Supreme Court partially allows appeal against labor court decision on foreign service allowance child supplement. The court found a procedural error in the lower court's application of specific laws.

Απόφαση 1762 / 2024 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1762/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Ζαμπέττα Στράτα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (κωλυομένης της Αντιπροέδρου Μαριάνθης Παγουτέλη), Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ελένη Χροναίου, Ελπίδα Σιμιτοπούλου και Μαρία-Μάριον Δερεχάνη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 7 Μαρτίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Ε. Τ., για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της Ασημίνας Δημητρακοπούλου, πληρεξουσίας Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Τ. Π. του Σ. Π., χήρας Π. Π., 2) Α.-Ε. Π. του Π., 3) Σ. Π. του Π. και 4) Μ. Π. του Π., κατοίκων ..., καθολικών διαδόχων -κληρονόμων του αποβιώσαντος Π. Π. του Μ., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Βασιλικής Σκορδάκη, η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-10-2016 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 370/2018 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 1505/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί το αναιρεσείον με την από 24-6-2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Ελένη Χροναίου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 24-6-2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του εκδόσαντος την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου 4975/559/24-06-2022 και του παρόντος Δικαστηρίου 1356/2022 αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η με αριθμό 1505/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Eφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων και κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρα 663 έως 676 του ΚΠολΔ).

Με την προσβαλλόμενη απόφαση , έγινε τυπικά δεκτή η από ...-2019 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 94644/7469/2019 έφεση των εναγόντων - εκκαλούντων και ήδη αναιρεσιβλήτων, κατά της εκδοθείσας, κατά την ίδια διαδικασία, με αριθμό 370/2018 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο είχε δεχθεί εν μέρει, ως βάσιμη κατ' ουσίαν, την από 25-10-2016 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 66626/1950/25-10-2016 αγωγή τους, με αντικείμενο την επιδίκαση σ' αυτούς ως μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων του Π.

Π. των προσαυξήσεων, λόγω οικογενειακών βαρών (επίδομα τέκνων), επί του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής , για το από ...-2014 έως ... χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε στο σύνολό της, κατ' άρθρο 535 παρ. 1 του ΚΠολΔ, για την ενότητα της εκτέλεσης, την εκκληθείσα απόφαση του πρωτοδίκως δικάσαντος Δικαστηρίου, ακολούθως, δε, κράτησε την υπόθεση και δικάζοντας την ένδικη αγωγή, δέχθηκε εν μέρει αυτήν, ως βάσιμη κατ' ουσίαν και υποχρέωσε το εναγόμενο - εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, να καταβάλει στους εκκαλούντες το συνολικό χρηματικό ποσό των σαράντα δύο χιλιάδων εννιακοσίων ογδόντα πέντε (42.985,00) ευρώ, ήτοι το χρηματικό ποσό των δέκα χιλιάδων επτακοσίων σαράντα έξι ευρώ και είκοσι πέντε λεπτών (10.746,25) σε έκαστο αυτών, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής με επιτόκιο 6% ετησίως έως την 30-04-2019 και από 01-05-2019 και εντεύθεν, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 45 παρ. 1 του Ν. 4607/2019, αντί του πρωτοδίκως επιδικασθέντος, διαιρετώς, συνολικού χρηματικού ποσού των τριάντα δύο χιλιάδων τετρακοσίων ενενήντα οκτώ ευρώ και σαράντα τριών λεπτών (32.498,43), με το νόμιμο τόκο υπερημερίας (6%) ετησίως από την επίδοση της αγωγής .

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552 , 553 , 556 , 558 , 564 παρ. 1 , 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ) στις 24-06-2022, ήτοι εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριάντα ( 30 ) ημερών, από την επίδοση στις 27-05-2022, με την επιμέλεια των αναιρεσιβλήτων, της προσβαλλόμενης απόφασης (βλ. την σχετική επισημείωση του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ζ.

Φ. Α., επί του αντιγράφου της απόφασης αυτής). Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και την βασιμότητα του διαλαμβανομένου σε αυτή μοναδικού λόγου αναίρεσης (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

Στο άρθρο 155 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του νόμου 3566/2007 (ΦΕΚ Α' 117) Κώδικα Περί Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών , όπως η παρ. 4 αυτού συμπληρώθηκε με το άρθρο 41 παρ. 38 εδ. α' του ν. 3712/2008 (ΦΕΚ Α' 225), ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής : " 1. Ως αποδοχές των υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών νοούνται ο βασικός μισθός, καθώς και όλα τα, κατά τις κείμενες διατάξεις, χορηγούμενα επιδόματα και προσαυξήσεις. 2.

Οι διπλωματικοί υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών αποτελούν κλάδο με ειδικές αποδοχές, λόγω των ειδικών προσόντων, τα οποία απαιτούνται, κατά την εισαγωγή τους στην υπηρεσία, των αυξημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων και ευθυνών, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, καθώς και των ιδιαίτερων συνθηκών, υπό τις οποίες εκτελούν τα καθήκοντά τους ... 4.

Προς αντιμετώπιση του αυξημένου κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα, παρέχεται σε ευρώ, ή συνάλλαγμα, πέραν των αποδοχών, που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή , αναλόγως του κλάδου και του βαθμού. Το επίδομα αυτό προσαυξάνεται αναλόγως των ποσοστών, που ορίζονται εκάστοτε με την προβλεπόμενη στην παράγραφο 5 κοινή υπουργική απόφαση , για τα οικογενειακά βάρη και τη στέγαση .

Τα ανωτέρω ποσά που καταβάλλονται, απαλλάσσονται από κάθε υπέρ του Δημοσίου ... κράτηση ή οποιαδήποτε άλλη επιβάρυνση ... 5. Το ανωτέρω επίδομα καθορίζεται , για τους με πρεσβευτικό βαθμό υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών , με κοινή απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομίας και Οικονομικών , λαμβανομένων υπόψη των πινάκων των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, για το κόστος ζωής στις πρωτεύουσες όλου του κόσμου.

Για τους λοιπούς υπαλλήλους, καθορίζεται με όμοια απόφαση, σε ποσοστό επί αυτού, το οποίο είχε καθορισθεί για τους υπαλλήλους με πρεσβευτικό βαθμό. Η ως άνω υπουργική απόφαση επιτρέπεται να έχει αναδρομική ισχύ. 6. Το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή αναπροσαρμόζεται σε περίπτωση ουσιώδους μεταβολής είτε της ισοτιμίας του συναλλάγματος προς το τοπικό νόμισμα ή το ευρώ , είτε της αγοραστικής αξίας τούτων, με βάση επίσημα στοιχεία.

Με κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομίας και Οικονομικών , που εκδίδεται μετά από γνώμη επιτροπής ... καθορίζεται το ποσοστό της αναφερόμενης στο προηγούμενο εδάφιο αναπροσαρμογής του επιδόματος". Όπως έχει κριθεί , υπό το προϋφιστάμενο, αντιστοίχων ρυθμίσεων , νομοθετικό καθεστώς (άρθρο 131 παρ. 1 του Οργανισμού Υπουργείου Εξωτερικών , που είχε κυρωθεί με το ν. 419/1976 , άρθρο 135 παρ. 4 και 5 του νέου Οργανισμού Υπουργείου Εξωτερικών , που κυρώθηκε με το ν. 2594/1998) , το επίδομα αλλοδαπής θεσπίσθηκε για τους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών , στους οποίους περιλαμβάνεται και το βοηθητικό προσωπικό , προκειμένου να αντιμετωπισθεί η διαφορά κόστους ζωής και οι ειδικές συνθήκες διαβίωσης σε κάθε χώρα , αναλόγως του κλάδου , στον οποίο ανήκει ο υπάλληλος, του βαθμού τον οποίο κατέχει και του κόστους ζωής του τόπου, στον οποίο υπηρετεί.

Το επίδομα αυτό προσαυξάνεται και λόγω των οικογενειακών βαρών (με την Φ. 083-58/11-3-1988 Κοινή Απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εξωτερικών και Οικονομικών, ΦΕΚ 177Β , ορίσθηκε ότι το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής αυξάνεται, κατά ποσοστό 6%, στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του ν. 1505/1984 ενώ με την 2001800/185/0022/17-3-1993 Κ.Υ.Α.

των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομικών, ΦΕΚ Β' 153/17.03.1993 , που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 25 παρ. 2 του Ν. 1884/1990 , τροποποιήθηκε η παραπάνω παράγραφος Ε' της Φ 083-58/1988 Κ.Υ.Α. και ορίσθηκε ότι το εν λόγω επίδομα αυξάνεται, κατά ποσοστό 6%, στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί ηλικίας έως 6 ετών, κατά ποσοστό 8%, για κάθε παιδί ηλικίας 7 έως 12 ετών και κατά ποσοστό 14% για κάθε παιδί ηλικίας 13 έως 18 ετών ή 24 ετών, εφόσον, στην τελευταία περίπτωση, αποδεδειγμένα φοιτούν σε Ανώτερα ή Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του ν. 1505/1984 ποσοστά, που αυξήθηκαν από 1.1.2001 σε 8% , 12% και 16% , αντιστοίχως, δυνάμει της με αριθμό 083/ΕΥΑ/ΑΣ 11254/22-1-2001 Κ.Υ.Α , ΦΕΚ Β' 390/2001 και , μετά την κατάργησή της, δυνάμει της με αριθ. ...-2006 Κ.Υ.Α., ΦΕΚ Β' 553/2006) , η προσαύξηση δε αυτή αποτελεί αναγκαίο παρακολούθημα του βασικού επιδόματος αλλοδαπής.

Το εν λόγω επίδομα , ενόψει ακριβώς της φύσης και του ανωτέρω σκοπού , για τον οποίο θεσπίσθηκε , δηλαδή προς κάλυψη των δαπανών , στις οποίες υποβάλλονται οι υπηρετούντες στην αλλοδαπή υπάλληλοι , λόγω της υπηρεσίας , που τους έχει ανατεθεί, έχει χαρακτήρα αποζημιωτικό και χορηγείται επιπλέον των καταβαλλομένων στον υπάλληλο αποδοχών , στις οποίες περιλαμβάνεται και η, αποτελούσα προσαύξηση του μισθού των διπλωματικών υπαλλήλων , οικογενειακή παροχή του άρθρου 47 παρ.

Α' περιπ. 4 του ν. 3205/2003.

Περαιτέρω, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά τη διαπίστωση ότι στην Ελλάδα υπήρχε υπερβολικό έλλειμμα, εξέδωσε στις 16-02-2010 , την 2010/182/ΕΕ (EE L 83) απόφασή του, με την οποία απηύθυνε , κατ' εφαρμογή του άρθρου 126 παρ. 9, σε συνδυασμό με το άρθρο 136 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Σ.Λ.Ε.Ε.) ειδοποίηση προς την Ελλάδα, για τη λήψη μέτρων για τη μείωση του ελλείμματος , μεταξύ δε των μέτρων περιλαμβανόταν και η μείωση του μισθολογικού κόστους του Δημοσίου.

Επακολούθησε η δημοσίευση , στις 15-3-2010 , του ν. 3833/2010 " Προστασία της εθνικής οικονομίας - Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης" (Α' 40) , με τον οποίο ελήφθησαν διάφορα μέτρα , με σκοπό, όπως αναφέρεται στην οικεία αιτιολογική έκθεση, την "αντιμετώπιση των πρωτόγνωρων δυσμενών οικονομικών συνθηκών και της μεγαλύτερης δημοσιονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών , η οποία είχε κλονίσει την αξιοπιστία της χώρας, έχει προκαλέσει μεγάλες δυσκολίες στην προσπάθεια κάλυψης των δανειακών αναγκών της και απειλούν σοβαρά την Εθνική Οικονομία".

Μεταξύ δε των ληφθέντων μέτρων, περιλαμβανόταν η μείωση των αποδοχών των υπηρετούντων , με οποιαδήποτε σχέση εργασίας , στο στενό ή ευρύτερο δημόσιο τομέα ( άρθρο 1 ) , αναδρομικά από 1-1-2010 ( άρθρα 20 παρ. 1 και 1 παρ. 9 ) και η θέσπιση νέου ορίου στις συνολικές αποδοχές και πρόσθετες αμοιβές ή απολαβές όλων των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα (άρθρο 2 ).

Ειδικότερα , στο άρθρο 1 του νόμου αυτού ορίσθηκαν , μεταξύ άλλων , τα εξής : " ... 2. Τα πάσης φύσεως επιδόματα , αποζημιώσεις και αμοιβές γενικά , καθώς και τα με οποιαδήποτε άλλη ονομασία οριζόμενα και από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη προβλεπόμενα των λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου , των Ν.Π.Δ.Δ.

και των Ο.Τ.Α. των μόνιμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και αντιστοίχων της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς και του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος , μειώνονται κατά ποσοστό δώδεκα τοις εκατό ( 12% ) ... 3. Από τη μείωση της προηγούμενης παραγράφου εξαιρούνται τα επιδόματα , που προβλέπονται στις παρακάτω διατάξεις , όπως ισχύουν κάθε φορά :

α) οικογενειακής παροχής ... β) χρόνου υπηρεσίας ... γ) εφημεριών ... δ) ραδιενέργειας ... ε) ειδικής απασχόλησης ... στ) ειδικών συνθηκών εργασίας ... ζ) επικίνδυνης εργασίας ... η) καταδυτικού ... θ) αναπηρίας και κινδύνου ... ι) μεταπτυχιακών σπουδών ... ια) αποφοίτων Εθνικής Σχολής δημόσιας Διοίκησης ... και αποφοίτων Εθνικής Σχολής Τοπικής Αυτοδιοίκησης ) , ιβ) κινήτρου απόδοσης ...

ιγ) ειδικής αποζημίωσης ... καθώς και αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας μονάδων . Στη συνέχεια , στις 3-5-2010 , υπεγράφη " Μνημόνιο Συνεννόησης " μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής , ενεργούσας για λογαριασμό των κρατών - μελών της Ευρωζώνης. Το μνημόνιο αυτό προσαρτήθηκε , ως παράρτημα , στο ν. 3845/2010 " Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο " (Α' 65/6-5-2010) .

Με το νόμο αυτό θεσπίσθηκαν μέτρα προς εφαρμογή του εξαγγελθέντος οικονομικού προγράμματος (άμεση μείωση του λογαριασμού μισθοδοσίας του δημόσιου τομέα), μεταξύ δε των μέτρων αυτών περιελήφθη και η περαιτέρω μείωση, κατά ποσοστό 8% , των αμοιβών των υπαλλήλων του Δημοσίου . Ειδικότερα , με τις διατάξεις του άρθρου τρίτου του , ως άνω, νόμου 3845/2010, που άρχισαν να ισχύουν από 01-06-2010, ορίσθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής : " 1.

Τα πάσης φύσεως επιδόματα, αποζημιώσεις και αμοιβές γενικά , καθώς και τα με οποιαδήποτε άλλη ονομασία οριζόμενα και από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη προβλεπόμενα των λειτουργών και υπαλλήλων των φορέων της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν. 3833/2010 ... μειώνονται , κατά ποσοστό οκτώ τοις εκατό ( 8% ) . 2.

Από τη μείωση της προηγούμενης παραγράφου εξαιρούνται τα επιδόματα που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 1 του ν. 3833/2010, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει ... " . Όπως συνάγεται από τη γραμματική διατύπωση των προαναφερομένων διατάξεων του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 3833/2010 και του άρθρου τρίτου παρ. 1 του ν. 3845/2010 (αναφερομένων σε " πάσης φύσεως επιδόματα, αποζημιώσεις και αμοιβές γενικά" και στα " με οποιαδήποτε άλλη ονομασία οριζόμενα και από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη προβλεπόμενα"), καθώς και από τον επιδιωκόμενο με τις διατάξεις αυτές σκοπό, που συνίστατο, κατά τα προεκτεθέντα, στην άμεση αντιμετώπιση της έκτακτης και εξαιρετικά δυσμενούς οικονομικής κατάστασης της Χώρας και στη δημοσιονομική εξυγίανσή της , οι προβλεπόμενες , στις διατάξεις αυτές , ποσοστιαίες μειώσεις αφορούν , αδιακρίτως , όλα τα επιδόματα και τις αποζημιώσεις και αμοιβές , που χορηγούντο στους εν ενεργεία λειτουργούς και υπαλλήλους του Δημοσίου.

Εξαιρούνται δε μόνο τα επιδόματα , που ρητώς αναφέρονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 1 του ν. 3833/2010 , στις ρυθμίσεις της οποίας παρέπεμψε και η παράγραφος 2 του άρθρου τρίτου του ν. 3845/2010. Επομένως , στο πεδίο εφαρμογής των παραπάνω διατάξεων , περί ποσοστιαίων μειώσεων των αποδοχών , εμπίπτει, κατά το γράμμα των διατάξεων αυτών , αλλά και ενόψει του σκοπού τους και το, προβλεπόμενο στο άρθρο 155 του ν. 3566/2007, επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής.

Τούτο , δε , διότι το εν λόγω επίδομα , παρά τον αποζημιωτικό του χαρακτήρα, κατά τα προαναφερόμενα βαρύνει, πάντως, και αυτό τον κρατικό προϋπολογισμό , καταβαλλόμενο, ως πρόσθετη παροχή, για την υπηρεσία του ευρισκομένου στην αλλοδαπή υπαλλήλου και, επιπλέον , δεν περιλαμβάνεται στα, ρητώς εξαιρούμενα , από το πεδίο εφαρμογής των παραπάνω διατάξεων, επιδόματα.

Κατά την έννοια δηλαδή, των διατάξεων αυτών, ενόψει της αδιάστικτης διατύπωσης και του σκοπού τους , το ζήτημα της φύσης των καταβαλλόμενων επιδομάτων , δεν είναι κρίσιμο για την υπαγωγή αυτών στη γενική ως άνω ρύθμιση περί μείωσης των αποδοχών.

Εξάλλου, και η προσαύξηση του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής λόγω τέκνων, η οποία δεν αποτελεί, κατά τα προεκτεθέντα ξεχωριστό επίδομα, αλλά αναγκαίο παρακολούθημα του βασικού επιδόματος αλλοδαπής, δεν εντάσσεται, ούτε αυτή, στην ειδικότερη έννοια της οικογενειακής παροχής , που ρητώς εξαιρείται από τις επίμαχες μειώσεις των νόμων 3833/2010 και 3845/2010.

Περαιτέρω , η συναγόμενη βούληση του νομοθέτη να συμπεριλάβει και το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής, στις ρυθμίσεις των παραπάνω νόμων , περί ποσοστιαίας μείωσης των εν γένει αποδοχών , δεν έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 155 του ν. 3566/2007 με τις οποίες θεσπίζεται ειδική διαδικασία καθορισμού και αναπροσαρμογής του προβλεπόμενου, στο άρθρο αυτό, επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής , όπως προεκτέθηκε.

Τούτο, δε , διότι το θεσπισθέν , με τις προαναφερόμενες διατάξεις των νόμων 3833/2010 και 3845/2010, μέτρο των ποσοστιαίων μειώσεων των εν γένει αποδοχών των λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου , είναι γενικό και δεν αποκλείει την παράλληλη εφαρμογή ειδικών νομοθετικών ρυθμίσεων. Επίσης , οι εν λόγω ρυθμίσεις , εφόσον συνεπάγονται μείωση και όχι στέρηση των αποδοχών και επιδομάτων , τούτο δε προς εξυπηρέτηση σκοπών , που συνιστούν λόγους δημόσιου συμφέροντος , δεν παραβιάζουν την , κατά το άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος , αρχή της οικονομικής ελευθερίας , ούτε το άρθρο 8 της Ε.Σ.Δ.Α.

και το προστατεύον την ανθρώπινη αξία άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος , ούτε το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη , ανάλογα με τις δυνάμεις τους και δεν αντίκεινται στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α., στην κατοχυρωμένη από το άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της αναλογικότητας , καθώς και στην απορρέουσα, από το άρθρο 2 του Συντάγματος αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του πολίτη προς το Κράτος , δοθέντος ότι δεν κατοχυρώνεται από καμία συνταγματική ή άλλη διάταξη δικαίωμα ορισμένου ύψους αποδοχών (ΣτΕ Ολομ. 668/2012 , ΣτΕ 1368/2021).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1 εδαφ. α' του ΚΠολΔ , αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών , αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο , ελληνικό ή ξένο , εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του , ή εάν εφαρμοσθεί , ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές , καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου , δηλαδή , όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή , είτε ως κακή εφαρμογή , ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης , που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα , με τη μορφή του διατακτικού (Ολ.

Α.Π. 1/2016 , Ολ. Α.Π. 2/2013 , Ολ. Α.Π. 7/2006). Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης , ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας , κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων , ελέγχεται , δηλαδή αν η αγωγή , ένσταση, κ.λ.π., ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη , ή αν , κατά παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου , έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν ( Ολ.

Α.Π. 27/1998 ) , καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου , κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση , η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου συντελείται, ειδικότερα , εάν το δικαστήριο εφήρμοσε τον νόμο , παρότι τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία έκρινε ως αποδειχθέντα , δεν ήταν επαρκή προς τούτο , ή αντιθέτως δεν εφάρμοσε τον νόμο , παρότι τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά ήταν επαρκή , ως επίσης εάν προέβη σε υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη , στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται ( Ολ. Α.Π. 4/2022 , Ολ. Α.Π. 5/2021 , Ολ. Α.Π. 6/2019 ).

Στην προκειμένη περίπτωση , από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης , τα οποία επισκοπεί ο Άρειος Πάγος (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) , προκύπτουν τα ακόλουθα : Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι , στην από 25-10-2016 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 66626/1950/25-10-2016 αγωγή τους , που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών , εξέθεταν ότι είναι μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του αποβιώσαντος στις ...

Π. Π. , ο οποίος είχε προσληφθεί στις 12-06-1989 από το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας στην Ιταλία, ως κλητήρας, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, που υπογράφηκε μεταξύ αυτού και του διευθύνοντος το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Σ.

Λ. , ο οποίος εκπροσωπούσε το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο. Ότι , αν και υπηρέτησε έκτοτε, μέχρι το χρόνο του θανάτου του , στο Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας και ήταν έγγαμος και πατέρας τριών τέκνων , της Α. - Ε. , που γεννήθηκε στις ... και είναι ήδη ενήλικη και φοιτήτρια, της Σ. , που γεννήθηκε στις ...

και κατά το επίδικο χρονικό διάστημα ήταν ανήλικη και του Μ. , που γεννήθηκε στις ... , το εναγόμενο αρνείται , να του καταβάλει την προσαύξηση τέκνων, υπολογιζόμενης επί του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του 'Ελληνα Πρέσβη στην Ιταλία , που λαμβάνουν όλοι οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών και το οποίο ανέρχεται , για το από ...-2014 έως ...-2015 χρονικό διάστημα , στο συνολικό χρηματικό ποσό των σαράντα τεσσάρων χιλιάδων τριακοσίων πενήντα δύο (44.352,00) ευρώ, ισχυριζόμενο ότι αυτό καταβάλλεται μόνο στους μόνιμους υπαλλήλους του.

Ότι η άρνησή του αυτή είναι αντισυμβατική, αφού αντίκειται στο περιεχόμενο της σύμβασης εργασίας του αποθανόντος και παράνομη , καθώς έρχεται σε αντίθεση , αφενός , στις διατάξεις των άρθρων 131 του ν. 419/1976 , 135 του ν. 2594/1998 και 155 του ν. 3566/2007 , που κύρωσαν τους παλαιούς και νέο , αντίστοιχα Οργανισμούς του Υπουργείου Εξωτερικών , αφετέρου, στις διατάξεις της διεθνούς συμβάσεως εργασίας " Περί ισότητας αμοιβής μεταξύ αρρένων και θηλέων εργαζομένων δι' εργασίαν ίσης αξίας " (άρθρο 100), στο άρθρο 119 της Συνθήκης της Ε.Ο.Κ. , καθώς και στις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου πρώτου του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών ( Ε.Σ.Δ.Α. ).

Με βάση το ιστορικό αυτό , ζήτησαν να υποχρεωθεί το εναγόμενο , κυρίως με βάση τη σύμβαση εργασίας του άνω αποβιώσαντος , επικουρικώς , δε , κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού να τους καταβάλει για την ανωτέρω αιτία και υπό την ιδιότητά τους ως μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων του και κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου σε έκαστο τούτων, το συνολικό χρηματικό ποσό των σαράντα τεσσάρων χιλιάδων τριακοσίων πενήντα δύο ( 44.352,00 ) ευρώ και συγκεκριμένα στην πρώτη εξ αυτών σύζυγό του , για την ίδια ατομικά και για λογαριασμό και του ανηλίκου τέκνου της Μ.

Π. , του οποίου ασκεί τη γονική μέριμνα , το ποσό των είκοσι δύο χιλιάδων εκατόν εβδομήντα έξι ( 22.176,00 ) ευρώ, στη δεύτερη εξ αυτών θυγατέρα του το ποσό των ένδεκα χιλιάδων ογδόντα οκτώ ( 11.088,00 ) ευρώ και στην τρίτη εξ αυτών , επίσης θυγατέρα του το ποσό των ένδεκα χιλιάδων ογδόντα οκτώ (11.088,00) ευρώ και τα παραπάνω χρηματικά ποσά με το νόμιμο τόκο υπερημερίας, που ισχύει για τους ιδιώτες από τη δήλη ημέρα καταβολής εκάστης επιμέρους μηνιαίας παροχής , άλλως από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.

Επί της υπόθεσης αυτής, η οποία συζητήθηκε κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων και κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρα 663 έως 676 του ΚΠολΔ), το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εξέδωσε τη με αριθμό 370/2018 οριστική απόφασή του , με την οποία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή , κατά την κύρια βάση αυτής ως βάσιμη κατ' ουσίαν και υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει στους ενάγοντες , για την ανωτέρω αιτία , το συνολικό χρηματικό ποσό των τριάντα δύο χιλιάδων τετρακοσίων ενενήντα οκτώ ευρώ και σαράντα τριών λεπτών ( 32.498,43 ) , διαιρετώς και συγκεκριμένα σε έκαστο των εναγόντων το 1/4 του ποσού αυτού , με το νόμιμο τόκο υπερημερίας εκ ποσοστού 6% ετησίως από την επίδοση της αγωγής.

Στη συνέχεια, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο της υπόθεσης, μετά την άσκηση της από ...-2019 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 94644/7469/2019 έφεσης με την οποία οι ενάγοντες - εκκαλούντες παραπονέθηκαν για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ζητώντας να γίνει δεκτή αυτή και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση , με σκοπό να γίνει δεκτή στο σύνολό της η ένδικη αγωγή τους , εξέδωσε την προσβαλλόμενη με αριθμό 1505/2022 τελεσίδικη απόφασή του , με την οποία δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση , εξαφάνισε στο σύνολό της την εκκληθείσα απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ακολούθως, δε, κράτησε την υπόθεση και δικάζοντας την ένδικη αγωγή , δέχθηκε εν μέρει αυτήν , ως βάσιμη κατ' ουσίαν και υποχρέωσε το εναγόμενο - εφεσίβλητο και ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, να καταβάλει στους εκκαλούντες το συνολικό χρηματικό ποσό των σαράντα δύο χιλιάδων εννιακοσίων ογδόντα πέντε (42.985,00) ευρώ, ήτοι το χρηματικό ποσό των δέκα χιλιάδων επτακοσίων σαράντα έξι ευρώ και είκοσι πέντε λεπτών (10.746,25) σε έκαστο εξ αυτών, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής με επιτόκιο 6% ετησίως έως την 30-04-2019 και από 01-05-2019 και εντεύθεν , σύμφωνα με όσα ορίζει η διάταξη του άρθρου 45 παρ. 1 του Ν. 4607/2019 και συμψήφισε στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.

Ειδικότερα, από την προσβαλλόμενη απόφαση , την οποία επισκοπεί ο Άρειος Πάγος (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε μετά από την εκτίμηση των προσκομισθέντων με επίκληση από τους διαδίκους αποδεικτικών στοιχείων , κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, τα εξής ουσιώδη πραγματικά περιστατικά : " Την ...

απεβίωσε στην ..., χωρίς να αφήσει διαθήκη, ο Π. Π., μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του οποίου είναι η πρώτη ενάγουσα σύζυγός του [ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη] , η δεύτερη (ενάγουσα) θυγατέρα του [ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη] , η οποία γεννήθηκε την ... και η τρίτη (ενάγουσα) θυγατέρα του [ήδη τρίτη αναιρεσίβλητη], η οποία γεννήθηκε την ...

και ο ήδη ενήλικος Μ. Π. (τέταρτος εκκαλών) [ήδη τέταρτος αναιρεσίβλητος], ο οποίος γεννήθηκε την ... (βλ. το από ...-2015 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης και πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Φαρσάλων , το υπ' αριθμ. ...-2015 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου και το υπ' αριθμ. .../2017 πιστοποιητικό της Γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης του ως άνω αποβιώσαντος).

Ο ως άνω αποβιώσας Π. Π. , είχε προσληφθεί από το εναγόμενο [ήδη αναιρεσείον] Ελληνικό Δημόσιο , ως κλητήρας , στο Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας , δυνάμει της από 12-6-1989 σύμβασης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου , η οποία καταρτίστηκε μεταξύ αυτού ( ανωτέρω αποβιώσαντος ) και του Διευθύνοντος το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας Ευσταθίου Λουκόπουλου, ενεργούντος με την παραπάνω ιδιότητά του, ως εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου , σύμφωνα με τη σχετική διάταξη (69 παρ.4 ν. 419/1976) του τότε ισχύοντος Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών (ν. 419/1976).

Στο άρθρο 2 της προαναφερόμενης σύμβασης εργασίας του , ορίστηκε ότι : " η μηνιαία αποζημίωση καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 103 παρ. 6 του ν. 419/1976 , η οποία ανέρχεται στις εκάστοτε αποδοχές του κλητήρα Α' της Κεντρικής Υπηρεσίας , καθώς και στο παρεχόμενο επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής " . Καθόλο το χρονικό διάστημα της απασχόλησής του στο εναγόμενο , ο ανωτέρω ελάμβανε την ως άνω μηνιαία αποζημίωση , η οποία καταβαλλόταν , κατά τα συμφωνηθέντα , ανά δίμηνο , καθώς και το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή , όχι όμως και την προσαύξηση του επιδόματος αυτού , λόγω τέκνων , αν και ήταν όπως προαναφέρθηκε, έγγαμος και πατέρας τριών τέκνων.

Για το λόγο αυτό , ο ως άνω αποβιώσας Π. Π. άσκησε κατά του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου , την προγενέστερη της ένδικης από 14-11-2011 ( αριθμ. εκθ. καταθ. 194935/5650/2011 ) αγωγή του με αίτημα ίδιο με την ένδικη αγωγή , αλλά για προγενέστερο χρονικό διάστημα , να του καταβληθεί δηλαδή προσαύξηση λόγω τέκνων επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή , υπολογιζόμενη σε ποσοστό επί του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία.

Η αγωγή αυτή έγινε εν μέρει δεκτή , ως βάσιμη κατ' ουσίαν, με την υπ' αριθμ. 166/2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και υποχρεώθηκε το εναγόμενο να καταβάλει στον ως άνω αποβιώσαντα ενάγοντα , για την προαναφερθείσα αιτία το ποσό των 76.774 ευρώ. Κατόπιν ασκήσεως αντιθέτων εφέσεων κατά της ως άνω οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 4856/2018 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, που δέχθηκε τις ως άνω εφέσεις, εξαφάνισε την εκκαλουμένη υπ' αριθμ. 166/2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και δέχθηκε εν μέρει , ως βάσιμη κατ' ουσίαν , την από 14-11-2011 αγωγή του ως άνω αποβιώσαντος και επιδικάστηκε σ' αυτόν, για την προαναφερθείσα αιτία και για το χρονικό διάστημα από 1-1-2010 έως 30-11-2011 , το ποσό των 105.028 ευρώ και , ειδικότερα, όπως προβλεπόταν από την 083/ΕΥΑ/ΑΣ/11254/22-1-2001 Κ.Υ.Α., ποσοστό 12% για τον ανήλικο υιό του Μ. (από 7 μέχρι 12 ετών) και ποσοστό 16% για κάθε μία από τις θυγατέρες του Α. - Ε.

και Σ. αντιστοίχως (... ετών έως ... ετών) και συνολικά 44% , επί του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή για τον Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία , το οποίο , κατά τον παραπάνω χρόνο (από 1-1-2008 και εντεύθεν) , ανήρχετο μηνιαίως στο ποσό των 7.700 ευρώ.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ανωτέρω αποβιώσας εξακολουθούσε και κατά το επίδικο χρονικό διάστημα μέχρι του θανάτου του να ασκεί τα καθήκοντα του κλητήρα στο Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας , με αποτέλεσμα να δικαιούνται οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του ενάγοντος την παραπάνω προσαύξηση , λόγω τέκνων , στο επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή , την οποία δικαιούτο , κατά τα προαναφερόμενα , ο ως άνω αποβιώσας , η οποία ( προσαύξηση ) , όπως προκύπτει από τη σαφή διατύπωση των διατάξεων που αναφέρθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας , υπολογίζεται σε ποσοστό επί του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή του Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία και όχι σε ποσοστό επί του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή , που λάμβανε ο ανωτέρω αποβιώσας , ως υπάλληλος της εξωτερικής υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου [...]. Το δικαίωμα αυτό του ως άνω αποβιώσαντος και μετέπειτα των εξ αδιαθέτου κληρονόμων του - εναγόντων , πηγάζει από την ίδια έννομη σχέση που κρίθηκε με την τελεσίδικη υπ' αριθμ. 4856/2018 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, που έκρινε επί αντιθέτων εφέσεων κατά της υπ' αριθμ. 166/2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών , με δύναμη δεδικασμένου και με βάση το άρθρο 155 του νέου οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών.

Επομένως , ο ως άνω αποβιώσας δικαιούται να λάβει την προσαύξηση λόγω τέκνων, υπολογιζόμενη σε ποσοστό του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή του Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία (και όχι σε ποσοστό επί του επιδόματος αλλοδαπής , που λάμβανε ο ίδιος), με βάση την προαναφερθείσα Κ.Υ.Α. 083/ΕΥΑ/ΑΣ 11254/22-1-2001, η οποία έχει άμεση ισχύ , όχι μόνο επί των μονίμων υπαλλήλων του Δημοσίου , αλλά και επί των υπαλλήλων του Δημοσίου (της Εξωτερικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών), με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου (όπως και στην περίπτωση του ως άνω αποβιώσαντος) , χωρίς να χρειάζεται να εκδοθεί γι' αυτούς ιδιαίτερη απόφαση του Υπουργείου Εξωτερικών, αφού , κατά το μέρος που η ως άνω Κ.Υ.Α.

τους εξαιρεί, είναι εκτός νομοθετικής εξουσιοδότησης , καθώς εισάγει ανεπίτρεπτες διακρίσεις και συνεπώς , η εξαίρεσή τους είναι ανίσχυρη , με αποτέλεσμα να ισχύει και επί αυτών η ίδια ανωτέρω Κ.Υ.Α. [...]. Επιπλέον και εφόσον δεν επήλθε μεταβολή του πραγματικού και νομοθετικού καθεστώτος, υπό το οποίο εκδόθηκε η προαναφερόμενη απόφαση, δημιουργείται δεδικασμένο από αυτήν , που παρακωλύει την έρευνα του ζητήματος αν ο ως άνω αποβιώσας δικαιούτο την εν λόγω αποζημίωση , για το επίδικο μεταγενέστερο χρονικό διάστημα , καθόσον το υπό κρίση αίτημα των εξ αδιαθέτου κληρονόμων του , για το προαναφερθέν χρονικό διάστημα , είναι το ίδιο με εκείνο της αγωγής , που είχε ασκήσει ο ίδιος ( αποβιώσας ) σε προηγούμενο χρόνο , αν και αφορούσε άλλη χρονική περίοδο και έχει ως προϋπόθεση την ύπαρξη του δικαιώματός του , που κρίθηκε σε εκείνη τη δίκη.

Πρόκειται, δηλαδή, για την ίδια δικαιολογητική σχέση και το ίδιο νομικό ζήτημα, που αναφέρονται στην ως άνω απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου.

Συνεπώς, ο ως άνω αποβιώσας Π. Π. δικαιούτο να λάβει την επίδικη προσαύξηση λόγω τέκνων στο επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή , υπολογιζόμενη σε ποσοστό επί του επιδόματος του Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία , το οποίο ( επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής ) από 1-1-2008 και εντεύθεν καθορίστηκε, με βάση την υπ' αριθμ. ...-2008 απόφαση " Τροποποίηση των υπ' αριθμ. ...-2006 , 2/57430/0022/23-11-2006 και 2/51490/0022/27-8-2007 Κ.Υ.Α. " σε 7.700 ευρώ.

Περαιτέρω , με την υπ' αριθμ. ...-2006 Απόφαση "καθορισμός επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του προσωπικού του Υπουργείου Εξωτερικών που υπηρετεί στις Διπλωματικές και Προξενικές Αρχές , καθώς και στις Μόνιμες Αντιπροσωπείες " των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Εξωτερικών ( ΦΕΚ 553/4-5-2006, τ. Β ) ορίστηκε ότι : " Στους μόνιμους υπαλλήλους όλων των κλάδων του Υπουργείου Εξωτερικών , το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής προσαυξάνεται κατά ποσοστό 8% για κάθε τέκνο ηλικίας μέχρι 6 ετών , κατά ποσοστό 12% για κάθε τέκνο ηλικίας από 7 μέχρι 12 ετών και κατά ποσοστό 16% για κάθε τέκνο ηλικίας από 13 μέχρι 18 ετών, επί του επιδόματος του Προϊσταμένου Πρέσβεως ή 24 ετών, εφόσον αποδεδειγμένα φοιτά σε Ανώτερα ή Ανώτατα Ιδρύματα , σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του ν. 3205/2003".

Κατόπιν τούτων , ο ως άνω αποβιώσας δικαιούτο να λάβει μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από 1-11-2014 έως ... ποσοστό 16% για κάθε τέκνο του και συνολικά 48% , επί του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή του Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία, το οποίο, όπως προαναφέρθηκε για το επίδικο χρονικό διάστημα ανήρχετο στο ποσό των 7.700 ευρώ μηνιαίως.

Ειδικότερα δε για το χρονικό διάστημα από 1-11-2014 έως ... , η προσαύξηση ανέρχεται στο ποσό των 3.696 ευρώ μηνιαίως ( ήτοι 16% + 16% + 16% = 48% Χ 7.700 ευρώ ) και συνολικά στο ποσό των ( 3.696 ευρώ Χ 11,63 μήνες ) 42.985 ευρώ ". Συνεχίζοντας , το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο , με την προσβαλλόμενη απόφαση και κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος , απέρριψε ως μη νόμιμο τον , πρωτοδίκως προβληθέντα με τις προτάσεις , ισχυρισμό του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος ότι , δηλαδή , το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία , καθόλο το επίδικο χρονικό διάστημα , δεν ανερχόταν στο ποσό των επτά χιλιάδων επτακοσίων (7.700,00) ευρώ μηνιαίως, όπως υπολογίστηκε από την προσβαλλομένη απόφαση, αλλά στο μικρότερο ποσό των έξι χιλιάδων διακοσίων τριάντα τριών ευρώ και ενενήντα δύο λεπτών ( 6.233,92 ) μηνιαίως, αφού είχε μειωθεί κατά ποσοστό 12% και , στη συνέχεια, κατά ποσοστό 8%, δυνάμει των άρθρων 1 παρ. 2 του Ν. 3833/2010 και 3 παρ. 1 του Ν. 3845/2020, επειδή το επίδομα αυτό δεν υπάγεται στις περιπτώσεις των επιδομάτων, που εξαιρέθηκαν από τις προαναφερόμενες μειώσεις, με αποτέλεσμα και η προσαύξηση λόγω τέκνων , ποσοστού 48% , επί του επιδόματος αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία , που δικαιούνται οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι , ως προσαύξηση επιδόματος , λόγω τέκνων , να ανέρχεται σε μικρότερο ποσό και όχι στο μεγαλύτερο εκείνο, το οποίο ζήτησαν , υπολογιζόμενο σε ποσοστό επί του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη , όπως αυτό ίσχυε προ των άνω περικοπών , με την ακόλουθη κατά λέξη , αιτιολογία : "...

πρωτίστως διότι προσκρούει στο δεδικασμένο , που απορρέει από την προαναφερόμενη υπ' αριθμ. 4856/2018 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου , που έκρινε επί προγενέστερης αγωγής του ως άνω αποβιώσαντος Π. Π. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο εν λόγω ισχυρισμός του εφεσιβλήτου κρίνεται απορριπτέος ως μη νόμιμος. Και τούτο διότι , το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη , δεν αποτελεί αποδοχές, στις οποίες επιβάλλονται οι περικοπές, που προβλέπονται από τις διατάξεις του Ν. 3833/2010 και οι περαιτέρω περικοπές του ν. 3845/2010 , αλλά αποτελεί ειδικό "αποζημιωτικό " επίδομα κάλυψης εξόδων των εργαζομένων στην αλλοδαπή και ανηκόντων στην υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών υπαλλήλων του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου , που καταβάλλεται μόνο για όσο χρόνο , αυτοί υπηρετούν στην αλλοδαπή , το οποίο αναπροσαρμόζεται ( μειώνεται ή αυξάνεται ) μόνο από την ειδική επιτροπή του άρθρου 155 παρ. 6 του ισχύοντος Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών ( ν. 3566/2007 ) και για τους περιοριστικά αναφερόμενους στις ως άνω διατάξεις λόγους , ήτοι μόνο σε περίπτωση ουσιώδους μεταβολής επί της ισοτιμίας του συναλλάγματος προς το τοπικό νόμιμα ή το ευρώ , είτε της αγοραστικής αξίας αυτών , με βάση επίσημα στοιχεία του Ο.Η.Ε. [...].

Επομένως , το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο , το οποίο με την εκκαλουμένη απόφασή του παρέβλεψε το δεδικασμένο , το οποίο πηγάζει από την υπ' αριθμ. 4856/2018 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου , δεδομένου ότι το υπό κρίση αίτημα των εναγόντων - μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων του ως άνω αποβιώσαντος , για το εν λόγω χρονικό διάστημα , είναι ίδιο με εκείνο της προηγούμενης αγωγής του ανωτέρω αποβιώσαντος , αν και αφορούσε άλλη χρονική περίοδο και έχει ως προϋπόθεση την ύπαρξη του δικαιώματος του τελευταίου , που κρίθηκε σε εκείνη τη δίκη και στη συνέχεια έκρινε ότι το επίδομα που δικαιούτο ο ως άνω αποβιώσας για το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα , έπρεπε να υπολογισθεί επί του μειωμένου , βάσει των νόμων 3833/2010 και 3845/2010 , επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία , έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων , γενομένου δεκτού ως βάσιμου κατ' ουσίαν του πρώτου λόγου της ένδικης έφεσης και εν μέρει του τρίτου λόγου αυτής ... ".

Με τον μοναδικό , από τον αριθμό 1 εδαφ. α' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ , λόγο αναίρεσης το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι το Εφετείο Αθηνών , παραβίασε ευθέως τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 3833/2010 και του άρθρου τρίτου παρ. 1 του ν. 3845/2010 , τις οποίες δεν εφάρμοσε , ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή τους.

Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι εσφαλμένα το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, υπολόγισε την προσαύξηση, λόγω τέκνων , επί του ποσού των επτά χιλιάδων επτακοσίων (7.700,00) ευρώ , για όλο το επίδικο χρονικό διάστημα , στο οποίο ανερχόταν το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής του Έλληνα Πρέσβη στην Ιταλία, δυνάμει της 2/56884/0022/25-07-2008 Κ.Υ.Α. , ενώ ήδη από 01-01-2010 , το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής μειώθηκε, κατά ποσοστό 12% , κατ' εφαρμογή του άρθρου 1 παρ. 2 του Ν. 3833/2010 και , στη συνέχεια , το εν λόγω επίδομα από 01-06-2010 μειώθηκε , περαιτέρω , κατά ποσοστό 8% , κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 παρ. 1 του Ν. 3845/2010.

Σύμφωνα , όμως , με τις νομικές σκέψεις, που αναλυτικά αναπτύχθηκαν στην προεκτεθείσα μείζονα πρόταση της παρούσας ότι , δηλαδή , οι προβλεπόμενες στους νόμους 3833/2010 και 3845/2010 μειώσεις , αφορούν και το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής , το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με το να κρίνει, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απορριπτέο τον ισχυρισμό αυτόν του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος, περί εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 1 του ν. 3833/2010 και του άρθρου 3 παρ. 1 του ν. 3845/2010 , όσον αφορά τον καθορισμό του ποσού του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής και, κατ' επέκταση, της προσαύξησης αυτού, λόγω τέκνων, πρωτίστως λόγω δεδικασμένου , που απέρρεε από τη με αριθμό 4856/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών , αλλά και ως μη νόμιμο, για τους διαλαμβανόμενους στην απόφαση αυτή λόγους, παραβίασε ευθέως τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, όσον αφορά τον καθορισμό του ποσού του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής και , κατ' επέκταση, της προσαύξησης αυτού, λόγω τέκνων, τις οποίες δεν εφάρμοσε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή τους και υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 1 εδαφ.

α' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ , όπως βάσιμα υποστηρίζει το αναιρεσείον με το μοναδικό λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης. Επισημαίνεται ότι η κρίση του Δικαστηρίου, ως προς τις κατά νόμο προϋποθέσεις καταβολής της προσαύξησης του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής, λόγω τέκνων και ειδικότερα ως προς τις προϋποθέσεις εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 1 παρ. 2 και 4 του ν. 3833/2010 και του άρθρου τρίτου παρ. 1 και 3 του ν. 3845/2010 και , συνακόλουθα , ως προς το ύψος του ποσού , επί του οποίου υπολογίζεται εκάστοτε η προσαύξηση , δεν εμπίπτει στην έννοια του δεδικασμένου (πρβλ.

Α.Π. 2024/2014). Άλλωστε από την επισκόπηση της ως άνω με αριθμό 4856/2018 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία έγιναν δεκτές οι αξιώσεις του δικαιοπαρόχου των ήδη αναιρεσιβλήτων για την καταβολή της προσαύξησης του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής, λόγω τέκνων, για προγενέστερο του επιδίκου χρονικό διάστημα, προκύπτει ότι η απόφαση αυτή δεν περιέχει οιαδήποτε κρίση για την ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων των νόμων 3833/2010 και 3845/2010, ώστε να δεσμεύει, ως προς το ζήτημα αυτό, το Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω , κατά παραδοχή ως βάσιμου του μοναδικού λόγου αναίρεσης πρέπει να αναιρεθεί , κατά το αντίστοιχο μέρος, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος , προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από άλλο Δικαστή , εκτός από εκείνον , που δίκασε προηγουμένως την υπόθεση, είναι εφικτή ( άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ , όπως το τελευταίο εδάφιο της παρ. 3 είχε τροποποιηθεί με τα άρθρα 12 παρ. 4 του ν. 4045/2012 και 65 παρ. 1 του ν. 4139/2013 και αντικαταστάθηκε εκ νέου από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 , η ισχύς του οποίου άρχισε από την 01/01/2016 , κατ' άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 του ν. 4335/2015).

Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής δίκης, πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων, διότι η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής , σύμφωνα με το άρθρο 179 εδαφ. β' του ΚΠολΔ , (όπως διαμορφώθηκε με την προσθήκη εδαφίου β', με το άρθρο 8 του ν. 4842/2021) , διάταξη που εφαρμόζεται και στις δίκες , στις οποίες μετέχει ως διάδικος το Ελληνικό Δημόσιο (Ολ.

Α.Π. 2/2022, Α.Π. 1478/2022, Α.Π. 720/2021, Α.Π. 295/2021), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος , τη με αριθμό 1505/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρεθέν μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο (Εφετείο Αθηνών), το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, πλην εκείνου που εξέδωσε την παραπάνω απόφαση.

Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής δίκης μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Ιουνίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Νοεμβρίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ