Legislator Case Law & Legislation
1766/2012 AI generated

1766/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1766/2012
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Η αοριστία της αγωγής, υπό την έννοια της μη αναφοράς σ' αυτή με συγκεκριμένη εξειδίκευση των πραγματικών εκείνων γεγονότων που επιτρέπουν στον εναγόμενο να αμυνθεί και στο δικαστήριο να διαγνώσει τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής, ελέγχεται μέσω του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αριθ.14 ΚΠολΔ (ΑΠ 538/2010).

Legislator headnote

AI generated

1766/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Έτσι με σκοπό να αποφευχθούν οι κυρώσεις, η μεταξύ τους σύμβαση χαρακτηρίστηκε ως σύμβαση ανάθεσης της διοίκησης, οργάνωσης λειτουργίας και της διαχείρισης των εσόδων και εξόδων του εν λόγω σταθμού αυτοκινήτων, κατά το φαινόμενο και μόνο, ενώ στην ουσία ήταν και λειτούργησε ως μίσθωσης προσοδοφόρου πράγματος, υπό τους όρους που αναφέρονται στην αγωγή.

Keywords

AI generated
financing of accident insurance minimum capital contribution vehicle keeper petrol station agreement accession agreement lessor
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1766 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1766/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ιεράς Μονής Αγίου Φιλοθέου Αγ.Όρους, που εδρεύει στο Άγιον Όρος και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ευθύμιο Καυκόπουλο, αφού ανακάλεσε την δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ, και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα από την Ε. Π., η οποία παραστάθηκε μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων της Αναστάσιου Προυσανίδη και Σπυρίδωνα Λιαρομμάτη και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 31879/2007 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 47329/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2719/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29-1-2009 αίτησή της και τους από 16-3-2010 πρόσθετους λόγους της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 26-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Η αοριστία της αγωγής, υπό την έννοια της μη αναφοράς σ' αυτή με συγκεκριμένη εξειδίκευση των πραγματικών εκείνων γεγονότων που επιτρέπουν στον εναγόμενο να αμυνθεί και στο δικαστήριο να διαγνώσει τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής, ελέγχεται μέσω του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αριθ.14 ΚΠολΔ (ΑΠ 538/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 5-7-2007 αγωγή της η αναιρεσίβλητη ισχυρίστηκε τα εξής: Δυνάμει του από 10-8-1998 ιδιωτικού συμφωνητικού μεταξύ της ανώνυμης εταιρείας "ΓΕΚΑ Α.Ε." και της Ε. Π., η πρώτη ανέθεσε στη δεύτερη τη διοίκηση και διαχείριση εσόδων-εξόδων του πολυόροφου σταθμού αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, που βρίσκεται στους πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο ορόφους κάτω από το ισόγειο του εμπορικού κέντρου "ΠΛΑΤΕΙΑ" στην πόλη της ....

Τον σταθμό αυτό αυτοκινήτων είχε κατασκευάσει η εταιρεία "ΓΕΚΑ Α.Ε." με κρατική επιχορήγηση και με επιδότηση επιτοκίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1892/1990, στην οποία με το άρθρο 18 του νόμου αυτού απαγορευόταν η εκποίηση ή η παύση λειτουργίας του σταθμού, με ποινή σε αντίθετη περίπτωση να θεωρείται η απόφαση υπαγωγής επένδυσης αυτοδικαίως ότι δεν εκδόθηκε και να υποχρεούται να επιστρέψει την επιχορήγηση και επιδότηση επιτοκίου, αν μεταβιβάσει περιουσιακά πάγια στοιχεία της επένδυσης ή εκμισθώσει αυτήν.

Έτσι με σκοπό να αποφευχθούν οι κυρώσεις, η μεταξύ τους σύμβαση χαρακτηρίστηκε ως σύμβαση ανάθεσης της διοίκησης, οργάνωσης λειτουργίας και της διαχείρισης των εσόδων και εξόδων του εν λόγω σταθμού αυτοκινήτων, κατά το φαινόμενο και μόνο, ενώ στην ουσία ήταν και λειτούργησε ως μίσθωσης προσοδοφόρου πράγματος, υπό τους όρους που αναφέρονται στην αγωγή.

Με το από 1-11-2001 ιδιωτικό συμφωνητικό και σύμφωνα με το άρθρο 18 του ανωτέρω από 10-8-1998 ιδιωτικού συμφωνητικού στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Ε. Π. από την ως άνω σύμβαση υπεισήλθε η ενάγουσα εταιρεία, η οποία συνέχισε να λειτουργεί το σταθμό αυτοκινήτων τυπικά και μόνο κατά φαινόμενο ως υποκατάστημα της "ΓΕΚΑ Α.Ε." στη ..., ενώ στην πραγματικότητα, κατά την αληθινή βούληση των μερών, δυνάμει σύμβασης μισθώσεως προσοδοφόρου πράγματος.

Τον εν λόγω σταθμό η εταιρεία "ΓΕΚΑ Α.Ε." με το .../31-3-2005 συμβόλαιο αγοραπωλησίας της Συμβ/φου ... Ελένη Τσίχλα μεταβίβασε κατά κυριότητα στην εναγομένη Ιερά Μονή Αγίου Φιλοθέου Αγ. Όρους, η οποία αμφισβητεί την ύπαρξη συμβάσεως μισθώσεως. Ζήτησε δε να αναγνωρισθεί ότι υφίσταται, σχετικά με τον πολυώροφο σταθμό αυτοκινήτων, μεταξύ των διαδίκων έγκυρη σύμβαση μισθώσεως, επικαλούμενη για την εξακρίβωση αυτής και τα κριτήρια των άρθρων 173 και 200 Α.Κ.

Από το περιεχόμενο της ένδικης αγωγής προκύπτει ότι εισάγεται ως κύριο ζήτημα το κύρος της καλυπτόμενης συμβάσεως μισθώσεως προσοδοφόρου πράγματος, που αποτελεί και το κύριο αίτημα της αγωγής, ως προδικαστικό δε ζήτημα η εικονικότητα της συμβάσεως διοίκησης και διαχείρισης του σταθμού και των εσόδων-εξόδων αυτού.

Επιπλέον από το όλο περιεχόμενο της αγωγής συνάγεται, ότι γίνεται επίκληση της γνώσεως των συμβαλλομένων μερών σχετικά με την εικονικότητα αυτή. Έχοντας το άνω περιεχόμενο η αγωγή είναι ορισμένη, γιατί περιέχει, σύμφωνα με το άρθρο 216 παρ.1 ΚΠολΔ, όλα τα περιστατικά που πληρούν το πραγματικό των άρθρων 574, 619 επ., 638 ΑΚ και 70 ΚΠολΔ και θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής.

Δεν ήταν δε στοιχείο της αγωγής ότι η εναγομένη τελούσε σε γνώση της εικονικότητας και άρα δεν ήταν αναγκαίο να αναφέρεται σ'αυτή τούτο, αφού η καλυπτόμενη δικαιοπραξία είναι έγκυρη απέναντι στον τρίτο συναλλαχθέντα, καθώς δεν εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 139 ΑΚ, η οποία αναφέρεται στην εικονική δικαιοπραξία και όχι στην καλυπτόμενη.

Επομένως, το Εφετείο που έκρινε ορισμένη την αγωγή αυτή δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια των άρθρων 559 αρ.1 και 14 του ΚΠολΔ, οι δε περί του αντιθέτου πρώτοι και τρίτος (ως προς το πρώτο και τρίτο σκέλος του) λόγοι αναιρέσεως, καθώς και οι πρώτος και δεύτερος πρόσθετοι αυτής λόγοι είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

2. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης" νοούνται στην άνω διάταξη εκείνες που συγκροτούν την ελάσσονα πρόταση του κρίσιμου για την απαγγελθείσα έννομη συνέπεια νομικού συλλογισμού, εκείνες δηλαδή που ανάγονται στην παραδοχή ή τη μη παραδοχή των στοιχείων του πραγματικού της εφαρμοστέας ουσιαστικής νομικής διατάξεως. Δεν ιδρύουν συνεπώς τον άνω λόγο αναιρέσεως οι τυχόν ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες που ανάγονται στη μείζονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, ήτοι στην εφαρμογή και την έννοια της διατάξεως που έκρινε εφαρμοστέα το δικαστήριο της ουσίας, ούτε οι αναφερόμενες σε άσχετα με την απαγγελθείσα έννομη συνέπεια ζητήματα.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχτηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "Η εδρεύουσα στο ... ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΓΕΚΑ Α.Ε." με την υπ' αριθμ. πρωτ. 56895/635/19-6-1997 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας επιχορηγήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1892/1990 για την ίδρυση μονάδας κατασκευής σταθμού αυτοκινήτων 352 θέσεων επί ακινήτου στη ..., συνολικής δαπάνης 9.419.605.800 δρχ., με το ποσό των 211.200.000 δρχ.

και με επιδότηση επιτοκίου του ληφθέντος για την κατασκευή δανείου. Προϋπόθεση της υπαγωγής ήταν το έργο να ολοκληρωθεί ως 31-12-1998 και να έχει 12 νέες μόνιμες θέσεις εργασίας. Σύμφωνα με την Υπουργική απόφαση το ποσό της επιχορήγησης ήταν καταβλητέο σε τέσσερις δόσεις, εκ των οποίων η τελευταία ύψους 42.200.000 δρχ.

χορηγήθηκε μετά από την πιστοποίηση της παραγωγικής λειτουργίας της επένδυσης και της δημιουργίας τουλάχιστον έξι θέσεων εργασίας με την υπ' αριθμ. 56292/7-12-1999 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας. Σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ.1 του Ν. 1892/1990 "Επιχειρήσεις των οποίων επενδύσεις έχουν υπαχθεί στο νόμο αυτόν η στο ν. 1269/1982, εφόσον από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης υπαγωγής και πριν παρέλθει δεκαετία από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης ολοκλήρωσης της επένδυσης, παύσουν για οποιονδήποτε λόγο να λειτουργούν η μεταβιβάσουν αναγκαστικά πάγια περιουσιακά στοιχεία που είχαν συμπεριληφθεί στην επένδυση ...

η απόφαση υπαγωγής της επένδυσης τους θεωρείται αυτοδικαίως ως μηδέποτε εκδοθείσα και η καταβληθείσα επιχορήγηση και επιδότηση επιτοκίου καθίσταται ολικά η μερικά αμέσως απαιτητή, η δε επιχείρηση υποχρεούται σε :άμεση επιστροφή των ως άνω ποσών εισπραττομένων κατά τις διατάξεις περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων ...

Σε περίπτωση που, μέσα στο διάστημα, που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο, η επιχείρηση μεταβιβάσει εκούσια πάγια περιουσιακά στοιχεία ... ή εκμισθώσει εν όλω ή εν μέρει την υπαχθείσα στις διατάξεις του παρόντος νόμου η του ν. 1262/1982 επένδυση, υποχρεούται σε μερική η ολική επιστροφή της επιχορήγησης και επιδότησης του επιτοκίου με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, που εκδίδεται μετά από γνώμη της αρμόδιας γνωμοδοτικής επιτροπής του νόμου αυτού." Η διάταση αυτή περιλήφθηκε ως 5ος όρος στην αριθμ. 56895/635/19-6-1997 προαναφερόμενη απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας.

Στην συνέχεια, η προθεσμία αυτή των δέκα ετών μετατράπηκε σε 5ετία, ενώ με το Ν. 3299/23-12-2004 καταργήθηκε ο περιορισμός αυτός. Η "ΓΕΚΑ Α.Ε." κατασκεύασε και κατέστη κυρία πολυωρόφου σταθμού αυτοκίνητων δημοσίας χρήσης που περιλαμβάνει τους 1ο, 2ο, 3ο και 4ο ορόφους κάτω από το ισόγειο πολυώροφης οικοδομής που κείται στην πόλη της ...

επί των οδών ... αριθμ. 43 και ... αριθμ. 38, με την ονομασία Επιχειρηματικό και Εμπορικό Κέντρο "ΠΛΑΤΕΙΑ". Η προαναφερόμενη εταιρία έχοντας ως κύριο αντικείμενο την οικοδομική δραστηριότητα και μη έχοντας προσωπικό στη Θεσ/νίκη, για τη δημιουργία επιχείρησης εκμετάλλευσης, πριν από την ολοκλήρωση της κατασκευής του διαπραγματευόταν με τρίτους για τον τρόπο εκμετάλλευσης του, χωρίς όμως να φαίνεται ότι παραβαίνει τους όρους της προαναφερόμενης απόφασης.

Η ιδιοκτήτρια του παραπάνω πολυωρόφου σταθμού "ΓΕΚΑ ΑΕ" κατέχουσα με την αριθμ. πρωτ. 18/180 33/φ. 6362 ΣΤ/6-7-1998 απόφαση τη Προϊσταμένης της Δ/νσης Μεταφορών, και Επικοινωνιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσ/νίκης άδεια λειτουργίας σταθμού, και η Ε. Π. ήλθαν στις 10-8-1998, σε έγγραφη σύμβαση η οποία επιγράφεται "ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ" με την οποία ορίστηκαν τα εξής: "2.

Η πρώτη συμβαλλόμενη (ΓΕΚΑ Α.Ε.) αναθέτει στη δεύτερη συμβαλλόμενη (Ε. Π.), ως έχουσα τις απαραίτητες προς τούτο γνώσεις και πείρα, έναντι αμοιβής, όπως πιο κάτω αναφέρεται, τη διοίκηση και οργάνωση λειτουργίας του άνω Σταθμού καθώς και τη διαχείριση εσόδων-εξόδων αυτού. 3.Η διάρκεια της παρούσας σύμβασης ορίζεται εννεαετής, αρχίζει την 1-10-98, εφόσον έχει ολοκληρωθεί η διαμόρφωση του Κεντρικού Ακάλυπτου, των εισόδων του Εμπορικού και Επιχειρηματικού Κέντρου από την οδό ...

και την οδό ..., των κοινοχρήστων κυλιομένων κλιμάκων του Εμπορικού και Επιχειρηματικού Κέντρου και των κοινοχρήστων χωρών του πρώτου και δευτέρου πάνω από το ισόγειο ορόφων και λήγει την 31-12-2007 ... Με την υπογραφή του παρόντος η δεύτερη συμβαλλόμενη υποχρεούται να υποβάλει προς έγκριση στην πρώτη συμβαλλόμενη προϋπολογισμό εξόδων λειτουργίας του Σταθμού κατά το άνω χρονικό διάστημα, ήτοι από 10-8-98 μέχρι 30-9-98 ... 4.

Η δεύτερη; συμβαλλόμενη θα ασκεί τη διοίκηση, οργάνωση της λειτουργίας του Σταθμού και διαχείριση των εσόδων-εξόδων αυτού, υποσχόμενη ότι οι άνω πράξεις θα διενεργούνται άψογα και σύμφωνα με το Εγχειρίδιο κανονισμού λειτουργίας του Σταθμού, στη σύνταξη του οποίου τα μέρη από κοινού θα προβούν μέχρι την 4-9-98 και το οποίο θα προσαρτηθεί στο παρόν, ως Παράρτημα Α και θα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του παρόντος. 5α'.

Η δεύτερη συμβαλλόμενη, λόγω των ειδικών γνώσεων και πείρας της και μετά από ενδελεχή επιθεώρηση του Σταθμού, εγγυάται στην πρώτη συμβαλλόμενη ότι με την από αυτή άσκηση της διοίκησης, διαχείρισης εσόδων-εξόδων και οργάνωσης της λειτουργίας του Σταθμού, η πρώτη συμβαλλόμενη θα αποκερδαίνει το ποσό των 20.000.000 δρχ.

κάθε μήνα κατά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας, αρχής γενομένης από 1-10-98, τα δε υπόλοιπα οκτώ χρόνια το . άνω κέρδος της θα αυξάνεται βάσει της αύξησης του τιμοκαταλόγου στάθμευσης αυτοκίνητων και με κατώτερο όριο αύξησης του κέρδους της τον ετήσιο πληθωρισμό, όπως αυτός ανακοινώνεται επίσημα από την Τράπεζα της Ελλάδος η άλλη αρμόδια αρχή.

Είναι προφανές και ρητά συμφωνείται ότι η εκάστοτε αύξηση κέρδους της πρώτης συμβαλλόμενης προσαυξάνει το ήδη αυξημένο κέρδος της του αμέσως προηγούμενου έτους. Για το λόγο αυτό και για μεγαλύτερη εξασφάλιση της πρώτης συμβαλλόμενης, η δεύτερη συμβαλλόμενη υποχρεούται να καταβάλει σε αυτή ως εγγύηση αφ'ενός του άνω κέρδους της πρώτης συμβαλλόμενης και αφ ετέρου των όρων του παρόντος το ποσό των 120.000.000 δρχ.

σε δύο δόσεις...Από το ποσό αυτό η πρώτη συμβαλλόμενη δικαιούται να λαμβάνει οποιοδήποτε ποσό προς συμπλήρωση του μηνιαίου κέρδους της (ύψους 20.000.000 δρχ. το μήνα για τον πρώτο χρόνο της παρούσας συμφωνίας, όπως αυτό αυξάνεται, κατά τα ανωτέρω), στην περίπτωση βέβαια που μετά την εκκαθάριση των εσόδων-εξόδων κάθε μηνός δεν προκύπτει το συμφωνηθέν και εγγυηθέν από τη δεύτερη συμβαλλόμενη ποσό μηνιαίου κέρδους της πρώτης συμβαλλόμενης, κατά τα ανωτέρω, υποχρεούμενης της δεύτερης συμβαλλόμενης να συμπληρώνει, εντός πέντε (5) ημερών από την άνω εκκαθάριση, την άνω εγγύηση, ώστε καθ' όλη τη διάρκεια της παρούσας συμφωνίας να ανέρχεται αυτή στο ποσό των 120.000.000 δρχ.

Το άνω ποσό της εγγύησης θα επιστραφεί άτοκα στη δεύτερη συμβαλλόμενη με τη λήξη της παρούσας σύμβασης, με τη ρητή επιφύλαξη για παρακράτηση ποσού ισόποσου με τυχόν υποχρεώσεις της προς την πρώτη συμβαλλόμενη. Η πρώτη συμβαλλόμενη δικαιούται, οποτεδήποτε κατά τη διάρκεια της παρούσας και κατά την απόλυτη κρίση της, να ζητήσει από τη δεύτερη συμβαλλόμενη, της τελευταίας υποχρεούμενης να της παραδώσει εντός 5 ημερών, από την ημέρα υποβολής του άνω αιτήματος, εγγυητική επιστολή για ποσό ίσο με τη διαφορά του κέρδους της, όπως αυτό έχει αυξηθεί εν τω μεταξύ, ούτω ώστε το ποσό της άνω εγγυητικής μαζί με την εγγύηση του ποσού των 120.000.000 δρχ.

να καλύπτουν καθ' όλη τη διάρκεια, της παρούσας συμφωνίας το κέρδος της πρώτης συμβαλλόμενης για 6 μήνες ... 5γ. Στην περίπτωση που τα έσοδα του Σταθμού προ ΦΠΑ υπερβαίνουν το ποσό των 400.000.000 δρχ. ετησίως για τον πρώτο χρόνο της παρούσας συμφωνίας, αρχής γενομένης από 1-10-98, του άνω ποσού αναπροσαρμοζόμενου κάθε έτος κατά τα ανωτέρω, ήτοι βάσει της αύξησης του τιμοκαταλόγου στάθμευσης αυτοκίνητων, με κατώτερο όριο αύξησης του κέρδους της πρώτης συμβαλλόμενης τον ετήσιο πληθωρισμό, ρητά συνομολογείται ότι η δεύτερη συμβαλλόμενη υποχρεούται να καταβάλει στην πρώτη συμβαλλόμενη, το ποσό που ισούται με ποσοστό 50% επί των εσόδων άνω των 400.000.000 δρχ.

η του ποσού που θα προκύπτει κάθε χρόνο σύμφωνα με τις ανωτέρω αναπροσαρμογές ... 8. Ρητά συνομολογείται ότι μέχρι την 30-9-98 θα χωρησεί παράδοση-παραλαβη των εγκαταστάσεων, μηχανημάτων και εξοπλισμού του Σταθμού, κυριότητας της πρώτης συμβαλλόμενης, συνταχθησομένου σχετικού Πρωτοκόλλου που θα υπογραφεί από τα συμβαλλόμενα μέρη ... 8. ...

Κατά συνεπεία, ρητά συνομολογείται ότι η δεύτερη συμβαλλόμενη υποχρεούται να τηρεί απαρεγκλίτως τους όρους και προϋποθέσεις που ο νόμος καθορίζει η όπως θα καθορίσει στο μέλλον σχετικά με τις προϋποθέσεις λειτουργίας σταθμών δημόσιας χρήσης, καθώς και τους όρους και προϋπόθεσεις που ο νόμος καθορίζει η όπως θα καθορίσει στο μέλλον σχετικά με τις δραστηριότητες, που τα μέρη αμοιβαία συμφώνησαν να ασκηθούν στα πλαίσια λειτουργίας του Σταθμού, καθώς και με όσες θα συμφωνήσουν στο μέλλον, ώστε να είναι δυνατή η λειτουργία του Σταθμού, καθ'όλη τη διάρκεια της παρούσας συμφωνίας.

Επειδή η τήρηση των απαραίτητων για τη λειτουργία του Σταθμού προϋποθέσεων αποτελεί θέμα μείζονος σημασίας, συμφωνείται ότι η δεύτερη συμβαλλόμενη θα καταβάλει στην πρώτη συμβαλλόμενη το ποσό του ενός εκατομμυρίου (1.000.000) δρχ. ημερησίως σαν ποινική ρήτρα, για όσο χρονικό διάστημα δε λειτουργεί ο Σταθμός, ποσό που αμφότερα, τα συμβαλλόμενα μέρη θεωρούν εύλογο και δίκαιο στην περίπτωση που με υπαιτιότητα της θα ανακληθεί η άδεια λειτουργίας του Σταθμού, κατά τα ανωτέρω, καθώς και αποζημίωση για κάθε θετική και αποθετική ζημία της. 9.

Για τη λειτουργία και εκμετάλλευση, του Σταθμού η πρώτη συμβαλλόμενη έχει ιδρύσει υποκατάστημα στη Θεσσαλονίκη με εξηρτημένη λογιστική. Με επιμέλεια και με δαπάνες της δεύτερης συμβαλλόμενης θα θεωρούνται από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. του υποκαταστήματος τα βιβλία και Στοιχεία του υποκαταστήματος. Η πρώτη συμβαλλόμενη υποχρεούται να εφοδιάζει τη δεύτερη με όλα τα απαραίτητα πιστοποιητικά για τη θεώρηση βιβλίων και Στοιχείων του υποκαταστήματος, εντός ευλόγου χρόνου από την υποβολή από τη δεύτερη συμβαλλόμενη προς αυτή του σχετικού αιτήματος, το οποίο σε κάθε περίπτωση πρέπει να υποβάλλεται εγκαίρως.

Η δεύτερη συμβαλλόμενη υποχρεούται να οργανώσει το Λογιστήριο του άνω υποκαταστήματος της πρώτης συμβαλλόμενης σύμφωνα με τη φορολογική και εμπορική νομοθεσία και να τηρεί το Γενικό Λογιστικό Σχέδιο ... Η πρώτη συμβαλλόμενη δικαιούται να ορίζει ελεγκτές οποτεδήποτε, προκείμενου να ελέγχει την τήρηση των Φορολογικών βιβλίων και στοιχείων του υποκαταστήματος, σύμφωνα με τις αρχές και τους κανόνες της ελεγκτικής.

Η δεύτερη συμβαλλόμενη υποχρεούται να συμμορφώνεται προς κάθε υπόδειξη της πρώτης συμβαλλόμενης προς αυτή σχετικά με τα ανωτέρω, σε καμία περίπτωση όμως δεν απαλλάσσεται από τις ευθύνες της για την ορθή τήρηση των Βιβλίων και Στοιχείων του υποκαταστήματος της πρώτης συμβαλλόμενης και την ευταξία του Λογιστηρίου.

Η δεύτερη συμβαλλόμενη, θα καταβάλλει στην πρώτη συμβαλλόμενη τις κοινόχρηστες δαπάνες που αναλογούν στις θέσεις στάθμευσης του Σταθμού, εκτός εκείνων που αναλογούν στις 8 θέσεις στάθμευσης που έχουν πωληθεί στην ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ. Επίσης η συμβαλλόμενη τις δαπάνες για ΔΕΗ, ΟΥΘ και τις δαπάνες που βαρύνουν υποχρεωτικά την πρώτη συμβαλλόμενη, καθώς επίσης θα καταβάλει στην πρώτη συμβαλλόμενη κάθε φόρο και τέλος υπέρ του Δημοσίου, Δήμου η τρίτου που επιβάλλεται σήμερα η τυχόν θα επιβληθεί στο μέλλον και έχει σχέση με τη λειτουργία και δραστηριότητες του Σταθμού.

Η πρώτη συμβαλλόμενη υποχρεούται, εντός 5 ημερών από τη λήψη των ποσών που θα της έχει καταβάλει η δεύτερη συμβαλλόμενη, να αποδίδει στους δικαιούχους τρίτους τα άνω ποσά. 11. Η δεύτερη συμβαλλόμενη θα επιλέξει και θα προσλάβει το αναγκαίο προσωπικό του Λογιστηρίου του υποκαταστήματος της πρώτης συμβαλλόμενης και του Σταθμού, των σχετικών συμβάσεων και αναγγελιών προς τις Αρχές υπογραφηθησομένων από εκπρόσωπο της πρώτης συμβαλλόμενης και υποχρεούται να τηρεί τις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας σχετικά, καθώς και να ασφαλίζει το προσωπικό σύμφωνα με το νόμο, ευθυνόμενη αποκλειστικά, σχετικά με τα ανωτέρω, έναντι της πρώτης συμβαλλόμενης, για κάθε τυχόν παράλειψη, της συμμόρφωσης με τις διατάξεις της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, υποχρεούται δε να καταβάλει στην πρώτη συμβαλλόμενη κάθε πρόστιμο, προσαύξηση και λοιπές επιβαρύνσεις που τυχόν επιβληθούν στην πρώτη συμβαλλόμενη εξαιτίας της μη συμμόρφωσης της με το νόμο.

Η δεύτερη συμβαλλόμενη θα καταβάλλει στην πρώτη τους μισθούς, αμοιβές, εργοδοτικές εισφορές, αποζημιώσεις για απολύσεις προσωπικού, κάθε ποσό που τυχόν επιδικασθεί σε εργαζόμενο από αρχή ή Δικαστήριο, κλπ. Η δεύτερη συμβαλλόμενη δικαιούται να προσλάβει η ίδια προσωπικό για τις ανάγκες του σταθμού, το οποίο θα αμοίβει και θα ασφαλίζει η ίδια ως εργοδότης.

Η πρώτη συμβαλλόμενη, ως είναι ευνόητο, δε θα έχει καμία σχέση και ευθύνη έναντι των αρμοδίων αρχών σχετικά με το προσωπικό της δεύτερης συμβαλλόμενης. Η δεύτερη συμβαλλόμενη ευθύνεται για πράξεις ή και παραλείψεις κάθε εργαζόμενου στο Σταθμό από οποιονδήποτε αυτός έχει προσληφθεί και με οποιαδήποτε σχέση εργασίας και θα αποζημιώνει την πρώτη συμβαλλόμενη για κάθε τυχόν ζημία που θα προκληθεί στο σταθμό (κτίσμα, μηχανήματα, εξοπλισμό, κλπ) ή/και σε κάθε τρίτο, εξαιτίας των πράξεων η παραλείψεων κάθε εργαζομένου στο Σταθμό από οποιονδήποτε αυτός έχει προσληφθεί και με οποιαδήποτε σχέση εργασίας, αποκαθιστώντας κάθε θετική και αποθετίκη ζημία της πρώτης συμβαλλόμενης.

Ρητά συνομολογείται ότι ανεξαρτήτως των ανωτέρω υποχρεώσεων και ευθυνών της, η δεύτερη συμβαλλόμενη υποχρεούται να γνωστοποιεί και να παραδίδει έγκαιρα στην πρώτη συμβαλλόμενη τις πράξεις επιβολής προστίμων, φόρων κλπ. Των Φορολογικών η άλλων αρχών, καθώς και κάθε αγωγή, εξώδικο κλπ κάθε τρίτου στρεφόμενη κατά της πρώτης συμβαλλόμενης" ούτως ώστε πάντα η πρώτη συμβαλλόμενη να γνωρίζει τις πράξεις και συνέπειες αυτών της δεύτερης συμβαλλόμενης και από κοινού να αποφασίζεται, ο τρόπος αντιμετώπισης των διαφορών ή/και ο τρόπος καταβολής των υποχρεώσεων της δεύτερης συμβαλλόμενης.

Το ποσό που η δεύτερη συμβαλλόμενη θα εισπράττει από τους πελάτες για λογαριασμό της πρώτης συμβαλλόμενης για παρασχεθείσες υπηρεσίες θα είναι εκείνο που καθορίζεται από τους εκάστοτε ισχύοντες νόμους και διατάξεις. 12. Είναι προφανές και ρητά συνομολογείται ότι για οποιαδήποτε αγορανομική η άλλη παράβαση σχετικά, αποκλειστικά υπεύθυνη θα είναι η δεύτερη συμβαλλόμενη, η οποία και θα καταβάλλει κάθε τυχόν πρόστιμο ή επιβάρυνση που τυχόν επιβληθεί σε βάρος της πρώτης συμβαλλόμενης από κάθε αρμόδια αρχή.

Ρητά συνομολογείται ότι η δεύτερη συμβαλλόμενη θα καθορίσει τον υπεύθυνο που θα δικάζεται ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων σχετικά με τα ανωτέρω και θα γνωστοποιήσει το διορισμό αυτό στην πρώτη συμβαλλόμενη, της οποίας απαιτείται η σχετική συγκατάθεση. Οι ημερήσιες εισπράξεις από όλες τις δραστηριότητες που ασκούνται στο Σταθμό (περιλαμβανομένου του ΦΠΑ) θα κατατίθενται κάθε ήμερα από τη δεύτερη συμβαλλόμενη, σε ειδικό λογαριασμό της πρώτης συμβαλλόμενης.

Κατά τη διάρκεια κάθε μηνός η πρώτη συμβαλλόμενη θα προβαίνει σε αναλήψεις από τον άνω λογαριασμό ώστε να εξοφλεί τις αναφερόμενες στα άρθρα 10 και 11 του παρόντος δαπάνες, καθώς και τον ΦΠΑ που αναλογεί στις οικονομικές πράξεις του Σταθμού. Εντός πέντε (5) ημερών από το τέλος κάθε μήνα θα συντάσσεται από την πρώτη συμβαλλόμενη εκκαθάριση (έσοδα μείον έξοδα προ ΦΠΑ).

Από το προκύπτον από την άνω εκκαθάριση ποσό η πρώτη συμβαλλόμενη δικαιούται να λαμβάνει και θα λαμβάνει το μηνιαίο κέρδος της (όπως αυτό θα αναπροσαρμόζεται), την εκ ποσοστού 50% αναλογία της επί των εσόδων άνω των 400.000.000 δρχ. (όπως το ποσό αυτό θα αναπροσαρμόζεται), κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 5 του παρόντος.

Το υπόλοιπο, μετά τις άνω απολήψεις της πρώτης συμβαλλόμενης, ποσό συνιστά την αμοιβή της δεύτερης συμβαλλόμενης, η οποία και θα εκδίδει σχετικό τιμολόγιο προς την πρώτη συμβαλλόμενη, πλέον αναλογούντος ΦΠΑ ... 15. Η πρώτη συμβαλλόμενη δικαιούται να καταγγείλει την παρούσα με μονομερή δήλωση της προς τη δεύτερη συμβαλλόμενη στις πιο κάτω περιπτώσεις α)εάν από υπαιτιότητα της δεύτερης...ανακληθεί η άδεια λειτουργίας ...

β)εάν η δεύτερη δεν εξασφαλίζει το συμφωνηθέν μηνιαίο κέρδος της α' ... Ειδικά για την παρούσα περίπτωση τα αποτελέσματα της καταγγελίας επέρχονται τρεις μήνες μετά τη δήλωση καταγγελίας της πρώτης ... γ)αν δεν λειτουργεί ο Σταθμός με τα αναφερόμενα στο Εγχειρίδιο κανονισμού λειτουργίας του ... 16.Ρητά συνομολογείται ότι η δεύτερη συμβαλλόμενη με επιμέλεια και δαπάνες της υποχρεούται να συντηρεί άριστα το κτίσμα του Σταθμού, τις εγκαταστάσεις και τον εξοπλισμό του, να φροντίζει για την καθαριότητα και την ασφάλεια αυτού, τηρώντας απαρεγκλίτως κάθε μέτρο ασφαλείας που ο νόμος ορίζει ή και επιπλέον αυτών κάθε μέτρο ασφαλείας που είναι αναγκαίο για το συγκεκριμένο Σταθμό, λαμβανομένου υπόψη ότι το Επιχειρηματικό και Εμπορικό Κέντρο στο οποίο στεγάζεται ο σταθμός είναι κτίριο υψηλών προδιαγραφών, αισθητικής, με πολλούς ενοίκους και επισκέπτες.

Η πρώτη συμβαλλόμενη δικαιούται να επιθεωρεί, οποτεδήποτε αυτή κρίνει, τον Σταθμό, η δε δεύτερη συμβαλλόμενη υποχρεούται να συμμορφώνεται με κάθε υπόδειξη της σχετικά με τα ανωτέρω, χωρίς όμως και σε καμία περίπτωση να απαλλάσσεται από τις αναφερόμενες άνω υποχρεώσεις και ευθύνες της ... 17. Η δεύτερη συμβαλλόμενη υποχρεούται να συνάψει σύμβαση ασφαλίσεως του Σταθμού με αξιόπιστη ασφαλιστική εταιρία και στο όνομα και για λογαριασμό της πρώτης συμβαλλόμενης, αλλά με δαπάνες της, με την οποία θα ασφαλίζονται το κτίσμα και όλες οι εγκαταστάσεις, μηχανήματα και εξοπλισμός του Σταθμού έναντι των κινδύνων πυρκαγιάς, σεισμού, έκρηξης, τρομοκρατικών ενεργειών, διαρροών κλπ, καθώς και σύμβαση κάλυψης αστικής ευθύνης για ζημίες τρίτων ... 18.

Ρητά συνομολογείται ότι στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις της δεύτερης συμβαλλόμενης που απορρέουν από την παρούσα σύμβαση μπορεί να υπεισέλθει εταιρία οποιασδήποτε νομικής μορφής, στην οποία όμως θα συμμετέχει η δεύτερη συμβαλλόμενη κατά ποσοστό τουλάχιστον 51% και θα την εκπροσωπεί, χωρίς καμία αλλαγή η τροποποίηση των όρων του παρόντος ... 23.Σε περίπτωση που η πρώτη συμβαλλόμενη εντός της χρονικής διάρκειας της παρούσας πώλησει την επιχείρηση εκμετάλλευσης του Σταθμού ή/και το κτίσμα του σταθμού σε τρίτο, θα μνημονεύσει στο συμβόλαιο αγοραπωλησίας την παρούσα σύμβαση ως σύμβαση μίσθωσης, με τους όρους και συμφωνίες του παρόντος. 24.

Σε περίπτωση που η πρώτη συμβαλλόμενη εντός της χρονικής διάρκειας της παρούσας αποφασίσει να εκμισθώσει το κτίσμα και την επιχείρηση εκμετάλλευσης του Σταθμού, υποχρεούται να τα μισθώσει στη δεύτερη συμβαλλόμενη με τους ίδιους όρους και συμφωνίες του παρόντος". Στη συνέχεια, βάσει του από 1-11-2001 ιδιωτικού συμφωνητικού και σύμφωνα με το άρθρο 18 της προαναφερόμενης σύμβασης στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της συμβαλλόμενης Ε.

Π. υπεισήλθε η απ' αυτή εκπροσωπούμενη εταιρία με την επωνυμία "ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" (ενάγουσα) που εδρεύει στο Δήμο .... Οι αρχικά συμβαλλόμενοι από τις αρχές του έτους 1998 είχαν διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην υπογραφή του από 25-2-1998 εγγράφου που ονομάζεται "Επιστολή Συνεργασίας Εκμετάλλευσης του σταθμού αυτοκινήτων ..." στο οποίο ορίσθηκε, μεταξύ άλλων, α)ότι η Ε.

Π. έχει επισκεφθεί το σταθμό ο οποίος ήταν σχεδόν έτοιμος να λειτουργήσει β)ότι τον βρήκε της αποδοχής της γ)ότι έχει αποδεχθεί τις υποχρεώσεις της ΓΕΚΑ Α.Ε. που αναφέρονται στους όρους υπαγωγής της επένδυσης του σταθμού στις διατάξεις του Ν. 1892/1990 δ)ότι η ΓΕΚΑ Α.Ε. θα παραδώσει το σταθμό με τα συστήματα και ορίσθηκε ο χρόνος παράδοσής του, και ε)ότι η Ε.

Π. θα δώσει προκαταβολή 120.000.000 δρχ. σε δύο δόσεις, την πρώτη 60.000.000 δρχ. με την υπογραφή της (παρούσας) δηλ. του από 25-2-98 εγγράφου και το υπόλοιπο των 60.000.000 δρχ. με την παράδοση του σταθμού και τέλος, ορίσθηκε "ότι τα αναφερόμενα στην παρούσα επιστολή θα συμπεριληφθούν σε ιδιωτικό συμφωνητικό που θα υπογράψουν τα μέρη" (προαναφερόμενο από 10-8-98 συμφωνητικό).

Σε εκτέλεση αυτού η Ε. Π. κατέβαλε στις 26-2-1998 60.000.000 δρχ. και η. ΓΕΚΑ Α.Ε. εξέδωσε απόδειξη είσπραξης οπού ως αιτία αναγράφεται "προκαταβολή για εκμετάλλευση του σταθμού αυτοκινήτων". Μετά την υπογραφή του τελευταίου αυτού εγγράφου η Ε. Π. κατήρτισε τα σχέδια των χωρών υποδοχής, ταμείων, γραφείων, κουζίνας, διαγράμμισης, ανέλαβε την εκτέλεση αυτών και κατέβαλε τη σχετική δαπάνη κατασκευής τους.

Η ίδια κατέβαλε τη δαπάνη ύφους 3.002.000 δρχ. που απαιτήθηκε για τα ηλεκτρολογικά σχέδια προκειμένου να εκδοθεί στο όνομα της ΓΕΚΑ Α.Ε. η προαναφερόμενη άδεια λειτουργίας του σταθμού αυτοκινήτων (βλ. το από 30-6-98 έγγραφο της ΓΕΚΑ Α.Ε. προς Π.). Η ενάγουσα εγκαταστάθηκε στο σταθμό αυτοκινήτων που της παραδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 6 του από 10-8-98 συμφωνητικού και έθεσε αυτό σε λειτουργία, με δικό της προσωπικό.

Αυτή κατέβαλε όλες τις κοινόχρηστες δαπάνες, δαπάνες ΔΕΗ, ΟΥΘ, φόρο, μισθούς, αμοιβές, εργοδοτικές εισφορές και αποζημιώσεις απολύσεως προσωπικού και τις αποζημιώσεις για ζημίες που λάμβαναν χώρα εντός του σταθμού και ασφάλισε το σταθμό έναντι των κινδύνων που αναφέρονται στο παραπάνω από 10-8-1998 συμφωνητικό.

Η ενάγουσα κατέβαλε μηνιαίως στη ΓΕΚΑ το ποσό των 20.000.000, δρχ. Όλες όμως οι πληρωμές αυτές και συναλλαγές προς τα έξω γινόταν στο όνομα της ΓΕΚΑ Α.Ε., την τήρηση των βιβλίων της οποίας επιμελούνταν η ενάγουσα. Η λειτουργία της επιχείρησης φαινομενικά μόνον ασκείτο στο όνομα της ΓΕΚΑ Α.Ε., ουσιαστικά όμως ασκείτο από την ενάγουσα για δικό της (ενάγουσας) λογαριασμό.

Τούτο, διότι, η ΓΕΚΑ Α.Ε. έως και το έτος 2004, έπρεπε να εμφανίζεται προς τη Διοίκηση ότι λειτουργεί η ίδια το σταθμό αυτοκίνητων για τον οποίο είχε επιχορηγηθεί, ότι απασχολεί προσωπικό αποτελούμενο από δώδεκα πρόσωπα, σε μόνιμες θέσεις εργασίας, προϋποθέσεις που αν δεν τηρούνταν, θα υποχρεούνταν σε επιστροφή της επιχορήγησης και του επιδοτηθέντος επιτοκίου που αναφέρεται παραπάνω.

Στην ενάγουσα ανήκαν τα από την εκμετάλλευση του σταθμού έσοδα που απέμειναν μετά την κατασκευή των συμφωνηθέντων ποσών στην αντισυμβαλλόμενη της ΓΕΚΑ Α.Ε. και όλων των λοιπών εξόδων λειτουργίας του σταθμού και των φόρων της ΓΈΚΑ Α.Ε. Τα έσοδα όμως αυτά εμφανιζόταν ως αμοιβή της ενάγουσας η οποία εξέδιδε σχετικό τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών διαχειριστού.

Η ΓΕΚΑ Α.Ε. εισέπραττε σε κάθε περίπτωση το μηνιαίο αντάλλαγμά της, ενώ η ενάγουσα κινδύνευε όχι μόνον να μην εισπράξει κάποια "αμοιβή", αλλά να πληρώσει η ίδια προκειμένου να συμπληρώσει το μηνιαίο αυτό αντάλλαγμα. Έτσι, από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριό κάποιων ετών που η λειτουργία του σταθμού αυτοκίνητων ήταν ζημιογόνος καθώς οι εισπράξεις δεν κάλυπταν τα έξοδα, η ενάγουσα κάλυπτε τη ζημία εξ ιδίων.

Με το αριθμ. .../31-3-2005 συμβόλαιο της συμ/φου Θεσ/νίκης Ελένης Τσίχλα που μεταγράφηκε νόμιμα στις 5-4-2005 στον τόμο ..., με αύξοντα αριθμό 310 στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσ/νίκης η ΓΕΚΑ Α.Ε. πώλησε τον πολυώροφο υπόγειο σταθμό αυτοκίνητων στην Ιερά Μονή Φιλοθέτου Αγίου Όρους αντί αναγραφομένου στο συμβόλαιο τιμήματος 18.000.000 Ευρώ.

Στο συμβόλαιο αυτό, παρά την εξώδικη πρόσκληση της ενάγουσας προς τις παραπάνω συμβαλλόμενες για τήρηση του άρθρου 23 του από 10-8-1998 ιδιωτικού συμφωνητικού, αναγράφηκε ότι στο πωλούμενο ακίνητο λειτουργεί σταθμός αυτοκίνητων δημόσιας χρήσης του οποίου τη διοίκηση, οργάνωση λειτουργίας και διαχείρισης εσόδων-εξόδων έχει η ενάγουσα και προσαρτήθηκε στο συμβόλαιο το παραπάνω ιδιωτικό συμφωνητικό.

Στη συνεχεία, δημιουργήθηκαν προστριβές μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης ως προς τη νομική μορφή της σύμβασης που συνέδεε την ενάγουσα με τη ΓΕΚΑ Α.Ε. Η εναγομένη Ιερά Μονή εκτιμώντας αυτή ως σύμβαση ΜΑΝΑGΕΜΕΝΤ, σύστησε (βλ. σελ. 7 προτάσεις ιδίας στο πρωτόδικο δικαστήριο) τη μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. με την επωνυμία "ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΣΤΑΘΜΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και το διακριτικό τίτλο "ΡΑRΚΙΝG ΠΛΑΤΕΙΑ", στην οποία εκχώρησε το δικαίωμα εκμετάλλευσης του σταθμού αυτοκίνητων.

Ενόψει όλων αυτών, η νομική φύση της συμβάσεως που συνήφθη με το από 10-8-1998 ιδιωτικό, συμφωνητικό, ενόψει της διατυπωθείσας αμφιβολίας ως προς την έννοια της δήλωσης βούλησης των μερών, θα βρεθεί χωρίς προσήλωση ούτε στην ονομασία, ούτε στους μερικούς χαρακτηρισμούς που έκαναν τα συμβαλλόμενα μέρη, με βάση το περιεχόμενο αυτού (ιδιωτικού συμφωνητικού) και του "περικειμένου" του που διατυπώθηκε στην προαναφερόμενη από 25-2-1998 "επιστολή συνεργασίας εκμετάλλευσης του σταθμού" σύμφωνα με.

τις ερμηνευτικές αρχές του άρθρου 173 και 200 ΑΚ. Ειδικότερα, το δικαστήριο σύμφωνα μ' όσα ειπώθηκαν στην οικεία νομική σκέψη λαμβάνοντας υπόψη βάσει των αρχών των άρθρων 173 και 20 ΑΚ τη καλή πίστη, τα συναλλακτικά ήθη, το δικαιοπρακτικό σκοπό, τις συνήθειες, τις χρονικές συνθήκες υπό τις οποίες έγιναν οι δηλώσεις βουλήσεως των συμβαλλομένων, τις επαγγελματικές ιδιότητες των μερών και τον τρόπο που εκτελέστηκε η σύμβαση μέχρι που προέκυψε η διαφωνία ως προς το νόημά της, κρίνει ότι η σύμβαση που συνήφθη μεταξύ των μερών με το από 10-8-1998 ιδιωτικό συμφωνητικό φέρει το χαρακτήρα της μίσθωσης προσοδοφόρου πράγματος.

Αυτό προκύπτει από τα εξής: α)Κύρια υποχρέωση της συμβαλλόμενης ΓΕΚΑ Α.Ε. είναι η παραχώρηση της χρήσης του σταθμού. Αυτό σκοπίμως για τους παραπάνω λόγους που υπαγορεύονταν από το άρθρο 18 ν. 1892/90, δεν αναφέρεται ρητά, αλλά προκύπτει από τον 6ο όρο του ιδιωτικού συμφωνητικού όπου ρητά ορίζεται ότι θα "χωρήσει παράδοση-παραλαβή των εγκαταστάσεων, μηχανημάτων και εξοπλισμού του Σταθμού κυριότητας της πρώτης συμβαλλόμενης", και από την από 25-2-98 "επιστολή" που αποτελεί τρόπον τινά προσύμφωνο όπου ρητά ορίζεται, ότι η ΓΕΚΑ ΑΕ θα παραδώσει τον σταθμό με τα συστήματα, ορίζεται ο χρόνος της παράδοσης αυτής και επιπλέον ότι η Ε.

Π., δικαιοπάροχος της ενάγουσας επισκέφθηκε το σταθμό και τον βρήκε της αρεσκείας της, όρος που προσομοιάζει στη σύμβαση μισθώσεως πράγματος και όχι στη σύμβαση "MANAGEMENT" όπου είναι αδιάφορο αν η επιχείρηση είναι της αποδοχής του δότη του MANAGEMENT β)κύρια, υποχρέωση της ενάγουσας είναι η καταβολή ανταλλάγματος ύψους 20.000.000 δρχ.

μηνιαίως, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ετησίως βάσει αύξησης του τιμοκαταλόγου του σταθμού και με κατώτατο όριο αύξησης αυτού τον ετήσιο πληθωρισμό (αρθρ. 5α). Πρέπει να σημειωθεί ότι η ΓΕΚΑ Α.Ε. με την από 12-10-2004 επιστολή της προς την ενάγουσα ονομάζει το αντάλλαγμα αυτό "αναπροσαρμογή μισθώματος". Ακόμη υπάρχουν και άλλοι όροι στο συμφωνητικό που συνηγορούν υπέρ της παραπάνω κρίσης περί υπάρξεως συμβάσεως μισθώσεως προσοδοφόρου πράγματος όπως :

α)το ότι η ενάγουσα υποχρεώθηκε να φροντίζει καθ'όλη τη διάρκεια της σύμβασης να μην προκαλούνται φθορές στο σταθμό, στις εγκαταστάσεις και στον εξοπλισμό του εκτός εκείνων που η συνήθης χρήση προκαλείς β)το ότι την ενάγουσα βάρυναν οι κοινόχρηστες δαπάνες του εμπορικού κέντρου που αναλογούσαν στο σταθμό, οι δαπάνες ΔΕΗ, ύδρευσης και κάθε φόρου υπέρ του Δημόσιου που θα καταλογίζονταν στη ΓΕΚΑ Α,Ε.

από τη λειτουργία του σταθμού (αρθρ. 10), γ) το ότι η ενάγουσα ήταν ουσιαστικά ο εργοδότης όλων των εργαζομένων στο σταθμό αφού αυτή επέλεγε, προσλάμβανε το αναγκαίο προσωπικό του λογιστηρίου του υποκαταστήματος της ΓΕΚΑ Α.Ε. και του σταθμού, τo οποίο πλήρωνε και το ασφάλιζε με δαπάνες δικές της ευθυνόμενη αυτή αποκλειστικά για κάθε τυχόν παραβίαση της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας (αρθρ. 11) δ) το ότι η ενάγουσα ήταν υποχρεωμένη με δαπάνες της να συντηρεί το κτίσμα του σταθμού, τις εγκαταστάσεις και τον εφοπλισμό του και να το ασφαλίζει έναντι κίνδυνων πυρκαγιάς, σεισμού, έκρηξης τρομοκρατικών ενεργειών, διαρροών κ.λ.π.

καθώς και για ζημίες έναντι τρίτων και ε)το ότι η διάρκεια της σύμβασης καθορίσθηκε σε εννέα έτη όσο ήταν και η ανωτάτη χρονική διάρκεια των εμπορικών μισθώσεων σύμφωνα με την ισχύουσα τότε νομοθεσία. Η ΓΕΚΑ Α.Ε. αποξενώθηκε από την κατοχή και εκμετάλλευση του σταθμού. Η ίδια με τον 9ο όρο δικαιούνταν να ορίζει ελεγκτές οποτεδήποτε προκείμενου να ελέγχει την τήρηση των φορολογικών βιβλίων και στοιχείων του "υποκαταστήματος της" όρος που δεν προσιδιάζει στη σύμβαση MANAGEMENT όπου η ίδια η αναθέτουσα επιχείρηση παραμένει στο σταθμό.

Επίσης η ΓΕΚΑ Α.Ε., με τον 16ο όρο είχε το δικαίωμα να επιθεωρεί το σταθμό, όρος που αν ήταν η ίδια στην κατοχή και χρήση του σταθμού δεν απαιτείτο να περιληφθεί. Ο χαρακτήρας της προκείμενης συμβάσεως ως μισθώσεως πράγματος δεν αναιρείται: α)Από το ότι σε περίπτωση που τα έσοδα του σταθμού υπερέβαιναν το ποσό των 400.000.000 δρχ.

ετησίως η εναγομένη θα δικαιούταν επιπλέον 50% επί των εσόδων άνω του ποσού αυτού, γιατί τέτοιου είδους συμφωνίες καθορισμού του μισθώματος σε ποσοστό επί των εισπράξεων και με εγγυημένο ελάχιστο ποσό, δεν αντίκειται στη σύμβαση μισθώσεως προσοδοφόρου πράγματος σύμφωνα μ' όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη.

β)Από το ότι τα συμβαλλόμενα μέρη ονόμασαν τη σύμβαση "ιδιωτικό συμφωνητικό" χωρίς περαιτέρω χαρακτηρισμό. Από αυτό το γεγονός δεν παρέχεται η ένδειξη, ότι η συμφωνία τους που καταγράφηκε σ' αυτό δεν αφορά επώνυμη σύμβαση μισθώσεως διότι διαφορετικά θα την ονόμαζαν οι ίδιοι. Τούτο διότι τα μέρη σκοπίμως απέφυγαν τη χρήση του όρου μίσθωση πράγματος, ενώ όλες οι κύριες υποχρεώσεις αυτών που αρμόζουν στη σύμβαση μισθώσεως πράγματος, περιγράφονται ρητά.

γ)Το ότι οι συμβαλλόμενοι ανέλαβαν και άλλες υποχρεώσεις πέρα από την παραχώρηση της χρήσης του σταθμού και τη καταβολή μισθωμάτων, οι οποίες περιγράφονται στο ιδιωτικό συμφωνητικό το οποίο εκτέθηκε, παραπάνω, έχει περιορισμένη νομική σημασία, αφού αυτές έχουν παρεπόμενο χαρακτήρα σε σχέση με τις κύριες υποχρεώσεις τους..

δ)το ότι οι εισπράξεις από τη λειτουργία του σταθμού αυτοκίνητων θα κατατίθεντο σε ειδικό λογαριασμό της "ΓΕΚΑ Α.Ε." από το οποίο αυτή θα εισέπραττε το μίσθωμα και το υπόλοιπο προϊόν θα αποδίδετο στην ενάγουσα, δεδομένου ότι η ΓΕΚΑ Α.Ε. ήθελε να παρακολουθεί τα έσοδα της τελευταίας από την εκμετάλλευση του σταθμού, προκειμένου να υπολογίζει το επιπλέον του σταθερού μισθώματος που θα εισέπραττε, σε περίπτωση που τα ετήσια έσοδα της ενάγουσας υπερέβαιναν το ποσό των 400.000.000 δρχ.

Το γεγονός αυτό καθώς και το ότι η ΓΕΚΑ Α.Ε. ενδιαφερόταν για τη μη ανάκληση της επιχορήγησής της από το Ελληνικό Δημόσιο, λόγω παραβίασης των όρων αυτής (παύση λειτουργίας, μη διατήρηση 12 θέσεων εργασίας) δημιουργούσαν ένα είδος επίβλεψης της λειτουργίας του σταθμού που όμως δεν αναιρούσε την εκ μέρους της ενάγουσας αποκλειστική εκμετάλλευση-χρήση του σταθμού αυτοκίνητων και την αποξένωση της ΓΕΚΑ Α.Ε.

από την επιχείρηση του σταθμού ως οργανωτικής ομάδας. ε)Από το ότι στη σύμβαση αυτή περιλήφθηκε ο 23ος όρος που εκτέθηκε παραπάνω, αλλά αντίθετα ενισχύεται η κρίση περί καταρτίσεως συμβάσεως μισθώσεως. Τούτο, διότι, αν η καταρτισθείσα μεταξύ των διαδίκων σύμβαση δεν είχε τα κύρια χαρακτηριστικά της σύμβασης μίσθωσης πράγματος πώς θα μπορούσε να ισχύσει αυτόματα ως τέτοια, σε περίπτωση πώλησης του σταθμού.

Με τον όρο αυτό σκοπείτο η προστασία της ενάγουσας σε περίπτωση επιτρεπτής (λόγω άρσης των περιορισμών του άρθρου 18 ν. 1892/90) εκποίησης του μισθίου, οπότε δεν υπήρχε λόγος να μην εμφαίνεται προς τη διοίκηση η ύπαρξη μισθώσεως πράγματος. στ)Από το ότι περιλήφθηκε ο 24ος όρος στο ιδιωτικό συμφωνητικό όπως αυτός εκτέθηκε παραπάνω, για τους ίδιους λόγους που ειπώθηκαν για την ισχύ του υπό στοιχ.δ' παραπάνω όρου.

ζ) Από το ότι με τα άρθρα 8 και 25 του από 10-8-1998 ιδιωτικού συμφωνητικού συμφωνήθηκε 1)το ποσό του 1.000.000 δρχ.ημερησίως σαν ποινική ρήτρα για όσο χρόνο δεν λειτουργεί ο σταθμός λόγω ανάκλησης της αδείας λειτουργίας από υπαιτιότητα της ενάγουσας και 2)μείωση του ορίου των ετησίων εσόδων του άρθρου 5γ, σε περίπτωση που η ενάγουσα ασκήσει επιχείρηση με αντικείμενο όμοιο με το σταθμό.

Οι παρεπόμενες υποχρεώσεις της ενάγουσας από την παράβαση των οποίων γεννώνται τα παραπάνω δικαιώματα της ΓΕΚΑ Α.Ε. δεν είναι ασυμβίβαστες με τη μίσθωση προσοδοφόρου πράγματος στην περίπτωση που το μίσθωμα έχει συμφωνηθεί περάν του παγίου, ποσού των 20.000.000 δρχ. μηνιαίως και σε ποσοστά επί των εισπράξεων όπως εδώ σε 50% του ποσού άνω των 400.000.000 δρχ.

ετησίως, αφού η λειτουργία του σταθμού αυξάνει το μίσθωμα της "ΓΕΚΑ Α.Ε.", Άλλωστε, η λειτουργία του σταθμού αυτοκινήτων ήταν θέμα "μείζονος σημασίας" για τη "ΓΕΚΑ Α.Ε." ενόψει του κινδύνου ανάκλησης της επιχορήγησης σε περίπτωση μη λειτουργίας του, την οποία φρόντισε να εξασφαλίζει με αυτούς τους όρους. Η σύμβαση που συνήφθη με το από 10-8-1998 ιδιωτικό συμφωνητικό δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως σύμβαση διαχείρισης επιχείρησης (MANAGEMENT) όπως ισχυρίζεται η εναγομένη.

Τούτο διότι προεχόντως με την καταρτισθείσα με το από 10-8-1998 συμφωνητικό σύμβαση, η ενάγουσα ανέλαβε και τον επιχειρηματικό κίνδυνο, αφού βάσει αυτής η ενάγουσα δεν λάμβανε ως αμοιβή ένα συγκεκριμένο ποσό ή ένα ποσοστό επί των καθαρών εσόδων της επιχείρησης, αλλά αντίθετα αυτή έφερε και τις ζημίες, πράγμα που δεν συνάδει με τη σύμβαση διαχείρισης επιχείρησης.

Ούτε, επίσης συνάδει με τη σύμβαση, "MANAGEMENT" να προκαταβάλει ο δότης του MANAGEMENT (η ενάγουσα) χρηματικό ποσό ως προκαταβολή για την εκμετάλλευση του σταθμού (βλ. την από 26-2-98 απόδειξη που προαναφέρθηκε). Επιπλέον στην ενάγουσα είχε παραδοθεί η χρήση του σταθμού και η ίδια (ενάγουσα) είχε την αποκλειστική εκμετάλλευση της επιχείρησης του σταθμού την οποία ασκούσε, με δικό της προσωπικό, φαινομενικά μόνο στο όνομα της ΓΕΚΑ Α.Ε.

για τους λόγους που εκτέθηκαν παραπάνω-και με τη σύμβαση αυτή όπως την περιγράφουν τα μέρη στο προαναφερόμενο ιδιωτικό συμφωνητικό δεν επέρχεται διάσπαση μεταξύ του φορέα του επιχειρηματικού κινδύνου και του φορέα της "εκμετάλλευσης" της επιχείρησης και τα ενδεχόμενα κέρδη και ζημίες από τη διαχείριση δεν αφορούν την ίδια την ΓΕΚΑ Α.Ε.

στην οποία δεν παραμένει ο επιχειρηματικός κίνδυνος. Η σύμβαση που συνήφθη με το από 10-8-1998 ιδιωτικό συμφωνητικό δεν φέρει το χαρακτήρα της "εμπορικής συνεργασίας", γενικά, αφού η ΓΕΚΑ Α.Ε. δεν είχε τη συνεκμετάλλευση του σταθμού και σε μία εμπορική συνεργασία οι συμβαλλόμενοι συμμετέχουν και στα κέρδη και τις ζημίες και δεν συνηθίζεται σε τέτοιου είδους συναλλαγές να συμφωνείται ο ένας να καταβάλλει στον άλλο ορισμένο υψηλό χρηματικό ποσό ακόμα και στην περίπτωση που δεν έχει εισπράξεις, αλλά μόνο ζημίες.

Συνακόλουθα, η σύμβαση που καταρτίσθηκε με το από 10-8-1998 συμφωνητικό φέρει το χαρακτήρα της σύμβασης μίσθωσης προσοδοφόρου πράγματος (άρθρ. 574 και 638 ΑΚ). Αλλά και αν ακόμη θεωρηθεί η παρούσα σύμβαση ως "μικτή", αυτή υπόκειται στη ρύθμιση του άρθρου 574 και 638 ΑΚ, εφόσον η κύρια παροχή δηλ. η παραχώρηση της χρήσης του σταθμού έναντι ανταλλάγματος ανταποκρίνεται στον τύπο της συμβάσεως μισθώσεως πράγματος.

Η σύμβαση αυτή μισθώσεως προσοδοφόρου πράγματος στην οποία υπεισήλθε η εναγομένη δεν είναι άκυρη λόγω ελλείψεως σχετικής απόφασης της Συνάξεως, που επικαλείται αυτή (η εναγομένη). Τούτο, διότι, σύμφωνα με τις διατάσεις των άρθρων 90 και 106 του ΚΧΑΟ απόφαση της Συνάξεως απαιτείται, όταν πρόκειται η Ιερά Μόνη να συνάψει σύμβαση εκμισθώσεως ακίνητου και όχι όταν αγοράζει κατόπιν αδείας της Συνάξεως ακίνητο το οποίο είναι ήδη μισθωμένο και υπεισέρχεται στη μίσθωση".

Δέχεται, δηλαδή, το Εφετείο, ότι η ανωτέρω σύμβαση διοίκησης και διαχείρισης του σταθμού αυτοκινήτων λειτούργησε ουσιαστικά από την αναιρεσίβλητη και μόνο κατά φαινόμενο η λειτουργία του σταθμού ασκείτο στο όνομα της "ΓΕΚΑ ΑΕ", δηλαδή δέχεται την εικονικότητα τόσο του χαρακτηρισμού της σύμβασης όσο και του προσώπου που ασκεί την επιχείρηση, στη συνέχεια δε, προσφεύγοντας στα κριτήρια των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, διότι διαπίστωσε αμφιβολία ως προς το νομικό χαρακτηρισμό της σύμβασης αυτής, κατέληξε στο ορθό πόρισμα ότι επρόκειτο για μίσθωση προσοδοφόρου πράγματος.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, ούτε στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, διότι διέλαβε επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο. Επομένως, οι τρίτος (ως προς το δεύτερο σκέλος του), δεύτερος, τρίτος (ως προς το δεύτερο σκέλος του), τέταρτος, πέμπτος (κατά το πρώτο σκέλος του) λόγοι του αναιρετηρίου, καθώς και ο τρίτος πρόσθετος λόγος αυτού, από το άρθρο 559 αριθ.1 και 19 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμοι.

3. Επειδή ο εκ του αριθμού 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας την κρίση του για τη συνδρομή ή μη των αποδεικτικών γεγονότων την σχημάτισε όχι αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμόρφωσε, αλλά από την συνεκτίμηση και άλλων αποδεικτικών μέσων, χωρίς να εξαίρεται το εν λόγω έγγραφο αναφορικά με το αποδεικτικό πόρισμα (ΑΠ 538/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να θεμελιώσει την κρίση του για την κατ' ουσία παραδοχή της αγωγής, έλαβε υπόψη του και την από 25-2-1998 επιστολή συνεργασίας και εκμετάλλευσης του σταθμού αυτοκινήτων, το ανωτέρω από 10-8-1998 ιδιωτικό συμφωνητικό και την από 12-10-2004 επιστολή της ΓΕΚΑ Α.Ε. προς την ενάγουσα, αφού τα συνεκτίμησε με τα άλλα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι, χωρίς να στηριχθεί αποκλειστικά σ' αυτά. Επομένως, οι πέμπτος (κατά το δεύτερο σκέλος του) και έκτος λόγοι του αναιρετηρίου, από το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ, με τον οποίο καταλογίζεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ανωτέρω εγγράφων, είναι αβάσιμοι.

4. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του το 612/31-3-2005 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της Συμ/φου Θεσ/νίκης Έλενας Τσίχλα, τις 1271, 404/2007 αποφάσεις Επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ, την από 25-5-2005 πρόσθετη παρέμβαση της "ΓΕΚΑ Α.Ε." υπέρ της αναιρεσείουσας σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων νομής, το από 15-4-2005 έγγραφο της Τράπεζας Πειραιώς, την από 26-9-2001 έγγραφη δήλωση της Ε. Π. προς τη Γενική Τράπεζα, τις καταθέσεις των μαρτύρων Σ. Α. και Β. Π. σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων νομής και την 157/25-2-1998 επιστολή συνεργασίας της "ΓΕΚΑ Α.Ε." προς την Ε. Π., που είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει, και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια που ιδρύει τον από την ανωτέρω διάταξη λόγο αναιρέσεως. Όμως από τη διαβεβαίωση στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ότι το Εφετείο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση έλαβε υπόψη, εκτός από τα άλλα αποδεικτικά μέσα, και όλα τα έγγραφα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, γίνεται απολύτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα ανωτέρω έγγραφα. Επομένως, ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (αρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ), η οποία παρέστη και κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-1-2009 αίτηση και τους από 16-3-2010 πρόσθετους λόγους αυτής της Ιεράς Μονής Αγίου Φιλοθέου Αγίου Όρους για αναίρεση της 2719/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Δεκεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ