1765/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1765 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1765/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Πηνελόπη Ζωντανού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. χήρας Π. Π., θυγ. Π. Κ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Παπαθανάση.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ι. συζ. Ν. Χ., θυγ. Π. Κ., κατοίκου ... και 2. Ν. Σ. Χ., κατοίκου ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Νικολακόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-2-2009 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 8350/2009 του ίδιου Δικαστηρίου που κήρυξε τον εαυτό του αναρμόδιο καθ' ύλην και παρέπεμψε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών όπου εξέδωσε την 3253/2012 απόφασή του. Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζητά η αναιρεσείουσα με την από 1-2-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Πηνελόπη Ζωντανού, ανέγνωσε την από 29-11-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος αναίρεσης και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΑΦΟΥ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι) Με την από 1-2-2013 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 3253/2012 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η ανακοπή των αναιρεσιβλήτων για ακύρωση των πράξεων της επισπευδομένης εναντίον τους αναγκαστικής εκτέλεσης. Η αίτηση αυτή ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 Κ.Πολ.Δ ). Είναι δε παραδεκτή (άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ), δεδομένου ότι οι μεν αναιρεσίβλητοι ως νικήσαντες, δεν έχουν έννομο συμφέρον σε άσκηση έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης, η δε αναιρεσείουσα, με τις προτάσεις της ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου, δηλώνει ότι δεν έχει ασκήσει έφεση κατ' αυτής, γεγονός που δεν αμφισβητείται. Πρέπει δε να λεχθεί ότι επίδοση της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης έγινε την 3-12-2012 (όπως αυτό προκύπτει από σχετική επισημείωση επ' αυτής του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Α. Κ.), κατά δε την κατάθεση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης την 1-2-2013 είχε ήδη παρέλθει η προθεσμία των τριάντα ημερών για άσκηση έφεσης. Επομένως, πρέπει η αίτηση να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ).

ΙΙ) Κατά το άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ, λόγος αναίρεσης επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε, ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατ` άρθρο 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ, εκτός αν δεν είναι σαφές το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (ΑΠ 1206/2008, ΑΠ 1490/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο της αίτησής της, η αναιρεσείουσα, αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης, ως περιέχουσα ανεπαρκείς και ασαφείς αιτιολογίες σχετικά με το ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ζήτημα της εξόφλησης ή μη του τιμήματος πώλησης ακινήτου της.

ΙV) Σχετικώς, το δικαστήριο δέχθηκε τα εξής: "Δυνάμει του υπ' αριθμ. .../28-2-2007 συμβολαίου αγοραπωλησίας οριζόντιας ιδιοκτησίας ... οι ανακόπτοντες αγόρασαν από την καθ' ης η ανακοπή μία υπό κατασκευή οριζόντια ιδιοκτησία στην Κηφισιά Αττικής ... συνολικής επιφανείας 58,50 τ.μ., όπως ειδικότερα στην ανακοπή περιγράφεται.

Σύμφωνα δε με το ανωτέρω συμβόλαιο, η αξία του ανωτέρω ακινήτου και, συνεπώς, το συνολικό τίμημα της πωλήσεως, ανήλθε στο ποσό των 114.680,75 ευρώ, ήτοι ίσο με την αντικειμενική αξία αυτού. Περαιτέρω, στις 18-2-2009 η καθ' ης επέδωσε στους ανακόπτοντες την από 17-2-2009 επιταγή προς πληρωμή με περιαφή τίτλου εκτελεστού το ως άνω συμβόλαιο, δυνάμει της οποίας τους επέτασσε να της καταβάλλουν α) ποσό 100.000 ευρώ για κεφάλαιο (υπόλοιπο εκ του συμφωνηθέντος τιμήματος), β) ποσό 12.074,62 ευρώ για νόμιμους τόκους μέχρι την 31-1-2008, γ) ποσό 52 ευρώ για λήψη απογράφου, δ) ποσό 434 ευρώ για τέλος απογράφου, ε) ποσό 5 ευρώ για λήψη αντιγράφου, στ) ποσό 500 ευρώ για σύνταξη επιταγής και ζ) ποσό 60 ευρώ για έξοδα επίδοσης, ήτοι συνολικά το ποσό των 113.126 ευρώ.

Όπως όμως αποδείχθηκε, οι ανακόπτοντες κατέβαλαν στην καθ' ης στα πλαίσια της ένδικης συμβάσεως πωλήσεως τα παρακάτω ποσά: 1) 255.081 ευρώ μέσω του ταχυδρομικού ταμιευτηρίου στις 2-4-2007 και 20.000 ευρώ με την υπ' αριθμ. … επιταγή του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, συνολικά δηλαδή κατέβαλαν στην καθ' ης το ποσό των 275.081 ευρώ.

Τέλος, από κανένα από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα δεν αποδεικνύεται, ότι η συνολική αξία του πωληθέντος ακινήτου ανήλθε στο ποσό των 395.000, ενώ, όπως η ίδια συνομολογεί, έλαβε συνολικά το ποσό των 295.000 ευρώ.

Συνεπώς, το με την προσβαλλόμενη επιταγή επιτασσόμενο ποσό των 100.000 ευρώ, προερχόμενο από μέρος του πιστωθέντος τιμήματος, έχει ολοσχερώς εξοφληθεί εκ μέρους των ανακοπτόντων, με αποτέλεσμα η προσβαλλόμενη επιταγή προς πληρωμή να είναι εξ αυτού του λόγου άκυρη".

Υπό τις ως άνω παραδοχές, το Πρωτοδικείο διαλαμβάνει ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με το ουσιώδες ζήτημα της καταβολής ή μη στην αναιρεσείουσα του τιμήματος πώλησης του επιδίκου ακινήτου. Ειδικότερα, ενώ αναφέρει ότι το συμβολαιογραφικώς συμφωνηθέν τίμημα του ακινήτου ανερχόταν σε 114.680 ευρώ και δέχεται ότι οι αγοραστές κατέβαλαν στην πωλήτρια 295.000 ευρώ, αφενός μεν αφήνει εντελώς ασαφή την αιτία της καταβολής του τελευταίου αυτού ποσού, αφετέρου δε δεν παραθέτει τις σκέψεις υπό τις οποίες καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι στο καταβληθέν ποσό περιλαμβάνεται το σύνολο του συμβολαιογραφικώς συμφωνημένου τιμήματος και όχι άλλες (ή και άλλες) χρηματικές παροχές, οφειλόμενες από άλλες - εκτός του συμβολαίου - συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων. Επομένως, είναι βάσιμος ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η νομική αυτή πλημμέλεια.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση. Παρελκούσης δε πλέον της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Μονομελές Πρωτοδικείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, που ηττώνται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 3253/2012 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ