1759/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1759 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1759/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1 Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΑΡΚΟ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Βλαστό, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, 2) Ψ2, 3) Ψ3, 4) Ψ4, 5) Ψ5, 6) Ψ6, 7) Ψ7, 8) Ψ8, 9) Ψ9, 10) Ψ10, 11) Ψ11, 12) Ψ12 και 13) Ψ13. Δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Κοινοποιουμένη προς τους: 1) Ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) επαγγελματικό σωματείο με την επωνυμία "ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΩΝ - ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ", που εδρεύει στο Νέο Κόκκινο Θηβών Βοιωτίας και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) επαγγελματικό σωματείο με την επωνυμία "ΕΝΩΣΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΛΑΡΚΟ Α.Ε. - ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑΣ", που εδρεύει στη Χαλκίδα και εκπροσωπείται νόμιμα, 4) επαγγελματικό σωματείο με την επωνυμία "ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΛΙΓΝΙΤΩΡΥΧΕΙΑ ΣΕΡΒΙΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΛΑΡΚΟ Α.Ε.", που εδρεύει στα Σέρβια Κοζάνης και εκπροσωπείται νόμιμα, 5) επαγγελματικό σωματείο με την επωνυμία "ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΛΑΡΚΟ ΕΔΡΑΣ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 6) Α και 7) Β.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-5-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και με την από 25-10-2002 πρόσθετη παρέμβαση των ήδη 2ου, 3ου, 4ου και 5ου προς κοινοποίηση επαγγελματικών σωματείων, καθώς και των ήδη 6ου και 7ου προς κοινοποίηση φυσικών προσώπων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3972/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 3364/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6-10-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου, διάβασε την από 18-3-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί, ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις από την αναιρεσείουσα νόμιμα προσκομιζόμενες υπ'αριθ. ....., ....., ....., ....., ....., ..... της 30-8-2007 και ..... της 28-3-2007 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θηβών ....., υπ' αριθ. ..... και ..... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκίδας .....

και τις κάτω από την πρώτη από τις δύο τελευταίες εκθέσεις επιδόσεως από 29-8-2007 αφενός έγγραφη απόδειξη του αξιωματικού υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος Χαλκίδας Εύβοιας και αφετέρου έγγραφη βεβαίωση του εν λόγω δικαστικού επιμελητή που έχει προσυπογραφεί από την αρμόδια ταχυδρομική υπάλληλο, υπ 'αριθ. .....

έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Λαμίας ....., υπ'αριθ. ..... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Κορίνθου ....., υπ'αριθ. ..... και ..... της 2-8-2007 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λεβαδείας ..... και τις κάτω από την τελευταία από 2-8-2007 έγγραφη απόδειξη του αξιωματικού υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος Ορχομενού Ν.Βοιωτίας και από 3-8-2007 έγγραφη βεβαίωση του εν λόγω δικαστικού επιμελητή που έχει προσυπογραφεί από την αρμόδια ταχυδρομική υπάλληλο, υπ'αριθ. .....

έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ....., υπ'αριθ. ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θηβών ....., υπ'αριθ. ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκίδας ....., υπ' αριθ. ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Κοζάνης ....., υπ'αριθ. .....

και ..... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..... και υπ'αριθ. ..... της 9-8-2007 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκίδας ....., αντίστοιχα, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά τη δικάσιμο της 1-4-2008 νόμιμα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε, με την επιμέλεια της αναιρεσείουσας, η οποία επισπεύδει τη συζήτηση, σε κάθε έναν από τους αναιρεσιβλήτους, καθώς και, σε κάθε περίπτωση, σε κάθε έναν από τους προς ους η κοινοποίηση της αιτήσεως αυτής αναιρέσεως.

Κατά τη δικάσιμο εκείνη η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε από το πινάκιο για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Επομένως, εφόσον οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στην τελευταία νόμιμη μετά από αναβολή δικάσιμο (της 7-10-2008), πρέπει, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό της με τις διατάξεις των άρθρων 575 και 226 παρ.4 εδ.β' και γ' του ίδιου Κώδικα, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτών. 2.

Επειδή, κατά τις διατάξεις των άρθρων 556 παρ. 2 και 573 ΚΠολΔ., αναίρεση δικαιούται να ασκήσει και ο διάδικος που νίκησε, εφόσον έχει έννομο συμφέρον, αν δε τούτο συνίσταται, στην αποτροπή δεδικασμένου, το οποίο προκύπτει, από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αναιρείται αυτή μόνον ως προς την εσφαλμένη αιτιολογία της.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο, κρίνοντας επί της ουσίας της υποθέσεως, ύστερα από εκτίμηση των αποδείξεων, δέχτηκε ότι η ένδικη αγωγή των αναιρεσιβλήτων καθόσον απευθυνόταν κατά της αναιρεσείουσας ήταν, για τους λόγους που ειδικότερα αναφέρονται στην ως απόφασή του, ουσιαστικά αβάσιμη.

Ακολούθως δε αφενός απέρριψε κατ'ουσίαν την έφεση κατάτης πρωτοδίκης αποφάσεως καθόσον η έφεση αυτή είχε ασκηθεί από τους δώδεκα τελευταίους αναιρεσιβλήτους και αφετέρου δέχτηκε κατ'ουσίαν την ίδια έφεση καθόσον είχε ασκη8εί από τον πρώτο αναιρεσίβλητο, εξαφάνισε την εν λόγω εκκληθείσα πρωτόδικη απόφαση κατά το μέρος της μετο οποίο είχε απορριφθεί n ένδικη αγωγή ως προς τον πρώτο αναιρεσίβλητο κατά το επικουρικό της αίτημα, συμπεριλαμβανομένης και της διατάξεως των δικαστικών εξόδων που αναφερόταν στον αναιρεσίβλητο αυτόν, και στη συνέχεια, ύστερα από διακράτηση της υποθέσεως κατά το σχετικό μέρος της, απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη, όπως εκτιμάται, την ένδικη αγωγή καθόσον είχε ασκηθεί από τον πρώτο αναιρεσίβλητο και απευθυνόταν κατά της αναιρεσείουσας και κατά το ως άνω επικουρικό της αίτημα, επειδή κρίθηκε ότι δεν συνέτρεχαν στην ουσία τα στοιχεία της παθητικής νομιμοποιήσεως της αναιρεσείουσας αναφορικά με το επικουρικό αυτό αίτημα.

Ήδη η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι αυτή, για τους στο αναιρετήριο αναφερόμενους λόγους, μολονότι νίκησε, εν τούτοις δικαιούται να ασκήσει αναίρεση κατά της ανωτέρω (προσβαλλόμενης) εφετειακής αποφάσεως, εφόσον έχει έννομο προς τούτο συμφέρον, που συνίσταται στην αποτροπή δεδικασμένου, το οποίο προκύπτει από το αιτιολογικό της αποφάσεως αυτής.

Ειδικότερα: 1.- Το Εφετείο με την ως άνω προσβαλλόμενη απόφασή του κυρίως δέχτηκε, εκτός άλλων, και ότι όσα αναφέρονται στα "ΠΡΟΟΪΜΙΑ", που συνοδεύουν αντίστοιχα τα δύο τελευταία κρίσιμα συμβόλαια (..... και .....) ως προς τους λόγους που οδήγησαν την αναιρεσείουσα - εργοδότρια να προβεί στην κατάρτιση τούτων κατά τροποποίηση και αντικατάσταση αντίστοιχα των προγενέστερων του καθενός συμβολαίου και δη με το συμβόλαιο .....

των προαναφερομένων δύο αρχικών συμβολαίων ..... και ....., με δε το συμβόλαιο ..... του συμβολαίου ....., με δυσμενέστερους για τους ασφαλισμένους όρους, αποδεικνύονται και ως ουσιαστικά βάσιμα, ώστε οι διαδοχικές ως άνω τροποποιήσεις και αντικαταστάσεις των προηγούμενων του καθενός συμβολαίων, ενόψει των ανωτέρω, χωρίς κάποια υπαιτιότητα εκ μέρους της αναιρεσείουσας - εργοδότριας, να είναι επιτρεπτές σύμφωνα με την καθιερούμενη από το άρθρο 238 ΑΚ αρχή της καλόπιστης εκτέλεσης της παροχής που λειτουργεί τόσο ως συμπληρωματική ρήτρα, όσο και ως διορθωτική.

Επικουρικώς δε δέχτηκε ότι σε κάθε περίπτωση, με τις νέες παραπάνω διαδοχικές συμβάσεις ομαδικής ασφάλισης με τα δύο τελευταία συμβόλαια (..... και .....) και με τις νέες ρυθμίσεις αυτών με δυσμενέστερους κατά τα ωςάνω όρους για τους εργαζόμενους - ασφαλισμένους από τα αρχικά και ιδίως με τη μείωση των παροχών (ασφαλίσματος), που αποτελεί πρόσθετη μισθολογική παροχή, επήλθε μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας των ήδη αναιρεσιβλήτων εναγόντων από την ήδη αναιρεσείουσα εναγομένη-εργοδότρια, πλην όμως αυτοί (αναιρεσίβλητοι) αποδέχτηκαν σιωπηρώς τη βλαπτική μεταβολή των όρων των συμβάσεών τους εργασίας με τους τρόπους που ειδικότερα ορίζονται στην απόφαση.

Με βάση τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο δέχτηκε ότι όλοι οι αναιρεσίβλητοι δεν διέπονται ως προς την ομαδική ασφάλιση από τα παραπάνω αρχικά δύο (2) συμβόλαια (..... και .....), τα οποία κατά τα ως άνω τροποποιήθηκαν και αντικαταστάθηκαν διαδοχικά με το νέο ..... και ακολούθως κα τούτο με το τελευταίο ..... επιτρεπτά κατ'άρθρο 288 ΑΚ, και σε κάθε περίπτωση τις αντικαταστάσεις αποδέχθηκαν αυτοί κατά τα ως άνω με συνέπεια να μη δικαιούνται να λάβουν την εφάπαξ παροχή (εφάπαξ ποσό - ασφάλισμα) με βάση τα συμβόλαια αυτά, αλλά τα μεταγενέστερα νέα με τα οποία αποζημιώθηκε ως άνω ο καθένας κατά το χρόνο ισχύος του καθενός συμβολαίου και η αγωγή τους κατά το κύριο αίτημα να λάβουν τις διαφορές μεταξύ των ποσών που προβλέπονται με τα παραπάνω δύο αρχικά συμβόλαια και εκείνων που έλαβαν είναι απορριπτέα για τους λόγους αυτούς ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Ενόψει τούτων αφενός δεν υπάρχει ευθεία παραβίαση και δη εις βάρος της αναιρεσείουσας των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 288, 648 και επ. και 652 του ΑΚ, αλλ' ούτε και εκ πλαγίου παραβίαση, λόγω αντιφατικών αιτιολογιών, των ίδιων διατάξεων, εφόσον η αντίφαση υπάρχει μόνο μεταξύ της κύριας και της επικουρικής αιτιολογίας, ενώ το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην πρώτη (πρωτεύουσα) αιτιολογία και επικουρικώς στη δεύτερη (επικουρική) αιτιολογία, η οποία έτσι εκφέρεται, ειδικότερα, εκ περισσού, ενώ, περαιτέρω, δεν δημιουργεί δεδικασμένο (άρθρα 321 και επ, ΚΠολΔ) έναντι της αναιρεσείουσας ή τρίτων προσώπων που δεν μετέσχον στη δίκη.

Έτσι ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο του και δη κατά μεν το από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ μέρος του προεχόντως ως απαράδεκτος, ως άνευ εννόμου συμφέροντος προβαλλόμενος, κατά δε το υπόλοιπο από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου μέρος του προεχόντως ως αλυσιτελής, 2.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν παραβιάστηκαν οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ.

Οι ερμηνευτικοί αυτοί κανόνες εφαρμόζονται από το δικαστήριο της ουσίας, όταν, κατά την ανέλεγκτη, ως προς αυτό, κρίση του, διαπιστώνει ότι υπάρχει στη σύμβαση κενό η αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βουλήσεως των συμβαλλομένων. Η διαπίστωση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας μπορεί είτε να αναφέρεται στην απόφαση ρητώς, είτε να προκύπτει απ' αυτήν έμμεσα όταν, παρά τη μη ρητή αναφορά της διαπίστωσής της ή ακόμη και παρά τη ρητή διαβεβαίωση της ανυπαρξίας της, το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της συμβάσεως, ερμηνεία η οποία αποκαλύπτει ότι το δικαστήριο βρέθηκε μπροστά σε κενό ή αμφιβολία σχετικά με τη δήλωση της βουλήσεως των συμβαλλομένων, τα οποία ακριβώς δημιούργησαν την ανάγκη να καταφύγει σε ερμηνεία της.

Αν παρά την άμεση ή έμμεση αυτή διαπίστωση της υπάρξεως κενού η αμφιβολίας, το δικαστήριο της ουσίας δεν προσφύγει, για να ανεύρει την αληθινή βούληση των συμβληθέντων, στους ερμηνευτικούς κανόνες που περιέχονται στις πιο πάνω διατάξεις, παραβιάζει, με τη μη εφαρμογή τους, τους κανόνες αυτούς. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο ανελέγκτως (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ) δέχτηκε ότι η εισφορά (ασφάλιστρο) που η αναιρεσείουσα θα κατέβαλλε ετησίως με βάση το αναφερόμενο υπ' αριθ. .....

ομαδικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο λογαριασμού διαχείρισης κεφαλαίων ανερχόταν σε ποσοστό 8,4% επί του ετησίου μισθολογίου του προσωπικού της, προσδιορισθείσα με βάση 14,25 μηνιαίους μισθούς. Ακολούθως δε δέχτηκε, εξετάζοντας κατ'ουσίαν την υπόθεση καθόσον αφορούσε τον πρώτο αναιρεσίβλητο, ότι ενόψει του ότι ασφαλιζόμενες μηνιαίες αποδοχές είναι σύμφωνα με το συμβόλαιο εκείνες που εμφανίζονται στις καταστάσεις που αποστέλλει η εργοδότρια εταιρία στην ασφαλιστική εταιρεία και του ότι τόσο η εισφορά της εργοδότριας εταιρείας κατά το προαναφερόμενο ποσοστό 8,4%, όσο και η εισφορά των εργαζομένων κατά το ποσοστό 1%, εφόσον οι τελευταίοι είχαν ρητά αποδεχτεί αυτό, είχαν προσδιοριστεί να καταβάλλονται κάθε μήνα και με βάση 14,25 μηνιαίους μισθούς κατά τη διάρκεια του εκάστοτε ημερολογιακού έτους, σύμφωνα με τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ η αληθής βούληση των συμβαλλομένων στο συμβόλαιο αυτό μερών ως προς τον προσδιορισμό του τελικού μέσου μηνιαίου μισθού ήταν όχι μόνο οι 24 μηνιαίοι μισθοί, αλλά 2,25 επιπλέον μισθοί ετησίως που αντιστοιχούν στα δώρα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα καθώς και του επιδόματος άδειας μαζί με την προσαύξηση 0,25% του δώρου Χριστουγέννων που λάμβαναν οι εργαζόμενοι και δη σε σύνολο 28,50, καθόσον δε μπορούσε να είναι διαφορετική η πραγματική βούληση τούτων να πληρώνονται ασφάλιστρα για αποδοχές 14,25 μηνών κατ' έτος και η εξαγωγή του τελικού μέσου μηνιαίου μισθού να υπολογίζεται επί 12 μηνιαίους μισθούς κατ' έτος.

Από αυτά που δέχτηκε το Εφετείο προκύπτει, εμμέσως αλλά σαφώς, ότι διαπίστωσε και δη ανελέγκτως (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ) ότι οι δηλώσεις βουλήσεως των συμβληθέντων στο αμέσως πιο πάνω συμβόλαιο αναφορικά με το εν λόγω συγκεκριμένο ζήτημα δεν ήταν σαφείς και ότι, για το λόγο αυτόν, δημιουργείται αμφιβολία για την πραγματική τους έννοια.

Έτσι μετά τη διαπίστωσή του αυτήν προσέφυγε στους ερμηνευτικούς κανόνες που αναφέρονται στις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ. Ενόψει αυτών και υπό την εκδοχή ότι το Εφετείο παραβίασε τις τελευταίες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου ευθέως, ή, έστω, εκ πλαγίου, η αναιρεσείουσα, ως διάδικος που νίκησε, δεν έχει, σύμφωνα με τα παραπάνω, έννομο συμφέρον να ζητήσει την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ακόμη και ως προς την αμέσως πιο πάνω σχετική αιτιολογία της, και υπό την εκδοχή ότι αυτή είναι εσφαλμένη, για αποτροπή δεδικασμένου, δεδομένου, ότι το από τη σχετική κρίση του δημιουργούμενο δεδικασμένο δεν ισχύει και έναντι της αναιρεσείουσας ή τρίτων προσώπων που δεν μετέσχον στη δίκη (άρθρα 324, 325 ΚΠολΔ).Επομένως ο δεύτερος (και τελευταίος) λόγος αναιρέσεως, από τους αριθμούς 1 και 19, αντίστοιχα, του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος στο σύνολό του.

Κατ' ακολουθίαν όλων των παραπάνω η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί. Ζήτημα επιδικάσεως ή μη δικαστικής δαπάνης υπέρ των αναιρεσιβλήτων δεν τίθεται, εφόσον δεν υποβλήθηκε από αυτούς, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6 Οκτωβρίου 2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΑΡΚΟ" για αναίρεση της υπ' αριθ. 3364/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 4 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ