Supreme Court allows appeal against EOPYY judgment regarding liability for expired IKA-ETAAM health fund debts.

Απόφαση 1758 / 2024 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1758/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου - Εισηγήτρια, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Ευτύχιο Νικόπουλο και Βαρβάρα Πάπαρη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Οκτωβρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ελευθερία Χριστοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία ".... ....", τέως ".... ...", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Θεοδώρα Μήτσιου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/4/2012 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2552/2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4040/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 23/12/2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, με την επωνυμία, ''ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), προσβάλλεται η εκδοθείσα αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, με αριθμό 4040/2021 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της με αριθμό 2552/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε δεχθεί την από 23-4-2012 αγωγή της αναιρεσίβλητης, κατά την κύρια βάση της, υποχρεώνοντας τον αναιρεσείοντα να της καταβάλει το ποσό των 30.741,51 ευρώ, για αξιώσεις της από έγκυρες συμβάσεις πώλησης ιατροφαρμακευτικού υλικού. Η εν λόγω αίτηση για την οποία δεν απαιτείται η κατάθεση παραβόλου εκ μέρους του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. (αρθρ. 30 παρ. 3 ν. 4038/2012), ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 552, 553, 556, 558 και 564 ΚΠολΔ.

Συνεπώς είναι παραδεκτή (αρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). Με το Ν. 3918/2-3-2011, ''Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις'', προκειμένου (όπως αναφέρεται στην Εισηγητική του Έκθεση) να εξασφαλιστεί η ισότιμη πρόσβαση όλων των ασφαλισμένων σε ενιαίο σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας και να επιτευχθεί η σύμπραξη όλων των μονάδων πρωτοβάθμιας υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) με τις υπάρχουσες δομές όλων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ) στο πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας ενιαίου δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ορίστηκαν τα ακόλουθα:

Στο άρθρο 17 αυτού, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 72 ν. 3984/2011, ορίστηκε ότι: ''1. Συνιστάται νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία, Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (εφεξής Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ή Οργανισμός), το οποίο αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης ..... Η έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού ορίζεται έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. 2.

Στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του Ι.Κ.Α. με το σύνολο του εξοπλισμού του, οι Κλάδοι Υγείας του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (Ο.Γ.Α.) και του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.), ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (Ο.Π.Α.Δ.), όπως διαμορφώθηκε με τις διατάξεις του ν. 3655/2008 , ως προς τις παροχές σε είδος. 3... 4. ... 5. ...''.

Στο άρθρο 18 του ίδιου νόμου, ορίστηκε ότι, ''1. Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας είναι, α. Η παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, συνταξιούχους και τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερόμενων φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα από τον προβλεπόμενο στο άρθρο 30 Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του παρόντος νόμου... 2.

Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παρέχεται στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ: α) από τις Μονάδες Υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, β) από τους συμβεβλημένους με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τον ΟΑΕΕ και τον ... ιατρούς και γ) από τους ιατρούς των Κέντρων Υγείας και των Περιφερειακών Ιατρείων... 3. ... 4. ...''. Εξάλλου, με το άρθρο 23 του νόμου αυτού, ορίστηκε ότι: ''1.

Οι υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. διακρίνονται σε Κεντρική και Περιφερειακές. Α.... Β. α. Τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης, καθώς και οι περιφερειακές υπηρεσίες των λοιπών εντασσόμενων φορέων και κλάδων υγείας που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος.

Από τις περιφερειακές υπηρεσίες υγείας του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. εξαιρούνται οι υπηρεσίες νοσοκομειακής υποστήριξης, οι οποίες μεταφέρονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. β...''. Περαιτέρω, στο άρθρο 29 του νόμου αυτού, ορίστηκε ότι: ''1. Α) Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών. 2 ... 3.

Οι συμβάσεις των εντασσόμενων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.'', ενώ με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του ίδιου νόμου ορίστηκε ότι: ''Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.''. Κατ' εξουσιοδότηση της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 23 παρ. 1 Ββ' του ν. 3918/2011 εκδόθηκε η Υ.Α. Φ.80000/οικ.32115/2009 (Β 3010/29.12.2011), με την οποία μεταφέρθηκαν, από 1-1-2012, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες που δεν αποτελούσαν οργανικές μονάδες και λειτουργούσαν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του Ιδρύματος κ.λπ., οι οποίες αποτελούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 3 του π.δ. 266/1989, μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του ΙΚΑ.

Από τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν συνάγεται ότι με το άρθρο 17 του Ν. 3918/2011 συστήθηκε ως Ν.Π.Δ.Δ., ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με σκοπό, μεταξύ άλλων, την παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, στους συνταξιούχους και στα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν σε αυτόν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία, ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ότι ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., κατά το άρθρο 29 παρ. 1 και 9 και 33 παρ. 9 του ίδιου νόμου, αποτελεί καθολικό διάδοχο των ΦΚΑ, που εντάσσονται σε αυτόν, στα οποία περιλαμβάνεται και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ως προς τις παροχές υγείας σε είδος, οι δε συμβάσεις των εντασσομένων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο οποίος συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 465/2019, ΣτΕ 759/2020).

Επομένως, μετά το Ν. 3918/2011, για τις προμήθειες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ του προγενέστερου του νόμου αυτού χρονικού διαστήματος, αν οι προμήθειες αυτές αφορούν τον κλάδο υγείας του ΙΚΑ συνεχίζει τις σχετικές δίκες ως καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 465/2019, 343/2018, ΣτΕ 759/2020). Τα ανωτέρω δεν μεταβλήθηκαν με το ν. 4238/2014, ''Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και λοιπές διατάξεις'', ο οποίος άρχισε να ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 56 του νόμου αυτού, από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (17-2-2014), με τον οποίο ορίσθηκε στην παρ. 2 του άρθρου 1 αυτού, με τον τίτλο, ''Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας'', που εντάσσεται στο πρώτο κεφάλαιο του νόμου, ότι: ''Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) συνιστάται Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) της Χώρας'' και στο άρθρο 2 ότι: ''1.

Τα Κέντρα Υγείας και οι λοιπές Μονάδες παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας των Δ.Υ.Πε. αποτελούν τις δημόσιες δομές παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του Π.Ε.Δ.Υ.... 2. ... 3. Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε.

ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρουμένων των Φαρμακείων του Ε.Ο.ΠΥ.Υ., τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό. 4. ...'', καθόσον όπως συνάγεται από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 8 και 21 παρ. 4,5, 6,8 και 9 του νόμου αυτού, για τις συμβάσεις προμηθειών του κλάδου Υγείας του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ με το Ν. 3918/2011, εξακολουθεί να νομιμοποιείται ο ΕΟΠΥΥ και δεν νομιμοποιούνται οι αντίστοιχες ΔΥ.Πε. (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 465/2019, ΣτΕ 759/2020).

Στη συνέχεια, με το άρθρο 51 παρ. 1 του Ν. 4387/12-5-2016 συστήθηκε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία, ''Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης'' (Ε.Φ.Κ.Α.) και έδρα την Αθήνα, το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ ορίστηκε ότι από 1/1/2017, που αρχίζει η λειτουργία του, εντάσσονται σ' αυτό αυτοδίκαια οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης (ΦΚΑ), που αναφέρονται στο άρθρο 53 επ.

του ίδιου νόμου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το έως τότε υφιστάμενο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, όπως αυτό είχε παραμείνει μετά την ίδρυση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και την ένταξη των ανωτέρω νοσοκομείων του στο Ε.Σ.Υ., των οποίων Φ.Κ.Α. ο Ε.Φ.Κ.Α. καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος, ως σκοπός του Ε.Φ.Κ.Α.

δε, ορίστηκε η κάλυψη των υπακτέων στην ασφάλιση του προσώπων για τους ασφαλιστικούς κινδύνους, που προβλέπονται από την οικεία νομοθεσία, με την προβλεπόμενη στο νόμο αυτόν χορήγηση: α. μηνιαίας κύριας σύνταξης, λόγω γήρατος, αναπηρίας και θανάτου στους ασφαλισμένους ή/και στα μέλη της οικογενείας τους, β.

η χορήγηση προσυνταξιοδοτικών και άλλων παροχών στους συνταξιούχους ........., γ. παροχών ασθένειας σε χρήμα, δ. ειδικών προνοιακών επιδομάτων και ε. κάθε άλλης παροχής σε χρήμα ή υπηρεσιών, για τις οποίες καθίσταται αρμόδιος ο Ε.Φ.Κ.Α., ενώ με το άρθρο 51 Α παρ. 1 του ίδιου νόμου, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 1 του Ν. 4670/2020, που άρχισε να ισχύει από 1/3/2020, ο Ε.Φ.Κ.Α.

μετονομάσθηκε από την 1.3.2020, σε ''Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης'', αποκαλούμενος στο εξής ''e-Ε.Φ.Κ.Α.''. Εξάλλου ο Ν. 4430/31-10-2016, στην παρ. 1 του άρθρου 52 αυτού, το οποίο φέρει τον τίτλο, ''Εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), ως καθολικού διαδόχου των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης'', όρισε ότι: ''1α) Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) θα χρηματοδοτηθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.4.2016 προς τα Φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), ''φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ.'' [όπως το εντός εισαγωγικών τμήμα προστέθηκε με το άρθρο 34 παρ. 4 περ.

α' του ν. 4447/2016 ...] β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. νοούνται εκείνες που αφορούν τα πριν τις 31.12.2012 έτη και για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα κατά περίπτωση, κατά το χρόνο υποβολής, παραστατικά στοιχεία και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί'', ενώ στην παρ. 4 του ιδίου άρθρου 52 όριζε ότι: ''4.

Η εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού που πραγματοποιείται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 29 παρ. 10 του Ν. 3918/2011, όπως ισχύει, διενεργείται το αργότερο έως 30-6-2017''. Η διάταξη αυτή της παρ. 4 του άρθρου 52 του Ν. 4430/2016, αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α ν. 4486/ 7-8-2017, ως ακολούθως: ''4.

Μετά τις 30-6-2017 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α.. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του Ε.Φ.Κ.Α..

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ..., πρώην Οίκου ... και πρώην ... και οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εξοφλούνται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο''. Μεταγενέστερα, ο ν. 4578/3-12-2018 όρισε στο άρθρο 12 αυτού, που φέρει τον τίτλο, ''Εκκαθάριση και πληρωμή ληξιπροθέσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φ.Κ.Α.

που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.'', όπως η περιπτ. α' της παρ. 1 αυτού συμπληρώθηκε από τότε που άρχισε να ισχύει με το άρθρο 44 του ν. 4611/17-5-2019, ότι: ''1. α) Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. προς τα φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ, και προς ασφαλισμένους των ΦΚΑ, εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ μέχρι 31.12.2019.

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του πρώην Ο.Π.Α.Δ./Τομέας Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκου ... και πρώην Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω., οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 52 του ν. 4430/2016 ....

β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, νοούνται εκείνες που αφορούν τα έτη από 1-1-2006 και εντεύθεν, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως την έναρξη ισχύος του παρόντος'' και στο άρθρο 13, με τίτλο, ''Νομική παράσταση ΕΦΚΑ υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ.'' ότι: ''1.

Σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας που μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 17 του ν. 3918/2011 , την παρ. 17 του άρθρου 13 του ν. 4052/2012 ...... και το εδάφιο 1β της υποπαρα-γράφου ΙΒ.1 της παρ. ΙΒ του άρθρου μόνου του ν. 4093/2012 ..., στις οποίες διάδικος είναι το πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν ΕΦΚΑ, ή/και ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους.

Η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στις δίκες αυτές δεν θίγεται. Οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του. 2. Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, δίκες''. Από το συνδυασμό όλων των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι, μετά τις 30.6.2017, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α του ν. 4486/2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., όπως είναι και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, όπως προαναφέρθηκε, (πλην εκείνων του πρώην ..., πρώην Οίκου ... και πρώην ...), ''μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (Ε.Φ.Κ.Α.)'' και οι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και συνεπώς στις δίκες αυτές δεν νομιμοποιείται να παραστεί ο ΕΟΠΠΥ, αλλά ο ΕΦΚΑ και ήδη ο e-ΕΦΚΑ (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 343/2018, ΣτΕ 759/2020).

Εξάλλου, ο νομοθέτης αποβλέποντας στην εξόφληση όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., από 1.1.2006 και εντεύθεν, όρισε με το άρθρο 12 του ν. 4578/2018, ότι οι υποχρεώσεις αυτές, ''εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α.'' μέχρι 31.12.2019 (πλην εκείνων του πρώην ..., πρώην Οίκου ...

και πρώην ...), ήδη δε, μετά από διαδοχικές παρατάσεις, μέχρι τις 31/12/2022, δυνάμει της Υ.Α. 60855/2022 (ΦΕΚ Β 3354/2022), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 85 ν. 4825/2021. Περαιτέρω, με το άρθρο 13 του ίδιου νόμου επιλύθηκαν θέματα νομικής παράστασης του Ε.Φ.Κ.Α. υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ. σε εκκρεμείς δίκες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι διατάξεις του άρθρου αυτού, και ορίστηκε ότι η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

στις δίκες αυτές δεν θίγεται και ότι οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται σε βάρος του. Η διάταξη, όμως, αυτή, ορώμενη σε συνδυασμό με τις προπαρατεθείσες ρυθμίσεις, πρέπει να ερμηνευθεί ότι δεν αφορά τις εκκρεμείς δίκες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α. και αφορούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., οι οποίες προέρχονται από Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (Φ.Κ.Α.), που οι κλάδοι υγείας τους εντάχθηκαν, με την παρ. 2 του άρθρου 17 του ν. 3918/2011, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, και οι οποίες, κατά τα προεκτεθέντα, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 4 του ίδιου άρθρου 52 ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α του ν. 4486/2017 ''μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α.'' (που, άλλωστε, και δυνάμει των νεότερων διατάξεων του άρθρου 12 του ν. 4578/2018 ''εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α.''), αλλά εκείνες τις εκκρεμείς δίκες που έχουν ως αντικείμενο τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (πρώην Ο.Π.Α.Δ, πρώην Οίκου ..., πρώην Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.), οι οποίες εντάχθηκαν μεν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με τις ίδιες διατάξεις, αλλά δεν μεταφέρθηκαν, μετά τις 30.6.2017, προς εξόφληση στον Ε.Φ.Κ.Α, διότι εξαιρέθηκαν ρητώς, κατά τα ανωτέρω (άρθρο 52 παρ. 4 ν. 4430/2016, όπως ισχύει και άρθρο 12 ν. 4578/2018), και εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του (ΑΠ 795/2023, ΑΠ 235/2023, ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 222/2022, ΑΠ 624/2022, ΣτΕ 759/2020). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερµηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόµο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρµοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρµογή του, ή εάν εφαρµοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρµοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρµογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ? αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα µε τη µορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013).

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ, το οποίο ορίζει ότι ''δικαστική προστασία έχει δικαίωμα να ζητήσει όποιος έχει άμεσο έννομο συμφέρον'', συνάγεται ότι ένδικη προστασία παρέχεται υπέρ ή κατ' εκείνων μόνον των προσώπων, τα οποία κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντος αποτελούν τα υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης ή μετέχουν κατά το ουσιαστικό δίκαιο στη διαχείριση αυτής της σχέσης (ΑΠ 1091/2020).

Η νομιμοποίηση του διαδίκου, όπως και το έννομο συμφέρον, αποτελούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας, ειδικότερα δε, η νομιμοποίηση του διαδίκου απορρέει κατά κανόνα αμέσως από το νόμο και κυρίως από διατάξεις του ουσιαστικού ή κάποτε και του δικονομικού δικαίου. Εκείνος, ο οποίος εμφανίζεται κατά το ουσιαστικό δίκαιο δικαιούχος ή υπόχρεος νομιμοποιείται κατ' αρχήν ως ενάγων ή εναγόμενος, αντίστοιχα.

Συνεπώς, η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή ή µη των προϋποθέσεων αυτών ελέγχεται αναιρετικά µε το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 25/2008, ΑΠ 222/2022, ΑΠ 1308/2021, ΑΠ 915/2021, ΑΠ 42/2021).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης, προκύπτουν τα ακόλουθα: Η αναιρεσίβλητη - εφεσίβλητη - ενάγουσα, με την από 23-4-2012 αγωγή της, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την οποία απηύθυνε κατά του ''Ε.Ο.Π.Υ.Υ.'', ήδη αναιρεσείοντος, με κοινοποίηση προς το ''Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α,Μ, εξέθεσε ότι, στα πλαίσια της εμπορικής δραστηριότητάς της, κατάρτισε με το ''Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.'', την υπ' αριθμ.

Φ.Υ. 191/2009 διοικητική σύμβαση, της οποίας το ποσό κατακύρωσης είχε εξαντληθεί, συνέχισε, όμως, η ίδια να προμηθεύει το ''Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ'', με υλικά στις ίδιες τιμές με τις συμβατικές και ότι κατά το χρονικό διάστημα από το Σεπτέμβριο του έτους 2011 έως τον Ιανουάριο του έτους 2012, με διαδοχικές άτυπες, κοινές συμβάσεις πώλησης, μη διοικητικές, πώλησε και παρέδωσε στη Νομαρχιακή Μονάδα Υγείας Ι.Κ.Α.

Αθηνών, τα αναφερόμενα στα τιμολόγια που εξέδωσε εμπορεύματα, τα οποία το εναγόμενο παρέλαβε ανεπιφύλακτα, χωρίς να της καταβάλει το τίμημα αυτών. Ότι το τίμημα καθεμιάς πώλησης, για την οποία εκδόθηκε το αντίστοιχο τιμολόγιο υπολειπόταν του ποσού των 2.500 ευρώ, ενώ το συνολικό τίμημα των εν λόγω πωλήσεων ανήλθε στο ποσό των 30.771,51 ευρώ, το οποίο εξακολουθεί να οφείλεται, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της και την ανεπιφύλακτη παραλαβή των πωληθέντων προϊόντων από την ανωτέρω τοπική μονάδα υγείας.

Με βάση δε το ιστορικό αυτό, ζήτησε να υποχρεωθεί το εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ), να της καταβάλει το πιο πάνω ποσό, κυρίως με βάση την ενδοσυμβατική του ευθύνη και επικουρικά σε περίπτωση απόρριψης της κύριας βάσης της αγωγής της από την ενδοσυμβατική ευθύνη, σύμφωνα με τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της παρέλευσης 60 ημερών, από το χρόνο έκδοσης καθενός τιμολογίου, βάσει της παρ. 4 του άρθρου 4 του π.δ 166/2003, άλλως από την επίδοση της αγωγής.

Επί της αγωγής εκδόθηκε η 2552/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή κατά την κύρια (από τις συμβάσεις πώλησης) βάση της και ως ουσιαστικά βάσιμη και υποχρεώθηκε το εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 30.741,51 ευρώ, με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη παρέλευσης των εξήντα ημερών από την ημερομηνία παραλαβής των πωληθέντων εμπορευμάτων.

Ήδη, όμως, κατά τη δημοσίευση της πρωτόδικης απόφασης, με βάση τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 52 του Ν. 4430/2016, όπως αυτή αντικαταστάθηκε, στο μεταξύ, με το άρθρο 97 παρ. 1α του Ν. 4486/2017, για τις επίδικες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., που προέρχονται από τον κλάδο υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

με το Ν. 3918/2011, δεν νομιμοποιείτο παθητικά ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., αλλά ο ΕΦΚΑ και ήδη ο e-ΕΦΚΑ, αφού, σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη, μετά τις 30-6-2017, οι εν λόγω αξιώσεις μεταφέρθηκαν περαιτέρω στον ΕΦΚΑ και ήδη e-ΕΦΚΑ, ο οποίος και συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες, χωρίς να επέλθει διακοπή της δίκης. Το αναιρεσείον (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) παραδεκτά άσκησε κατά της ως άνω πρωτόδικης απόφασης την από 20-7-2020 έφεσή του, με την οποία πρόβαλε, μεταξύ άλλων, την έλλειψη παθητικής νομιμοποίησής του, αφού, ως εναγόμενος που ηττήθηκε, νομιμοποιείτο ενεργητικά, κατά το άρθρο 516 ΚΠολΔ, να ασκήσει αυτήν.

Ωστόσο, το Μονομελές Εφετείο, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 4040/2021 απόφασή του απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος Ε.Ο.Π.Υ.Υ., επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση που είχε δεχθεί κατ' ουσίαν την αγωγή της αναιρεσίβλητης. Ήδη, ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσής του, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων, 17 παρ. 2, 29 παρ. 1 και 33 παρ. 9 του ν. 3918/2011, της υπουργικής απόφασης Φ.

Β0000/οικ.32115/2009 (Β 3010/29.12.2011), του άρθρου 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το αρθρ. 97 παρ. 1α του ν. 4486/2017, 12 και 13 ν. 4578/2018, 41 του ν. 4647/2019, 108 παρ. 1 του ν. 4764/2020 και της υπ' αριθµ. 28863 (ΦΕΚ Β 2023/18.5.2021) υ.α., δεχόμενο ότι για τις ως άνω ένδικες αξιώσεις υπόχρεο είναι το ίδιο ως καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ενώ κατά τις άνω διατάξεις ο μόνος υπόχρεος για την εν λόγω πληρωμή είναι από την 30-6-2017, ο ΕΦΚΑ, στον οποίο μεταφέρθηκαν από την ως άνω ημερομηνία όλες οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ που προέρχονται από ΦΚΑ, των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ (μεταξύ των οποίων και εκείνες του ΙΚΑ ΕΤΑΜ) και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε, ως προς τον ως άνω ερευνώμενο αναιρετικό λόγο, τα ακόλουθα: ''Ως προς την παθητική νομιμοποίηση του εκκαλούντος, Ν.Π.Δ.Δ., ΕΟΠΥΥ, πρέπει να αναφερθούν ότι η ένδικη αξίωση προέρχεται από πώληση υλικών προς την Μονάδα Υγείας Ι.Κ.Α.

Αθηνών, η οποία κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής 23-4-2012, είχε περιέλθει ήδη στον ΕΟΠΥΥ µε το νόµο 3918/2011, µε έναρξη λειτουργίας του έξι µήνες µετά τη δημοσίευση του νόµου αυτού κατέστη καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στον οποίο δυνάµει της κοινής υπουργικής απόφασης Υπουργών Εργασίας και Υγείας µε ΦΕΚ Β 30120/29-12-2011 εντάχθηκαν από 1-1-2012 µεταξύ άλλων οι Μονάδες Υγείας του ΙΚΑ -ΕΤΑΜ και τέλος κατέστη αποκεντρωμένη µονάδα της 1ης Δ.Υ.ΠΕ, µε το ν. 4238/2014, σε συνδυασμό µε την µε αριθµό Γ Π/οικ. 16339 απόφαση του Υφυπουργού Υγείας περί Χωροταξικής Κατανοµής ανά Υγειονομική Περιφέρεια των υφιστάμενων Μονάδων Υγείας του ΕΟΠΥΥ, οι οποίες μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δοµή των Δ.Υ.Π.Ε της Χώρας (ΦΕΚ 376Β/2014).

Κατά το χρονικό διάστηµα 2010, 2011 και έως 20-3-2012, δυνάμει διαδοχικών συµβάσεων πώλησης, που κατήρτισε µε το ανωτέρω νοµικό πρόσωπο ΙΚΑ, η ενάγουσα, κατόπιν έγγραφων παραγγελιών των αρμόδιων οργάνων αυτού, πώλησε στο τελευταίο, µε τα επικαλούµενα τιµολόγια-δελτία αποστολής, τα αναφερόμενα στο δικόγραφο ιατρικά είδη της εµπορίας της, τα οποία το τελευταίο παρέλαβε ανεπιφύλακτα και αφορούσαν τη µονάδα υγείας ΙΚΑ Αθηνών µε τίµηµα, ύψους 30.771,51 ευρώ.

Ο ΕΟΠΥΥ, ως εναγόµενος της υπό κρίση αγωγής, δεν αρνήθηκε ούτε την κατάρτιση των επιδίκων συµβάσεων, ούτε την ανεπιφύλακτη από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΙΚΑ παραλαβή των παραδοθέντων υλικών, ούτε το συνολικό ύψος της οφειλής, η οποία παραμένει ανεξόφλητη. Η οφειλή αυτή, ισχύει κατά τα προαναφερθέντα από 1-1-2012 έναντι του ΕΟΠΥΥ, δεδομένου ότι οι ένδικες συμβάσεις είχαν εκτελεστεί µέχρι 31-12-2014 και συνεχίζουν, όπως προαναφέρθηκε στη µείζονα σκέψη της παρούσας, να επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ από τον οποίο εξακολουθεί να διενεργείται η ενταλµατοποίηση και εκτελούνται σε βάρος του και ήδη κατά το προαναφερθέν άρθρο 97 παρ. 1 αν 4486 τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ.

Επομένως, οι ένδικες συμβάσεις που καταρτίστηκαν μεταξύ της ενάγουσας και του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, προκειµένου να καλυφθούν οι ανάγκες σε ιατρικό υλικό της µονάδας ΙΚΑ Αθηνών, η οποία ανήκε οργανικά στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και δεδομένου ότι τα ένδικα είδη παραδόθηκαν κατά τα συμφωνηθέντα σε υπηρεσίες αυτού έως και το έτος 2011 και πάντως πριν από 31-12-2014, οι σχετικές αξιώσεις που απορρέουν από την σύµβαση αυτή βαρύνουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

ως καθολικό διάδοχο του ΙΚΑ -ΕΤΑΜ, ο οποίος και µόνο νομιµοποιείαι παθητικά, απορριπτοµένου του πρώτου λόγου έφεσης περί έλλειψης παθητικής νοµιµοποίησης του εκκαλούντος''. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 52 παρ. 4 Ν. 4430/2016, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 97 παρ. 1α Ν. 4486/2017, αφού το αναιρεσείον (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) τόσο κατά το χρόνο δημοσίευσης της πρωτόδικης απόφασης, όσο και κατά το χρόνο άσκησης (20-7-2020) και συζήτησης (19-1-2021) της έφεσης, δεν νομιμοποιείτο πλέον παθητικά ως εναγόμενο για τις ένδικες αξιώσεις, απορρέουσες από συμβάσεις που καταρτίστηκαν και εκτελέστηκαν κατά το άνω χρονικό διάστημα και μη εξοφληθείσες μέχρι τις 30/6/2017, είτε από το ΙΚΑ, είτε από το αναιρεσείον (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), αλλά, σύμφωνα με όσα ήδη αναφέρθηκαν, στην εκκρεμή ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου δίκη, αφορώσα στις ανωτέρω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ (και παρέμειναν σε αυτόν και μετά το ν. 4238/2014, αφού δεν μεταφέρθηκαν στις Δ.Υ.Πε.), νομιμοποιείτο παθητικά ως εναγόμενος μόνο ο ΕΦΚΑ (και ήδη ο e-ΕΦΚΑ), στον οποίο οι υποχρεώσεις αυτές μεταφέρθηκαν και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του, χωρίς να επέλθει διακοπή της δίκης.

Κατά συνέπεια, ο άνω λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο το αναιρεσείον (νομιμοποιούμενο ενεργητικά, κατά το άρθρο 556 ΚΠολΔ, στην άσκηση της παρούσας αναίρεσης ως ηττηθείς διάδικος, ΑΠ 795/2023, ΑΠ 235/2023), προβάλλει την ανωτέρω πλημμέλεια, είναι βάσιμος. Κατόπιν αυτού, χωρίς να ερευνηθούν οι λοιποί λόγοι αναίρεσης, η εξέταση των οποίων παρέλκει, γιατί καλύπτονται από την αναιρετική εμβέλεια του λόγου αυτού, που κρίθηκε βάσιμος, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Επίσης, πρέπει να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη, λόγω της ήττας της στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός του (άρθρα 106, 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) μειωμένα, όμως, κατά τα άρθρα 30 παρ. 3 Ν. 4038/2012 και 22 παρ. 1 ν. 3693/1957 (που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αριθ. 18 Εισ.Ν.ΚΠολΔ), αφού το αναιρεσείον εκπροσωπήθηκε από Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με τα άρθρα 4 παρ. 2 και 20 παρ. 1 Ν. 4831/2021 (ΑΠ 734/2023, ΑΠ 1298/2022), όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί τη με αριθμό 4040/2021 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Ιουνίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Νοεμβρίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣΟ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ