1768/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1768 / 2012 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1768/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. Π. του Ν., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σταύρο Μαυρομάτη.

Της αναιρεσίβλητης: Μ. Δ. του Μ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Αποστολόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-11-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5570/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-12-2009 αίτησή της και τους από 24-10-2011 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 24-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και την από 1-11-2011 συμπληρωματική έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του δικογράφου των προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ορίζει: α) Στο άρθρο 94 παρ. 1, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν την υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) στο άρθρο 96 παρ. 1, η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, γ) στο άρθρο 104, για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της, δ) στο άρθρο 576 παρ. 1, αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος με το τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι και ε) στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου, αν ο διάδικος που δεν εμφανίσθηκε ή εμφανισθείς, δεν παρέστη προσηκόντως, δεν έχει κλητευθεί, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση.

Από τον συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων συνάγεται ότι, στην περίπτωση κατά την οποία ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος, που επισπεύδει τη συζήτηση, εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, που αυτεπαγγέλτως πλέον εξετάζει το δικαστήριο, ο αναιρεσείων θεωρείται δικονομικώς απών και η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη, εφόσον ο τελευταίος δεν έχει κλητευθεί από κάποιον εκ των λοιπών νομίμως παρισταμένων διαδίκων.

Στην προκείμενη περίπτωση, η συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως επισπεύδεται, μετά από ματαίωση στις 16-11-2010 (αρχικώς ορισθείσα δικάσιμος), με την από 23-11-2010 αίτηση - κλήση της αναιρεσείουσας, με την οποία επαναφέρθηκε η υπόθεση για συζήτηση στη δικάσιμο της 1-11-2011, κατά την οποία, με αίτηση της αναιρεσείουσας, η συζήτηση της αναιρέσεως αναβλήθηκε για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας αποφάσεως (16-10-2012).

Κατά την δικάσιμο αυτή, όπως προκύπτει από τα πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσείουσα εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σταύρο Μαυρομάτη, η δε αναιρεσίβλητη παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Αποστολόπουλο.

Από τα στοιχεία, όμως, της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ότι η αναιρεσείουσα είχε χορηγήσει στον παραπάνω δικηγόρο, που την εκπροσώπησε, την απαιτούμενη προς τούτο πληρεξουσιότητα. Ούτε, εξάλλου, προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα κλητεύθηκε με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης, η οποία παρίσταται νομίμως. Πρέπει, επομένως, με βάση τα όσα προεκτέθηκαν, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Όπως, επίσης, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι, που άσκησε η αναιρεσείουσα με το από 24-10-2011 δικόγραφο, το οποίο κατατέθηκε στον αρμόδιο Γραμματέα του Αρείου Πάγου στις 27-10-2011, ήτοι σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο από εκείνο της αρχικώς ορισθείσας δικασίμου (16-11-2010), και συνεπώς εκπρόθεσμα (άρθρο 569 παρ. 2, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 5-12-2009 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5570/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και τους από 24-10-2011 πρόσθετους λόγους αναιρέσεως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Δεκεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ