Supreme Court dismisses appeal on appealable grounds, ruling correction request is independent and valid.

Απόφαση 1765 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1765/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Μ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 2. Δ. Κ. του Γ., κατοίκου ... 3. Ζ. θυγ. Γ. Κ., κατοίκου ... και 4. Ανώνυμης εμπορικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΕΛΛΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" πρώην "ΛΕΞΙΣ ΑΕ" που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Καλαβρό.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία " …", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Παραμυθιώτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-1-001 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4228/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 6503/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της εφετειακής απόφασης ζήτησε η αναιρεσίβλητη και εκδόθηκε η 845/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε τις αποφάσεις 3806/2010 και 528/2011 διορθωτική. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 25-2-2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος ανέγνωσε την από 18-4-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I.Το άρθρο 315 ΚΠολΔ ορίζει ότι, αν από παραδρομή, κατά τη σύνταξη της απόφασης περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο, που την έχει εκδώσει, μπορεί, αν τα ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως να τη διορθώσει με νέα απόφασή του.

Από τη διάταξη αυτή, η οποία, ως εξαιρετική, υπηρετεί, στα πλαίσια της επιταγής για ασφάλεια δικαίου, τον κύριο σκοπό της δίκης, ο οποίος είναι η δικαιοσύνη, συνάγεται ότι είναι δυνατόν να γίνει διόρθωση των σφαλμάτων της απόφασης, που οφείλονται σε ασυμφωνία αυτών που ήθελε το δικαστήριο, και εκείνων που έχουν διατυπωθεί στην απόφαση, έστω και αν, από τη διόρθωση της ανακρίβειας της διατύπωσης επέρχεται μεταβολή στο διατακτικό, αφού η μεταβολή αυτή, η οποία, επιτρεπόμενη από το νόμο, δεν ανατρέπει, αλλ' ορθώς διατυπώνει την αληθινή δικαιοδοτική βούληση δεν αποτελεί δε παραβίαση του δεδικασμένου (ΟλΑΠ 29/2004, ΟλΑΠ 30/2004, ΑΠ1305/2007, ΑΠ 1259/2002) Η ανακριβής ή ελλιπής, εξάλλου, διατύπωση, η οφειλόμενη σε παραδρομή και ευρισκόμενη σε αναντιστοιχία προς εκείνα που θέλησε το δικαστήριο, πρέπει να προκύπτει, είτε από την ίδια την απόφαση, είτε από το συνδυασμό αυτής προς τα πρακτικά του δικαστηρίου και τα διαδικαστικά έγγραφα και, ιδίως, προς εκείνα, με τα οποία ζητήθηκε η συγκεκριμένη έννομη προστασία (ΑΠ 1305/2007, ΑΠ 1703/2006).

Αντικείμενο της διαδικασίας διόρθωσης μπορεί να αποτελέσουν μόνο ακούσιες πλημμέλειες που παρεισέφρησαν κατά τη σύνταξη ή καθαρογραφή της απόφασης και όχι διαγνωστικά σφάλματα του δικαστηρίου, ως προς την ερμηνεία και την εφαρμογή ουσιαστικής διάταξης και την εκτίμηση των αποδείξεων, τα οποία, εφόσον αποδειχθούν, διορθώνονται μόνο με προσβολή της απόφασης με ένδικα μέσα (ΑΠ 1672/2001).

Η διαδικασία της διόρθωσης κινείται, είτε ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, είτε και αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο, που εξέδωσε την απόφαση (ΑΠ 43/2007, ΑΠ962/2007, ΑΠ143/2002, ΑΠ1007/1977) Στη παρούσα περίπτωση, η ένδικη αναίρεση στρέφεται κατά απόφασης, η οποία διόρθωσε την με αριθμό 3806/2010 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, Ειδικότερα, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δέχτηκε, σχετικά, τα ακόλουθα:

Από τα νόμιμα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα, που λήφθηκαν όλα υπόψη, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η αιτούσα με την από 2.1.2001 αγωγή της, επικαλούμενη ευθύνη των εναγομένων και ήδη καθ' ων η αίτηση, από σύμβαση έργου, ζήτησε, ύστερα από παραδεκτό περιορισμό του αιτήματος της, Α) να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να της καταβάλουν ως αποζημίωση 1) η πρώτη το ποσό των 400.740.167 δραχμών, 2) ο δεύτερος το ποσό των 336.621.740 δραχμών, 3) η τρίτη το ποσό των 64.118.426 δραχμών και 4) η τετάρτη εναγομένη, την οποία φέρει ως σωρευτικώς αναδεχθείσα το χρέος των τριών πρώτων εναγομένων εις ολόκληρο μ' αυτούς το ποσό των 801.480.334 δραχμών με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, Β) να διαρρηχθεί ως καταδολιευτική η αναφερόμενη στην αγωγή απαλλοτρίωση του ως άνω οικοπέδου που έγινε με το .../1992 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Περιστερίου Αικατερίνης Μαμουζέλου - Σπηλιανοπούλου, καθόσον η απαλλοτρίωση έγινε, με σκοπό να βλάψει την ενάγουσα, η δε υπολειπόμενη περιουσία των τριών πρώτων εναγομένων δεν αρκεί για την ικανοποίηση της ένδικης αξιώσεως.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εξέδωσε την υπ' αριθμ. 4228/2003 οριστική απόφαση του, με την οποία απέρριψε την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε η εκκαλούσα εταιρεία με την από 11.12.2003 έφεση της ενώπιον του Εφετείου Αθηνών. Συζητήσεως γενομένης επί της εφέσεως κατά την 3.2.2005, εκδόθηκε η 6503/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία αυτό απέρριψε την έφεση.

Περαιτέρω, κατά της αποφάσεως αυτής η ως άνω εκκαλούσα εταιρεία άσκησε την από 7.9.2008 αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε η 845/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου (Α1 Πολιτικό Τμήμα), με την οποία αναιρέθηκε η ως άνω αναφερόμενη 6503/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο.

Ακολούθως μετά την εισαγωγή της υπόθεσης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου με την από 6.4.2009 κλήση της ενάγουσας-εκκαλούσας εκδόθηκε η 3806/2010 απόφαση του Δικαστηρίου, με την οποία ορίσθηκαν τα αναφερόμενα σ'αυτή. Το δικαστήριο αυτό στην άνω 3806/2010 απόφασή του αναφέρει σαφώς ότι αιτούσα με την αγωγή της -πλην των άλλων-ζήτησε, κατ' επιτρεπτό περιορισμό της αγωγής, "να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να της καταβάλουν ως αποζημίωση 1) η πρώτη το ποσό των 400.740.167 δραχμών, 2) ο δεύτερος το ποσό των 336.621.740 δραχμών, 3) η τρίτη το ποσό των 64.118.426 δραχμών ....", Στη συνέχεια, αφού έκρινε την αγωγή νομικά και ουσιαστικά βάσιμη, κατά τα διαλαμβανόμενα σ' αυτή, από προφανή παραδρομή διέλαβε σ' αυτή στο τέλος του σκεπτικού σκέψη και περιέλαβε στο διατακτικό καταψηφιστική διάταξη και δη ότι οι παραπάνω εναγόμενοι πρέπει να καταβάλουν την αναφερόμενη στο διατακτικό αποζημίωση.

Είναι προφανές από τα όσα αναγράφονται στην απόφαση ότι υπήρξε κατά τη σύνταξη της απόφασης προφανής παραδρομή και δη ασυμφωνία αυτών, που ήθελε το δικαστήριο, και εκείνων που έχουν διατυπωθεί στην απόφαση. Το δικαστήριο αυτό σαφώς διαπίστωσε τον περιορισμό του καταψηφιστικού αιτήματος σε αναγνωριστικό και τον κατέγραψε στο 4° φύλλο αυτού, πλην όμως από προφανή παραδρομή κατά τη σύνταξη της απόφασης καταχώρησε στο τέλος αυτής καταψηφιστική διάταξη.

Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση και να διαταχθεί η διόρθωση της παραπάνω αποφάσεως: 1) με την αναγραφή σ' αυτή (σελ.23) αντί του εσφαλμένου: "Ενόψει αυτών, πρέπει να γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή κατά ένα μέρος από ουσιαστική άποψη και να υποχρεωθούν οι τρεις πρώτοι εναγόμενοι να καταβάλουν στην ενάγουσα:

α) η Μ. Κ. (409.442.334 Χ 50% = ) 204.721.167 δραχμές, που αντιστοιχεί σε 600.795,795 ευρώ, β) ο Δ. Κ. ( 409.442.334 Χ 42% = ) 171.965.780,28 δραχμές, που αντιστοιχεί σε 504.668,467 ευρώ και γ) η Ζ. Κ. ( 409.442.334 Χ 8%= ) 32.755.386,7 δραχμές, που αντιστοιχεί σε 96.127,32 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση" του ορθού: "Ενόψει αυτών πρέπει να γίνει δεκτή η ένδικη αγωγή κατά ένα μέρος από ουσιαστική άποψη και να αναγνωρισθεί ότι οι τρεις πρώτοι εναγόμενοι οφείλουν να καταβάλουν στην ενάγουσα:

α) η Μ. Κ. ( 409.442.334 Χ 50% = ) 204.721.167 δραχμές, που αντιστοιχεί σε 600.795,795 ευρώ, β) ο Δ. Κ. ( 409.442.334 Χ 42% = ) 171.965.780,28 δραχμές, που αντιστοιχεί σε 504.668,467 ευρώ και γ) η Ζ. Κ. ( 409.442.334 Χ 8% = ) 32.755.386,7 δραχμές, που αντιστοιχεί σε 96.127,32 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση και 2) με αναγραφή (σελ. 24) αντί του εσφαλμένου "Υποχρεώνει τους τρεις πρώτους εναγόμενους να καταβάλουν στην ενάγουσα:

α) η Μ. Κ. εξακόσιες χιλιάδες επτακόσια ενενήντα πέντε ευρώ και εβδομήντα εννέα λεπτά (600.795,79), β) ο Δ. Κ. πεντακόσιες τέσσερις χιλιάδες εξακόσια εξήντα οκτώ ευρώ και σαράντα έξη λεπτά (504.668,46) και γ) η Ζ. Κ. ενενήντα έξη χιλιάδες εκατόν είκοσι επτά ευρώ και τριάντα δυο λεπτά ( 96.127,32) , με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση" του ορθού "Αναγνωρίζει ότι οι τρεις πρώτοι εναγόμενοι οφείλουν να καταβάλουν στην ενάγουσα:

α) η Μ. Κ. εξακόσιες χιλιάδες επτακόσια ενενήντα πέντε ευρώ και εβδομήντα εννέα λεπτά (600.795,79), β) ο Δ. Κ. πεντακόσιες τέσσερις χιλιάδες εξακόσια εξήντα οκτώ ευρώ και σαράντα έξη λεπτά (504.668,46) και γ) η Ζ. Κ. ενενήντα έξη χιλιάδες εκατόν είκοσι επτά ευρώ και τριάντα δυο λεπτά (96.127,32), με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση".

Σημειώνεται ότι η διατασσόμενη διόρθωση δεν ανατρέπει αλλά διατυπώνει την αληθή δικαιοδοτική βούληση και συνεπώς τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τους καθ' ων η αίτηση είναι αβάσιμα.." Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, το Εφετείο, ορθά έκρινε, πως υφίσταται έδαφος εφαρμογής των προαναφερθεισών διατάξεων και, ωσαύτως ορθά, δεν κήρυξε την σχετική αίτηση της διόρθωσης της πιο πάνω απόφασης απαράδεκτη, εφ' όσον, όντως επρόκειτο για προφανή παραδρομή, κατά τη διατύπωση της απόφασης.

Οι αναιρεσείοντες θεωρούν, πως εν προκειμένω, η αίτηση διόρθωσης της απόφασης ήταν απαράδεκτη, εφ' όσον, όπως εκτιμάται το περιεχόμενο της αίτησης αναίρεσης, λειτούργησε, πράγματι, ως υποκατάστατο, του από το άρθρο 559 αρ 9 ΚΠολΔ αναιρετικού λόγου, και της σ' αυτόν βασιζόμενη αίτησης αναίρεσης. Τούτο, όμως, δεν είναι ακριβές, γιατί: 1) η αίτηση διόρθωσης της απόφασης , είναι αυτοτελής διαδικασία, ανεξάρτητη από την αίτηση αναίρεσης της απόφασης, η οποία στοχεύει σε διαφορετικό αποτέλεσμα.

Το αν θεωρητικά, είναι δυνατόν με την αίτηση διόρθωσης να αποκλεισθεί ο πιο πάνω αναιρετικός λόγος, δεν μπορεί, εύλογα, να οδηγήσει σε αποκλεισμό της από το άρθρο 315 ΚΠολΔ αίτησης. 2)οι αναιρεσείοντες, εξάλλου, δεν αμφισβητούν, πως στη διορθωθείσα απόφαση, καίτοι, αρχικά, το δικαστήριο διέγνωσε ύπαρξη αναγνωριστικού αιτήματος, παρά ταύτα, διέλαβε καταψηφιστική διάταξη 3)άλλωστε, η αίτηση διόρθωσης είναι δυνατή, έστω και αν εκκρεμεί αναίρεση κατά της διορθωτέας απόφασης (ΑΠ 962/2007, ΑΠ 143/2002) 4)αντίθετη παραδοχή, θα οδηγούσε σε πλήρη περιαφή των διατάξεων των άρθρων 315 επ ΚΠολΔ, εφ' όσον δεν θα ηδύνατο το δικαστήριο να τις εφαρμόσει, αν και θα έκρινε πως υφίστατο πεδίο εφαρμογής τους, με μόνη την αιτιολογία πως, έτσι θα εστερείτο ο αντίδικος του αιτούντος τη διόρθωση, των τυχόν υφισταμένων, πριν τη διόρθωση, υπέρ αυτού, αναιρετικών λόγων.

Κατά ταύτα, ο μόνος αναιρετικός λόγος, ο οποίος πλήττει την πιο πάνω απόφαση, για την από το άρθρο 559 αρ 14 ΚΠολΔ πλημμέλεια, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Η δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος των αναιρεσειόντων (αρθρ 176, 180, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-2-2011 αίτηση των Μ. Κ. , Δ. Κ., Ζ. Κ. και της εταιρείας με την επωνυμία "ΑΕΛΛΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" προς αναίρεση της με αριθμό 528/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Επιβάλλει σε βάρος των αναιρεσειόντων τη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης από δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιουλίου 2012

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 6 Σεπτεμβρίου 2013

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ