1759/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1759 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1759/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Φ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πέτρο Τσαντίνη, ο οποίος ανεκάλεσε την από 21-2-2014 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ε. Μ. του Γ. κατοίκου ..., 2. Α. Ν. Φ., κατοίκου ... και 3. Α. Γ. Μ., το γένος Ν. Φ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Χαρακτινιώτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-7-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1706/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 2614/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 10-5-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 14-2-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης κατά παραδοχή αμφοτέρων των λόγων αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ : "Αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών ...". Εξ άλλου, τα άρθρα 12 παρ 2, 13, 14 και 33 Ν.3190/1955 "Περί εταιριών περιωρισμένης ευθύνης" ορίζουν : Άρθρο 12 παρ 2 : "Το δικαίωμα ψήφου δεν δύναται να ασκηθή υπό του εταίρου προκειμένου περί λήψεως αποφάσεων αναφερομένων εις την απαλλαγήv αυτού από της ευθύνης ή εις την έγερσιν αγωγής κατ' αυτού κατά την διάταξιν του άρθρου 14 παρ. 2 του παρόντος νόμου".

Άρθρο 13: " Μη ορίζοντος άλλως του παρόντος νόμου, αϊ αποφάσεις της συνελεύσεως λαμβάνονται δια πλειονοψηφίας πλέον του ημίσεος του όλου αριθμού των εταίρων, εκπροσωπούντων πλέον του ημίσεος του όλου εταιρικού κεφαλαίου". Άρθρο 14 : " 1. Η συνέλευσις των εταίρων είναι το ανώτατον όργανον της εταιρείας και δικαιούται να αποφασίζη επί πάσης εταιρικής υποθέσεως, των αποφάσεων αυτής υποχρεουσών και απόντας ή διαφωνούντας εταίρους, 2.

Η συνέλευσις των εταίρων είναι μόνη αρμόδια να αποφασίζη: α)Περί των τροποποιήσεων του καταστατικού, β) Περί του διορισμού και της ανακλήσεως των διαχειριστών, ως και περί απαλλαγής αυτών από της ευθύνης, γ) Περί εγκρίσεως του ισολογισμού και διαθέσεως των κερδών, δ) Περί εγέρσεως αγωγής κατά των οργάνων της εταιρείας ή των κατ' ιδίαν εταίρων δι' αξιώσεις της εταιρείας κατ' αυτών επί αποζημιώσει απορρεούσας εκ πράξεων ή παραλείψεων κατά την σύστασιν ή κατά την λειτουργείαν της εταιρείας, ε) Περί παρατάσεως της διαρκείας της εταιρείας, περί συγχωνεύσεως αυτής, περί διαλύσεως και διορισμού ή ανακλήσεως των εκκαθαριστών, στ) Περί πάσης άλλης περιπτώσεως οριζομένης εν τω παρόντι νόμω".

Άρθρο 33 : " Το καταστατικόν δύναται να περιλαμβάνη διατάξεις περί δικαιώματος των εταίρων όπως εξέλθωσι της εταιρείας υπό ωρισμένας προϋποθέσεις. 2. Πας εταίρος δύναται να εξέλθη της εταιρείας ένεκα σπουδαίου λόγου κατόπιν αποφάσεως του Προέδρου των Πρωτοδικών. Δια της αυτής αποφάσεως προσδιορίζονται και η αξία της μερίδος συμμετοχής του εξερχόμενου εταίρου κατ' ανάλογον εφαρμογήν του άρθρου 29 παρ. 1 και παρ. 4. 3.

Υφισταμένου σπουδαίου λόγου, το Δικαστήριον αιτήσει παντός διαχειριστού ή εταίρου δύναται να αποκλείση της εταιρείας τινά η τινάς των εταίρων, εφ' όσον ελήφθη περί τούτου απόφασις της συνελεύσεως. Από της καταβολής εις τον αποκλειόμενον εταίρον της αξίας της μερίδος συμμετοχής αυτού, προσδιοριζομένης κατά τα εν άρθρω 29 παρ. 1 και παρ. 4 οριζόμενα, η εταιρεία συνεχίζεται μεταξύ των λοιπών".Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι η συνέλευση των εταίρων είναι το ανώτατο όργανο της Ε.Π.Ε, το οποίο αποφασίζει για κάθε θέμα της εταιρίας, για το οποίο ορίζει ο Ν. 3190/1955.

Οι αποφάσεις της συνελεύσεως λαμβάνονται, εφόσον δεν όρίζεται διαφορετικά από τον ίδιο νόμο, με πλειοψηφία πλέον του ημίσεως του όλου αριθμού των εταίρων, οι οποίοι εκπροσωπούν πλέον του ημίσεος του εταιρικού κεφαλαίου. Σχετικά με την εκουσία έξοδο του εταίρου από την Ε.Π.Ε, ο νόμος αφ' ενός μεν προβλέπει, ότι το καταστατικό της εταιρίας μπορεί να περιέχει διατάξεις οι οποίες αναφέρονται στις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο εταίρος δύναται να αποχωρήσει από την εταιρία, αφ' ετέρου δε, παρέχει την δυνατότητα στον εταίρο, να εξέλθει από την εταιρία κατόπιν αποφάσεως του Προέδρου Πρωτοδικών.

Όσον αφορά την ακουσία έξοδο, ήτοι τον αποκλεισμό του εταίρου από την Ε.Π.Ε., αυτή δύναται να γίνει, εφόσον υφίσταται σπουδαίος λόγος, με δικαστική απόφαση κατόπιν αιτήσεως του διαχειριστού ή άλλου εταίρου της εταιρίας και αφού προηγουμένως έχει ληφθεί περί αυτού σχετική απόφαση από την συνέλευση των εταίρων με τις αναφερόμενες ανωτέρω πλειοψηφίες όσον αφορά τον αριθμό των εταίρων και το εταιρικό κεφάλαιο.

Σε περίπτωση κατά την οποία το κεφάλαιο της εταιρίας έχει διαιρεθεί σε δύο εταιρικές μερίδες, οι οποίες αποτελούνται από ισάριθμα μερίδια και ο κατέχων την μία μερίδα επιθυμεί τον αποκλεισμό από την εταιρία του άλλου εταίρου, δεν δύναται να γίνει λόγος για συνέλευση των εταίρων και απόφαση κατά πλειοψηφίαν, αφού ο καθ' ου στρέφεται η σχετική αγωγή εταίρος, σύμφωνα με τις αναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 12 παρ 2 και 14 Ν. 3190/1955, αποκλείεται της ψηφοφορίας.

Ο νόμος αυτός, αναφερόμενος στα άρθρα 33 και 44 στον "σπουδαίο λόγο", δεν προσδιορίζει την έννοια αυτού. Έτσι, σπουδαίο λόγο για την έξοδο ή τον αποκλεισμό εταίρου από την Ε.Π.Ε, δύναται να αποτελέσει η άρνηση του εταίρου να συμπράξει για την πραγμάτωση του σκοπού της εταιρίας, ως και η σοβαρή διαταραχή των προσωπικών και εταιρικών σχέσεων των εταίρων και οι συνεχείς διαφωνίες και οι διενέξεις των, οι οποίες συνεπάγονται την αδυναμία συνεργασίας των προς επίτευξη του εταιρικού σκοπού, με συνέπεια να κινδυνεύει η υπόσταση ή η ομαλή λειτουργία της εταιρίας.

Για την στοιχειοθέτηση του σπουδαίου λόγου δεν τίθεται ως προϋπόθεση η ύπαρξη της υπαιτιότητος του προσώπου του οποίου ζητείται ο αποκλεισμός από την εταιρία, ούτε το αναίτιο του αιτούντος τον αποκλεισμό, αλλά η υπαιτιότητα του τελευταίου στην δημιουργία του λόγου αυτού δύναται, κατά τις περιστάσεις, να θεμελιώνει ένσταση από το άρθρο 281ΑΚ (βλ ΑΠ 1127/1988).

Η διάταξη του άρθρου 33 παρ 3 Ν. 3190/1955 είναι ενδοτικού δικαίου, με συνέπεια να είναι δυνατόν να προβλέπεται στο καταστατικό της Ε.Π.Ε., ότι ορισμένα περιστατικά συνιστούν λόγους αποκλεισμού του εταίρου από την εταιρία. Υπό τα δεδομένα αυτά, συνιστά σπουδαίο λόγο για τον αποκλεισμό του εταίρου από την εταιρία και ο αναφερόμενος στο καταστατικό της όρος, σύμφωνα με τον οποίο : "...

ρητά συμφωνείται, ότι ο θάνατος, η αφάνεια ή η πτώχευση τινός των εταίρων δεν επάγεται ούτε δημιουργεί λόγο λύσεως της εταιρίας, η οποία θα λειτουργεί μεταξύ των επιζώντων εταίρων και των κληρονόμων του αποβιώσαντος εταίρου, είτε εκ διαθήκης είτε εξ αδιαθέτου καλούνται αυτοί, καθίστανται αυτοδικαίως εταίροι για μόνο μία διετία (2 έτη), υποκαθιστάμενοι στη θέση και στην εταιρική μερίδα του θανόντος, της τυχόν ανηλικότητας τούτων μη ασκούσης επίδραση τινά, εκπροσωπουμένων όμως στην τελευταία αυτή περίπτωση από τους επιτρόπους αυτών..........Μετά την παρέλευση της διετίας οι κληρονόμοι αποχωρούν από την εταιρία, λαμβάνοντες την εταιρική μερίδα του κληρονομηθέντος, όπως αυτή θα καθορισθεί δια του συνταχθησόμενου προς τούτο ισολογισμού.

Ωσαύτως η αποχώρηση εταίρου από την εταιρία δεν δημιουργεί λόγο λύσεως της εταιρίας ουδέ παρέχει σ' αυτόν το δικαίωμα μεταβιβάσεως του εταιρικού μεριδίου σε τρίτους αλλά η μεταβίβαση δέον να γίνει υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 6 του παρόντος ...".

Στην προκειμένη περίπτωση , το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του τα ακόλουθα : "Με το .../29-7-1980 συμβόλαιο ...που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Αθηνών ... συστήθηκε μεταξύ των Κ. Φ. (ενάγοντος) και των Σ. Φ. και Α. Φ. (εναγομένου) εταιρία περιορισμένης ευθύνης ... με έδρα το ..., διάρκεια είκοσι ετών ...

Επακολούθησαν νομίμως τροποποιήσεις του καταστατικού της εταιρίας, ο εκ των αρχικά εταίρων Α. Φ. πώλησε και μεταβίβασε, κατά το μισό στον καθένα, στους λοιπούς εταίρους τα εταιρικά του μερίδια με το .../30-12-1994 συμβόλαιο ... που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του πρωτοδικείου Αθηνών ... Επακολούθησαν και άλλες τροποποίησες του καταστατικού της, η διάρκεια της οποίας παρατάθηκε για είκοσι ακόμα έτη και τελικά με το …/14-03-2003 συμβόλαιο ...

που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Αθηνών ... οι δύο εναπομείναντες εταίροι μετέτρεψαν το κεφάλαιο της εταιρίας σε ευρώ και αύξησαν αυτό κατά 790,10 ευρώ, το οποίο ανήλθε σε 36.300,00 ευρώ. Διαιρέθηκε δε (το κεφάλαιο) σε 110 εταιρικά μερίδια αξίας 330,00 ευρώ το καθένα, και ο κάθε εταίρος είχε 55 εταιρικά μερίδια, συνολικής αξίας 18.150,00 ευρώ και μία μερίδα συμμετοχής.

Προέβησαν επίσης σε τροποποίηση των άρθρων 29 και 33 του καταστατικού της εταιρίας. Στο άρθρο 29 του καταστατικού ορίζονται τα εξής: "ρητά συμφωνείται ότι ο θάνατος, η αφάνεια ή η πτώχευση τινός των εταίρων δεν επάγεται ούτε δημιουργεί λόγο λύσεως της εταιρίας, η οποία θα λειτουργεί μεταξύ των επιζώντων εταίρων και των κληρονόμων του αποβιώσαντος εταίρου, είτε εκ διαθήκης είτε εξ αδιαθέτου, καλούνται αυτοί, καθίστανται αυτοδικαίως εταίροι για μόνο μία διετία (2 έτη), υποκαθιστάμενοι στη θέση και στην εταιρική μερίδα του θανόντος, της τυχόν ανηλικότητας τούτων μη ασκούσης επίδραση τινά, εκπροσωπουμένων όμως στην τελευταία αυτή περίπτωση από τους επιτρόπους αυτών..........Μετά την παρέλευση της διετίας οι κληρονόμοι αποχωρούν από την εταιρία, λαμβάνοντες την εταιρική μερίδα του κληρονομηθέντος, όπως αυτή θα καθορισθεί δια του συνταχθησόμενου προς τούτο ισολογισμού.

Ωσαύτως η αποχώρηση εταίρου από την εταιρία δεν δημιουργεί λόγο λύσεως της εταιρίας ουδέ παρέχει σ' αυτόν το δικαίωμα μεταβιβάσεως του εταιρικού μεριδίου σε τρίτους αλλά η μεταβίβαση δέον να γίνει υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 6 του παρόντος. .....". Το άρθρο δε 6 του καταστατικού αναφέρει τα εξής: "Το εταιρικό μερίδιο είναι μεταβιβαστέο δια πράξεων εν ζωή μόνο σε εταίρους και με ίσους όρους, ως και αιτία θανάτου ή λόγω γονικής παροχής.

Στην περίπτωση αυτή το εταιρικό μερίδιο θα εξαγοράζεται από πρόσωπο που θα υποδεικνύεται από την εταιρία κατά τις διατάξεις του, άρθρου 29 του ν. 3190/55.......". Στις 14-09-2003 απεβίωσε στο δήμο Παπάγου Αττικής ο εκ των εταίρων Σ. Φ., ο οποίος δεν κατέλιπε διαθήκη και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τον ενάγοντα (αδελφό του) και τους εναγομένους (μητέρα η πρώτη και αδελφοί οι υπόλοιποι) κατά ποσοστό 1/4 από τον καθένα.

Την επαχθείσα σ' αυτούς κληρονομία όλοι οι κληρονόμοι αποδέχθηκαν επ' ωφελεία απογραφής ... Ειδικότερα οι εναγόμενοι, αφού γράφθηκαν στα βιβλία της εταιρίας και κατέστησαν και τυπικά εταίροι αυτής, έχουν υπεισέλθει μαζί με τον ενάγοντα με μία μερίδα συμμετοχής, κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου ο καθένας στα 55 εταιρικά μερίδια του αποβιώσαντος εταίρου Σ.

Φ. και μεταξύ τους δημιουργήθηκε κοινωνία δικαιώματος επί της μερίδας συμμετοχής αυτού και των 55 εταιρικών μεριδίων .... Δηλαδή στην εταιρία συμμετέχουν πλέον ως εταίροι ο ενάγων με μία μερίδα συμμετοχής και 55 εταιρικά μερίδια και η κοινωνία των συγκληρονόμων (ενάγων και εναγόμενοι) με ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου ο καθένας με μία μερίδα συμμετοχής και 55 εταιρικά μερίδια.....Εν τω μεταξύ στις 14-09-2005 συμπληρώθηκαν δύο έτη από το θάνατο του Σ.

Φ. και .κατά το άρθρο 29 του καταστατικού οι κληρονόμοι πρέπει να αποχωρήσουν αφού λάβουν την εταιρική μερίδα του κληρονομηθέντος. Οι εναγόμενοι δια της εκπροσώπου τους, τρίτης απ' αυτούς, κάλεσαν τον ενάγοντα με την από 06-09-2005 εξώδικη πρόσκλησή τους, που επιδόθηκε σ' αυτόν στις 21-09-2005, ... να συγκαλέσει εντός είκοσι ημερών γενική συνέλευση των εταίρων προκειμένου να ενημερωθούν για τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρίας, για την καταβαλλόμενη διαχειριστική αμοιβή, το ύψος αυτής και την αναγκαιότητα της καταβολής της και να συζητηθεί και η λήψη απόφασης για τον τρόπο και τη διαδικασία αποχώρησης της κοινωνίας των εταίρων, τη μεταβίβαση των εταιρικών μεριδίων κατά τα οριζόμενα στο καταστατικό της εταιρίας καθώς και τον υπολογισμό της αξίας των εταιρικών μεριδίων και την υπόδειξη προσώπου προς το οποίο θα γίνει η μεταβίβαση ....

Ο ενάγων όμως την προηγούμενη ημέρα ήτοι 20-09-2005 είχε ήδη επιδώσει σ' αυτούς την από 16-09-2005 εξώδικη πρόσκλησή του, με την οποία τους καθιστούσε γνωστό ότι έχει στη διάθεσή τους τη λογιστική αξία των εταιρικών τους μεριδίων και ότι έχουν πλέον αποχωρήσει από την εταιρία, συγκοινοποίησε δε μαζί και την από 12-09-2005 εκτίμηση της λογιστικής αξίας του εταιρικού μεριδίου της εταιρίας, ήτοι συνολικό ποσό για τον καθένα 576,53 ευρώ που είχε συνταχθεί από λογιστές δικής του επιλογής.

Οι εναγόμενοι απάντησαν με την από 23-09-2005 εξώδικη απάντηση -πρόσκληση που επιδόθηκε την ίδια ημέρα ότι δεν αποδέχονται την αξία του εταιρικού μεριδίου, όπως καθορίστηκε από τους λογιστές επιλογής του ενάγοντος διότι δεν αντιστοιχεί στην πραγματική αξία των μεριδίων τους, καλώντας εκ νέου αυτόν να επικοινωνήσει μαζί τους και με λογιστές και των δύο πλευρών να γίνει έλεγχος των βιβλίων της εταιρίας και να συμφωνήσουν στην πραγματική αξία του εταιρικού μεριδίου, διαφορετικά ο προσδιορισμός να γίνει από το Μονομελές Πρωτοδικείο ....

Συνεπώς δεν συντρέχει σπουδαίος λόγος αποκλεισμού τους από την εταιρία, ούτε η παρέλευση της διετίας από το χρόνο θανάτου του Σ. Φ., αποτελεί σπουδαίο λόγο αποκλεισμού αυτών αλλά λόγο αποχώρησής τους υπό τις προβλεπόμενες στο καταστατικό προϋποθέσεις ...". Ακολούθως δε, το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως, με την οποία είχε απορριφθεί η αγωγή του. Με αυτά τα οποία δέχθηκε το Εφετείο, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, καθόσον παραβίασε το άρθρο 33 παρ 1,3 Ν. 3190/1955, επειδή, ενώ ο αναφερθείς όρος του καταστατικού περί "αποχωρήσεως" των κληρονόμων από την εταιρία συνιστά, κατά τα ανωτέρω, σπουδαίον λόγο "αποκλεισμού" από την Ε.Π.Ε. και έχει εφαρμογή η διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 33 Ν. 3190/1955, εν τούτοις το Εφετείο εσφαλμένως δεν εφάρμοσε την διάταξη αυτήν, αλλά απεφάνθη, ότι ο όρος αυτός υπάγεται στην διάταξη της παραγράφου 1 του ίδιου άρθρου, η οποία ρυθμίζει την εκούσια έξοδο από την εταιρία . Ως εκ τούτου, ο σχετικός πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος.

Ακολούθως, παρελκούσης της ερεύνης του δευτέρου λόγου αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων οι οποίοι εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον καταθέσαντα αυτό αναιρεσείοντα και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 2614/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στον καταθέσαντα αυτό αναιρεσείοντα.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000)ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ