1767/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated1767/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔικ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.
Full text
Απόφαση 1767 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1767/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και του αρχαιοτέρου του Αρεοπαγίτη), Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Ιωάννη Παπουτσή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Παπαποστόλου. Του αναιρεσιβλήτου: ..... , ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-1-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21363/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 2801/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 3-4-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 3-5-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔικ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και νόμιμα προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. 8183Β'/11-10-2006 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..... , ακριβές αντίγραφο του κατατεθέντος δικογράφου της από 3-4-2006 αιτήσεως αναιρέσεως, με σημείωση του Προέδρου του Α2 τμήματος του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία ορίσθηκε δικάσιμος η 14-5-2007 και κλήση προς συζήτηση για την παραπάνω δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος όμως δεν εμφανίσθηκε και δεν έλαβε μέρος προσηκόντως κατά την ανωτέρω νόμιμη δικάσιμο, όταν, η υπόθεση εκφωνήθηκε από το σχετικό πινάκιο.
Επομένως, παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου πρέπει, σύμφωνα με το παραπάνω άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης αυτής σαν να ήταν παρών και αυτός. Από τις διατάξεις των άρθρων 559 αριθμός 20, 566 παράγραφος 1 και 118 αριθμός 4 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, για να είναι ορισμένος ο θεσπιζόμενος από την πρώτη απ' αυτές λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση περιεχομένου αποδεικτικού εγγράφου, πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο, εκτός άλλων, το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου, που φέρεται ότι παραμορφώθηκε, καθώς και εκείνο το οποίο εξέλαβε ως περιεχόμενό του το Εφετείο, ώστε από τη σύγκριση αυτών να κριθεί αν το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένως ανέγνωσε το έγγραφο αυτό και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχθηκε ως περιεχόμενο του εγγράφου διαφορετικό από εκείνο που περιέχει (ΑΠ 310/1999, ΑΠ 883/1995, ΑΠ 422/1993).
Επομένως, ο πρώτος, από το άρθρο 559 αριθμός 20 ΚΠολΔ, λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο ιδιωτικού εγγράφου που του χορήγησε ο αναιρεσίβλητος και στο οποίο "γράφει δάνειο και επιστροφή τόκου και κεφαλαίου", χωρίς να εκτίθεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιερχόμενο του εγγράφου αυτού και εκείνο το οποίο εξέλαβε, ως περιεχόμενό του, το Εφετείο, ώστε να κριθεί αν εσφαλμένως το ανέγνωσε και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχθηκε περιεχόμενο προφανώς διαφορετικό από το πραγματικό, είναι απορριπτέος ως αόριστος.
Με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθμός 10 ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο δέχθηκε πράγματα ως αληθινά, ήτοι ότι υφίστατο μεταξύ του αναιρεσείοντος και του αναιρεσιβλήτου κάποια μορφή συνεταιρισμού ή εταιρείας χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα για απόρριψη, κατ' επικύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ως ουσιαστικά αβάσιμης της αγωγής του αναιρεσείοντος στα μνημονευόμενα σε αυτή αποδεικτικά μέσα, ήτοι τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, όλα τα έγγραφα που με επίκληση προσκομίσθηκαν από τους διαδίκους και τις ομολογίες που συνάγονται από τις έγγραφες προτάσεις τους.
Ο ίδιος λόγος, που υπό την επίκληση της ίδιας πλημμέλειας, πλήττει την ανεξέλεγκτη κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ. εκτίμηση από το Δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών γεγονότων πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμός 12 ΚΠολΔ, για να θεμελιωθεί ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως απαιτείται να διαλαμβάνεται στο αναιρετήριο α) για την απόδειξη ποίου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίσθηκε το σχετικό αποδεικτικό μέσο, β) ποιά είναι η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε σ' αυτό από το δικαστήριο της ουσίας και γ) και το σχετικό σφάλμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
Αν λείπει, έστω και ένα από τα προεκτιθέμενα στοιχεία, ο λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αόριστος.
Συνεπώς ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθμός 12 ΚΠολΔ αιτίαση ότι "τόσο το πρωτόδικο δικαστήριο, όσο και το Εφετείο δεν δέχθηκαν την ύπαρξη ιδιωτικού εγγράφου που αυτό ενισχύεται από την καταβολή δόσεων από τον αναιρεσίβλητον" είναι απορριπτέος ως αόριστος, αφού στο αναιρετήριο δεν προσδιορίζεται κανένα από τα προεκτιθέμενα στοιχεία που απαιτούνται για την πληρότητά του.
Ο ίδιος λόγος, που κατά τα λοιπά αποδίδει στο Εφετείο πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων η οποία εκφεύγει, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ. από τον αναιρετικό έλεγχο είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Επίσης ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και αφορά ισχυρισμούς του αναιρεσιβλήτου "που έρχονται κόντρα στο ιδιωτικό έγγραφο δανείου και στις αποδείξεις καταβολής δόσεων", πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος, διότι δεν παρατίθενται στο αναιρετήριο οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα από το Εφετείο ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά.
Ο πέμπτος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίον, κατ' ορθή εκτίμηση, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ αιτίαση ότι, ενώ η αγωγή του αναιρεσείοντος στηριζόταν στη σύμβαση δανείου και στην απάτη (αδικοπραξία), το Εφετείο δεν εξέτασε και τις δύο βάσεις της αγωγής και "δεν ενέκρινε την απάτη" είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρονται τα περιστατικά που συνιστούν την απάτη και ότι αυτά επαναφέρθηκαν στο Εφετείου με λόγο εφέσεως.
Οι ίδιοι δε (τέταρτος και πέμπτος) λόγοι αναιρέσεως, κατά τα λοιπά είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, γιατί πλήττουν την εκτίμηση από το Εφετείο των συνιστώντων την ουσία της υποθέσεως πραγματικών περιστατικών, η οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 ΚΠολΔ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.
Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την από 3-4-2006 αίτηση του ..... για αναίρεση της υπ' αριθ. 2801/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουλίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 13 Ιουλίου 2007.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ