1759/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated1759/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητα του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζομένων προτάσεων προηγουμένης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ΄ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 Κ.Πολ.Δικ. (Ολ.
Full text
Απόφαση 1759 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1759/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και του αρχαιότερού του Αρεοπαγίτη), Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Ιωάννη Παπουτσή, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1.Χ1 και 2...... ως ασκούντες την γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους ......και ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Παναγιώτου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ..
Του αναιρεσιβλήτου: ...., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ..
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-7-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 139/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 9595/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-3-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 12-4-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης υπ' αριθ. 9595/2005 απόφασης του Εφετείου κατά παραδοχή του πρώτου (κατά το πρώτο μέρος του) λόγου αναιρέσεως και β) την απόρριψη της αναιρέσεως κατά τα λοιπά.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β΄ Κ.Πολ.Δικ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής, που προκύπτει και από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 εδ. 1 στοιχ. β, 346 και 453 παρ.1 Κ.Πολ.Δικ., ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε.
Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητα του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζομένων προτάσεων προηγουμένης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ΄ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 Κ.Πολ.Δικ. (Ολ.
ΑΠ 9/2000), ενώ η ενσωμάτωση των προτάσεων προηγουμένων συζητήσεων στις οποίες μνημονεύονται τα έγγραφα δεν συνιστά νόμιμη επίκληση τους (Ολ. ΑΠ. 30/1997, ΑΠ 290/1998). Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του, έλαβε υπόψη του προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα και να δεχθεί, κατ΄ επικύρωση της πρωτόδικης απόφασης, την αγωγή, και συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και τα κάτωθι: 1)δύο επιταγές ποσού 20.000.000 και 10.000.000 δραχμών αντίστοιχα, εκδόσεως της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας Χ1 στις 11-10-1999 και 12-10-1999 σε διαταγή .....
και ...... 2)αντίγραφο εξ απογράφου της υπ΄ αριθ. 16308/1999 διαταγής πληρωμής με επιταγή προς πληρωμή 3)το υπ΄ αριθ. 1998/2-12-1999 συμβόλαιο γονικής παροχής της Συμ/φου Πειραιώς Κων/ίνας Τσιουρή και 5)την υπ΄ αριθμ. 54355/2003 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Από την επιτρεπτή επισκόπηση των από 27-10-2005 προτάσεων του αναιρεσιβλήτου ενώπιον του Εφετείου, κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι ο αναιρεσίβλητος επικαλέσθηκε όλα αυτά τα αποδεικτικά μέσα σ΄ αυτές, σαφώς και ειδικώς, κατά τρόπο από τον οποίο συνάγεται η ταυτότητά τους, συνάμα δε δικονομικά παραδεκτώς, σύμφωνα με τις αμέσως ανωτέρω διατάξεις του Κ.Πολ.Δικ., αφού, από τις προτάσεις αυτές προκύπτει, ότι δεν έγινε μόνο αναφορά στις πρωτόδικες προτάσεις του, αλλά αυτές απετέλεσαν κείμενο των ενώπιον του Εφετείου από 27-10-2005 προτάσεων του, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως προτάσεις του αναιρεσιβλήτου μόνον ενώπιον του Εφετείου.
Εντεύθεν έπεται ότι αφού έγινε νόμιμη επίκληση των άνω εγγράφων στη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (βλ. και ΑΠ 324/2006, ΑΠ 1459/2006) ο πρώτος λόγος αναίρεσης, (κατά το πρώτο μέρος του) από το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. β΄ Κ.Πολ.Δικ., με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει ν΄ απορριφθεί ως αβάσιμος.
Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ή από το άρθρο 559 αριθ. 11 του Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος των αναιρεσειόντων ...., που περιέχεται στα πρακτικά συνεδριάσεως του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου τα οποία (πρακτικά) επικαλέστηκαν αυτοί (αναιρεσείοντες) με τις προτάσεις τους ενώπιον του Εφετείου και προσκόμισαν κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλομένη. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από την περιεχομένη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη "η ένορκη κατάθεση του μάρτυρα των εναγομένων (ήδη αναιρεσειόντων) η οποία περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά, και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν.....", σε συνδυασμός με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής δεν μένει αμφιβολία ότι το Εφετείο προς σχηματισμό της κρίσεως του έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και την κατάθεση του μάρτυρος των αναιρεσειόντων.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 10-3-2006 αίτηση 1)της Χ1, ατομικά και ως ασκούσης τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων της, ..... και ..... και 2)....., ως ασκούντος την γονική μέριμνα των ως άνω ανηλίκων τέκνων του, ..... και ....., για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 9595/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 13 Ιουλίου 2007.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ