Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility and vagueness under Greek Civil Procedure Code.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Second Instance Court's judgment. The appellant failed to appear in court and did not formally declare non-appearance, violating procedural requirements. Furthermore, the sole ground for appeal regarding the lawsuit's vagueness was not properly raised before the lower court, and other alleged errors lacked specific factual details. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible and vague, and the appellant was ordered to pay the legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 562(2), 576(1), 559(14), 559(8), 559(19), 118(4), 566(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if based on a claim not legally proposed to the court of first instance, and grounds alleging procedural errors must be specific regarding the factual circumstances constituting the error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1768 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1768/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου Πανοράματος, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Κοντή.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-12-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 757/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 1281/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 8-9-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 17-9-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. ..... έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή Θεσσαλονίκης ....., επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως, με την στο τέλος αυτής διαλαμβανομένη πράξη, με την οποία ορίσθηκε ως ημέρα για συζήτηση αυτής η φερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμος, καθώς και κλήση για συζήτηση, κατόπιν παραγγελίας της πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσίβλητου, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα, η οποία δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεση από την σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε την από το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως στο ακροατήριο. Επομένως πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 1 ΚΠολΔ να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν παρούσα η διάδικος αυτή.
ΕΠΕΙΔΗ κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ εκτός των αναφερομένων σε αυτή εξαιρέσεων, είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας. Εξάλλου η αοριστία της αγωγής ερευνάται μεν αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, δεν αφορά όμως τη δημόσια τάξη και συνεπώς ο περί αυτής ισχυρισμός για να ιδρύει λόγους αναιρέσεως πρέπει να έχει προταθεί στο Εφετείο και να αναγράφεται στο αναιρετήριο ότι έγινε η σχετική πρόταση. Επομένως ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως και κατά το πρώτο μέρος του από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ -και όχι από τον αριθ. 1 ως αναφέρεται στο αναιρετήριο- με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε την ακυρότητα της ένδικης αγωγής, λόγω αοριστίας της, χωρίς να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι προτάθηκε στο Εφετείο η αοριστία της αγωγής, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.
ΕΠΕΙΔΗ η αναιρεσείουσα με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως και κατά το δεύτερο και τρίτο μέρος του προσάπτει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση τις από το άρθρο 559 αρ. 8 και 19 πλημμέλειες, χωρίς όμως να καθορίζονται στο αναιρετήριο για κάθε πλημμέλεια (μέρη του λόγου αναιρέσεως) τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία κατά την αναιρεσείουσα στοιχειοθετούν το σφάλμα που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τα άρθρα 118 αριθ. 4, 559 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ, και ως εκ τούτου ο λόγος αυτός αναιρέσεως κατά τα ως άνω μέρη του είναι απορριπτέος ως αόριστος. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 8-9-06 αίτηση αναιρέσεως της Χ για αναίρεση της υπ' αριθ. 1281/06 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕι την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Οκτωβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Νοεμβρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ