176/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 176 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 176/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου), Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Ανδρέα Τσόλια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αιτούντων - αναιρεσειόντων: 1. χ1 και 2. χ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αλέξανδρο Κανδαράκη.

Του καθού η αίτηση - αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ν. Πολιτικού, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-5-2002, 22-5-2003, 19-5-2003, 22-5-2003, 28-5-2003, 8-10-2003 και 27-1-2004 αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν ενώπιον του Εφετείου Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκε η 5043/2004 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 25 Ιουλίου 2005 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 436/2006 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, την διόρθωση της οποίας ζητούν οι αιτούντες με την από 2 Μαΐου 2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται παραπάνω. Ο πληρεξούσιος των αιτούντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης διόρθωσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική του δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η απόφαση που απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως είναι οριστική και επομένως δεν υπόκειται σε ανάκληση μετά τη δημοσίευσή της, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 309 παρ. 1 ΚΠολΔ, ούτε σε κανένα ένδικο μέσο για οποιοδήποτε λόγο (ΑΠ 1634/2005). Οριστική είναι η απόφαση, η οποία αποφαίνεται τελειωτικά για το επίδικο δικαίωμα και το δέχεται ή το απορρίπτει, έστω και για έλλειψη διαδικαστικής προϋποθέσεως, είτε εν όλω, είτε εν μέρει (Ολ.ΑΠ 12/1989).

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 315 ΚΠολΔικ. συνάγεται, ότι μπορεί να γίνει διόρθωση των σφαλμάτων της απόφασης που οφείλονται σε ασυμφωνία αυτών που ήθελε το δικαστήριο και αυτών που έχουν διατυπωθεί στην απόφαση, αρκεί η παραδρομή στην οποία οφείλονται τα λάθη να προκύπτει από την όλη διάρθρωση της απόφασης και των συμβάντων κατά τη σύνταξη αυτής (Ολ.ΑΠ 22/2004 και ΑΠ 1034/1997).

Η διόρθωση της απόφασης δεν μπορεί να σχετίζεται με την ουσία της υπόθεσης, να αλλοιώνει την έννοια της απόφασης και να μεταβάλει ή ανακαλεί το περιεχόμενό της (ΑΠ 1703/2006). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υποδιόρθωση και μερική ανάκληση 436/2006 απόφαση του Δ' πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου ώστε στη συνέχεια να εξεταστεί εκ νέου και να γίνει δεκτός απορριφθείς λόγος αναίρεσης, η από 25.7.2005 αίτηση των αιτούντων χ1 και χ2 (αναιρεσειόντων, για αναίρεση της 5043/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, έχει απορριφθεί σε σχέση με το εδώ καθού η αίτηση (αναιρεσίβλητο).

Συγκεκριμέα το τμήμα αυτό του Αρείου Πάγου με την ως άνω απόφασή του δέχτηκε και τα ακόλουθα κρίσιμα περιστατικά: "Οι άνω αιτούντες - αναιρεσείοντες, με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 § 14 ΚΠολΔ αποδίδουν την αιτίαση, ότι το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτο το αίτημα αυτών (αναιρεσειόντων), βάσει του οποίου ζητούσαν να θεωρηθεί ότι τα τμήματα των ιδιοκτησιών τους που απέμειναν μετά την απαλλοτρίωση ουδεμία ωφέλεια απέκτησαν λόγω του έργου της απαλλοτριώσεως, με την αιτιολογία ότι υποβλήθησαν εκπροθέσμως οι σχετικές αιτήσεις, δηλαδή μετά την πάροδο των δύο μηνών από την έκδοση της αποφάσεως του προσωρινού προσδιορισμού.

Ο λόγος αυτός της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 παρ. 14 ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος για τους αναιρεσείοντες αυτούς χ1 και χ2, διότι, όπως προκύπτει από την 2345/29.11.2002 απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Αθηνών, οι αναιρεσείοντες αυτοί ήσαν διάδικοι στη δίκη προσωρινού προσδιορισμού και παρέστησαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Στ.

Θεοδωρακόπουλο, υπέβαλαν δε την ως άνω αίτηση τους την 11.6.03, ήτοι μετά την παρέλευση της ανατρεπτικής προθεσμίας των δύο μηνών από την δημοσίευση της αποφάσεως του προσωρινού προσδιορισμού (άρθρο 33 παρ. 1 έως 3 ν.2971/2001)". Με τα δεδομένα αυτά, γίνεται φανερό ότι το δικαστήριο του Αρείου Πάγου, με την πιο πάνω 436/2006 οριστική απόφαση του, ύστερα από σύνταξη της από 14.9.2005 σχετικής εκθέσεως του εισηγητή αρεοπαγίτη για το παραδεκτό και βάσιμο της αιτήσεως και των λόγων της, ερεύνησε και απέρριψε την από 25.7.2005 αίτηση των ως άνω αιτούντων χ1 και χ2 για αναίρεση της παραπάνω 5043/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Δεν συνέτρεξε κάποια περίπτωση μη έρευνας (από παραδρομή) παραδεκτώς προταθέντος λόγου αναίρεσης, ώστε ο Άρειος Πάγος να επανέλθει και να τον εξετάσει (σχ. ΑΠ 1289/2005). Οι αιτούντες στη δίκη προσωρινού καθορισμού αποζημίωσης υπήρξαν διάδικοι, όπως αναφέρεται στην παραπάνω 2345/2002 απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Αθηνών.

Η εν λόγω απόφαση δεν έχει διορθωθεί μέχρι σήμερα, παρά τους εδώ ισχυρισμούς των αιτούντων, ότι δεν συμμετείχαν στη δίκη εκείνη γιατί δεν κλητεύθηκαν, η δε απόφαση αυτή γενικά και αφηρημένα αναφέρει ότι "η αίτηση πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω και κατ' ουσίαν, ερήμην των απολιπομένων καθών η αίτηση (μεταξύ των οποίων ήταν και οι εδώ αιτούντες), οι οποίοι αν και κλητεύθηκαν νομίμως δεν εμφανίστηκαν, γι' αυτό η συζήτηση της υπόθεσης προχωρεί σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι", χωρίς άλλη αναφορά σε όργανο επίδοσης της αίτησης του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου ή σε εκθέσεις επίδοσης δικαστικών επιμελητών.

Παρέπεται απ' αυτά, ότι δεν προκύπτει ούτε ασυμφωνία εκ παραδρομής ηθελημένης και διατυπωθείσας δικαιοδοτικής κρίσεως, ώστε να είναι επιδεκτική διόρθωσης, σύμφωνα με τα διάταξη 315 ΚΠολΔικ, η 426/2006 απόφαση του τμήματος τούτου (ΑΠ 1034/1997). Η ζητούμενη διόρθωση σχετίζεται με την ουσία της υπόθεσης, αλλοιώνει την έννοια της απόφασης και μεταβάλει - ανακαλεί γενικότερη το περιεχόμενό της (σχ.

ΑΠ 1793/2006). Συνακόλουθα, η ένδικη από 2.5.2007 αίτηση, με την οποία, κατ' εκτίμηση, διώκεται η διόρθωση καταρχήν και έπειτα η μερική ανάκληση ης 436/2006 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, γιατί τάχα από προφανή παραδρομή και λάθος εξέλαβε ότι οι αιτούντες υπήρξαν διάδικοι στη δίκη προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης και έτσι απέρριψε την από 25.7.2005 αίτησή τους για αναίρεση της 5043/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, ώστε στη συνέχεια να εξεταστεί εκ νέου και να γίνει δεκτός ο δεύτερος πιο πάνω λόγος αναιρέσεως και να αναιρεθεί ως προς αυτούς η 5943/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, πρέπει σε κάθε περίπτωση να απορριφθεί ως αβάσιμη.

Το καθού - Ελληνικό Δημόσιο εκπροσωπήθηκε στην παρούσα δίκη από την Ν.Κ.Πολιτικού, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ. Δεν κατατέθηκαν προτάσεις, ούτε υποβλήθηκε αίτημα για καταδίκη των αιτούντων στη δικαστική δαπάνη, επομένως παρέλκει κάθε διάταξη για δικαστική δαπάνη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 2 Μαΐου 2007 αίτηση των αιτούντων χ1 και χ2, για διόρθωση και μερική ανάκληση της 436/2006 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, ώστε στη συνέχεια να εξεταστεί εκ νέου και να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος της από 25.7.2005 αίτησής τους, για αναίρεση της 5043/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουλίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 30 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ