Legislator Case Law & Legislation
1760/2014 AI generated

1760/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1760/2014
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

1760/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Σε περίπτωση που ο δράστης δεν γνώριζε το ψεύδος του γεγονότος που ισχυρίσθηκε ή διέδωσε ή είχε αμφιβολίες γι' αυτό, δεν στοιχειοθετείται μεν το έγκλημα της συκοφαντικής δυσφήμησης σε βάρος άλλου, παραμένει όμως ως έγκλημα η απλή δυσφήμιση, που προσβάλλει επίσης την προσωπικότητα του άλλου σε βαθμό μη ανεκτό από την έννομη τάξη.

Keywords

AI generated
provision of false information breach of disclosure duty journalist access to files criminal voluntary disclosure defamation proceedings intellectual forgery
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1760 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1760/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Βασίλειο Πέππα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ" που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, 2.Θ. Α. του Β., κατοίκου ..., 3. Α. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 4. Χ. Ρ. του Δ., κατοίκου ... και 5. Γ. Χ. του Ε., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αρτέμιδα Αναστασιάδη.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Βασιλείου .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-12-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5115/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 1151/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-7-2013 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Πέππας, ανέγνωσε την από 13-2-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την να γίνει δεκτός ο 1ος λόγος της αίτησης αναίρεσης, ως προς τους 2ο, εως 5ο από τους αναιρεσείοντες κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος του και κατά τα λοιπά ν' απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 1151/13 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 681 Δ' ΚΠολΔ, αντιμωλία των διαδίκων. Με την προσβαλλόμενη τελεσίδικη απόφαση του το Εφετείο, αφού κατά παραδοχή της από 14/1/10 εφέσεως του ενάγοντος-εκκαλούντος και ήδη αναιρεσιβλήτου εξαφάνισε την 5515/07 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε απορριφθεί η από 19/12/05 αγωγή του αναιρεσιβλήτου, στη συνέχεια δικάζοντας επί της ως άνω αγωγής, δέχτηκε αυτήν εν μέρει και αναγνώρισε την υποχρέωση, μεταξύ άλλων και των αναιρεσειόντων να καταβάλουν στον αναιρεσίβλητο το ποσό των 30.000 ευρώ, ως χρηματική του ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, εξαιτίας προσβολής της προσωπικότητας του κατά αδικοπρακτικό τρόπο, με συκοφαντικό δημοσίευμα.

Κατά το άρθρο 57 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητα του έχει το δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, επιπλέον δε, κατά το ίδιο άρθρο, το δικαστήριο με την απόφαση του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί να καταδικάσει τον υπαίτιο και σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του προσβληθέντος και ειδικότερα να τον υποχρεώσει σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα ή σε ο,τιδήποτε άλλο επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Στην περίπτωση αυτή η παράνομη και συγχρόνως υπαίτια προσβολή της προσωπικότητας συνιστά ειδικότερη μορφή αδικοπραξίας (ΑΠ 167/2000), οπότε συνδυαστικά εφαρμόζονται και οι διατάξεις των άρθρων 914, 919, 920 και 932 ΑΚ, ιδίως για την αποκατάσταση της τυχόν υλικής ζημίας του προσβληθέντος (άρθρο 57 παρ. 2 AK), ενώ αδιάφορη για το χαρακτήρα της προσβολής, ως παράνομης, είναι η φύση της διάταξης που ενδέχεται με την προσβολή να παραβιάζεται και η οποία έτσι μπορεί να ανήκει σε οποιοδήποτε κλάδο ή τμήμα του δικαίου.

Συνεπώς, παράνομη προσβολή της προσωπικότητας δημιουργείται και από ποινικά κολάσιμη πράξη, όπως συμβαίνει όταν το άτομο προσβάλλεται στην τιμή και στην υπόληψη του με εξυβριστικές εκδηλώσεις ή με ισχυρισμούς δυσφημιστικούς ή πολύ περισσότερο συκοφαντικούς κατά την έννοια των άρθρων 361-363 ΠΚ, που μπορεί να περιέχονται και σε δημοσίευμα εφημερίδας, αφού η κατοχυρωμένη με το άρθρο 14 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος ελευθεροτυπία υπόκειται στους περιορισμούς του νόμου, με τους οποίους επιδιώκεται όχι η παρεμπόδιση της ελευθεροτυπίας, αλλά η προστασία των ατόμων από την καταχρηστική άσκηση της (άρθρο 25 παρ. 1 και 3 του Συντάγματος).

Όριο προς αυτή την κατεύθυνση αποτελούν τα άρθρα 361-363 ΠΚ και επομένως με πρόσχημα την ελευθεροτυπία δεν επιτρέπεται η προσβολή της προσωπικότητας με δημοσιεύματα εξυβριστικά ή δυσφημιστικά για το άτομο. Ειδικότερα, κατά τα άρθρα αυτά όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ισχυρίζεται ενώπιον τρίτου ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του, διαπράττει το έγκλημα της δυσφήμησης και αν το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε το ψεύδος, τότε διαπράττει το έγκλημα της συκοφαντικής δυσφήμησης.

Έτσι, για τη στοιχειοθέτηση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της δυσφήμησης απαιτείται γνώση του δράστη ότι το ισχυριζόμενο ή διαδιδόμενο απ' αυτόν ενώπιον τρίτου γεγονός είναι κατάλληλο να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη άλλου και θέληση του ίδιου να ισχυρισθεί ή να διαδώσει ενώπιον τρίτου το βλαπτικό για άλλον γεγονός, ενώ για τη στοιχειοθέτηση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης απαιτείται επιπλέον και γνώση του δράστη ότι το γεγονός είναι ψευδές.

Σε περίπτωση που ο δράστης δεν γνώριζε το ψεύδος του γεγονότος που ισχυρίσθηκε ή διέδωσε ή είχε αμφιβολίες γι' αυτό, δεν στοιχειοθετείται μεν το έγκλημα της συκοφαντικής δυσφήμησης σε βάρος άλλου, παραμένει όμως ως έγκλημα η απλή δυσφήμιση, που προσβάλλει επίσης την προσωπικότητα του άλλου σε βαθμό μη ανεκτό από την έννομη τάξη.

Όταν όμως αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως επί του εγκλήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης η "εν γνώσει" ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως, δηλαδή άμεσος δόλος, ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), πρέπει η ύπαρξη τέτοιου δόλου να αιτιολογείται ειδικώς στην απόφαση με παράθεση περιστατικών που δικαιολογούν τη γνώση αυτή, για να αποκλειστεί ότι ο δράστης ενήργησε με ενδεχόμενο δόλο, διότι στην περίπτωση αυτή δεν θα θεμελιωνόταν η υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο μόνο παρ. 1 του ν. 1178/1981 "περί αστικής ευθύνης του τύπου και άλλων τινών διατάξεων", όπως τροποποιήθηκε με το ν. 2243/1994" ο ιδιοκτήτης κάθε εντύπου υποχρεούται σε πλήρη αποζημίωση για την παράνομη περιουσιακή ζημία, καθώς και σε χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που προξενήθηκαν υπαίτια με δημοσίευμα, το οποίο θίγει την τιμή ή την υπόληψη κάθε ατόμου, έστω και αν η κατά το αρθρ. 914 ΑΚ υπαιτιότητα, η κατά το αρθρ. 919 ΑΚ πρόθεση και η κατά το αρθρ. 920 ΑΚ γνώση ή υπαίτια άγνοια συντρέχουν στο συντάκτη του δημοσιεύματος ή αν ο τελευταίος είναι άγνωστος, στον εκδότη ή στο διευθυντή σύνταξης του εντύπου.

Η παραπάνω διάταξη είναι σαφές ότι αναφέρεται μόνο στην ευθύνη του ιδιοκτήτη του εντύπου, ο οποίος υποχρεούται έτσι σε περίπτωση δυσφημιστικού δημοσιεύματος σε πλήρη αποζημίωση του παθόντος και σε χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του, έστω και αν η γνώση ή η υπαίτια άγνοια συντρέχουν στο πρόσωπο του συντάκτη του δημοσιεύματος ή αν αυτός είναι άγνωστος, στον εκδότη η στο διευθυντή σύνταξης του εντύπου, η ευθύνη των οποίων, εφόσον βέβαια δεν ταυτίζονται ως πρόσωπα με τον ιδιοκτήτη του εντύπου, ρυθμίζεται από τις κοινές διατάξεις (ΑΠ 387/2005).

Εξ άλλου κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδρύεται ο αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε.

Στην ένδικη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχτηκε τα ακόλουθα:"Στο υπ' αριθμ. 43 φύλλο της 18/12/2005 της εφημερίδας με τίτλο "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", ιδιοκτησίας της πρώτης εναγομένης με την επωνυμία "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΑΕ", της οποίας την συντακτική επιτροπή συναποτελούν οι 2ος , 3ος , 4ος, 5ος, 6ος, 7ος, 8ος, και 9ος εναγόμενοι, δημοσιεύθηκε στις 1η, 5η, και την 32η σελίδες κείμενο, υπογεγραμμένο από τον 10ο εναγόμενο, συνοδευόμενο από πηχυαίους τίτλους και δύο ευμεγέθεις φωτογραφίες στην πρώτη και την πέμπτη σελίδα.

Στην 1η σελίδα το εν λόγω δημοσίευμα υπό την επικεφαλίδα με πηχυαίους τίτλους "Ο Α. Α. ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΩΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ" και αμέσως πιο κάτω με ακόμη μεγαλύτερα τυπογραφικά στοιχεία "Εμπλέκουν υφυπουργό στο παραδικαστικό κύκλωμα" και παραπλεύρως στο δεξιό μέρος ευμεγέθης φωτογραφία του ενάγοντος, στην οποία απεικονίζεται να δαγκώνει το κάτω χείλος του, έχει επί λέξει το εξής περιεχόμενο: "Τον κατονομάζει στην κατάθεση του ο έμπιστος του Αρχιεπισκόπου [και βασικός κατηγορούμενος] δικηγόρος κ.

Ν. Ε. για την υπόθεση αποφυλάκισης, στον Βόλο το 1999. Την αποφυλάκιση έκανε ο κ. Α. μαζί με τον δικηγόρο κ. Α. Γ., γνωστό για την σχέση του με την φυγόδικο ανακρίτρια κ. Α. Η., καταβάλλοντος 4,1 εκατομμύρια δραχμές ως εγγύηση, μέσω, όμως, του κ. Ε.. Ο εφέτης - ανακριτής κ. Σ., ερευνά το θέμα.. " Ακολουθούν με ευμεγέθη και έντονης γραφής στοιχεία, οι φράσεις: "Δήλωση Α.

στο "ΘΕΜΑ": "Όταν τους ήξερα ήταν καλά παιδιά"". Επίσης, κάτω από την λέξη "παραδικαστικό" παρατίθεται απόσπασμα από την απολογία του κατηγορούμενου Ν. Ε. στον ως άνω Εφέτη-Ανακριτή με το εξής περιεχόμενο: " ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ο δικηγόρος Α. Γ., τον οποίο μου συνέστησε στην πόλη του Βόλου ο κ. Α. Α. [το Α. Α. σε λευκό φόντο με έντονα τυπογραφικά στοιχεία] και ο οποίος υπερασπιζόταν τον κατηγορούμενο κ.

Μ.. Ο Μ. ήταν υπό καθεστώς προσωρινής". Εδώ το ως άνω κείμενο διακόπτεται και στην 5η σελίδα στο κέντρο αυτής, παραπλεύρως ευμεγέθους φωτογραφίας [από την μέση και πάνω] του ενάγοντος επαναλαμβάνεται το ανωτέρω απόσπασμα και συνεχίζεται σε πολύ μικρά τυπογραφικά στοιχεία, μέχρι την ολοκλήρωση της απάντησης, που ο κατηγορούμενος Ε.

έδωσε απολογούμενος στον Εφέτη-Ανακριτή κ. Σ. "ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι ο δικηγόρος Α. Γ., τον οποίο μου συνέστησε στην πόλη του Βόλου ο κ. Α. Α. και ο οποίος υπερασπιζόταν τον κατηγορούμενο κ. Μ.. Ο Μ. ήταν υπό καθεστώς προσωρινής κρατήσεως, οι κ. Α. και Γ. εισήγαγαν αιτήσεις αντικαταστάσεως της προσωρινής κρατήσεως, χωρίς να έχω συμμετοχή στην ποινική υπόθεση.

Διευκόλυνση έκανα, το δε ποσό πληρώθηκε στο Δημόσιο Ταμείο ως εγγυοδοσία για την αντικατάσταση της κρατήσεως του πελάτη κ. Γ.. Και θα σας προσκομίσω και τα σχετικά έγγραφα.". Αμέσως από κάτω δεξιά του μέρους της φωτογραφίας του ενάγοντος αναγράφονται τα εξής: "Η κατάθεση του κ Ν. Ε., ο οποίος εμπλέκει τον κ.

Α. Α. στο παραδικαστικό κύκλωμα". Στην 5η σελίδα παρατίθεται ρεπορτάζ του 10ου εναγομένου στο πάνω μέρος αυτής υπό τον υπερμεγέθη υπέρτιτλο "ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ", κάτω απ' αυτόν με μικρότερα γκρίζα γράμματα σε μαύρο φόντο ο τίτλος "ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΚΑΘΑΡΑ ΧΕΡΙΑ", αμέσως πιο κάτω ο πεντάστηλος υπερμεγέθης τίτλος με έντονα στοιχεία "Εμπλέκουν και τον Α.

Α. στο βρόμικο παραδικαστικό κύκλωμα". Επίσης αμέσως πιο κάτω, με μικρότερα τυπογραφικά στοιχεία, ο τίτλος "Τι λέει ο δικηγόρος Ε. για τον υφυπουργό Δημόσιας Διοίκησης, την υπόθεση του απατεώνα Μ. και τα 4 εκατ. δραχ. για την αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης". Στην συνέχεια παρατίθεται κείμενο, που φέρει την υπογραφή του 10ου εναγομένου, το οποίο διακόπτεται και συνεχίζεται στην 32η σελίδα της ως άνω εφημερίδας, το περιεχόμενο του οποίου είναι επί λέξει ως εξής : "Και τον κ.

Α. Α. υφυπουργό Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, εμπλέκει στην απολογία του ο βασικός κατηγορούμενος για το παραδικαστικό κύκλωμα δικηγόρος Βόλου κ. Ν. Ε.. Στην απολογία του, που δόθηκε πριν από τρεις ημέρες στον εφέτη-ανακριτή κ. Ι. Σ. και το περιεχόμενο της οποίας αποκαλύπτει σήμερα το "ΘΕΜΑ", ο δικηγόρος του Βόλου επιχειρεί να δικαιολογήσει, εμπλέκοντας τον υφυπουργό Δημοσίας Διοίκησης για να δώσει απάντηση πως βρέθηκαν στον λογαριασμό του 4 εκατ.

δραχμές για υπόθεση, που ισχυρίζεται ότι χειριζόταν ο ίδιος ο κ. Α.. Ο άνθρωπος, που κατηγορείται για χρηματισμό δικαστών και για σωρεία παρεμβάσεων σε δικαστές και εισαγγελείς και σύμφωνα με την κατηγορία -το κατηγορητήριο του είναι πολυσέλιδο -είναι ένα από τα τρία βασικά μέλη της συμμορίας, απολογούμενος προχθές ενώπιον του εφέτη-ανακριτή κ.

Σ., επιχειρεί να δικαιολογήσει τα χρήματα, που έδωσε στην κυρία Α. Η. για διάφορες υποθέσεις, αλλά και γιατί ζήτησε από δικαστές και εισαγγελείς με το αζημίωτο να ευνοούν πελάτες του. Ο κ. Ε., που πριν από έναν χρόνο η δράση του ήρθε στο φώς από τη δημοσιογραφική έρευνα του Μ. Τ., δικηγόρος Βόλου, προσωπικός φίλος του Ι.

Γ. και με στενές σχέσεις με τον Αρχιεπίσκοπο, επιχειρεί να δικαιολογήσει τις αθέμιτες συναλλαγές του με δικαστές και δικηγόρους. Σε εξαντλητικές ερωτήσεις του εφέτη-ανακριτή, που έχει στα χέρια του όχι μόνον καταθέσεις, αλλά και στοιχεία για ποσά, που δόθηκαν σε δικαστές, αλλά και για ποσά, που απαίτησε και πήρε από κατηγορούμενους, ο κ.

Ε. ισχυρίζεται διάφορα. Και ανάμεσα σε άλλα επιχειρεί να δώσει μια απάντηση για το τι τον συνέδεε με τον δικηγόρο της Αθήνας κ. Α. Γ.. Τον άνθρωπο, που μιλούσε με την κυρία Η. για το που θα πάνε τα λεφτά, για εκείνον που η φωνή του ακούστηκε δια ζώσης σε εκείνες τις συνομιλίες της πρώην ανακρίτριας που άφησαν άφωνο το πανελλήνιο, όταν κοστολογούσε ποινές και αποφυλακίσεις.

Ερωτήματα. Πως και από που, λοιπόν, ο κ. Ε. τον κ. Γ.; Τι σχέσεις είχαν, μια και ο ένας εξ αυτών ήταν δικηγόρος Αθηνών και ο άλλος, ο Ε., Βόλου; Και κυρίως γιατί αυτός ο Γ. και για ποια αιτία, κατέθεσε στον λογαριασμό του Ε. ένα μεγάλο χρηματικό ποσό: Τα 4.100.000 δραχμές, που βρέθηκαν από την έρευνα όταν άνοιξαν οι λογαριασμοί του Βολιώτη δικηγόρου;

Ο εφέτης-ανακριτής, που έχει στα χέρια του όλο το υλικό της έρευνας, που ξέρει για τις συνομιλίες της κυρίας Η. με τον κ. Γ. και τον ρόλο, που είχε διαδραματίσει, που αποδίδει μεγάλη σημασία στο πως το κύκλωμα των επίορκων δικαστικών συνδεόταν με τους δικηγόρους, ρωτά να μάθει ποια η σχέση Ε.-Γ.. Και η απάντηση του Ε.

είναι αποκαλυπτική. Εμπλέκει τον υφυπουργό Δημόσιας Διοίκησης κ. Α.. Αυτός, λέει, του συνέστησε τον Γ. όταν στον Βόλο υπερασπιζόταν έναν ποινικό κατηγορούμενο με το όνομα Μ.. Ο κ. Α., μάλιστα, σύμφωνα με την απολογία Ε., ήταν συνεργάτες με τον Γ.. Είχαν μαζί μία υπόθεση στον Βόλο και τη χειρίζονταν από κοινού.

Υπόθεση του κ. Μ., ο οποίος ήταν μέσα και προσπαθούσαν να τον βγάλουν και ζήτησαν από τον Ε. να τους διευκολύνει. "Διευκόλυνση, λέει ο Ε., έκανα, δεν έχω συμμετοχή στην ποινική αυτή υπόθεση". Και για αιτιολογήσει τα 4 και κάτι εκατ. δραχμές, 4.100.000 για την ακρίβεια, που έβαλε στον λογαριασμό του ο Γ., δίνει την παρακάτω εξήγηση:

Ήταν, το ποσό που πληρώθηκε στο δημόσιο ταμείο ως εγγυοδοσία για την αντικατάσταση της προσωρινής κρατήσεως του πελάτη του κ. Α. και του κ. Γ. του κ. Μ. δηλαδή. Αλλά τα στοιχειά -τις αποδείξεις από το δημόσιο ταμείο- δεν τα προσκόμισε στον ανακριτή ο κ. Ε.? Έναν χρόνο μετά την αποκάλυψη του παραδικαστικού κυκλώματος, εντύπωση προκάλεσε στον ανακριτή το γεγονός ότι δεν τα είχε, απολογούμενος, ένας έμπειρος δικηγόρος, όπως ο κ.

Ε. εις τον ανακριτή. Βεβαίως η εξήγηση δεν φάνηκε πειστική, και σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Σ., θα ερευνήσει σε βάθος την υπόθεση. Τι ήταν αυτά τα χρήματα, που δόθηκαν στον Ε. και γιατί δύο δικηγόροι Αθηνών, ο ένας μάλιστα επώνυμος, ζήτησαν την συνδρομή του κ. Ε. για μια ποινική τους υπόθεση και κατετέθη στον λογαριασμό του ένα τόσο μεγάλο ποσό, δίχως προς το παρόν να έχει επιβεβαιωθεί γιατί ακριβώς επρόκειτο;

Η ανάκριση θα δώσει σύντομα, όπως αναφέρουν πληροφορίες από δικαστικές πηγές, την απάντηση και σ' αυτόν τον γρίφο. Υπόμνημα. Είναι ενδεικτικό μάλιστα, λένε, το γεγονός ότι στο υπόμνημα του ο κ. Ε. δεν λέει κουβέντα για τις σχέσεις του με τον κ. Γ., την υπόθεση Μ. και την γνωριμία του με τον κ. Γ. μέσω του κ. Α.....

Ιδού το απόσπασμα της απολογίας του κ. Ε.. -Ερώτηση ανακριτή. Κάποιος Α. Γ., που σας καταβάλει το ποσό των 4.100.000 δραχ. Ποιος είναι;-Απάντηση Ε.: Είναι ο δικηγόρος Α. Γ., τον οποίον μου συνέστησε στην πόλη του Βόλου ο κ. Α. Α., και ο οποίος υπερασπιζόταν τον κατηγορούμενο κ. Μ.. Ο Μ., ήταν υπό καθεστώς προσωρινής κρατήσεως, οι κ.

Α. και Γ. εισήγαγαν αιτήσεις αντικαταστάσεως της προσωρινής κρατήσεως, χωρίς να έχω συμμετοχή στην ποινική υπόθεση. Διευκόλυνση έκανα, το δε ποσό πληρώθηκε στο Δημόσιο Ταμείο ως εγγυοδοσία για την αντικατάσταση της κρατήσεως του πελάτη κ. Γ.. Και θα σας προσκομίσω και τα σχετικά έγγραφα" Από τα ανωτέρω προκύπτει αδιστάκτως ότι οι υπερμεγέθεις με έντονης γραφής τυπογραφικά στοιχεία, τίτλοι "Ο Απ.

Α. ελέγχεται για τις πράξεις του ως δικηγόρος", "Εμπλέκουν υφυπουργό στο παραδικαστικό κύκλωμα" [1η σελίδα], εννοώντας τον ενάγοντα, ο οποίος κατά τον χρόνο του δημοσιεύματος ήταν Υφυπουργός Εσωτερικών, "Εμπλέκουν και τον Α. Α. στο βρόμικο παραδικαστικό κύκλωμα" [5η σελίδα], οι περιεχόμενες στο επίδικο δημοσίευμα φράσεις " Και τον κ.

Α. Α.... εμπλέκει την απολογία του ο βασικός κατηγορούμενος για το παραδικαστικό κύκλωμα δικηγόρος Βόλου κ. Ν. Ε.... ", "Στην απολογία του... στον εφέτη-ανακριτή κ. Ι. Σ.... επιχειρεί να δικαιολογήσει, εμπλέκοντας τον υφυπουργό Δημοσίας Διοίκησης", "Η κατάθεση του κ. Ν. Ε., ο οποίος εμπλέκει τον κ. Α. Α. στο παραδικαστικό κύκλωμα" [βλ.

σελ.5], "Εμπλέκει τον υφυπουργό Δημοσίας Διοίκησης κ,. Α.!.... Διευκόλυνση, λέει ο Ε. έκανα... Βεβαίως η εξήγηση δεν φάνηκε πειστική και σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Σ. θα ερευνήσει σε βάθος την υπόθεση. Τι ήταν αυτά τα χρήματα, που δόθηκαν στον κ. Ε. και γιατί δύο δικηγόροι Αθηνών, ο ένας μάλιστα επώνυμος ζήτησαν τη συνδρομή του κ.

Ε., για μια ποινική τους υπόθεση και κατετέθη στο λογαριασμό του ένα τόσο μεγάλο ποσό, δίχως προς το παρόν να έχει επιβεβαιωθεί για τι ακριβώς επρόκειτο;. Η ανάκριση θα δώσει σύντομα, όπως αναφέρουν πληροφορίες από δικαστικές πηγές απάντηση και σ' αυτόν το γρίφο..", δεν αποτυπώνουν την πραγματικότητα, αλλά συνιστούν ψευδή και συκοφαντικά γεγονότα.

Διότι από κανένα στοιχείο της δικογραφίας, αλλά, κυρίως, από την απολογία του κατηγορουμένου Ν. Ε., αποσπάσματα της οποίας δημοσιεύονται στις 1η, 5η και 32η σελίδες της ως άνω εφημερίδας, δεν προέκυψε ότι διεξαγόταν κατά τον χρόνο του επιδίκου δημοσιεύματος, οποιαδήποτε δικαστική έρευνα σχετικά με τις ενέργειες στις οποίες είχε προβεί ο ενάγων, υπό την ιδιότητα του ως δικηγόρου από κοινού με τον συνάδελφο του Α.

Γ., για την αποφυλάκιση του προσωρινώς κρατουμένου, με βάση τα υπ' αριθ. 60, 61, 62 και 63/1999 εντάλματα του Ανακριτή Α Τμήματος Βόλου, Στ. Μ., ο οποίος κατηγορείτο για απάτες, έκδοση ακάλυπτων επιταγών κλπ.. Ούτε από την ίδια ως άνω απολογία του Ν. Ε., ο οποίος κατηγορείτο για την υπόθεση του αποκαλούμενου παραδικαστικού κυκλώματος, προκύπτει ότι αυτός ενέπλεξε καθ' οιονδήποτε τρόπο τον ενάγοντα στο αποκαλούμενο "παραδικαστικό κύκλωμα".

Αντίθετα, όπως προκύπτει από το απόσπασμα της απολογίας του, όπως αυτή παρατίθεται τμηματικά στις 1η, 5η και 32η σελίδες της άνω εφημερίδας "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", ο ως άνω κατηγορούμενος κατά την απολογία του ενώπιον του Ειδικού Ανακριτή Αθηνών κ. Σ., ερωτώμενος σχετικά για το ποσό των 4.100.000 δραχ, που βρέθηκε κατατεθειμένο σε τραπεζικό του λογαριασμό, [για το οποίο πρέπει να σημειωθεί δεν του είχε απαγγελθεί καμιά κατηγορία], με καταθέτη τον δικηγόρο Α.

Γ., απάντησε ότι από το ανωτέρω ποσό, τα 4.000.000 δραχ. καταβλήθηκαν, όπως και πράγματι συνέβη, για την πληρωμή της εγγυοδοσίας, για την αντικατάσταση της προσωρινής κρατήσεως του εντολέως του ενάγοντος Σ. Μ., με τον ανωτέρω περιοριστικό όρο, την απαγόρευση εξόδου από την Χώρα και την εμφάνιση του στο Αστυνομικό Τμήμα της κατοικίας του την 1η και 16η εκάστου μηνός, δυνάμει των υπ' αριθ. 345, 346, 347 και 348/24.11.1999 βουλευμάτων του Συμβουλίου Πλημ/κών Βόλου, το δε ποσό των 100.000 δραχμών ως αμοιβή του.

Την ίδια δε ημερομηνία, ο προσωρινά κρατούμενος Στ. Μ.ς υπέγραψε την από 24/11/1999 έγγραφη εξουσιοδότηση από τις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού, όπου κρατείτο, με την οποία εξουσιοδότησε τους δικηγόρους Βόλου Ν. Ε. και την συνεργάτιδα του Α. Χ., όπως από κοινού ή χωριστά ο καθένας, παραλάβουν τα εκδοθέντα ως άνω βουλεύματα αντικατάστασης της προσωρινής κρατήσεως με περιοριστικούς όρους και διενεργήσουν όλες τις αναγκαίες διαδικαστικές ενέργειες για την αποφυλάκιση του.

Πράγματι την επομένη ημέρα [25/11/1999] ο δικηγόρος Α. Γ., ο οποίος πρέπει να σημειωθεί ότι διατηρούσε ερωτικό δεσμό με την θυγατέρα του ως άνω κατηγορουμένου Σ. Μ., κατέθεσε στον τραπεζικό λογαριασμό του Ν. Ε. το ανωτέρω ποσό ήτοι 4.000.000 δραχ., το οποίο αντιστοιχούσε στο συνολικό ποσό των εγγυοδοσιών [1.000.000 δραχ.

εκάστης], πλέον 100.000 δραχ. για έξοδα και αμοιβή του. Αυθημερόν η συνεργάτης του Ε., δικηγόρος Βόλου Α. Χ., μετά την ανάληψη του εν λόγου ποσού από τον τραπεζικό λογαριασμό του τελευταίου, κατέθεσε το ποσό των 4.000.000 δραχμών στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείου στο Βόλο, εκδοθέντων των με αρ. 54588, 54589, 54590 και 54591 γραμματίων συστάσεως παρακαταθήκης στο όνομα του δικηγόρου Α.

Γ.. Στην συνέχεια τα εν λόγω γραμμάτια κατατέθηκαν από την ίδια ως άνω δικηγόρο στο Πρωτοδικείο Βόλου, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ' αριθ. 76, 77, 78 και 79/2511-1999 εκθέσεις κατάθεσης εγγυήσεως. Μετά την πληρωμή των εγγυήσεων, την ίδια ημέρα ο προσωρινά κρατούμενος και εντολέας του ενάγοντος Σ.

Μ., αποφυλακίστηκε από το Σωφρονιστικό Κατάστημα Κορυδαλλού, όπου κρατείτο, όπως προκύπτει από το υπ' αριθ. 44279/25.11.1999 αποφυλακιστήριο. Σημειώνεται εδώ, ότι ουδεμία νομική σημασία έχει, και είναι τελείως αδιάφορο, το γεγονός ότι στα γραμμάτια συστάσεως παρακαταθήκης αναφέρεται το όνομα του πράγματι καταβαλόντος, όπως συμβαίνει στην δικηγορική πρακτική, το ως άνω ποσό των 4.100.000 δραχμών Α.

Γ. και όχι το όνομα της ως άνω δικηγόρου Α. Χ., η οποία μερίμνησε, απλώς, για την πληρωμή της εγγυήσεως στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων στον Βόλο και την έκδοση των αντίστοιχων γραμματίων συστάσεως παρακαταθήκης. Πρέπει, να σημειωθεί, επίσης, ότι ο κατηγορούμενος Ν. Ε., κατά την απολογία του ενώπιον του Εφέτη-Ανακριτή κ.

Σ., δεν προσκόμισε τις ως άνω εκθέσεις κατάθεσης εγγυήσεως, για να αποδείξει την αιτία πίστωσης του εν λόγω ποσού στον τραπεζικό του λογαριασμό, γιατί δεν του είχε απαγγελθεί σχετική κατηγορία ως προς το ποσό αυτό. Οι λοιποί πλην της α' εναγομένης εταιρίας, ιδιοκτήτριας της εφημερίδας "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ" τελούσαν εν γνώσει της αναλήθειας, ότι δηλαδή ουδεμία έρευνα διεξάγεται εις βάρος του ενάγοντος για τις ενέργειες του ως δικηγόρου, αναφορικά με την υπόθεση του προσωρινά κρατούμενου Σ.

Μ., όσον και για το ότι ο Ν. Ε., με τον οποίο είχε συνεργαστεί ο ενάγων για την αποφυλάκιση του εντολέως του Σ. Μ., τον ενέπλεξε καθ' οιονδήποτε τρόπο στο "βρόμικο παραδικαστικό κύκλωμα" αναφορικά με την καταβληθείσα εγγύηση των 4.000.000 δραχμών για την αντικατάσταση της προσωρινής κρατήσεως του ανωτέρω κατηγορουμένου και τούτο διότι πριν από την κυκλοφορία της ως άνω εφημερίδας, ο ενάγων πληροφορηθείς ότι επίκειται σχετικό δημοσίευμα αναφορικά με το ως άνω θέμα, ήλθε σε τηλεφωνική επικοινωνία με τους 2ο, 4ο και 10ο [ συντάκτη του δημοσιεύματος] εναγομένους, στους οποίους εξήγησε την αιτία της πίστωσης του τραπεζικού λογαριασμού του Ν.

Ε. με το ως άνω ποσό των 4.100.000 [4.000.000 δραχ. ως εγγύηση πλέον 100.000 δραχ. για έξοδα και αμοιβή του] δραχ. και προσφέρθηκε να τους αποστείλει και τις σχετικές εκθέσεις κατάθεσης εγγυοδοσίας. Αυτοί, όμως, αρνήθηκαν, διαβεβαιώνοντας τον ότι πείστηκαν για το αληθές των δοθέντων απ' αυτόν εξηγήσεων. Παρά ταύτα, όμως, προέβησαν στο επίδικο δημοσίευμα.

Η γνώση δε των εναγομένων [ πλην της πρώτης για την οποία θα γίνει λόγος παρακάτω] περί της αναλήθειας των ανωτέρω, προκύπτει και από το γεγονός ότι στις 19/12/2005 και 20/12/2005 στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού "ALPHA" σε συνομιλία μεταξύ του εκ των εναγομένων Ε. Τ. και του δημοσιογράφου- παρουσιαστή του δελτίου Ειδήσεων Ν.

Χ., ο πρώτος επιχείρησε να ταυτίσει την περίπτωση της κατάθεσης του ως άνω ποσού των 4.100.000 δραχ. από τον δικηγόρο Α. Γ. στον τραπεζικό λογαριασμό του κατηγορουμένου Ν. Ε. (η οποία όπως προεκτέθηκε αφορούσε στην καταβολή εγγυοδοσίας για την αποφυλάκιση του κατηγορουμένου Σ. Μ.) με την δικαστική υπόθεση εις βάρος του δικηγόρου Μ., συνεργάτης του οποίου κατηγορείτο ότι προέβη στην κατάθεση χρημάτων σε τραπεζικό λογαριασμό του Δικαστή Κ.

λέγοντας επί λέξει τα εξής: "Έχουμε τις ίδιες αντιφάσεις. Έχουμε το ίδιο πρόβλημα. Σας παρακαλώ Είναι σημαντικότερο. Έχουμε τις ίδιες αντιφάσεις. Έχουμε το ίδιο πρόβλημα. Έχουμε το ποσό των 4.000.000 το οποίο δεν δίνει στο δημόσιο ταμείο..". Ήταν δε τόσο κατηγορηματικός και απόλυτος στην άποψη του για την ταυτότητα των δύο υποθέσεων, ότι δηλαδή το ως άνω ποσό αφορούσε στον χρηματισμό δικαστικών λειτουργών, όπως στην περίπτωση Μ., ώστε ακόμη και η συμμετέχουσα στην συζήτηση, συνάδελφος του δημοσιογράφος M.

Π. έφθασε στο σημείο να πει τα εξής: "Μ. εσύ έχεις βγάλει ήδη και απόφαση". Επίσης, στο κεντρικό δελτίο Ειδήσεων του ίδιου ως άνω τηλεοπτικού σταθμού, ο εκ των εναγομένων Τ. εν γνώσει της αναλήθειας ισχυρίστηκε, ότι το ποσό των 4.000.000 δραχ. δεν κατατέθηκε στις 25/11/1999, αλλά δήθεν στις 29/11/1999, προσπαθώντας ψευδώς να πείσει τους συνομιλητές του και το τηλεοπτικό κοινό ότι κατατέθηκε μεταγενέστερα της αποφυλάκισης του Σ.

Μ. και ότι δεν δόθηκε για την αιτία αυτή [πληρωμή εγγυοδοσίας για την αποφυλάκιση του], αλλά για άλλο αθέμιτο σκοπό, αφήνοντας υπόνοιες στο τηλεοπτικό κοινό, ότι πιθανόν υπήρξε παράνομη δοσοληψία, που έχει σχέση με το παραδικαστικό κύκλωμα Συγκεκριμένα ανέφερε τα εξής: "Από το ρεπορτάζ, που έχουμε κάνει εμείς, στον λογαριασμό του Ε., που έχει ο κ.

Σ., στα χέρια του, φαίνεται ότι το ποσό των 4.100.000 δραχ. έχει μπει στο λογαριασμό του Ε. στις 29 και όχι στις 25". Με: την αναφορά του εκ των εναγομένων Τ., ότι η κατάθεση έγινε στις 29 και όχι στις 25/11/1999 [ημερομηνία αποφυλάκισης του κατηγορουμένου Σ. Μ.], αδιστάκτως συνάγεται το συμπέρασμα, ότι οι εναγόμενοι είχαν στην κατοχή τους, το σχετικό δελτίο κατάθεσης της ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ, από το οποίο αποδεικνύεται πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η πίστωση του ποσού των 4.100.000 δραχ.

από τον τραπεζικό λογαριασμό, που τηρούσε στην εν λόγω τράπεζα ο Α. Γ., στον τραπεζικό λογαριασμό του Ν. Ε., έγινε στις 25/11/1999 και όχι στις 29/11/1999, η οποία αφορούσε στην ημερομηνία έναρξης της τοκοδοσίας του εν λόγω ποσού. Ενώ λοιπόν οι 2ος, 3ος, 4ος, 5ος, 6ος, 7ος, 8ος, 9ος και 10ος εναγόμενοι, είχαν στην κατοχή τους, το ως άνω κρίσιμο αποδεικτικό στοιχείο, δεν έλαβαν υπόψη τους και αγνόησαν το γεγονός ότι η αναφερόμενη σ' αυτό ημερομηνία κατάθεσης [25/11/1999] συνέπιπτε με την ημερομηνία αποφυλάκισης του κατηγορουμένου Μ., γεγονός, που αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η κατάθεση του ως άνω ποσού, αποσκοπούσε στην πληρωμή της εγγυοδοσίας, όπως και πράγματι συνέβη.

Αντίθετα διατυπώνονται ερωτήματα και απορίες, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του επίδικου δημοσιεύματος, με τρόπο ώστε να δημιουργείται με βεβαιότητα η εντύπωση στο αναγνωστικό κοινό, ενόψει και της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, που είχε δημιουργηθεί από το λεγόμενο "παραδικαστικό κύκλωμα", ότι η απολογία του κατηγορουμένου Ν.

Ε. αναφορικά με το κατατεθέν στον τραπεζικό λογαριασμό του ποσό των 4.100.000 δραχμών, για το οποίο, όπως προεκτέθηκε, δεν τον βάρυνε καμιά κατηγορία, είναι αναληθής και ότι τούτο χρησιμοποιήθηκε για τον χρηματισμό δικαστικών λειτουργών. Η χρησιμοποίηση των φράσεων στην πρώτη και στην πέμπτη σελίδα της ως άνω εφημερίδας με έντονα και υπερμεγέθη τυπογραφικά στοιχεία ως τίτλων "Ο Α.

Α. ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΩΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ" και "Εμπλέκουν υφυπουργό στο παραδικαστικό", "Εμπλέκουν και τον Απ. Α. στο βρόμικο παραδικαστικό κύκλωμα" καθώς και οι δυσμενείς και επιλήψιμες φράσεις, όπως αναφέρονται παραπάνω που περιέχονται στο επίδικο δημοσίευμα, δημιούργησαν με βεβαιότητα την εντύπωση στο αναγνωστικό κοινό ότι ο ενάγων φέρεται από τον Ν.

Ε. να είναι αναμεμιγμένος σε παράνομες και επιλήψιμες δραστηριότητες, στο πλαίσιο της ιδιότητας του ως δικηγόρου, γεγονός αναληθές, αφού, όπως προεκτέθηκε, ο τελευταίος στην απολογία του δεν διαλαμβάνει τίποτε το επιλήψιμο εις βάρος του ενάγοντος, η απλή δε αναφορά στο πρόσωπο του, ως προς

τις δικαστικές ενέργειες, που έγιναν για την αποφυλάκιση του κατηγορουμένου Σ. Μ. σε καμιά περίπτωση, δεν μπορεί να εκληφθεί ως εμπλοκή, η χρησιμοποίηση δε του άνω τίτλο, όσο και στο κείμενο του ρεπορτάζ "εμπλέκω" σε διάφορους τύπους ["Εμπλέκουν", "Εμπλέκει" "επιχειρεί να δικαιολογήσει εμπλέκοντας τον υφυπουργό Δημοσίας Διοίκησης.. "], ενέχει την έννοια της ανάμιξης σε παράνομη και αθέμιτη δραστηριότητα [βλ.

σχ. Ε. Μπαμπινιώτης Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας σημασία της λέξεως "εμπλέκω]. Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι το επίδικο δημοσίευμα δεν ήταν επιλήψιμο, ούτε ποινικά αξιόλογο, και ότι τούτο αποδεικνύεται από το ότι στον τίτλο της εφημερίδας στην πρώτη σελίδα χρησιμοποιούν το ρήμα εμπλέκω στο τρίτο πρόσωπο "Εμπλέκουν" με την έννοια ότι άλλοι τρίτοι προσπαθούν να εμπλέξουν τον ενάγοντα και ότι αν πίστευαν ότι αυτός είχε μια αξιόμεμπτη και αξιόποινη συμπεριφορά, τότε θα έβαζαν τον τίτλο "Εμπλέκεται ο Υφυπουργός στο παραδικαστικό" είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον, όπως προεκτέθηκε, δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος Ν.

Ε. ενέπλεξε καθ' οιονδήποτε τρόπο τον ενάγοντα στο λεγόμενο παραδικαστικό κύκλωμα υπό την έννοια εμφάνισης αυτού [ενάγοντος] ως ενεχομένου σε ποινικά αξιόλογη δραστηριότητα, ήτοι στην ερευνώμενη υπόθεση χρηματισμού δικαστικών λειτουργών με κατηγορούμενους μεταξύ άλλων, τον Ν. Ε. και την Α. Η.. Υπαίτιοι για την χρησιμοποίηση των άνω πηχυαίων τίτλων καθώς και των περιεχομένων στο επίμαχο δημοσίευμα που υπογράφει ο 10ος εναγόμενος, φράσεων, οι οποίοι αναφέρονται σε γεγονότα ψευδή και συκοφαντικά και οι οποίοι είναι πρόσφοροι να προσβάλουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος και πράγματι στην συγκεκριμένη περίπτωση προσέβαλαν παράνομα και υπαίτια την προσωπικότητα του ενάγοντος, ως ατόμου, ως δικηγόρου και ως πολιτικού, είναι οι 2ος, 3ος, 4ος, 5ος, 6ος, 7ος, 8ος, 9ος και 10ος εναγόμενοι.

Ο τελευταίος ως επιμεληθείς και διενεργήσας την έρευνα για το ως άνω ρεπορτάζ και υπογράψας το επιλήψιμο δημοσίευμα και οι λοιποί, ως απαρτίζοντας την συντακτική ομάδα της προαναφερόμενης εφημερίδας, ως υπεύθυνοι για τον έλεγχο και την έγκριση των προς δημοσίευση θεμάτων και την επιλογή των προαναφερόμενων τίτλων της εφημερίδας, οι οποίοι τελούσαν εν γνώσει της αναλήθειας του ότι ο ενάγων δεν ελέγχεται για τις πράξεις του ως δικηγόρου, ούτε ο κατηγορούμενος Ν.

Ε. εμπλέκει αυτόν στην δικαστική διερεύνηση του χρηματισμού λειτουργών της δικαιοσύνης, του αποκληθέντος και ως "παραδικαστικού κυκλώματος", στο οποίο αυτός ήταν κατηγορούμενος. Παράλληλα με τους ανωτέρω υπαιτίους, αντικειμενική ευθύνη υπέχει, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στην μείζονα σκέψη αυτής της απόφασης, η πρώτη εναγομένη, ιδιοκτήτρια της εφημερίδας "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ".

Συνεπώς, συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση το αντικειμενικό και υποκειμενικό στοιχείο της συκοφαντικής δυσφήμισης, που τελέστηκε με όργανο τον έντυπο τύπο και η ένσταση των εναγομένων περί δικαιολογημένου ενδιαφέροντος [άρθρο 367 παρ. 1 ΠΚ] για την δημοσίευση των ανωτέρω ψευδών και συκοφαντικών περιστατικών, που περιέχονται στο επίδικο δημοσίευμα, λόγω του γενικότερου δυσμενούς και αρνητικού κλίματος, που είχε δημιουργηθεί στην κοινή γνώμη, που σχετιζόταν με τον έλεγχο πράξεων και συμπεριφορών των λειτουργών της δικαιοσύνης, οι οποίες λόγω της ποινικής τους απαξίας και της αντικοινωνικότητας τους, παρουσίαζαν ενδιαφέρον για το κοινωνικό σύνολο, είναι απορριπτέα ως μη νόμιμη.

Ενόψει των ανωτέρω, λοιπόν, συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις [άρθρα 914 κ,αι 932 AK] και συνεπώς ο ενάγων δικαιούται χρηματικής ικανοποίησης για την ανόρθωση της ηθικής βλάβης, που υπέστη από την προσβολή της προσωπικότητας του [άρθρα 57 και 59 ΑΚ], το ύψος της οποίας ενόψει του είδους και της βαρύτητας της προσβολής, της δημοσιότητας που έλαβε χώρα, του μέσου που χρησιμοποιήθηκε ήτοι εφημερίδας πανελλήνιας κυκλοφορίας, με μέση κυκλοφορία δι' εκάστη έκδοση 200.000 αντιτύπων και ως εκ τούτου με μεγάλη δύναμη επηρεασμού και διαμόρφωσης της Κοινής Γνώμης, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι οι τίτλοι τόσον των καθημερινών εφημερίδων, όσο και των εφημερίδων Κυριακάτικης έκδοσης, διαβάζονται σε όλες τις πρωινές ενημερωτικές εκπομπές των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας, της προσωπικής και περιουσιακής κατάστασης των διαδίκων ανέρχεται στο ποσό των 30.000 ευρώ, το οποίο ποσό κρίνεται ως δίκαιο και εύλογο [άρθρο 932 ΑΚ], ανταποκρινόμενο στην συνταγματική αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του χρησιμοποιούμενου μέτρου και του επιδιωκόμενου σκοπού, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στην μείζονα σκέψη αυτής της απόφασης.

Το πρωτοβάθμιο, επομένως, Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση του απέρριψε την αγωγή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, έσφαλε στην ερμηνεία και εφαρμογή των προδιαληφθεισών διατάξεων και εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις, που προσκομίστηκαν ενώπιον του και πρέπει κατά παραδοχή ως βάσιμων των δύο μοναδικών λόγων εφέσεως καθώς και της ένδικης έφεσης στο σύνολο της, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση.

Στην συνέχεια, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο και δικαστεί η αγωγή [άρθρο 535 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ], πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και ως βάσιμη κατ' ουσίαν και να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να καταβάλουν στον ενάγοντα, εις ολόκληρον ο καθένας, το χρηματικό ποσό των 30.000 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής......".

Με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο, διέλαβε στην απόφαση του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, αναφορικά με τη στοιχειοθέτηση του υποκειμενικού στοιχείου στο πρόσωπο των 2ου έως 5ου από τους αναιρεσείοντες, για το χαρακτηρισμό της συμπεριφοράς τους, ως συκοφαντικής δυσφήμησης, σε βάρος του αναιρεσιβλήτου. Τούτο, διότι την κρίση του και εντεύθεν το σχετικό αποδεικτικό του πόρισμα, περί του ότι αυτοί τελούσαν εν γνώσει της αναλήθειας του κρίσιμου και ουσιώδους περιστατικού, ότι δηλαδή ουδεμία έρευνα διεξαγόταν σε βάρος του αναιρεσιβλήτου για τις ενέργειες του, ως δικηγόρου, όσον και για το ότι δήθεν ο Ν. Ε. τον ενέπλεξε καθ' οιονδήποτε τρόπο στο "βρόμικο παραδικαστικό κύκλωμα", την στήριξε στις ουσιαστικές παραδοχές ότι αυτοί ήσαν μέλη της συντακτικής ομάδας της ανωτέρω εφημερίδας, υπεύθυνοι για τον έλεγχο και την έγκριση των προς δημοσίευση θεμάτων και την επιλογή των προαναφερόμενων τίτλων αυτής και ότι από το περιεχόμενο της επίμαχης απολογίας του Ν. Ε., με βάση την οποίο έλαβε χώραν το επίμαχο δημοσίευμα (γεγονός που καταδεικνύει ότι ήταν στην κατοχή τους) προέκυπτε ότι ο τότε κατηγορούμενος Ν.Ε. δεν "ενέπλεκε" τον αναιρεσίβλητο στην δικαστική διερεύνηση του χρηματισμού λειτουργών της δικαιοσύνης.

Επιπροσθέτως, στήριξε την κρίση του αυτή και στην παραδοχή, ότι πριν από την κυκλοφορία της ως άνω εφημερίδας, ο αναιρεσίβλητος ήλθε σε τηλεφωνική επικοινωνία με μέλη της συντακτικής επιτροπής, μεταξύ των οποίων και ο 4ος εναγόμενος (ήδη 3ος αναιρεσείων Α. Κ.) στους οποίους εξήγησε την αιτία της πίστωσης του τραπεζικού λογαριασμού του Ν.

Ε. και παρά ταύτα, αυτοί προέβησαν στο επίδικο δημοσίευμα. Τα ως άνω περιστατικά ήσαν επαρκή για τη στοιχειοθέτηση της κρίσιμης γνώσης των αναιρεσειόντων. Έτσι, καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή εφαρμογή των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου που αναφέρονται στη μείζονα σκέψη. Επομένως, ο 1ος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το μέρος του με το οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για έλλειψη νόμιμης βάσης αυτής, αναφορικά με το παραπάνω κρίσιμο ζήτημα που ασκούσε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως προς τους αναιρεσείοντες, τυγχάνει αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος του, που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, λόγω της πλήρους αοριστίας του, εφόσον δεν προσδιορίζεται από τους αναιρεσείοντες ποιοι κανόνες ουσιαστικού δικαίου παραβιάστηκαν και σε τι συνίσταται η παράβαση τους από το Εφετείο.

Ωσαύτως, ο ίδιος λόγος κατά το μέρος του με το οποίο αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 8, αληθώς όμως από τον αρ. 11 γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του (ως αποδεικτικό μέσο) ολόκληρο το περιεχόμενο του επίμαχου δημοσιεύματος, είναι αβάσιμος, διότι όπως προκύπτει από την επισκόπηση του ως άνω περιεχομένου της αναιρεσιβαλλομένης, το Εφετείο έλαβε υπόψη του εξολοκλήρου το επίμαχο δημοσίευμα.

Με τον 2° λόγο της αιτήσεως αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή την ουσιαστική διάταξη του άρθρου μόνου παρ. 1 του ν. 1178/81, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο μόνο παρ. 4 του ν. 2243/94" που δεν ήταν εφαρμοστέα, ως αντισυνταγματική, κατά το μέρος που μ' αυτήν προσδιορίζεται ελάχιστο ποσό χρηματικής ικανοποίησης. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση. Τούτο, διότι το Εφετείο, σύμφωνα με το επισκοπούμενο ως άνω περιεχόμενο της αποφάσεως του, προσδιόρισε τη δικαιούμενη χρηματική ικανοποίηση του αναιρεσιβλήτου, εξαιτίας της ηθικής του βλάβης από το επίμαχο δημοσίευμα, στο ποσό των 30.000 ευρώ, όχι ως δεσμευόμενο από τις παραπάνω ουσιαστικές διατάξεις, περί καθορισμού ελάχιστου ποσού χρηματικής ικανοποίησης, αλλά ως εύλογης κατά την κρίση του, με βάση το είδος, την βαρύτητα της προσβολής και τις λοιπές περιστάσεις που δικαιολογούν τον καθορισμό της στο εν λόγω ποσό, αλλά και ως ανταποκρινόμενο στην συνταγματική αρχή της αναλογικότητας.

Κατόπιν τούτων, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί στο σύνολο της και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου σε βάρος των αναιρεσειόντων, λόγω της ήττας τους (άρθρα 176,183 ΚΠολΔ), κατά τ' αναφερόμενα στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8/7/13 αίτηση των "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ" κλπ, για αναίρεση της 1151/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ