1766/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1766 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1766/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη και του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη Γεωργίου Γιαννούλη), Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Τίγγα και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ Α.Ε", με έδρα τη Αθήνα, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο της Ειρήνη Μπακράτση, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΟΚΑΤ Α.Ε", με έδρα τη Χαλκίδα, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο της Ευριδίκη Τασσίνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την ΒΑΒ1689/8.12.2005 προσφυγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών, σε πενταμελή σύνθεση.

Εκδόθηκε η 8191/2006 οριστική του ιδίου δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13 Οκτωβρίου 2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής ανέγνωσε την από 17 Φεβρουαρίου 2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τέταρτου λόγου κατά τοπ πρώτο σκέλος αυτού και την απόρριψη των λοιπών της 1222/13.10.2008 αιτήσεως για αναίρεση της 8191/14.11.2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Η πληρεξουσία της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου της στη δικαστική της δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 1222/13-10-2008 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 8191/14-11-2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, σε πενταμελή σύνθεση, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων. Ειδικότερα, με την ΒΑΒ1689/8-12-2005 προσφυγή της δι' αυτής προσφεύγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας εφέρετο προς διάγνωση αξίωση της πρόσθετης αμοιβής κατά της καθής και ήδη αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΑΕ", απορρέουσα από τη συνομολογηθείσα μεταξύ των διαδίκων σύμβαση έργου κατασκευής του 2ου Γυμνασίου και 2ου Λυκείου Παλλήνης.

Επί της εν λόγω προσφυγής εκδόθηκε, κατά παραδοχή της, η 8191/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, σε πενταμελή σύνθεση, κρίση της την οποία στήριξε στις ακόλουθες αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της, κατ' ακριβή κατά τούτο αντιγραφή της "Με την από 9-4-2001 σύμβαση, που καταρτίστηκε νόμιμα μεταξύ των διαδίκων, η καθ' ης η προσφυγή ΟΣΚ ΑΕ ανάθεσε στην προσφεύγουσα εταιρία ΕΥΒΟ ΚΑΤ ΑΕ το έργο της κατασκευής του δεύτερου γυμνασίου - δεύτερου λυκείου Παλλήνης Αττικής, που περιλαμβάνει τόσο τις οικοδομικές εργασίες όσο και τις Η/Μ εγκαταστάσεις, σύμφωνα με τους ειδικότερους όρους και συμφωνίες που αναφέρονται σ' αυτήν και σε όλα τα υπόλοιπα τεύχη που τη συνοδεύουν και αποτελούν ενιαίο με αυτή κείμενο.

Η συνολική αξία του έργου αυτού καθορίστηκε στις 556.960.000 δρχ (δηλ. 458.560.000 δρχ συμβατική αξία του έργου, 13.440.000 δρχ προϋπολογιζόμενο ποσό αναθεώρησης των εργασιών και 84.960.000 δρχ ΦΠΑ) και για την περάτωση του ορίστηκε προθεσμία 600 ημερολογιακών ημερών, ενώ με το άρθρ. 6 της ειδικής συγγραφής υποχρεώσεων, που συνοδεύει επίσης τη σύμβαση, ορίστηκαν αποκλειστική και ενδεικτικές τμηματικές προθεσμίες.

Η σύμβαση αυτή καταρτίστηκε με βάση την διακήρυξη δημοπρασίας του εν λόγω έργου και μετά την κατακύρωση του στην προσφεύγουσα, στο άρθρ. 13 παρ. 1 της οποίας (διακήρυξης) αναφέρονται τα εξής: "ταχύτερης περαίωσης του έργου από τη συμβατική προθεσμία, θα καταβληθεί στον ανάδοχο ρήτρα πρόσθετης καταβολής (πριμ) [άρθρ. 37 του π.δ. 609/1985].

Ο υπολογισμός του πριμ θα γίνεται σύμφωνα με την παρ. 9 του άρθρ. 36 του π.δ. 609/1985, δηλαδή με τον ίδιο τρόπο που υπολογίζεται η ποινική ρήτρα. Έτσι για κάθε ημέρα ταχύτερης περαίωσης και μέχρι 20% της συνολικής προθεσμίας θα καταβάλλεται πριμ 10% της μέσης ημερήσιας αξίας του έργου. Για κάθε ημέρα ταχύτερης περαίωσης πέραν του 20% και για 10% ακόμη της συνολικής προθεσμίας θα καταβάλλεται πριμ 20% της μέσης ημερήσιας αξίας του έργου.

Η ως άνω συμβατική προθεσμία έληγε στις 29-11-2002, όμως η καθ' ης η προσφυγή χορήγησε οίκοθεν, με δική της πρωτοβουλία, παράταση 22 ακόμα ημερών, με συνέπεια η προθεσμία αυτή να λήγει στις 21-12-2002. Η παράταση αυτή χορηγήθηκε με την 22.12.1247/22-4-2003 απόφαση του διευθύνοντος συμβούλου της καθ' ης, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε μνεία για τη μετάθεση του κρίσιμου χρόνου καταβολής του πριμ.

Το εν λόγω έργο περατώθηκε στις 4-10-2002 δηλαδή 79 ημέρες νωρίτερα από την τελευταία αυτή προθεσμία, άλλως 57 ημέρες πριν από την αρχική, με συνέπεια να γεννάται αξίωση της προσφεύγουσας για καταβολή της εν λόγω πρόσθετης καταβολής για την ταχύτερη περάτωση του. Η καθ' ης παρέλαβε το έργο στις 21-2-2005, με τη σύνταξη του σχετικού Πρωτοκόλλου Προσωρινής και Οριστικής Παραλαβής του, αλλά δεν συμπεριέλαβε σ' αυτό και διάταξη καταβολής στην προσφεύγουσα και της πρόσθετης καταβολής (πριμ) που είχε υποσχεθεί με τη διακήρυξη του ως άνω έργου, απέρριψε δε και τη σχετική ως άνω ένσταση της προσφεύγουσας, ενώ η από 15-6-2005 αίτηση της θεραπείας παρέμεινε χωρίς απάντηση, όπως προαναφέρεται.

Η καθ' ης ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει στην προσφεύγουσα την ως άνω πρόσθετη καταβολή για τους λόγους ότι α) τέτοια υποχρέωση της δεν αναφέρεται στην μεταξύ τους σύμβαση, β) η προσφεύγουσα στην υπ' αριθ. 26298/3-12-2002 αίτηση της για χορήγηση παράτασης προθεσμίας περαίωσης του έργου δεν ζήτησε ταυτόχρονα και τη μετάθεση του κρίσιμου χρόνου για την καταβολή του πριμ, ούτε, συνακόλουθα, έγινε μνεία τούτου στην υπ' αριθ.

ΑΠ 22-Τ2/1247/22-4-2003 απόφαση του διευθύνοντος συμβούλου της καθ' ης, γ) επίσης δεν συμπεριέλαβε τέτοιο αίτημα ούτε στην τελική επιμέτρηση του έργου που υπέβαλε προς έγκριση, με συνέπεια να μη μπορεί να αξιώσει τούτο μετά την τελική επιμέτρηση του έργου και δ) υπέβαλε για πρώτη φορά το αίτημα αυτό με την υπ' αριθ. 12462/18-5-2004 αίτηση της, που απορρίφθηκε με το υπ' αριθ.

πρωτ. ΕΓ 34-00/124224/24-5-2004 έγγραφο, κατά του οποίου η προσφεύγουσα δεν άσκησε κανένα ένδικο μέσο, με συνέπεια να θεωρείται ότι παραιτήθηκε από την αξίωση της αυτή και κατ' ακολουθία δεν μπορεί να ασκήσει ένσταση για το ίδιο αίτημα μεταγενέστερα. Οι ισχυρισμοί της όμως αυτοί είναι αβάσιμοι, αφού α) η παραπάνω σύμβαση έργου μεταξύ των διαδίκων καταρτίστηκε με βάση τη διακήρυξη της δημοπράτησης του, στην οποία περιλαμβάνεται και η υπόσχεση της κυρίας του έργου για καταβολή πριμ στην ανάδοχο σε περίπτωση ταχύτερης εκτέλεσης του έργου, κατά τα παραπάνω, αρκεί δε η μνεία της ρήτρας αυτής στη διακήρυξη, όπως εκτίθεται στη μείζονα σκέψη, χωρίς να είναι αναγκαίο να συμπεριληφθεί και στη σύμβαση, εφόσον η έλλειψη τέτοιας μνείας στη σύμβαση δεν επηρεάζει τη νομιμότητα της ρήτρας καταβολής πριμ(το αντίστροφο θα συνέβαινε, αν η ρήτρα αυτή αναφερόταν στη σύμβαση χωρίς να αναφέρεται στη διακήρυξη), β) δεν προσκομίζεται από την καθ' ης η παραπάνω υπ' αριθ. 26298/3-12-2002 αίτηση της προσφεύγουσας ώστε να προκύψει και αξιολογηθεί το περιεχόμενο της αφού διαπιστωθεί για ποιο λόγο η προσφεύγουσα ζητούσε παράταση της προθεσμίας, δεδομένου ότι το έργο είχε ήδη περατωθεί στις 4-10-2002, όπως συνομολογεί και η καθ' ης, γ) η προσφεύγουσα ζήτησε την καταβολή του ως άνω πριμ κατά τη διαδικασία της προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου, αλλά η καθ' ης δεν περιέλαβε σχετική απόφαση στο πρωτόκολλο παραλαβής του, χωρίς να αιτιολογεί την παράλειψή της αυτή, και δ) από το γεγονός ότι η προσφεύγουσα δεν άσκησε ένδικο μέσο κατά του παραπάνω υπ' αριθ.

πρωτ. ΕΓ 34-00/124224/24-5-2004 εγγράφου της καθ' ης με το οποίο απέρριψε την υπ' αριθ. 12462/18-5-2004 αίτηση της, δεν συνάγεται παραίτηση της από την αξίωση της για καταβολή του υπεσχημένου πριμ, εφόσον κατά το χρόνο εκείνο δεν είχε συσταθεί ακόμα η επιτροπή παραλαβής του έργου, στην οποία η προσφεύγουσα μπορούσε να επαναφέρει, και επανέφερε το αίτημα της, χωρίς η επιτροπή να αποφανθεί για αυτό, κατά τα άνω, η δε παραπάνω υπ' αριθ. 5435/8-3-2005 ένσταση της προσφεύγουσας στρεφόταν κατά της εν λόγω παράλειψης της επιτροπής και όχι κατά του ΕΓ 34-00/124224/24-5-2004 εγγράφου, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η καθ' ης, κατ' εκτίμηση των προτάσεων της.

Το ποσό της πρόσθετης καταβολής που δικαιούται η προσφεύγουσα για την παραπάνω αιτία, υπολογίζεται ως εξής: με βάση το ποσό των 458.542.502 δρχ. δαπάνης του έργου και 600 ημέρες συμβατική προθεσμία αποπεράτωσης του προκύπτει μέση ημερήσια αξία του 764.238 δρχ. Το έργο αποπερατώθηκε, κατά τα άνω, 79 ημέρες πριν από την τελική προθεσμία, δηλ.

σε ποσοστό 20% ταχύτερης περαίωσης, το δε πριμ αναλογεί σε ποσοστό ημερήσιας αξίας 10%, σύμφωνα με τον ως άνω όρο 13 παρ. 1 της διακήρυξης, δηλ. σε 76.424 δρχ. την ημέρα και επί 79 ημέρες = 6.037.476 δρχ. ή 17.718,20 ευρώ". Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται η ηττηθείσα καθής με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια οι διατυπούμενοι δι' αυτής λόγοι αναιρέσεως.

Ειδικότερα, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Α' Ολ.ΑΠ 7/2006).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 37 του ν. 609/1985, με τον τίτλο "Ρήτρα πρόσθετης καταβολής (πρίμ)". Όταν η ταχύτερη εκτέλεση του έργου έχει ιδιαίτερη σημασία, μπορεί η σύμβαση να προβλέπει την καταβολή πρόσθετης παροχής για την ταχύτερη από τον ανάδοχο περάτωση του έργου ή του τμήματος που έχει την κρίσιμη σημασία (παρ. 1).

Το συνολικό ύψος της πρόσθετης καταβολής δεν μπορεί να υπερβαίνει το 5% της προϋπολογιζόμενης δαπάνης του έργου και η σύμβαση μπορεί να προβλέπει την κατανομή των σχετικών ποσών κατά χρονική μονάδα ταχύτερης παράδοσης του έργου ή του κρίσιμου τμήματος, όπως και κάθε θέμα που σχετίζεται με την αναγνώριση των προϋποθέσεων για την πραγματοποίηση της πρόσθετης καταβολής.

Η πρόσθετη καταβολή θεωρείται συμπληρωματικό εργολαβικό αντάλλαγμα και περιλαμβάνεται στις σχετικές πιστοποιήσεις του έργου (παρ. 2) κατά δε το άρθρο 38 παρ.6 αυτού, "Μαζί με την τελική επιμέτρηση ο ανάδοχος μπορεί να υποβάλλει και κάθε άλλο αίτημα που σχετίζεται με την εκτέλεση της σύμβασης, για το οποίο δεν έχει χάσει το σχετικό αίτημα από κάποια άλλη αιτία.

Μετά την υποβολή της τελικής επιμετρήσεως μόνο για ομογενείς αιτίες μπορεί ο ανάδοχος να εγείρει σχετικές απαιτήσεις". Τέλος, κατά τους ορισμούς και την έννοια των άρθρων 12 του ν. 1418/1984 και 57 του π.δ./τος 609/1985, κατά των πράξεων της Διευθύνουσας υπηρεσίας, οι οποίες βλάπτουν τα συμφέροντα του αναδόχου του έργου, ο τελευταίος δύναται να εναντιωθεί εγγράφως, με ένσταση απευθυνόμενη προς την ιεραρχικώς Προϊσταμένη Αρχή, αν δε η ένσταση απορριφθεί, αίτηση θεραπείας και κατά της απορριπτικής επ' αυτής αποφάσεως προσφυγή ή αγωγή στο αρμόδιο δικαστήριο κατά τις διατάξεις του ΚΠολΔ ή ΚΔΔ.

Επομένως για το παραδεκτό της ασκήσεως προσφυγής πρέπει να τηρηθεί υποχρεωτικά η ενδικοφανής διαδικασία με την άσκηση ενστάσεως και αιτήσεως θεραπείας εντός των οριζομένων προς τούτο προθεσμιών, η παράβαση δε του ουσιώδους αυτού τύπου έχει ως δικονομική συνέπεια την απόσβεση του αντιστοίχου δικαιώματος του αναδόχου και το απαράδεκτο της ενδικοφανούς διαδικασίας και της προσφυγής.

Η αναιρεσείουσα, προς απόκρουση της προσφυγής, υποστήριξε (ι) ότι δεν συμπεριέλαβε η αναιρεσίβλητη το αίτημα καταβολής της πρόσθετης αμοιβής κατά την τελική επιμέτρηση του έργου, απώτατο στάδιο διατυπώσεως κατά την διάταξη του άρθρου 38 παρ. 6 του π.δ./τος 609/1985 της αποτελούσης συμπληρωματικό εργολαβικό αντάλλαγμα σχετικής αξιώσεως της, η οποία είχε ήδη γεννηθεί από τον χρόνο περατώσεως του έργου (4-10-2002) και (ii) προέβαλε το πρώτον το εν λόγω αίτημα με την 12462/18-5-2004 αίτηση της, το οποίο απορρίφθηκε με το ΕΓ34-00/124224/24-5-2004 έγγραφο της αναιρεσείουσας, χωρίς να εναντιωθεί κατ' αυτού με ένσταση, με άμεση δικονομική συνέπεια στην περίπτωση αυτή την απόσβεση του αντίστοιχου δικαιώματος της αναιρεσίβλητης και το απαράδεκτο της ενδικοφανούς διαδικασίας και της προσφυγής.

Τους ισχυρισμούς αυτούς απέρριψε η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τις σημειούμενες στην αρχή της παρούσης παραδοχές της, με την αιτιολογία αντίστοιχα (ι) ότι η αναιρεσείουσα αξίωσε την καταβολή της πρόσθετης αμοιβής κατά τη διαδικασία της προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου, πλην ή καθής δεν περιέλαβε σχετική απόφαση στο πρωτόκολλο παραλαβής του, χωρίς να αιτιολογεί την παράλειψη της αυτή και (Π) ότι δεν ασκεί νομική επιρροή η απόρριψη της σχετικής 12462/18-5-2004 αιτήσεως της αναιρεσίβλητης με το 34-00/124224/24-5-2004 έγγραφο της αναιρεσείουσας, εφόσον κατά τον χρόνο εκείνο δεν είχε συσταθεί ακόμα η επιτροπή παραλαβής του έργου, στην οποία η προσφεύγουσα μπορούσε να επαναφέρει και επανέφερε το αίτημα της, χωρίς η επιτροπή να αποφανθεί γι' αυτό, η δε 5435/8-3-2005 ένσταση της αναιρεσίβλητης στρεφόταν κατά της εν λόγω παραλείψεως της επιτροπής παραλαβής του έργου, σε αντιδιαστολή με το ΕΓ34-00/124224/24-5-2004 έγγραφο της αναιρεσείουσας, διαλαμβάνοντας παράλληλα στο ιστορικό της ότι η εν λόγω ένσταση της απορρίφθηκε με την 36-τ2/9684/25-4-2005 απόφαση του Διευθύνοντος Συμβούλου της αναιρεσίβλητης, κατά της οποίας η αναιρεσίβλητη εναντιώθηκε με την 15-6-2005 αίτηση θεραπείας, επί της οποίας το αρμόδιο όργανο παρέλειψε να αποφανθεί εμπρόθεσμα και συνεπώς τεκμαίρεται ότι απορρίφθηκε σιωπηρά, παραδοχή στην οποία στήριξε την αξιολόγηση της για το τυπικό παραδεκτό της προσφυγής.

Με βάση την νομική παραδοχή ότι κρίσιμος χρόνος για την αξίωση πρόσθετης αμοιβής είναι εκείνος της περατώσεως του έργου (άρθρο 11 ν. 1418/1984, 52 π.δ.609/1985), με βάση τον οποίο προσδιορίζεται και γεννάται έκτοτε, με εντεύθεν υποχρέωση προβολής της κατά την διάταξη του άρθρου 38 παρ. 6 του π.δ./τος 609/1985 κατά την επακολουθούσα εντός δύο μηνών (άρθρο 38 παρ.4-7 π.δ./τος 609/1985) τελική επιμέτρηση και συνέπεια της παραλείψεως αυτής την έκπτωση από της σχετικής αξιώσεως, ουσιαστικό αποτέλεσμα το οποίο επιφέρει, κατά τη με στοιχ.(ii) αιτιολογία της, η παράλειψη της αναιρεσίβλητης να εναντιωθεί με ένσταση κατά της απορριπτικής ΕΓ 34-00/124224/24-5-2004 αποφάσεως της αναιρεσείουσας επί της 12462/18-5-2004 αιτήσεως της για καταβολή της πρόσθετης αμοιβής, κατ' εσφαλμένη εφαρμογή αυτής η προσβαλλόμενη απόφαση αξίωσε προς τούτο με τις εν λόγω αιτιολογίες της τη σύσταση της επιτροπής παραλαβής του έργου, από την οποία διακρίνεται η περάτωση του έργου, κατά την βάσιμα διατυπούμενη με τον τέταρτο κατά σειρά λόγο αναιρετική αιτίαση από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ.

Η αναιρετική εμβέλεια του λόγου αυτού αναιρέσεως στο σύνολό της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθιστά αλυσιτελή την εξέταση των διατυπουμένων δι' αυτής λόγων αναιρέσεως. Συνακόλουθα αυτών πρέπει, κατά παραδοχή του λόγου αυτού αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο αυτό Εφετείο Αθηνών, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (ΚΠολΔ 580 παρ.3).

Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζει, κατ' επιταγή, του άρθρου 22 παρ.1 του ν. 3693/1957 και την κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ.12 του ν. 1738/1987 εκδοθείσα ν.α.134423/20-1-1993 (ΦΕΚ 11/τ.Β'/20-1-1993), που ισχύουν κατά τα άρθρα 14 του ν. 627/1968 και 34 του π.δ. 414/1987 υπέρ της αναιρεσείουσας και επομένως και υπέρ της ηττημένης αναιρεσίβλητης στο ποσό των 300,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8191/14-11-2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών σε πενταμελή σύνθεση.

Παραπέμπει την υπόθεση στο αυτό Εφετείο Αθηνών προς περαιτέρω εκδίκασή της, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ