δεύτερη εταιρία, εκ των οποίων συνάγεται ότι έλαβε χώρα συνολική μεταβίβαση επιχείρησης. Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι για το σχηματισμό του πορίσματός του το Εφετείο έλαβε υπόψη του, μεταξύ άλλων, "όλα τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται δια των προτάσεών τους οι διάδικοι, άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη για άμεση απόδειξη και άλλα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων".

Ειδικότερα, το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, δέχθηκε ως αποδειχθέντα, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, αναφορικά με το κρίσιμο και ουσιώδες ζήτημα της επικαλούμενης από τον αναιρεσείοντα μεταβίβασης της επιχείρησης της οφειλέτριάς του εταιρίας στην αναιρεσίβλητη εταιρία: "Ο ενάγων είναι παραγωγός οινικών προϊόντων με εγκαταστάσεις στη Νέα ...

και στο ... .... Στο πλαίσιο της εμπορικής του δραστηριότητας, συνεργάστηκε με την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "....", που έχει αντικείμενο την παραγωγή προϊόντων αμπέλου, καταρτίζοντας με αυτήν, από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως τον Αύγουστο του 2015, διαδοχικές συμβάσεις πώλησης οινοποιήσιμου γλεύκους σταφυλής (μούστου), 4.200 τόνων, αξίας περίπου 2.500.000 ευρώ.

Η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "....", ωστόσο, δεν προέβη σε εξόφληση των σχετικών τιμολογίων πώλησης, με αποτέλεσμα ο ενάγων να αιτηθεί και να πετύχει, για τμήμα των απαιτήσεών του, την έκδοση σε βάρος της των κάτωθι διαταγών πληρωμής της Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου ... και συγκεκριμένα: α)... και στ) ... , ήτοι συνολικά οι εκδοθείσες ως άνω διαταγές πληρωμής ανέρχονται στο ποσό των 922.545,61 ευρώ, πλέον των νομίμων τόκων.

Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, οκτώ μηνών περίπου από τις επιδόσεις των επιταγών προς πληρωμή, που έλαβαν χώρα τον Φεβρουάριο του 2015, ο ενάγων ανέμενε την αποπληρωμή των οφειλομένων της εταιρείας "....", έχοντας παραπλανηθεί από τους εκπροσώπους της ότι τύγχανε φερέγγυα και ότι διέθετε μεγάλη και ενέγγυα περιουσία, η οποία θα μπορούσε να καλύψει τις απαιτήσεις του, χωρίς να προβεί σε καμία πράξη αναγκαστικής εκτέλεσης, με αποτέλεσμα την ματαίωση εισπράξεως της απαιτήσεώς του, καθότι, όπως ο ίδιος αναφέρει στην 73η σελίδα των προτάσεών του, στο ανωτέρω χρονικό διάστημα των οκτώ μηνών από τις επιδόσεις των επιταγών προς πληρωμή, που έλαβαν χώρα τον Φεβρουάριο του 2015 έως τον Οκτώβριο του 2015, η οφειλέτριά του εταιρεία με την επωνυμία "...." είχε προβεί, δια των νομίμων εκπροσώπων της (οικογένεια Σ.) σε κάθε δυνατή καταδολιευτική ενέργεια μεταβίβασης της κινητής περιουσίας της και των εμπορευμάτων της.

Μετά την πάροδο του ως άνω οκταμήνου ο ενάγων προέβη σε έλεγχο τίτλων της οφειλέτριάς του στο Υποθηκοφυλακείο ..., όπου διαπίστωσε ότι η ακίνητη περιουσία της εν λόγω οφειλέτριας εταιρείας ήταν βεβαρημένη από υποθήκες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ (βλ. το υπ' αριθ. πρωτ. ... πιστοποιητικό της Υποθηκοφύλακος Χαλκίδος).

Ακολούθως, και ενόψει της ανέγγυας ακίνητης περιουσίας της ανωτέρω οφειλέτριας εταιρείας, ο ενάγων προέβη σε κατασχέσεις εις χείρας τρίτων πελατών της, μεταξύ δε αυτών και της εναγομένης. Ειδικότερα, την 15-12-2015 επέδωσε στην εναγόμενη το από 30-11-2015 κατασχετήριο έγγραφο εις χείρας της ως τρίτης επί των πάσης φύσεως ποσών που είχε δικαίωμα να λάβει η οφειλέτριά του από αυτήν από οποιαδήποτε αιτία, αλλά και των ποσών που θα δικαιούταν να λάβει ως απαιτητά στο μέλλον, το κατασχετήριο δε αυτό κοινοποιήθηκε και στην εταιρεία "....", ενώ για αμφότερες τις ως άνω εταιρείες παρέλαβε ο νόμιμος εκπρόσωπός τους, Ε.

Σ. Κατόπιν τούτου, η εναγόμενη υπέβαλε την υπ' αριθ. 889/23-122015 δήλωση τρίτου ενώπιον του Ειρηνοδικείου ..., με την οποία δήλωσε ότι: "Με την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "....", η εταιρεία με την επωνυμία "..." είχε εμπορική συνεργασία. Η εταιρεία με την επωνυμία "..." ουδέν ποσό οφείλει στην "....".

Συνεπώς την ημερομηνία επίδοσης του κατασχετηρίου εγγράφου στην εταιρεία με την επωνυμία "..." ουδεμία οφειλή είχε προς την "...." Κατά της δήλωσης αυτής, ο ενάγων κατέθεσε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ... την από 20-1-2016 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2/2016 ανακοπή κατ' άρθρο 986 ΚΠολΔ, καθώς και την από 25-7-2016 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 23/1-8-2016 αγωγή αποζημίωσης λόγω ανακριβούς δήλωσης κατ' άρθρο 985 παρ.3 του ΚΠολΔ.

Εν συνεχεία, στο πλαίσιο της επισπευδόμενης από τον ενάγοντα αναγκαστικής εκτέλεσης, ακολούθησαν οι εξής πράξεις: α) Την 17-3-2016 επιδόθηκε εις χείρας της εναγομένης, ως τρίτης, το από 11-1-2016 κατασχετήριο έγγραφο, επί του οποίου η τελευταία προέβη στην υπ' αριθ. 65/2016 θετική δήλωση ενώπιον του Ειρηνοδικείου ..., με το κάτωθι περιεχόμενο "Σύμφωνα με το Ιδιωτικό Συμφωνητικό Επαγγελματικής Μίσθωσης μεταξύ της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "....", που υπεγράφη στις 5-12-2015, η πρώτη μίσθωσε από την δεύτερη (εκμισθώτρια), τα κάτωθι κινητά (μηχανολογικό και γραφειακό εξοπλισμό) του οποίου, ως κάτοχος, κάνει χρήση...".

Κατόπιν της δήλωσης αυτής, συντάχθηκαν η υπ' αριθ. 2994/8-4-2016 έκθεση περιγραφής και εκτίμησης κινητών πραγμάτων στα χέρια τρίτου, πρόθυμου να αποδώσει, μετά από κατάθεση δήλωσης τρίτου, και η υπ' αριθ. 2996/13-4-2016 περίληψη περιγραφής και εκτίμησης κινητών πραγμάτων στα χέρια τρίτου, πρόθυμου να αποδώσει, μετά από κατάθεση δήλωσης τρίτου, για διενέργεια πλειστηριασμού, του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου ..., Ν.

Α., αμφότερες εκ των οποίων αφορούσαν την κατάσχεση εις χείρας της εναγομένης, ως τρίτης, του μηχανολογικού και γραφειακού εξοπλισμού της εταιρείας "....". Αντίστοιχα συντάχθηκαν η υπ' αριθ. 2995/11-4-2016 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας και η υπ αριθ. 2997/22-4-2016 περίληψη κατασχετήριας έκθεσης ακίνητης περιουσίας για διενέργεια πλειστηριασμού του ίδιου ως άνω δικαστικού επιμελητή, οι οποίες αφορούσαν την κατάσχεση ακίνητης περιουσίας της ως άνω οφειλέτριας εταιρείας.

β) Την 18-4-2016 επιδόθηκε εις χείρας της εναγομένης, ως τρίτης, το από 13-4-2016 κατασχετήριο έγγραφο, επί του οποίου η τελευταία προέβη στην υπ' αριθ. 87/2016 αρνητική δήλωση ενώπιον του Ειρηνοδικείου ..., με το κάτωθι περιεχόμενο "Οι πρώτες ύλες για μεταποίηση, τα παραγόμενα προϊόντα και τα σταφύλια που αναγράφονται στο ανωτέρω κατασχετήριο έγγραφο δεν βρίσκονται στα χέρια της εταιρείας μας ούτε στον χώρο των δεξαμενών που έχουμε μισθώσει από την ανωτέρω οφειλέτρια εταιρεία αλλά ούτε και σε κάποιο άλλο χώρο της μισθωμένης από εμάς βιομηχανικής εγκατάστασης".

γ) Την 26-10-2016 επιδόθηκε εις χείρας της εναγομένης, ως τρίτης, το από 26-10-2016 κατασχετήριο έγγραφο, επί του οποίου η τελευταία προέβη στην υπ' αριθ. 455/2016 αρνητική δήλωση ενώπιον του Ειρηνοδικείου ..., με το κάτωθι περιεχόμενο "Η εταιρεία μας, με τις από 24-4-2015 και 6-11-2015 συμβάσεις εκχώρησης μεταξύ της ... και της Ιταλικής εταιρείας με την επωνυμία ..., εκ των οποίων η πρώτη αναγγέλθηκε στην εταιρεία μας...

έλαβε γνώση των ανωτέρω συμφωνιών εκχώρησης και ειδικότερα, ότι οτιδήποτε ποσό προέκυπτε μεταξύ της ... και της ... από μίσθωση εγκαταστάσεων, επεξεργασία, διανομή και αποθήκευση σταφυλής και εν γένει παροχή υπηρεσιών, αυτό το παραχωρούσε η .... (εκχωρήτρια) στην ... ... (εκδοχέα), η οποία εδρεύει στην ..., με σκοπό την σταδιακή αποπληρωμή της οφειλής της ....

προς την ανωτέρω αναφερόμενη εταιρεία...". Περαιτέρω, ο ενάγων στην αγωγή του (βλ. 12η σελ.) ισχυρίζεται ότι παρότι η οφειλέτριά του εταιρεία με την επωνυμία "...." ήταν λειτουργική και παραγωγική και θα μπορούσε να εξοφλήσει την οφειλή της προς αυτόν, εντούτοις, λίγους μήνες μετά την έκδοση των προαναφερόμενων διαταγών πληρωμής και ένα μήνα μετά την επίδοση του πρώτου κατασχετήριου εις χείρας τρίτου, και συγκεκριμένα στις 5-12-2015 προέβη στην προσχεδιασμένη μεταβίβαση του συνόλου των περιουσιακών της στοιχείων (εμπορευμάτων και πρώτων υλών, φήμης, πελατείας, τεχνογνωσίας κλπ.) και εν γένει της επιχείρησής της στην εναγόμενη και έπαυσε κάθε παραγωγική και εμπορική της δραστηριότητα.

Ο ισχυρισμός αυτός του ενάγοντος, που αποτελεί και την νομική, κατ' άρθρο 479 ΑΚ, βάση της αγωγής του, δεν αποδείχθηκε για τους ακόλουθους λόγους: 1) Όσον αφορά στην επικαλούμενη από τον ενάγοντα μεταβίβαση από την εταιρεία με την επωνυμία "...." του συνόλου των εμπορευμάτων και πρώτων υλών της προς την εναγόμενη, αυτή δεν αποδείχθηκε καθόσον:

Α) Ο ίδιος ο ενάγων στην 73η σελίδα των προτάσεων του αναφέρει ότι εντός του χρονικού διαστήματος των οκτώ μηνών, που έχει ως αφετηρία τις επιδόσεις των επιταγών προς πληρωμή των ανωτέρω 6 διαταγών πληρωμής, που έλαβαν χώρα (οι επιδόσεις) τον Φεβρουάριο του 2015, έως και τον Οκτώβριο του 2015, η οφειλέτριά του εταιρεία με την επωνυμία "...." είχε ήδη προβεί, δια των νομίμων εκπροσώπων της (οικογένεια Σ.) σε κάθε δυνατή καταδολιευτική ενέργεια μεταβίβασης της κινητής περιουσίας της και των εμπορευμάτων της.

Από τον ισχυρισμό αυτό του ενάγοντος αποδεικνύεται ότι η εταιρεία με την επωνυμία "...." δεν είχε κατά την επίμαχη στην αγωγή ημερομηνία (5-12-2015) της φερόμενης μεταβίβασης της επιχείρησής της προς την εναγόμενη εμπορεύματα και πρώτες ύλες προς μεταβίβαση καθότι τις είχε ήδη μεταβιβάσει, ενδεχομένως καταδολιευτικά, αλλά πάντως σε προγενέστερο χρονικό διάστημα σε διάφορα φυσικά ή νομικά πρόσωπα είτε τρίτα είτε συμφερόντων του ομίλου επιχειρήσεων Σ..

Β) Ο ίδιος ο ενάγων με την από 8-7-2016 μήνυσή του ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θηβών κατά των Ε. Σ.., Α. Σ. και Λ. Π., αναφέρει στην 7η σελίδα της μήνυσής του ότι η εταιρεία με την επωνυμία "...." αποδεδειγμένα πωλούσε στην εταιρεία με την επωνυμία "...." καθώς επίσης και σε άλλες θυγατρικές της εταιρείες, προϊόντα τα οποία αυτός (ενάγων) προηγουμένως της είχε πωλήσει, άνευ αξιόχρεου ανταλλάγματος με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εισπράξει τις απαιτήσεις του ελλείψει αξιόχρεης περιουσίας της εταιρείας με την επωνυμία "....".

Επομένως, και από αυτόν τον ισχυρισμό του ενάγοντος αποδεικνύεται ότι η εταιρεία με την επωνυμία "...." δεν είχε κατά την επίμαχη στην αγωγή ημερομηνία (5-12-2015) της φερόμενης μεταβίβασης της επιχείρησής της προς την εναγόμενη εμπορεύματα και πρώτες ύλες προς μεταβίβαση καθότι τις είχε ήδη μεταβιβάσει, ενδεχομένως καταδολιευτικά, αλλά πάντως σε προγενέστερο χρονικό διάστημα σε διάφορα νομικά πρόσωπα συμφερόντων του ομίλου επιχειρήσεων Σ., με βασικό αποδέκτη των εμπορευμάτων και πρώτων υλών την εταιρεία με την επωνυμία "...."... 2) Όσον αφορά στην επικαλούμενη από τον ενάγοντα μεταβίβαση από την εταιρεία με την επωνυμία "...." του συνόλου των εγκαταστάσεων και του μηχανολογικού εξοπλισμού της προς την εναγόμενη, αυτή δεν αποδείχθηκε καθόσον σύμφωνα με την αναφερόμενη διαπίστωση στην 17η σελίδα της από 3-5-2019 έκθεσης μερικού φορολογικού ελέγχου Κ.Φ.Α.Σ.

και Ε.Λ.Π. της εναγομένης που διενεργήθηκε από την Δ.Ο.Υ. ..., η εταιρεία με την επωνυμία "...." και η εναγόμενη "με το από 5-12-2015 ιδιωτικό συμφωνητικό επαγγελματικής μίσθωσης, συμφώνησαν η ... να εκμισθώσει εκτός των άλλων, την βιομηχανική εγκατάσταση της οποίας έχει την πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή, στην θέση ...

με τα κτήρια, τα μηχανήματα και τον εξοπλισμό όπως αναφέρονται στα συνημμένα έγγραφα που αποτελούν αναπόσπαστο και ενιαίο τμήμα του συμφωνητικού, με διάρκεια (9) χρόνια από 5-12-2015 έως 4-12-2024. Με το ανωτέρω συμφωνητικό (προσάρτημα, παρ, 6), συμφωνούν ότι οι δεξαμενές με αριθμούς 3Π και 6Π χωρητικότητας εκάστη, θα παραμείνουν στην χρήση της ..., μέχρι την 28η Φεβρουαρίου 2016".

Από την προαναφερόμενη διαπίστωση του φορολογικού ελέγχου αποδείχθηκε α) ότι δεν μεταβιβάστηκαν οι εγκαταστάσεις και ο μηχανολογικός εξοπλισμός της εταιρείας με την επωνυμία "...." προς την εναγόμενη, αλλά ότι εκμισθώθηκαν από την πρώτη στην δεύτερη και β) ότι δεν εκμισθώθηκαν στο σύνολό τους οι εγκαταστάσεις της εταιρείας με την επωνυμία "...." στην θέση "...", καθόσον εξαιρέθηκαν της εκμίσθωσης οι δεξαμενές με αριθμούς 3Π και 6Π χωρητικότητας 100.0001t εκάστη, οι οποίες συμφωνήθηκε να παραμείνουν στην χρήση της ..., μέχρι την 28η Φεβρουαρίου 2016, ήτοι μέχρι ημερομηνία μεταγενέστερη από την φερόμενη στην αγωγή ως ημερομηνία (5-12-2015) καθολικής μεταβίβασης της επιχείρησης "..." στην εναγόμενη. 3) Όσον αφορά στην επικαλούμενη από τον ενάγοντα μεταβίβαση από την εταιρεία με την επωνυμία "...." προς την εναγόμενη της φήμης της, αυτή (φήμη της ...), κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής - μεταβίβασης, καθόσον δεν είχε καμία εμπορική αξία, λόγω των χρεών που είχε δημιουργήσει η "....", της μη πληρωμής των προμηθευτών της, μεταξύ των οποίων ο ενάγων και γενικώς του κακού ονόματος - φήμης που είχε διαμορφωθεί γι' αυτήν στην αγορά. 4) Όσον αφορά στην επικαλούμενη από τον ενάγοντα μεταβίβαση από την εταιρεία με την επωνυμία "...." προς την εναγόμενη της τεχνογνωσίας της, αυτήν (τεχνογνωσία της ...) δεν είχε ανάγκη να την αποκτήσει η εναγόμενη καθόσον:

α) στην μετοχική σύνθεση της εναγόμενης συμμετέχει και άλλη ανώνυμη εταιρεία συμφερόντων της οικογένειας Σ., με συνέπεια την όποια τεχνογνωσία διαθέτει κάποια εταιρεία (εν προκειμένω η ...) του ομίλου εταιρειών της οικογένειας Σ. να την διαθέτουν και οι υπόλοιπες εταιρείες του ίδιου ομίλου εταιρειών (εν προκειμένω η εναγόμενη) και β) στην μετοχική σύνθεση της εναγόμενης συμμετέχει, κατά ποσοστό 50% και άλλη ανώνυμη εταιρεία ιταλικών συμφερόντων (....

με έδρα το ...), η οποία αποδείχθηκε ότι δραστηριοποιείται αρκετά χρόνια στον χώρο διαθέτοντας δική της τεχνογνωσία, 5) Όσον αφορά στην επικαλούμενη από τον ενάγοντα μεταβίβαση από την εταιρεία με την επωνυμία "...." προς την εναγόμενη της πελατείας της, από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε με συγκεκριμένο τρόπο (ήτοι με παραγγελίες συγκεκριμένων πελατών, φορολογικά παραστατικά, φορτωτικές κλπ.) ότι το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος των πελατών της εταιρείας με την επωνυμία "...." μεταφέρθηκε στην εναγόμενη ... ".

Υπό τις ως άνω παραδοχές, το Εφετείο δέχθηκε την έφεση της ήδη αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση που είχε κάνει δεκτή εν μέρει την αγωγή, κράτησε και δίκασε την υπόθεση και ακολούθως απέρριψε την αγωγή ως ουσία αβάσιμη. Από το περιεχόμενο αυτό της προσβαλλόμενης απόφασης γεννώνται αμφιβολίες εάν το Εφετείο έλαβε υπόψη τα προαναφερόμενα έγγραφα που προσκόμισε και επικαλέστηκε νόμιμα ο αναιρεσείων.

Οι αμφιβολίες αυτές, ειδικότερα, γεννώνται διότι το Εφετείο, αν και κατέληξε σε αντίθετο προς το συναγόμενο από τα ανωτέρω έγγραφα, εκτιμώμενα ως δικαστικά τεκμήρια, συμπέρασμα, δηλαδή ότι δεν έλαβε χώρα η επικαλούμενη από τον αναιρεσείοντα μεταβίβαση της επιχείρησης της οφειλέτριάς του εταιρίας στην αναιρεσίβλητη εταιρία, δεν κάνει μνεία των ως άνω αποδεικτικών μέσων, που με επίκληση προσκόμισε ο αναιρεσείων, τα οποία ούτε αντικρούει ούτε αναφέρει ειδικά, παρά το γεγονός ότι έχουν αποδεικτική αξία, ιδίως δε τα προαναφερθέντα ποινικά δικόγραφα (κλήση και βούλευμα), ως δικαστικά τεκμήρια, ως προς το κρίσιμο ζήτημα της βασιμότητας του αγωγικού ισχυρισμού ότι έλαβε χώρα μεταβίβαση της επιχείρησης της εταιρίας "...." στην αναιρεσίβλητη προς αποφυγή και μόνον πληρωμής του άνω χρέους της προς τον αναιρεσείοντα, καθόσον, πέραν των άνω τιμολογίων πώλησης μηχανολογικού εξοπλισμού της εταιρίας "...." προς την αναιρεσίβλητη και της περιεχόμενης στα υπ' αριθ. 95/2018 πρακτικά συνεδριάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ...

κατάθεσης του μάρτυρα των εκεί αντιδίκων του Ρ. Ρ., σύμφωνα με τα οποία έλαβε χώρα η μεταβίβαση μηχανολογικού εξοπλισμού της εταιρίας "...." στην αναιρεσίβλητη και η μεταβίβαση προσωπικού της πρώτης προς τη δεύτερη εταιρία, με τη μεν κλήση παραπέμφθηκαν οι νόμιμοι εκπρόσωποι της εταιρίας "...." στο ακροατήριο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου ..., κατηγορούμενοι, μεταξύ άλλων, α) ότι στις 5.12.2015 προέβησαν σε σύναψη του με ίδια ημερομηνία ιδιωτικού συμφωνητικού επαγγελματικής μίσθωσης, με το οποίο έλαβε χώρα στην πραγματικότητα η άνευ αξιόχρεου ανταλλάγματος μεταβίβαση της επιχείρησης (πελατεία - εξοπλισμός) της εταιρίας "...." προς την εταιρία "...." (αναιρεσίβλητη), η οποία είχε μόλις συσταθεί, δεν διέθετε άδεια λειτουργίας και εγκαταστάσεις, ούτε και απασχολούσε προσωπικό, οι δε ως άνω εταιρίες ήταν ιδίων συμφερόντων των άνω κατηγορουμένων και εκπροσωπούνταν από το ίδιο φυσικό πρόσωπο, επιπλέον δε υπήρχε ταύτιση τόσο ως προς το αντικείμενο όσο και ως προς τον τόπο δραστηριότητάς τους και β) ότι κατά τα έτη 2014 και 2015 προέβησαν σε σύναψη διαδοχικών συμβάσεων πώλησης άνευ αξιοχρέου ανταλλάγματος των εμπορευμάτων της εταιρίας "...." προς την εταιρία "...." (αναιρεσίβλητη), με το δε βούλευμα παραπέμφθηκαν οι διοικούντες την αναιρεσίβλητη εταιρία στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων ...

για το αδίκημα της κακουργηματικής απάτης στο δικαστήριο, κατηγορούμενοι ότι στις 22.9.2016 και στις 29.6.2016, με σκοπό να περιποιήσουν στην αναιρεσίβλητη εταιρία παράνομο περιουσιακό όφελος σε βάρος της περιουσίας του αναιρεσείοντος, κατέθεσαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο ... το από 4.7.2016 σημείωμα, με το οποίο ζήτησαν να απορριφθεί η 24.5.2016 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του αναιρεσείοντος για συντηρητική κατάσχεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας της αναιρεσίβλητης, ισχυριζόμενοι ψευδώς, μεταξύ άλλων, α) ότι η εταιρία "...." ήταν πελάτης της αναιρεσίβλητης, β) ότι η τελευταία ήταν εταιρία αμιγώς ιταλικών συμφερόντων και ως εκ τούτου δεν ανήκει στον όμιλο Σ., γ) ο πρώτος κατηγορούμενος (Ε.

Σ..) δεν είχε διοικήσει ποτέ την αναιρεσίβλητη, δ) ότι η τελευταία είναι φερέγγυα εταιρία και ε) ότι η έδρα της εταιρίας "...." είναι στη θέση ... ..., προσκομίζοντας και σχετικά αποδεικτικά έγγραφα, ενώ η αλήθεια είναι α) ότι η εταιρία "...." ήταν η αποκλειστική προμηθεύτρια και όχι πελάτης της αναιρεσίβλητης, β) ότι η αναιρεσίβλητη ανήκει στον όμιλο Σ.

και συγκεκριμένα ο πρώτος κατηγορούμενος (Ε. Σ..) είναι ο εν τοις πράγμασι διαχειριστής αυτής και οι υπόλοιποι τυγχάνουν αχυράνθρωποι με σκοπό συγκάλυψης της μεταβίβασης επιχείρησης, που έχει λάβει χώρα ανάμεσα στην εταιρία "...." και την αναιρεσίβλητη και γ) ότι η έδρα της αναιρεσίβλητης βρίσκεται στις εγκαταστάσεις στην περιοχή ..., ήτοι στις εγκαταστάσεις που λειτουργούσε και η εταιρία "....".

Συνεπώς, παρά τη γενική βεβαίωση της προσβαλλομένης, ότι έλαβε υπόψη της όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν νόμιμα οι διάδικοι, καταλείπονται αμφιβολίες, αν λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν τα ως άνω αποδεικτικά έγγραφα μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα κατά το σχηματισμό του προαναφερόμενου πορίσματός της. Έτσι, όμως, η προσβαλλόμενη υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων, που ο αναιρεσείων είχε επικαλεστεί και προσκομίσει νόμιμα, και συνεπώς είναι βάσιμος ο άνω πρώτος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, από τον αριθ. 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προσάπτεται η ανωτέρω πλημμέλεια στην προσβαλλόμενη απόφαση, λόγω δε της αναιρετικής εμβέλειας του λόγου αυτού παρέλκει η εξέταση των λοιπών. Κατόπιν αυτών πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί προς εκδίκαση η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν (άρθ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 275/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου ....

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση δικαστές. Διατάσσει την απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που καταβλήθηκε από αυτόν. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Οκτωβρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ