Supreme Court dismisses appeal for vague grounds regarding substantive law application and evidence assessment.

Απόφαση 1762 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1762/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΡΗΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ ΑΕΒΕ-ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αττική και εκπροσωπείται νόμιμα, για την οποία εμφανίσθηκε ο νόμιμος εκπρόσωπος της .... και διόρισε στο ακροατήριο ως πληρεξούσιο δικηγόρο του τον Στυλιανό Γρηγορίου .

Των αναιρεσιβλήτων:1.Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΟΥΤΟ ΝΤΗΛ Π. & .Ρ.ΔΑΒΑΡΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ & ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στο Ν.Ψυχικό Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. ....και 3..... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γρηγόριο Πελεκάνο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-12-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5468/2005 του ίδιου Δικαστηρίου, 7494/2006 προδικαστική και 3820/2007 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 10-9-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 31-10-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της απόφασης δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόστηκε στην συγκεκριμένη περίπτωση ή αποκλίστηκε η εφαρμογή του, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην ανάλυση και στάθμιση των αποδείξεων, το εκ των οποίων πόρισμα εκτίθεται σαφώς.

Εξ άλλου, ως ζητήματα, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή και αντιφατικό , στερεί την απόφαση νόμιμης βάσης, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος, το οποίο ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα απλά νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων Για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο α) ότι η απόφαση στερείται παντελώς αιτιολογιών ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, στην περίπτωση δε της ανεπάρκειας των αιτιολογιών να καθορίζεται ποίες επί πλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιέχει η απόφαση, ενώ στην περίπτωση της αντίφασης των αιτιολογιών, πού εντοπίζεται αυτή β) ο πραγματικός ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση κλπ) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του καθώς και η σύνδεσή του με το διατακτικό, γ) η νόμιμη βάση, δηλαδή η ουσιαστικού δικαίου διάταξη που φέρεται ότι παραβιάστηκε και δ) οι παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, υπό τις οποίες συντελέστηκε η προβαλλόμενη πλημμέλεια.

Στην προκειμένη περίπτωση, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση τις εξής αιτιάσεις: α) ότι με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες απέρριψε τον ασκούντα ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αγωγικό ισχυρισμό της, που επαναφέρθηκε νομίμως στο Εφετείο με λόγο έφεσης, ότι δηλαδή η μεταξύ αυτής και της πρώτης εναγομένης (ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης) σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας είχε συμφωνηθεί για ορισμένο χρόνο τουλάχιστον δεκαετίας και όχι για αόριστο χρόνο όπως δέχθηκε το Εφετείο, διότι αυτό, ενώ δέχεται ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης (δεύτερος εναγόμενος ....), λόγω των φιλικών και προσωπικών σχέσεων με το νόμιμο εκπρόσωπο της ενάγουσας, είχε εγγυηθεί επί επταετία για τις συναπτόμενες από την ενάγουσα συμβάσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης και είχε χορηγήσει δάνειο σ'αυτή 60.000.000 δρχ.

το έτος 1999 για κεφάλαιο κίνησης, χωρίς η πρακτική αυτή να τηρηθεί και με τους λοιπούς αντιπροσώπους της εναγομένης, ακολούθως, αντιφατικώς, δέχεται ότι η μεταξύ τους σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας είχε συμφωνηθεί για αόριστο χρόνο (1ος λόγος) και β) ότι με ανεπαρκείς αιτιολογίες απέρριψε την αγωγή της ως προς το κεφάλαιο αποζημίωσης, για θετική ζημία που αυτή υπέστη (2ος λόγος κατά το δεύτερο σκέλος του) Ο πρώτος λόγος είναι απαράδεκτος, διότι η προβαλλόμενη ανεπάρκεια και αντίφαση των αιτιολογιών, αναφέρεται σε επιχείρημα από τις αποδείξεις, ως προς την παραδοχή του Εφετείου πως η μεταξύ των διαδίκων σύμβαση ήταν αορίστου χρόνου και όχι ορισμένου, όπως η ενάγουσα ισχυρίζεται με την αγωγή της προς θεμελίωση των ασκουμένων με αυτή αξιώσεών της για καταβολή ειδικής αποζημίωσης πελατείας σύμφωνα με το άρθρο 9 Π.Δ.219/1991 και περαιτέρω αποζημίωσης για θετική ζημία, που αυτή υπέστη από την παράνομη και υπαίτια καταγγελία της σύμβασης από την εναγομένη.

Ο δεύτερος λόγος είναι αόριστος, διότι η αναιρεσείουσα δεν αναφέρει τον πραγματικό ισχυρισμό που επικαλέσθηκε με την αγωγή της για την θεμελίωση της ασκουμένης με αυτή αξίωσης αποζημίωσης για αποκατάσταση της θετικής ζημίας, παραπέμπουσα ως προς τούτο στο δικόγραφο της αγωγής της με την επί λέξει αναφορά "ως αναλυτικώς τούτο εκτίθεται στην αγωγή της εταιρίας μας", ούτε επίσης αναφέρει τις παραδοχές του Εφετείου υπό τις οποίες συντελέσθηκε η απόρριψη του αιτήματος της για αποζημίωση λόγω θετικής ζημίας, πληττομένης κατά τα λοιπά απαραδέκτως της εκτίμησης των αποδείξεων από το Εφετείο.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4,566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί, αν και ποίο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ιδίου κώδικα θεμελιώνει η προβαλλόμενη πλημμέλεια.

Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (559 αρ.1) πρέπει να καθορίζεται ενάριθμα η συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου, που φέρεται ως παραβιασθείσα , το νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, η καταγνωσθείσα δηλαδή εσφαλμένη νομική συνέπεια, ο σχετικός ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση κλπ) προς αντιμετώπιση του οποίου το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένα εφάρμοσε ή δεν εφάρμοσε τον ουσιαστικό νόμο, αν δε η υπόθεση ερευνήθηκε στην ουσία της πρέπει επιπρόσθετα να αναφέρονται με πληρότητα οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με τις προτάσεις ή άλλα διαδικαστικά έγγραφα, ούτε με αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση (Ολ.ΑΠ 20/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση με το πρώτο σκέλος του δευτέρου λόγου, η αναιρεσείουσα αιτιάται το Εφετείο ότι, με το να απορρίψει την αγωγή της ως προς το κεφάλαιο της θετικής ζημίας, "ως αναλυτικώς τούτο εκτίθεται εις την αγωγή της εταιρίας μας", όπως επί λέξει αναφέρει, εσφαλμένως ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 297-298 και 724-725 ΑΚ.

Ο λόγος αυτός, από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, είναι αόριστος, διότι η αναιρεσείουσα δεν αναφέρει τον πραγματικό ισχυρισμό, ήτοι τα συγκροτούντα αυτόν πραγματικά περιστατικά, που επικαλέστηκε με την αγωγή της για τη θεμελίωση της αξιώσεώς της για θετική ζημία, δηλαδή την αιτία αυτής και τη σύνδεσή της με τη ζημιογόνο συμπεριφορά της εναγομένης, για την αντιμετώπιση του οποίου (ισχυρισμού) το Εφετείο εσφαλμένως ερμήνευσε τις άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10.09.2007 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΑΡΗΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ ΑΕΒΕ-ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" για αναίρεση της υπ' αριθμ.3820/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων από ευρώ χίλια οκτακόσια (1.800).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ