1766/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1766 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1766/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και του αρχαιοτέρου του Αρεοπαγίτη), Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Ιωάννη Παπουτσή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1...... και 2. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΩΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ" ΑΕ που εδρεύει στον Μαραθιά Φωκίδας και εκπροσωπείται νόμιμα,από τους οποίους, ο πρώτος παραστάθηκε μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων Χαράλαμπου Κάππου και Σπυρίδωνος Μπακρώζη και η δεύτερη εκπροσωπήθηκε από τους ίδιους πληρεξούσιους δικηγόρους.

Του αναιρεσιβλήτου:....., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρο του Λάζαρο Κυρίτση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με από α) την 20-9-1993 ανακοπή και 16-1-1995 πρόσθετους λόγους ανακοπής, και β) την 16-1-1995 ανακοπή και πρόσθετους λόγους ανακοπής, των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκαν προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις, α)επί της πρώτης ανακοπής και των προσθέτων λόγων, η 865/1995, β)επί της δεύτερης ανακοπής και των προσθέτων λόγων η 866/1995, οι οποίες παρέπεμψαν την υπόθεση για ιδιαίτερη συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατόπιν συνεκδικάσεως εξέδωσε την 950/2002 επί της οποίας οι καλούντες και ήδη αναιρεσείοντες άσκησαν έφεση. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την 3887/2003 μη οριστική και 7015/2005 οριστική, αποφάσεις του. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-2-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 26-4-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 106, 237 § 1 στοιχ. β', 453 και 524 § 1 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών από το διάδικο.

Είναι δε σαφής και ορισμένη η επίκληση εγγράφου, όταν είναι ειδική και από αυτή προκύπτει η ταυτότητα του. Η εν λόγω επίκληση μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε και με αναφορά σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου (Ολομ.

Α.Π. 14/05 και 9/2000). Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης, κατ' επίκληση παραβίασης από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ'ΚΠολΔ, αποδίδουν στο εφετείο την αιτίαση, ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη την μετ' επικλήσεως νομίμως προσκομισθείσα από αυτούς υπ' αριθμ....... βεβαίωση της Τραπέζης Πίστεως, από την οποία προέκυπτε, ότι οι υπ' αριθμ. ....., .....

και ..... επιταγές, με βάση τις οποίες εκδόθηκε μετ' αίτηση του αναιρεσιβλήτου η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής εσύροντο από τον υπ' αριθμ. ...... λογαριασμό της Τραπέζης Πίστεως - κατάστημα ..... - ο οποίος ανοίχτηκε την 9.4.1993' και το σχετικό μπλοκ επιταγών παρελήφθη από αυτόν την 20.4.1993. Το έγγραφο αυτό προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες, όπως αναφέρουν στην αίτηση τους, προς απόδειξη του ουσιώδους για την έκβαση της δίκης ισχυρισμού τους (λόγου ανακοπής), ότι ο καθού η ανακοπή και ήδη αναιρεσίβλητος αντισυμβατικώς συμπλήρωσε τις επιταγές, με βάση τις οποίες εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής.

Από την επισκόπηση του δικογράφου των με χρονολογία 14.04.2005 εγγράφων προτάσεων των ήδη αναιρεσειόντων ενώπιον του εφετείου κατά τη συζήτηση της έφεσης που έγινε την 14.04.2005, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη οριστική απόφαση του εφετείου, και οι οποίες έγγραφες αυτών προτάσεις κατατέθηκαν την 13.04.2005, όπως από τη σχετική επ' αυτών βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέα προκύπτει, αυτοί δεν επικαλέστηκαν νομίμως την άνω βεβαίωση της τράπεζας με τις παραπάνω προτάσεις τους στο εφετείο.

Τη βεβαίωση αυτή επικαλούνται με τις από 21.01.2001 έγγραφες προτάσεις τους ενώπιον του εφετείου, που κατέθεσαν κατά την προγενέστερη συζήτηση της έφεσης, μετά την οποία εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 3.387/2003 μη οριστική απόφαση του Εφετείου, με την οποία διατάχθηκαν αποδείξεις. Τις προτάσεις τους αυτές, της προγενέστερης δηλαδή συζήτησης ενώπιον Εφετείου, ενσωματώνουν (συρράπτουν) στις προτάσεις τους ενώπιον αυτού που κατέθεσαν κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη οριστική απόφαση, στις τελευταίες δε αυτές γίνεται γενική αναφορά στις προτάσεις που κατέθεσαν ενώπιον του εφετείου κατά την πρώτη συζήτηση της έφεσης, χωρίς να παραπέμπουν σε ορισμένα σημεία αυτών, με τα οποία γίνεται επίκληση και της παραπάνω βεβαίωσης της Τραπέζης Πίστεως.

Για πρώτη φορά οι τότε εκκαλούνες και ήδη αναιρεσείοντες επικαλέσθηκαν, απαραδέκτως, μετά τη συζήτηση, και μάλιστα αορίστως, ώστε να μη συνάγεται κατά τρόπο σαφή αν πρόκειται για την επίμαχη, μια βεβαίωση "της Τράπεζας" στην από 19-4-2005 προσθήκη και αντίκρουση των εν λόγω προτάσεών τους ενώπιον του Εφετείου, που κατατέθηκαν μετά τη συζήτηση αυτή, δηλαδή στις 19.4.2005, κατά την επ΄ αυτών σχετική επισημείωση της αρμοδίας Γραμματέως.

Επομένως ο μοναδικός αυτός λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση των ..... και της εταιρίας με την επωνυμία "ΔΩΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΑΕ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 7.015/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου από ευρώ χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 13 Ιουλίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ