Supreme Court dismisses appeal against final judgment regarding property ownership and tax enforcement actions.

Απόφαση 1763 / 2022 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1763/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου - Απέργη - Εισηγήτρια, Μαρία Κουφούδη, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 2α Μαρτίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών και ήδη από το Διοικητή της Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων και στην προκειμένη περίπτωση από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ Κέρκυρας, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Νικολέτα Παπαρούνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Λ. του Θ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Γιανναράκο και κατέθεσε προτάσεις, 2) Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-12-2012 ανακοπή της ήδη α' αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 561/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 15/2018 του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 13-11-2018 αίτησή του, η οποία αρχικά προσδιορίστηκε προς συζήτηση για τη δικάσιμο 12-5-2021. Με την υπ' αριθμό 171/2021 Πράξη του Προέδρου του Γ' Πολιτικού Τμήματος, κατ' εφαρμογήν της διάταξης του άρθρου 307 του ΚΠολΔ, η υπόθεση εισάγεται εκ νέου προς συζήτηση, στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ. 1 - 3 ΚΠολΔικ. προκύπτει, ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης για αναίρεση κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικος του ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν ο διάδικος που δεν εμφανίσθηκε ή αν και εμφανίσθηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Αν όμως κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προχωρεί η συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 307 ΚΠολΔ αν για οποιοδήποτε λόγο, που παρουσιάζεται μετά το τέλος της συζήτησης, είναι αδύνατο να εκδοθεί η απόφαση, η συζήτηση επαναλαμβάνεται, αφού ορισθεί νέα δικάσιμος και κοινοποιηθεί κλήση.

Ο ορισμός της δικασίμου μπορεί να γίνει και η κλήση για τη συζήτηση μπορεί να κοινοποιηθεί με επιμέλεια κάποιου διαδίκου είτε της γραμματείας του δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση, μετά την έκδοση της 171/2021 Πράξης του Προέδρου του Γ' Πολιτικού Τμήματος, Γεωργίου Χριστοδούλου, Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, κατ' εφαρμογή της ως άνω διατάξεως του άρθρου 307 ΚΠολΔ., η συζήτηση της από 13.11.2018 αίτηση αναιρέσεως, που είχε προσδιορισθεί για τη δικάσιμο της 12ης-5-2021, οπότε και συζητήθηκε, πλην όμως υπήρξε αδυναμία στην έκδοση αποφάσεως, λόγω παραιτήσεως της μετέχουσας κατά την ως άνω δικάσιμο στη σύνθεση του Δικαστηρίου, ως Προεδρεύουσας και Εισηγήτριας, Αρεοπαγίτη Αναστασίας Περιστεράκη, ορίσθηκε νέα δικάσιμος για τη συζήτησή της η αναφερομένη στην αρχή της παρούσας, με κλήση των διαδίκων να παραστούν κατ' αυτήν.

Εφόσον δε από το από 30.11.2021 αποδεικτικό επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Κέρκυρας, Ιωάννας Κανταρέλη, που υπάρχει στο φάκελο της δικογραφίας, προκύπτει ότι αντίγραφο της ως άνω 171/2021 Πράξης του Προέδρου του Γ' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου μαζί με την κλήση προς συζήτηση της υπόθεσης κατά τη δικάσιμο της 2.3.2022, επιδόθηκε, με την επιμέλεια της Γραμματείας του Αρείου Πάγου, στον Α.

Π. του Κ. ως νόμιμο εκπρόσωπο της δεύτερης αναιρεσίβλητης εταιρίας με την επωνυμία "...", η οποία δεν εμφανίσθηκε, κατά την ως άνω δικάσιμο, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατατέθηκε δήλωση κατ' άρθρο 242 & 2 ΚΠολΔ., η συζήτηση της υποθέσεως πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία της, σύμφωνα με τις ως άνω διατάξεις του άρθρου 576 & 1 και 2 Κ.Πολ.Δικ.

Περαιτέρω, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι η έκδοση της προσβαλλόμενης 15/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας υπήρξε αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδρομής : Με την από 11.12.2012 ανακοπή της κατά των καθών Ελληνικού Δημοσίου και της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "..." που ασκήθηκε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, η ανακόπτουσα και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη εξέθετε, ότι με την ...

έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης κατασχέθηκε, με την επίσπευση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, η με αριθμό ... οριζόντια ιδιοκτησία - διαμέρισμα του τέταρτου υπέρ το ισόγειο ορόφου πολυκατοικίας στη θέση "..." της πόλης της …, για οφειλή της δεύτερης αναιρεσίβλητης, εταιρίας περιορισμένης ευθύνης, έναντι του αναιρεσείοντος, ύψους 888.836,49 ευρώ, προερχόμενη από επιβολή διαφόρων φόρων και ότι το ως άνω ακίνητο (διαμέρισμα) δεν ανήκει στην κυριότητα της εν λόγω εταιρίας, αλλά στην κυριότητα της ίδιας (πρώτης αναιρεσίβλητης) την οποία απέκτησε με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, μέχρι το χρόνο επιβολής της ως άνω κατάσχεσης επί αυτού.

Επικαλούμενη δε ότι με την επιβολή κατάσχεσης επί του ως άνω ακινήτου (διαμερίσματος) προσβάλλεται το εμπράγματο δικαίωμα της κυριότητάς της επί αυτού, το οποίο δικαιούται να αντιτάξει κατά των καθών η ανακοπή, ζήτησε να αναγνωρισθεί η κυριότητά της, να ακυρωθεί η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδεται από το Ελληνικό Δημόσιο και ειδικότερα το με αριθμό πρωτοκόλλου ...

και ειδικού βιβλίου ... πρόγραμμα δημοσίου αναγκαστικού πλειστηριασμού ακίνητης περιουσίας του Προϊσταμένου της Α' Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας, σε συνδυασμό με την ... έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης του δικαστικού επιμελητή Κέρκυρας Ευάγγελου Ριγανά. Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε η 561/2012 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, η οποία την έκανε δεκτή κατά τα ως άνω αιτήματά της και αφού αναγνώρισε την πρώτη αναιρεσίβλητη κυρία του κατασχεθέντος ακινήτου, ακύρωσε την επιβληθείσα σε αυτό κατάσχεση.

Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε έφεση από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας, το οποίο με την προσβαλλόμενη 15/2018 απόφασή του την έκανε τυπικά δεκτή και την απέρριψε κατ'ουσίαν. Κατά της αποφάσεως αυτής του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου στρέφεται η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα κατά τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ. 1 και 4 και 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ.

Επομένως αυτή είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρα 571 και 577 Κ.Πολ.Δικ.).

Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 74 του Ν. 356/1974 "1. Ανακοπή κατά της διοικητικής εκτελέσεως δικαιούται ν'ασκήση πας τρίτος εφ όσον προσβάλλεται το δικαίωμα κυριότητος αυτού επί του αντικειμένου της εκτελέσεως. Η ανακοπή δέον να απευθύνεται κατά του επισπεύδοντος την εκτέλεσιν Δημοσίου και κατά του οφειλέτου...

Αρμόδια προς εκδίκαση της άνω ανακοπής είναι τα Πολιτικά Δικαστήρια. Η κατά τόπο και καθ'υλην αρμοδιότης αυτών, αναλόγως της αξίας των κατασχεθέντων κατά τον γενόμενο προσδιορισμό από τον ανακόπτοντα, προσδιορίζεται κατά τις γενικές διατάξεις του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας". Από τη διατύπωση της άνω διάταξης σε συνδυασμό με τα όσα σχετικώς αναφέρονται στην εισηγητική έκθεση του ΚΕΔΕ, σαφώς προκύπτει ότι με τη διάταξη αυτή, κατ'απόκλιση των όσων ορίζονται στο άρθρο 936 παρ. 1 ΚΠολΔ, παρέχεται στον τρίτο δικαίωμα ανακοπής κατά της διοικητικής εκτελέσεως και μετά την περάτωσή της (άρθρο 74 παρ. 2 ΚΕΔΕ) μόνον όμως όταν προσβάλλεται δικαίωμα κυριότητάς του επί του αντικειμένου εκτελέσεως (κινητού ή ακινήτου).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 1045 ΑΚ, εκείνος που έχει στη νομή του για μία εικοσαετία πράγμα κινητό ή ακίνητο γίνεται κύριος με έκτακτη - χρησικτησία, κατά δε το άρθρο 974 του ίδιου Κώδικα όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου. Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές για την κτήση κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία.

Η κτήση της νομής ακινήτου και η άσκησή της επ'αυτού μπορεί να γίνει με οποιαδήποτε ενέργεια, που μαρτυρεί, κατά τις αντιλήψεις που υπάρχουν στις συναλλαγές, φυσική και με διάνοια κυρίου εξουσίαση αυτού. Έτσι, όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας του, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου.

Άσκηση νομής η οποία απαιτείται για τη κτήση της κυριότητας ακινήτου με έκτακτη (αλλά και με τακτική) χρησικτησία, συνιστούν εμφανείς υλικές ενέργειες πάνω σ'αυτό, που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να το εξουσιάζει με διάνοια κυρίου, όπως είναι ενδεικτικά η εποπτεία, η επίβλεψη, η επίσκεψη, η εκμίσθωση σε τρίτο, κ.α., αν δε πρόκειται για αστικό ακίνητο η ενοικίαση σε αυτό και γενικά οι αρμόζουσες στην φύση του πράξεις εξουσίασης. (ΑΠ 818/2020, ΑΠ 416/2020, ΑΠ 1208/2019, ΑΠ 1088/2019).

Επί πλέον, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1 εδάφιο α' ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος, για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, ιδρύεται, αν το δικαστήριο της ουσίας ερμήνευσε εσφαλμένα τον κανόνα αυτό, του προσέδωσε δηλαδή έννοια διαφορετική από την αληθινή ή δεν τον εφάρμοσε ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις εφαρμογής του ή τον εφάρμοσε, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, απαιτώντας περισσότερα ή αρκούμενο σε λιγότερα, αντίστοιχα, στοιχεία από όσα αξιώνει ο νόμος για την εφαρμογή του ή αν τον εφάρμοσε εσφαλμένα (ΟλΑΠ 10/2011 ΟλΑΠ 7/2006).

Αν το δικαστήριο απεφάνθη για την ουσία της υπόθεσης, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται βάσει των πραγματικών περιστατικών που ανέλεγκτα δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο. Ιδρύεται δε ο παραπάνω λόγος, αν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή αν δεν τον εφάρμοσε, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 4/2018).

Με τον παραπάνω λόγο ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση της νομιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, κυρία παρέμβαση, ένσταση κλπ ορθά απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή στην ουσία (ΟλΑΠ 10/2011, ΑΠ 334/2021, ΑΠ 65/2020), ενώ ο έλεγχος γίνεται με βάση τις παραδοχές της απόφασης και μόνον (ΑΠ 571/2017 ΑΠ 1682/2013, ΑΠ 10/2011).

Επίσης, κατά τη διάταξη του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στη έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος από αυτήν λόγος αναίρεσης της έλλειψης νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, υπάρχει, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται σύμφωνα με το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε, ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (ΑΠ 175/2020, ΑΠ4979/2020, ΑΠ1103/2011).

Οι παραπάνω από τις διατάξεις των αριθμών 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγοι αναίρεσης, είναι δυνατόν να φέρονται ότι πλήττουν την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου κανόνα δικαίου, αλλά στην πραγματικότητα υπό το πρόσχημα ότι κατά την εκτίμηση των αποδείξεων παραβιάσθηκε κανόνας δικαίου, να πλήττουν την απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, οπότε οι λόγοι αναιρέσεως αυτοί θα απορριφθούν ως απαράδεκτοι, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, γιατί πλήττουν την ανέλεγκτη περί την εκτίμηση πραγματικών γεγονότων ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου. (ΑΠ 894/2020, ΑΠ 1141/2019, ΑΠ 1646/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης 15/2018 απόφασης, το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας, μετά από την εκτίμηση των αναφερομένων σε αυτήν αποδεικτικών μέσων δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα : "Δυνάμει του ... 1818/22-2-1969 προσυμφώνου σύστασης οριζοντίων ιδιοκτησιών και εργολαβικού του συμβολαιογράφου Κέρκυρας Σπυρίδωνος Βοντετσιάνου, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το... ...

συμβόλαιο..., σε συνδυασμό με το ... ... συμπληρωματικό προσύμφωνο..., η δεύτερη των καθών, εργολάβος εταιρία, με την επωνυμία "...", ανέλαβε να κατασκευάσει με δικές της δαπάνες, πολυώροφη οικοδομή (ισόγειο με ύπερθεν αυτού τέσσερις (4) ορόφους), μέσα σε οικόπεδο, ιδιοκτησίας Γ.Γ., ευρισκόμενη στη θέση "..." της … και επί της παρόδου της οδού ....

Μάλιστα, ο τελευταίος, με τις ... ..., ... και ... πράξεις, του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου, ανέλαβε την υποχρέωση να μεταβιβάσει, ως εργολαβικό αντάλλαγμα, στην εν λόγω εργολάβο εταιρία ή στους υποδεικνυόμενους από την ίδια τρίτους αγοραστές, ποσοστό συγκυριότητας 700,55/1000 εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου με τις αντίστοιχες σε αυτό οριζόντιες ιδιοκτησίες.

Προς τούτο, με το ... ... πληρεξούσιο του ως άνω συμβολαιογράφου, παραχώρησε στην 2η των καθών, εργολάβο εταιρία, την ανέκκλητη εντολή και πληρεξουσιότητα, όπως η ίδια προβεί στις σχετικές μεταβιβάσεις του εργολαβικού ανταλλάγματος, είτε με αυτοσύμβαση προς τον εαυτό της είτε προς τρίτους. Η ανωτέρω οικοδομή υπήχθη στο σύνολο της, στο σύστημα οριζόντιας ιδιοκτησίας των άρθρων 1002 και 1119 του ΑΚ και του Ν 3741/1929, με το ... ...

συμβόλαιο σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας, αποπερατώθηκε δε το έτος 1972, οπότε, μεταξύ της εργολάβου εταιρίας και των πέντε(5) εταίρων της, που εκπροσωπούσαν το 100% των κεφαλαίων της και συνδέονται μεταξύ τους με συγγενικούς δεσμούς, ήτοι των Κ. Δ., Κ. Π., Π. Π., Α. Π. και Θ. Λ. (πατέρα της ανακόπτουσας), συμφωνήθηκε άτυπα ότι πέντε (5) από τις κατασκευασθείσες οριζόντιες ιδιοκτησίες (διαμερίσματα), που αποτελούσαν τμήμα του εργολαβικού ανταλλάγματος της άνω εταιρίας-2ης εφεσίβλητης-να αποδοθούν στους εταίρους της, δηλαδή στους ίδιους, ως μέρος της συμμετοχής τους στα κέρδη της εταιρίας, από την ολοκλήρωση του έργου της αποπεράτωσης της εν λόγω οικοδομής.

Έτσι στον Κ. Π. περιερχόταν το με αριθμό … διαμέρισμα του 3ου ορόφου, στον Π. Π. το με αριθμό … διαμέρισμα του 4ου ορόφου και στον πατέρα της ανακόπτουσας, Θ. Λ., το με αριθμό ... διαμέρισμα του 4ου ορόφου. Το διαμέρισμα αυτό, εμβαδού 103,18 τ.μ. ... το οποίο συνορεύει με τα υπ'αριθμ. … και … διαμερίσματα του ιδίου ορόφου, με την υπ'αριθμ. ...

και αύξοντα αριθμό ... έγγραφη παραγγελία του Προϊσταμένου της Α' Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας, κατασχέθηκε αναγκαστικά, με την υπ'αριθμ. ... έκθεση του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Κέρκυρας Ευάγγελου Ριγανά και, εν συνεχεία, με το υπ'αριθμ. ... πρόγραμμα αναγκαστικού πλειστηριασμού, ορίσθηκε ως ημέρα πλειστηριασμού η 19-12-2012, προς ικανοποίηση απαίτησης του Δημοσίου, σε βάρος της 2ης των καθών, η οποία ανερχόταν τον άνω χρόνο σε 888.836,49Ε, το οποίο εμφανιζόταν τόσο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Κέρκυρας, όσο και στο κτηματολογικό φύλλο του κατασχεθέντος ακινήτου με ΚΑΕΚ ...

να ανήκει στην κυριότητα της 2ης καθής η ανακοπή, δυνάμει του ... συμβολαίου, του συμβολαιογράφου Κέρκυρας Σπυρίδωνος Βοντετσιάνου, νομίμως μεταγεγραμμένου. Κατόπιν της ως άνω συμφωνίας και ενόψει του ότι ουδέποτε καταρτίσθηκαν τα σχετικά μεταβιβαστικά συμβόλαια, από την εργολάβο εταιρία προς τους εταίρους αυτής, για φορολογικούς λόγους και προς αποφυγή καταβολής φόρων μεταβίβασης, κάθε εταίρος υπεισήλθε διανοία κυρίου στη νομή και κατοχή του διαμερίσματος που έλαβε, βάσει της προαναφερθείσας άτυπης διανομής και, έκτοτε, ο καθένας εκμεταλλεύεται, κατά τον προσφορότερο για τον ίδιο τρόπο, το ακίνητο του (διαμέρισμα), αυτοί, αρχικά, και μετέπειτα τα παιδιά τους και δη, κάποιοι από αυτούς τα μεταβίβασαν σε τρίτους, ενώ άλλοι τα χρησιμοποίησαν είτε ως κύρια κατοικία της οικογένειάς τους είτε των παιδιών τους είτε, τέλος τα εκμίσθωσαν σε τρίτους, εισπράττοντας τα μισθώματα.

Ήδη δε, δυνάμει των υπ'αριθμ. 96/2001 και 102/2007 αποφάσεων του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, αναγνωρίσθηκαν κυρίες του με αριθμό … διαμερίσματος, η Α. Χ., κόρη του Κ. Π. και του με αριθμό … διαμερίσματος, η Μ. Δ., κόρη του Κ. Δ., ως αποκτήσασες αυτά με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας. Στο επίδικο διαμέρισμα (...), από το έτος 1972, υπεισήλθε στη νομή και κατοχή του, ο πατέρας της ανακόπτουσας Θ.

Λ., ο οποίος εγκαταστάθηκε σ'αυτό με την οικογένειά του. Εν συνεχεία, ο ίδιος το έτος 1975, δώρησε άτυπα τη νομή του άνω διαμερίσματος στην κόρη του-ανακόπτουσα, η οποία, έκτοτε, ασκεί διανοία κυρίου επ'αυτού, αδιαλείπτως, όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση του διακατοχικές πράξεις, χωρίς ουδέποτε να ενοχληθεί από κάποιον και δη από τους εξ αδιαθέτου κληρονόμους του πατέρα της, οι οποίοι συναίνεσαν στην ως άνω άτυπη μεταβίβαση της νομής του.

Ειδικότερα, τη διαχείριση του διαμερίσματος είχε, για λογαριασμό της ανακόπτουσας, η μητέρα της, εκμισθώνοντας αυτό προς τρίτους, μεταξύ των οποίων οι: Ν. Χ., Ε. Σ. και Ά. Α., μέχρι του έτος 1992 και εισπράττοντας το μίσθωμα, το οποίο απέδιδε στην κόρη της. Το έτος 1992, η ανακόπτουσα, αφού προέβη με αποκλειστικά της έξοδα σε ανακαίνιση του επιδίκου διαμερίσματος και δη σε αντικατάσταση των κουφωμάτων του, του πατώματος του καθώς και σε εκτεταμένες ηλεκτρολογικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις, εγκαταστάθηκε η ίδια σ'αυτό, όπου και διέμενε μέχρι το έτος 1998, οπότε εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αγγλία.

Έκτοτε διαμένει στο διαμέρισμα αυτό κατά την περίοδο των θερινών διακοπών της, όποτε επισκέπτεται την …. Η ίδια καταβάλλει τις δαπάνες κοινοχρήστων, κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, η δε παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από τον Σεπτέμβριο του έτους 1974, οπότε τέθηκε υπό τάση, είναι στο όνομα της ανακόπτουσας, η ίδια δηλώνει το επίδικο ακίνητο στη φορολογική της δήλωση, ως τόπος κατοικίας της ...

ως επίσης το δηλώνει στο έντυπο Ε9 των ετών 2009, 2011, 2012 και, τέλος, καταβάλλει και τα αναλογούντα τέλη ακίνητης περιουσίας και σχετικούς φόρους. Πρέπει να σημειωθεί ότι η ανακόπτουσα έχει διανοία κυρίου στη νομή της το διαμέρισμα, με αριθμ. ... στην πολυώροφη οικοδομή και στον 4° όροφο πάνω από το ισόγειο, ή, άλλως, στον 5° όροφο και ουδέν άλλο διαμέρισμα έχει, αυτό δε δηλώνει στο έντυπο Ε9...

Τα παραπάνω αποδειχθέντα και γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά, αποδεικνύουν ότι η ανακόπτουσα, από το έτος 1975 μέχρι το χρόνο κατάσχεσης του επιδίκου (2010) ασκούσε σ'αυτό, διανοία κυρίου, όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση αυτού και του προορισμού του διακατοχικές πράξεις, για χρονικό διάστημα πάνω από είκοσι (20) έτη και έχει καταστεί κυρία αυτού, με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας.

Τονίζεται ότι, στην προκειμένη περίπτωση, δεν δημιουργούνται αμφιβολίες, σχετικά με την κυριότητα του επιδίκου ακινήτου, και συνεπώς δεν κρίνεται αναγκαία η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης... Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από το ότι: α) Με το υπ'αριθμ. ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Κέρκυρας Σπυρίδωνος Βοντετσιάνου, φέρεται ως κυρία του επιδίκου διαμερίσματος η 2η των καθών η ανακοπή, καθόσον αυτό ακυρώθηκε, ως εικονικό με την υπ'αριθμ. 301/2016 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, η οποία κατέστη τελεσίδικη και με δύναμη δεδικασμένου, δεδομένου ότι δεν ασκήθηκε κατ'αυτής κάποιο ένδικο μέσο, όπως βεβαιώνεται από το υπ'αριθμ. 3531/13-10-2017 πιστοποιητικό του Γραμματέως του Πρωτοδικείου Κέρκυρας.

Κατά το διάστημα δε που εφέρετο η 2η καθής η ανακοπή τυπικά ως κυρία του επιδίκου διαμερίσματος, ουδέποτε είχε στη νομή της αυτό, αλλά η ανακόπτουσα συνέχισε, με την αντιπρόσωπο - μητέρα της να νέμεται η ίδια, εκμισθώνοντας αυτό και εισπράττοντας τα μισθώματα μέχρι το έτος 1992 και μετέπειτα κατοικούσε η ίδια σ'αυτό, χωρίς να αντιδράσει προς τούτο η 2η καθ'ής η ανακοπή, η οποία αναγνώριζε ως αποκλειστική νομέα του επιδίκου την ανακόπουσα.

β) η 2η καθ'ής άσκησε την από 3-12- 2012 ανακοπή διόρθωσης του προγράμματος πλειστηριασμού, ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Κέρκυρας, του επιδίκου ακινήτου, καθόσον αυτή εφέρετο τυπικά ως κυρία του διαμερίσματος και νομιμοποιείτο στην άσκησή της, ενώ, σε αντίθετη περίπτωση, ήτοι σε περίπτωση άσκησής της από την ανακόπτουσα, χωρίς η ίδια να έχει αναγνωρισθεί προηγουμένως κυρία αυτού, το άνω ένδικο βοήθημα θα απορριπτόταν ως απαράδεκτο, γ) το επίδικο διαμέρισμα δηλώνεται στην οικεία Δ.Ο.Υ.

και από τη 2η των καθών η ανακοπή στο έντυπο Ε9 των ετών 2011 και 2012, γιατί αυτό έγινε ενόψει της ύπαρξης του άνω συμβολαίου, με το οποίο η ίδια φέρεται να είναι κυρία αυτού και αποφυγή οποιασδήποτε αναντιστοιχίας μεταξύ της εμφανιζόμενης στο κτηματολόγιο περιουσίας της και της δηλωθείσας από την ίδια περιουσίας στην Εφορία και δ) η ανακόπτουσα παρέλειψε να υποβάλει αίτηση-δήλωση ιδιοκτησίας, κατά το στάδιο κτηματογράφησης της άνω περιοχής, που βρίσκεται το ακίνητο (διαμέρισμα), με αποτέλεσμα αυτό, κατά τη μεταφορά του από τους κτηματολογικούς πίνακες, να αποτυπωθεί στα κτηματολογικά βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου, με φερόμενο ιδιοκτήτη την 2η των καθών, καθώς η ανακόπτουσα, ως μόνιμη κάτοικος εξωτερικού, δεν έχει απολέσει μέχρι σήμερα την τασσόμενη εκ του νόμου δεκατετραετή (14) προθεσμία, αρχόμενη από την έναρξη λειτουργίας του Κτηματολογικού Γραφείου Κέρκυρας (17-7-2007 - ΦΕΚ Περαίωσης Κτηματογράφησης και Έναρξης Λειτουργίας: 1225Β/17-7-2007), για την άσκηση της αγωγής του άρθρου 6 παρ. 2β του Ν. 2664/1998, βάσει της οποίας θα γίνει η διόρθωση των πρώτων εγγραφών, αναφορικά με το αναγραφόμενο στο κτηματολογικό φύλλο του ακινήτου, κύριο αυτού, γιατί η πόλη της Κέρκυρας κηρύχθηκε υπό κτηματογράφηση πριν τη δημοσίευση και την έναρξη ισχύος του Ν. 3481/2006.

Συνακόλουθα και ενόψει του ότι η ανακόπτουσα έχει αποκτήσει την κυριότητα του κατασχεθέντος ακινήτου (διαμέρισμα με αριθμό ...),με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, πριν την επιβολή της κατάσχεσης επ'αυτού, από το πρώτο των καθ'ων, πρέπει η κρινόμενη ανακοπή να γίνει δεκτή και ως βάσιμη, να αναγνωρισθεί η ίδια ως αποκλειστική κυρία αυτού και να διαταχθεί η ακύρωση των προσβαλλόμενων πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης... ".Με τις παραδοχές αυτές, το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ'ουσίαν την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος, Ελληνικού Δημοσίου επικυρώνοντας την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, που είχε δεχθεί τα ίδια.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 974 και 1045 ΑΚ 1045 ΑΚ, που αφορούν στη κτήση κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία, καθόσον συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή της παρούσας ατομικής περίπτωσης στο λόγο της μείζονος πρότασης του δικανικού συλλογισμού του για την εφαρμογή τους.

Επίσης, ορθά δεν εφάρμοσε τις πληττόμενες από το αναιρεσείον διατάξεις των άρθρων 138, 1033 και 1192 ΑΚ., με την αιτίαση ότι αυτές εσφαλμένα ερμηνεύθηκαν και εφαρμόσθηκαν, εφόσον αυτές, που αφορούν στον παράγωγο τρόπο κτήσης κυριότητας ακινήτου με σύμβαση, καταρτιζόμενη με νόμιμα μεταγεγραμμένο συμβολαιογραφικό έγγραφο καθώς και την ακυρότητα δικαιοπραξίας που δεν έγινε στα σοβαρά παρά μόνο φαινομενικά, ήτοι της εικονικής δικαιοπραξίας, δεν ήταν εφαρμοστέες στην προκειμένη υπόθεση.

Τούτο δε, διότι, το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας με την προσβαλλόμενη απόφασή του δεν έκρινε την εικονικότητα ή μη του συμβολαίου, με το οποίο η δεύτερη αναιρεσίβλητη, φερόταν να έχει αποκτήσει την κυριότητα του επιδίκου ακινήτου, με παράγωγο τρόπο, αλλά, ως επιχείρημα ενισχυτικό της κρίσης του ότι αυτή ουδέποτε απέκτησε τη νομή του επιδίκου ακινήτου (διαμερίσματος), το οποίο καθόλο το ως άνω χρονικό διάστημα νεμόταν με διάνοια κυρίας η πρώτη αναιρεσίβλητη, περιέλαβε στις παραδοχές της τα αποδεικτικά μέσα που είχαν προσκομισθεί μετ'επικλήσεως ενώπιον του ήτοι το ...

συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Κέρκυρας Σπυρίδωνος Βοντετσιάνου, με το οποίο η δεύτερη αναιρεσίβλητη φερόταν να έχει αποκτήσει την κυριότητα του επίδικου διαμερίσματος και την έχουσα καταστεί τελεσίδικη και εξοπλισμένη με δύναμη δεδικασμένου 301/2016 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, που ακύρωσε το συμβόλαιο αυτό ως εικονικό.

Ειδικότερα, το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας, δέχθηκε ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη είχε καταστεί κυρία του επιδίκου ακινήτου (διαμερίσματος), με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, διαλαμβάνοντας στις τις πιο πάνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασής του ότι τη νομή και κατοχή αυτού είχε ο πατέρας της, από το έτος 1972, έχοντας εγκατασταθεί σε αυτό με την οικογένειά του, μέχρι το έτος 1975, οπότε δώρισε τη νομή του επιδίκου στην ίδια, η οποία, έκτοτε, ασκεί διανοία κυρίου, αδιαλείπτως, επί αυτού όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση του διακατοχικές πράξεις, χωρίς ουδέποτε να ενοχληθεί από κάποιον, αρχικά μέχρι το έτος 1992, εκμισθώνοντας αυτό σε τρίτους και εισπράττοντας τα μισθώματα δια της μητέρας της, που ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της και στη συνέχεια η ίδια, η οποία, αφού προέβη σε εκτεταμένη ανακαίνιση του επιδίκου διαμερίσματος διέμενε σε αυτό μέχρι το έτος 1998, οπότε εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αγγλία, εξακολουθώντας καθόλο το ως άνω χρονικό διάστημα να καταβάλλει τις δαπάνες που το βαρύνουν (κοινοχρήστων, κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, τελών ακίνητης περιουσίας, φόρων) να τα δηλώνει ως τόπο κατοικίας της και να το χρησιμοποιεί κατά τις θερινές διακοπές της στην Κέρκυρα.

Επιπλέον, το Εφετείο ορθά έκρινε με αυτά που δέχθηκε, αποφαινόμενο εν τέλει ότι, εφόσον η αναιρεσίβλητη απέκτησε την κυριότητα του επιδίκου ακινήτου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, πριν από την επιβολή της κατάσχεσης επί αυτού από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, η οποία προσέβαλε την κυριότητά της, πρέπει να ακυρωθούν οι προσβαλλόμενες πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης.

Εξάλλου, το Εφετείο ούτε και εκ πλαγίου παραβίασε τις ανωτέρω διατάξεις ούτε στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, καθόσον περιέλαβε σ' αυτήν σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων και ειδικότερα με πληρότητα και σαφήνεια εκτίθενται όλα τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του Δικαστηρίου περί της συνδρομής των ως άνω νόμιμων όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων που εφαρμόστηκαν και συγκεκριμένα σχετικά με το ότι από το έτος 1975, οπότε της παραδόθηκε η νομή του επίδικου ακινήτου (διαμερίσματος), μέχρι το έτος 2010, που επιβλήθηκε επί αυτού αναγκαστική κατάσχεση από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, για χρέη της δεύτερης αναιρεσίβλητης εταιρίας προς τη Δ.Ο.Υ.

Κέρκυρας, η πρώτη αναιρεσίβλητη είχε αποκτήσει την κυριότητά του με πρωτότυπο τρόπο, με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, με συνέπεια την ακυρότητα των πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης που επιβλήθηκαν στο ίδιο. Επομένως, είναι αβάσιμοι οι ως άνω πρώτος και δεύτερος (κατά την αρίθμηση του Δικαστηρίου, καθόσον δεν αριθμούνται στο αναιρετήριο) λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους η προσβαλλόμενη απόφαση ελέγχεται για παραβίαση από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Κατά τα λοιπά δε οι ως άνω λόγοι είναι απαράδεκτοι, επειδή, υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελίωσής τους στις παραπάνω διατάξεις των αριθμών 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση από το Εφετείο των πραγματικών γεγονότων (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.).

Συνακόλουθα με τα παραπάνω πρέπει να απορριφθεί η από 13.11.2018 ένδικη αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 15/2018 τελεσίδικης αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας και να καταδικαστεί το αναιρεσείον, ως ηττηθείς διάδικος, στη δικαστική δαπάνη της πρώτης αναιρεσίβλητης κατά το σχετικό αίτημά της (άρθρα 176,183,191 παρ. 2 ΚΠολΔ), μειωμένη κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του Ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 ΕισΝΚΠολΔ, άρθρο 5 παρ. 12 του Ν. 1738/1987 και 2 της 134.423/28.12.1992 ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β'/11/20.1.1993), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13.11.2018 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 15/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη της πρώτης αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Σεπτεμβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Οκτωβρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ