1758/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1758 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Εικονική πώληση που υποκρύπτει δωρεά υπό τρόπο (διατροφής-περίθαλψης δωρητή από δωρεοδόχο). Αχαριστία δωρεοδόχου και ανάκληση γι’ αυτό δωρεάς. Επί πλέον ανάκληση για παραβίαση του τρόπου. Γονική παροχή. Πότε αποτελεί δωρεά (άρθρα 138, 180, 513, 1033, 1509, 505, 507, 509 ΑΚ). Λόγος αναίρεσης από άρθρο 559 αρ.19 αβάσιμος, άρθρο 559 αρ.10 αβάσιμος, άρθρο 559 αρ.20 απαράδεκτος.

Αριθμός 1758/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη και του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη Γεωργίου Γιαννούλη), Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Τίγγα και Δημητρίου Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Τ. Β. συζ. Π., το γένος Π. Α., 2. Ε. Β. του Π. και 3. Ι. Β. του Π., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στέλιο Σταματόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης: Ε. Α. του Π., κατοίκου ..., η οποία απεβίωσε την 25.09.2011, την δίκη της οποίας συνεχίζει ο Α. Α. του Π., κάτοικος ..., ως μοναδικός, δυνάμει της υπ' αριθ. 30043/22.5.2009 δημόσιας διαθήκης, κληρονόμος, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους του Γεώργιο Χουλιάρα, αφού προηγουμένως ανακάλεσε την από 12.10.2011 δήλωσή του για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και Παναγιώτη Κορνηλάκη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12.3.2007 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θράκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 97/2008 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 500/2010 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27 Οκτωβρίου 2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Τίγγας ανέγνωσε την από 25 Οκτωβρίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο παραστάς πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους τους στη δικαστική δαπάνη τους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 138 ΑΚ "δήλωση βούλησης που δεν έγινε στα σοβαρά παρά μόνον φαινομενικά (εικονική) είναι άκυρη", κατά δε την παρ. 2 του αυτού άρθρου "άλλη δικαιοπραξία που καλύπτεται κάτω από την εικονική είναι έγκυρη, αν τα μέρη την ήθελαν και συντρέχουν οι όροι που απαιτούνται για τη σύστασή της".

Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 180, 513 και 1033 του ΑΚ συνάγεται ότι επί καταχωρήσεως σε συμβολαιογραφικό έγγραφο μιας συμβάσεως πωλήσεως και (εξαιτίας της) μεταβιβάσεως της κυριότητας ακινήτου από τον πωλητή στον αγοραστή, αν οι αντίστοιχες για την πώληση δηλώσεις βουλήσεως των μερών ήταν εικονικές, γιατί οι βουλήσεις τους ήταν να μην υπάρχουν αμφότερες ή μόνον η μία από τις αναλαμβανόμενες εκατέρωθεν υποχρεώσεις, του μεν πωλητή για μεταβίβαση της κυριότητας και παράδοση του πράγματος, του δε αγοραστή για πληρωμή του τιμήματος, η σύμβαση πωλήσεως είναι λόγω εικονικότητας άκυρη, θεωρούμενη γι' αυτό ως μη γενόμενη, αυτή δε η ακυρότητα επισύρει την ακυρότητα της σύμβασης μεταβίβασης της κυριότητας ακινήτου λόγω του αιτιώδους χαρακτήρα της.

Στο σχετικό περί εικονικότητας δικαιοπραξίας ισχυρισμό εμπεριέχεται και το στοιχείο ότι κατά το χρόνο καταρτίσεώς της όλοι οι συμβαλλόμενοι ήταν εν γνώσει της εικονικότητας. Η διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 138 δεν είναι προσδιοριστική της κατά την πρώτη παράγραφο του ίδιου άρθρου εικονικότητας, υπό την έννοια ότι οριοθετεί απλώς την έκταση και την ενέργειά της, αλλ' έχει αυτοτέλεια, διότι στηρίζεται σε νέα πραγματικά γεγονότα, διαφορετικά από εκείνα που στηρίζουν την εικονικότητα της εμφανούς δικαιοπραξίας και πρέπει αυτά να προτείνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο από το διάδικο ο οποίος επικαλείται την ύπαρξη σχετικής εικονικότητας (Ολ.ΑΠ 32/1998).

Όταν μεταξύ των όρων που απαιτούνται για την κατάρτιση της υπό την εικονική καλυπτόμενης άλλης δικαιοπραξίας είναι συστατικός τύπος, όπως το συμβολαιογραφικό έγγραφο που επιβάλλει ο νόμος πάντοτε για τη δωρεά ακινήτου (άρθρα 159 παρ. 1, 369 και 498 παρ.1 Α.Κ.), αρκεί ότι ο τύπος αυτός τηρήθηκε για την εικονική δικαιοπραξία και δεν απαιτείται να προκύπτει από τον τύπο αυτόν το είδος και το περιεχόμενο της καλυπτόμενης δικαιοπραξίας ή ο τυχόν όρος (τρόπος) ή η αίρεση από την οποία τα μέρη εξαρτούν την ισχύ της καλυπτόμενης δικαιοπραξίας, αλλά αυτά τα περιστατικά αποδεικνύονται, εφόσον αμφισβητούνται, με τα επιτρεπόμενα εκάστοτε αποδεικτικά μέσα (Ολ.ΑΠ 36/1998).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 1509 ΑΚ η παροχή περιουσίας στο τέκνο από οποιονδήποτε γονέα του, είτε για τη δημιουργία ή τη διατήρηση οικονομικής ή οικογενειακής αυτοτέλειας, είτε για την έναρξη ή την εξακολούθηση επαγγέλματος, αποτελεί δωρεά, μόνον ως προς το ποσό που υπερβαίνει το μέτρο, το οποίο επιβάλλουν οι περιστάσεις.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ως ενδεικνυόμενο από τις περιστάσεις μέτρο μιας γονικής παροχής, ώστε να μη θεωρείται, κατά το υπερβάλλον αυτό το μέτρο, ως δωρεά και να υπόκειται σε ανάκληση, κρίνεται εκείνο το οποίο προσδιορίζεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση με βάση την περιουσιακή κατάσταση και την κοινωνικό θέση του γονέα, τον αριθμό των τέκνων και τις ανάγκες καθενός από αυτά, την ηλικία τους και τις συνθήκες γενικά τις διαβίωσής τους, τις οποίες επιδιώκει να εξισορροπήσει με τις παροχές του ο γονέας.

Τα δε άρθρα 505 και 507 του ΑΚ ορίζουν "ο δωρητής έχει δικαίωμα να ανακαλέσει τη δωρεά, αν ο δωρεοδόχος φάνηκε με βαρύ του παράπτωμα αχάριστος απέναντι στο δωρητή, στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υποχρέωσή του να διατρέφει το δωρητή" (το πρώτο) και "ο δωρητής ή ο κληρονόμος του έχει υποχρέωση να ανακαλέσει τη δωρεά, αν ο δωρεοδόχος παραλείπει υπαίτια να εκτελέσει τον τρόπο υπό τον οποίο έγινε η δωρεά" (το δεύτερο).

Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών τρόπος είναι η υποχρέωση που επιβάλλεται σ' εκείνον που αποκτά από χαριστικής αιτία, ως αχαριστία δε, η οποία δικαιολογεί την ανάκληση της δωρεάς, θεωρείται η βαριά αντικοινωνική συμπεριφορά ή διαγωγή του δωρεοδόχου, που αποτελεί παράβαση των κανόνων του δικαίου ή των αντιλήψεων περί ηθικής και ευπρέπειας, που επικρατούν στην κοινωνία και οφείλεται σε υπαιτιότητά του, προσβάλλει δε άμεσα αγαθά του δωρητή.

Έτσι, αχαριστία μπορεί, κατά τις περιστάσεις, να αποτελεί και η χωρίς σοβαρό λόγο αδιαφορία του δωρεοδόχου γενικώς για την τύχη του δωρητή, όταν ο τελευταίος έχει ανάγκη περίθαλψης και οικονομικής ενίσχυσης, έστω και αν η δωρεά δεν συμφωνήθηκε υπό τον όρο της διατροφής του, όπως και η καταφρόνησή του με λόγο και έργο.

Η αδιαφορία προς τον έχοντα ανάγκη περίθαλψης δωρητή οπό το δωρεοδόχο είναι κοινωνικώς αποδοκιμαστέα και παρέχεται γι' αυτό δικαίωμα στο δωρητή να ανακαλέσει τη δωρεά, έστω και αν ο δωρεοδόχος δεν ανέλαβε, με τη σύμβαση της δωρεάς, τέτοια υποχρέωση. Κριτήρια της βαρύτητας του παραπτώματος από αντικειμενική άποψη είναι ο δεσμός δωρητή και δωρεοδόχου, τα ελατήρια της δωρεάς και η αξία του αντικειμένου της, όπως και ο τρόπος ενέργειας και ο χαρακτήρας του δωρεοδόχου και το τυχόν συντρέχον πταίσμα του δωρητή, της συζύγου του ή στενού συγγενούς του, ενώ από υποκειμενική άποψη πρέπει να αποτελεί εκδήλωση αξιόμεμπτης συμπεριφοράς, ενδεικτική της έλλειψης ευγνωμοσύνης στην αφιλοκερδή χειρονομία του δωρητή.

Κατά το άρθρο 509 του Α.Κ. η μονομερής και απευθυντέα δήλωση του δωρητή για ανάκληση της δωρεάς, η οποία είναι άτυπη και όταν αφορά ακίνητο, πρέπει να αναφέρει το παράπτωμα του δωρεοδόχου και επί αμφισβητήσεως από αυτόν της αλήθειας του λόγου ανακλήσεως της δωρεάς αποφασίζει το δικαστήριο. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 του Κ.Πολ.Δικ., αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δίκαιου παραβιάζεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με την απόδοση σ' αυτόν έννοιας μη αληθινής (μη αρμόζουσας), είτε με εσφαλμένη (μη ορθή) εφαρμογή, που υπάρχει όταν ο κανόνας δικαίου εφαρμόζεται ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του η δεν εφαρμόζεται ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και όταν εφαρμόζεται εσφαλμένα (Ολ.Α.Π. 7/2006, 4/2005).

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης της αποφάσεως ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαίο για να κριθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν οι νόμιμοι όροι της ουσιαστικής διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή δεν συντρέχουν, ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ.Α.Π. 1/1993, 28/1937, 12/1995).

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος προτάσεως του νομικού συλλογισμού προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως, έστω και με συνοπτικές αιτιολογίες από τις παραδοχές της αποφάσεως στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες οι ελλείψεις που ανάγονται στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα στην αξιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς (Ολ.Α.Π. 661/1984), ούτε ιδρύει το λόγο αυτό η αντίφαση μεταξύ επάλληλων ή επικουρικών αιτιολογιών, που στηρίζουν αυτοτελώς το διατακτικό (Α.Π. 308/1999).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία είχε απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η αγωγή αναγνωρίσεως σχετικής εικονικότητας των αναφερόμενων δικαιοπραξιών μεταξύ των διαδίκων, ανακλήσεως των καλυπτομένων κάτω από αυτές δωρεών υπό τρόπο λόγω αχαριστίας των αναιρεσειόντων δωρεοδόχων και μη εκτελέσεως του τρόπου, όπως και αποδόσεως των δωρηθέντων κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού στην αναιρεσίβλητη-ενάγουσα, στη θέση της οποίας υπησήλθε μετά το θάνατό της ως μοναδικός εκ διαθήκης κληρονόμος της ο Α.

Α., ο οποίος εκουσίως επαναλαμβάνει την βιαίως διακοπείσα δίκη (άρθρα 286 παρ. 1α και 290 ΚΠολΔ), το Εφετείο, ύστερα από ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων δέχθηκε, ως προς το ενδιαφέρον την κρινόμενη υπόθεση μέρος της, τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα Ευδοξία χήρα Π. Α., μητέρα της πρώτης και γιαγιά της δεύτερης και του τρίτου των εναγομένων, από το έτος 2000, που αποβίωσε ο σύζυγός της, διέμενε με τον υιό της Α., σε διαμέρισμα της συνιδιοκτησίας τους στην ... .

Οι σχέσεις της με την πρώτη εναγόμενη θυγατέρα της και την οικογένεια της, κατά την τελευταία πενταετία, πριν την άσκηση της αγωγής, δεν ήταν καλές και ουσιαστικά δεν είχαν καμία επαφή. Εξαιτίας της προχωρημένης ηλικίας της (γεννηθείσα το έτος 1929) και των σοβαρών προβλημάτων της υγείας της (έπασχε από οξεία νεφρική ανεπάρκεια, αρτηριακή υπέρταση, ίλιγγο και ατροφία εγκεφάλου), αδυνατούσε να αυτοεξυπηρετηθεί και είχε ανάγκη περιποίησης και περίθαλψης.

Στα προβλήματα της (γήρατος, ασθενειών) της συμπαραστεκόταν μόνον ο υιός της Α., καίτοι και ο ίδιος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, καθόσον το έτος 1995 είχε υποστεί βαρύ κρανιοεγκεφαλικό οίδημα και σοκ του νωτιαίου μυελού, συνεπεία τραυματισμού του σε τροχαίο ατύχημα και από το έτος 2000 ήταν διαζευγμένος.

Στις 26-8-2005 η ενάγουσα μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Ξάνθης με συμπτώματα υψηλού πυρετού. Υποβλήθηκε σε εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι έπασχε από "εμπύρετη ουρολοίμωξη, σηψαιμία, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, διαρροϊκό σύνδρομο, ρύπανση περιορθρικού λίπους, πάχυνση περιορθρικής περιτονίας, κατακλίσεις, αρτηριακή υπέρταση, ατροφία - εγκεφάλου".

Η κατάσταση της υγείας της ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη και οι ιατροί του Νοσοκομείου Ξάνθης δεν έδιναν και ιδιαίτερες ελπίδες ότι θα ξεπεραστεί, λόγω και του βεβαρημένου ιστορικού της. Η πρώτη εναγόμενη, όταν πληροφορήθηκε ότι η ενάγουσα νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο, την επισκέφθηκε και της δήλωσε ότι έχει μεταμεληθεί για τη συμπεριφορά της και ότι στο εξής η ίδια και η οικογένεια της θα είναι κοντά της και θα αναλάβει τη φροντίδα και περίθαλψη της.

Η ενάγουσα, από το ενδιαφέρον που επιδείκνυε η πρώτη εναγόμενη στο πρόσωπό της, πείσθηκε ότι η συμπεριφορά της ήταν ειλικρινής και ανιδιοτελής. Η ενάγουσα, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της στο Νοσοκομείο, από 26-8-2005 έως 14-10-2005, με το υπ' αριθμ. .../20-9-2005 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ξάνθης Στέλλας Αγαθοκλέους χορήγησε στη θυγατέρα της την εντολή να εισπράττει τη μηνιαία σύνταξή της, τα μισθώματα από την εκμίσθωση των ακινήτων της και οποιοδήποτε ποσό από τραπεζικό λογαριασμό, για την αντιμετώπιση των αυξημένων εξόδων της νοσηλείας της, περιστατικό το οποίο συνομολογείται.

Μετά την έξοδο της ενάγουσας από το Νοσοκομείο, στις 14-10-2005, όπως προαναφέρθηκε, η πρώτη εναγόμενη προσφέρθηκε να τη φιλοξενήσει στην οικία της στην ... για να της προσφέρει η ίδια και η οικογένειά της, δηλαδή ο σύζυγος της και τα δύο τέκνα της (δεύτερη και τρίτος των εναγομένων), που διέμεναν μαζί της, φροντίδα και περίθαλψη, όπως απαιτούσε η κατάσταση της υγείας της.

Η ενάγουσα δέχθηκε, αφενός διότι δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί εξαιτίας των σοβαρών προβλημάτων της υγείας της και της προχωρημένης ηλικίας της και αφετέρου διότι επιθυμούσε να ξεκουράσει τον υιό της Α., ο οποίος τη φρόντιζε και τη βοηθούσε με στοργή και αγάπη, κατά τα πέντε τελευταία έτη, που διέμενε μαζί της.

Έτσι, εγκαταστάθηκε στην οικία της θυγατέρας της και πράγματι η ίδια και η οικογένειά της προσέφεραν σ' αυτήν φροντίδα και ιατρική περίθαλψη, με τη βοήθεια φυσιοθεραπευτή και δύο αποκλειστικών νοσοκόμων, απασχολουμένων επί καθημερινής βάσεως, αλλά και συμπαράσταση ψυχολογική, έως τις 28-4-2006, οπότε και τη μετέφεραν στο διαμέρισμά της, όπου διέμενε πριν την είσοδο της στο Νοσοκομείο.

Η ενάγουσα, κατά τη διάρκεια της διαμονής της στην οικία της θυγατέρας της προέβη (πέρα από τη μεταβίβαση της κυριότητας με συμβολαιογραφικά έγγραφα: α) στην πρώτη αναιρεσείουσα θυγατέρα της δύο καταστημάτων και ποσοστού δικαιώματος δόμησης επί ενός οικοπέδου, με εικονική πώληση, που υπέκρυπτε δωρεά υπό τρόπο και β) στους δύο λοιπούς αναιρεσείοντες εγγονούς της ενός καταστήματος με δωρεά υπό τρόπο, των οποίων δωρεών έγινε ανάκληση από την αναιρεσίβλητη - δωρήτρια λόγω αχαριστίας των δωρητών και μη εκτελέσεως του τρόπου, δεν προσβάλλεται δε κατά το μέρος αυτό, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως η απόφαση του Εφετείου) και στην ακόλουθη δικαιοπραξία:

Με το υπ' αρ. .../9.12.2003 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Ξάνθης Στέλλας Αγαθοκλέους που μεταγράφηκε νόμιμα στα ίδια ως άνω βιβλία μεταγραφών, στον τόμο 1123 και με α/α 73, μεταβίβασε στην πρώτη εναγόμενη, λόγω γονικής παροχής, την ψιλή κυριότητα ενός διαμερίσματος, εμβαδού καθαρού 71,27 τ.μ. και μικτού 90,27 τ.μ., που βρίσκεται στον 3° όροφο πολυώροφης οικοδομής, κείμενης επί οικοπέδου, εμβαδού 270,86 τ.μ., της οδού ...

της ... αντικειμενικής αξίας 39.737,87 ευρώ, καθώς και τη χρήση μίας αποθήκης του υπογείου της οικοδομής, εμβαδού 6,27 τ.μ., με σκοπό την ενίσχυση της οικογενειακής και οικονομικής αυτοτέλειας, όπως αναφέρεται στο συμβόλαιο. Με το ίδιο συμβόλαιο η ενάγουσα παρακράτησε για τον εαυτό της το δικαίωμα επικαρπίας επί της εν λόγω οριζόντιας ιδιοκτησίας εφόρου ζωής της, συγχρόνως δε δήλωσε, ότι παραιτείται "από κάθε γενικά δικαίωμα αγωγής και ένστασής της για διάρρηξη, ακύρωση και γενικά προσβολή της σύμβασης αυτής και της ανάκλησης της γονικής παροχής, διότι αναγνωρίζει ότι αυτή γίνεται για εκπλήρωση ιδιαίτερου ηθικού καθήκοντος και από γονικό ενδιαφέρον και ότι αυτή δεν υπερβαίνει ούτε εξαντλεί το λογικό μέτρο που επιβάλλουν οι περιστάσεις και συνεπώς δεν αποτελεί δωρεά εν όλω ή εν μέρει κατά την έννοια του άρθρου 1509 ΑΚ. "Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι κατά το χρόνο σύστασης της αναφερόμενης στο υπ' αριθμ. .../9.12.2005 συμβόλαιο γονικής παροχής η ενάγουσα διήνυε το 76 έτος, η θυγατέρα της Τ. (πρώτη εναγόμενη) το 56° και ο υιός της Α.

το 50ο έτος της ηλικίας τους αντίστοιχα. Η πρώτη εναγόμενη, είναι εκπαιδευτικός (νηπιαγωγός) με μηνιαίες αποδοχές 2.000 ευρώ κατά μέσο όρο. Είναι έγγαμη με τον Π. Β., συνταξιούχο της ΔΕΗ, ο οποίος λαμβάνει μηνιαία σύνταξη 1.700 ευρώ περίπου. Είναι κυρία καταστήματος, εμβαδού 62 τ.μ, αντικειμενικής αξίας 140.000 ευρώ, κειμένου επί της οδού ..., που περιήλθε στην κυριότητα της από κληρονομιά του πατέρα της (δυνάμει της υπ' αριθμ. .../7-8-2001 δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου Ξάνθης Κ.Νταϊλιάκη, που μεταγράφηκε νόμιμα), από την εκμίσθωση του οποίου εισπράττει μίσθωμα ποσού 511 ευρώ μηνιαίως.

Επίσης, είναι κυρία, α) ενός καταστήματος, εμβαδού 23,92 τ.μ. αντικειμενικής αξίας 55.000 ευρώ, κειμένου επί της οδού ..., που περιήλθε στην κυριότητα της, λόγω γονικής παροχής (δυνάμει του υπ' αριθμ. .../29-8-1983 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ξάνθης Κ. Καλαϊτζή, που μεταγράφηκε νόμιμα), β) ενός διαμερίσματος, εμβαδού 23,92 τ.μ, αντικειμενικής αξίας 100.000 ευρώ, επί της οδού ..., που περιήλθε στην κυριότητά της από αγορά (δυνάμει του υπ' αριθμ. .../24-4-1979 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αλεξανδρούπολης Χ.

Καρυωτάκη, που μεταγράφηκε νόμιμα), όπου διαμένει με την οικογένεια της και γ) ποσοστού 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός καταστήματος, εμβαδού 119,11 τ.μ, αντικειμενικής αξίας 130.000 ευρώ κειμένου επί της οδού ..., που περιήλθε στην κυριότητα της επίσης από κληρονομιά του πατέρα της (δυνάμει της προαναφερόμενης δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς).

Ήδη, με το προαναφερθέν συμβόλαιο (.../9-12-2005 συμβόλαιο), η ενάγουσα μεταβίβασε στην πρώτη εναγόμενη την κυριότητα των ως άνω ακινήτων (δύο καταστημάτων και ποσοστού 2/8 εξ αδιαιρέτου του δικαιώματος της μελλοντικής δόμησης οικοδομής, αντικειμενικής αξίας 142.000 ευρώ). Ο υιός της ενάγουσας Α., είναι διαζευγμένος, έχει δύο τέκνα ηλικίας 21 και 17 ετών, εξαιτίας δε των προαναφερθέντων σοβαρών προβλημάτων της υγείας του, δεν εργάζεται.

Μοναδικά έσοδα του αποτελούν τα μισθώματα, συνολικού ποσού 1.400 ευρώ μηνιαίως, που εισπράττει από την εκμίσθωση δύο καταστημάτων, τα οποία περιήλθαν στην κυριότητα του από κληρονομιά του πατέρα του, από το άνω δε ποσό καταβάλει 600 ευρώ μηνιαίως για τη διατροφή των τέκνων του. Η ενάγουσα λαμβάνει μηνιαία σύνταξη ποσού 500,90 ευρώ.

Πριν τη μεταβίβαση των ως άνω τριών (3) καταστημάτων της στους εναγόμενους από την εκμίσθωσή τους ελάμβανε το ποσό των 2.500 ευρώ μηνιαίως. Η κατάσταση της υγείας της, η οποία ήδη ήταν πολύ βεβαρημένη, όπως αναφέρθηκε, παρουσίασε περαιτέρω επιδείνωση, εξαιτίας εγκεφαλικού επεισοδίου, το οποίο υπέστη στις 21-6-2006.

Ήδη, είναι παράλυτη, πάσχει από οργανικό ψυχοσύνδρομο, ίλιγγο και parkinson (βλ. υπ' αριθμ. 11.233/11-8-2006 πιστοποιητικό του Γ.Ν. Ξάνθης). Εξαιτίας της κατάστασης της υγείας της έχει ανάγκη συνεχούς ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και φροντίδας από αποκλειστικές νοσοκόμες και οικιακές βοηθούς, λόγω της αδυναμίας της να αυτοεξυπηρετηθεί, για την κάλυψη των οποίων απαιτούνται σημαντικές δαπάνες.

Επομένως, λαμβανομένων υπόψη της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης της ενάγουσας, της προχωρημένης ηλικίας της, των προβλημάτων της υγείας της, των αναγκών της για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και απασχόληση αποκλειστικών νοσοκόμων και οικιακών βοηθών επ' αμοιβή, των απαιτουμένων δαπανών για την κάλυψη αυτών και των εν γένει αναγκών διαβίωσης και συντήρησης της, των ως άνω παροχών προς την πρώτη εναγόμενη θυγατέρα της, της οικονομικής αυτοτέλειας της τελευταίας, της κοινωνικής και περιουσιακής κατάστασης της, της οικονομικής, κοινωνικής και περιουσιακής κατάστασης του υιού της ενάγουσας, της αδυναμίας αυτού να εργασθεί, των υποχρεώσεων του προς διατροφή των τέκνων του, εν γένει αναγκών διαβίωσης και συντήρησής του, η συναφθείσα με το υπ' αριθμ. .../9-12-2005 συμβόλαιο γονική παροχής υπερέβαινε το μέτρο που επέβαλαν οι περιστάσεις και σύμφωνα με το άρθρο 1509 εδ.α' ΑΚ, αποτελεί δωρεά υπό τρόπο για παροχή φροντίδας και περίθαλψης στη δωρήτρια ενάγουσα εφόρου ζωής από τη δωρεοδόχο πρώτη εναγόμενη.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι μετά την κατάρτιση των ανωτέρω (τριών) δικαιοπραξιών η συμπεριφορά των εναγομένων (θυγατέρας και εγγονών) έναντι της ενάγουσας διαφοροποιήθηκε σταδιακά. Επιδείκνυαν συστηματική αδιαφορία στο πρόσωπό της, παραμελούσαν τη φροντίδα και ιατρική της περίθαλψη και τέλος διέκοψαν οποιαδήποτε επαφή μαζί της.

Ειδικότερα, ενώ, λόγω της βεβαρημένης κατάστασης της υγείας της, απασχολούνταν για τη φροντίδα της, δύο αποκλειστικές νοσοκόμες, ανά 8ωρο και φυσιοθεραπευτής, κατ' εντολή τους, έπαυσαν να της παρέχουν τις υπηρεσίες τους η μία αποκλειστική νοσοκόμος και ο φυσιοθεραπευτής. Επιπλέον, ενώ είχε ανάγκη από συνεχή φροντίδα και περιποίηση, διότι ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι και αδυνατούσε να αυτοεξυπηρετηθεί, αλλά και ψυχολογική στήριξη, λόγω της προχωρημένης ηλικίας της και των ασθενειών της, άρχισαν να την επισκέπτονται σπάνια στο δωμάτιο της, εκδηλώνοντας έντονη δυσφορία για τη διαμονή της στην οικία της πρώτης εναγόμενης και προτρέποντας, πρωτοστατούντων των εγγονών να επιστρέψει στην οικία της.

Στις 28.4.2006 της ανακοίνωσαν ότι δεν προτίθενται πλέον να την κρατήσουν στην οικία της πρώτης εναγομένης, διότι είχαν κουραστεί από την εκεί διαμονή της, αφού δε ειδοποίησαν τον υιό της Α., τη μετέφεραν και την εγκατέστησαν στο διαμέρισμα, στο οποίο διέμενε και πριν με τον υιό της, στο οποίο εξακολουθεί να διαμένει μέχρι σήμερα.

Έκτοτε, τόσο η θυγατέρα της όσο και οι εγγονοί της επέδειξαν πλήρη αδιαφορία για την ίδια και την κατάσταση της υγείας της, τις ανάγκες της για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, φροντίδα και συναισθηματική κυρίως εκ μέρους των εγγονών στήριξη, αθετώντας έτσι εξακολουθητικά)ς τις υποχρεώσεις τους, διέκοψαν δε κάθε επαφή μαζί της, με αποτέλεσμα να αναλάβει ο υιός της Α.ς την περίθαλψη και φροντίδα της.

Αποδείχθηκε περαιτέρω, ότι η πρώτη εναγόμενη, εν αγνοία της ενάγουσας και χωρίς την άδεια της, στις 28-9-2005, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της στο Νοσοκομείο Ξάνθης, ανέλαβε από τους υπ' αριθμ. ... και ... τηρούμενους στην τράπεζα "ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ" κοινούς λογαριασμούς αυτής (ενάγουσας) και του υιού της Α., εν αγνοία και χωρίς την άδεια και του τελευταίου, το ποσό των 186.561,03 ευρώ συνολικά, χρησιμοποιώντας το προαναφερθέν υπ' αριθμ. .../20-9-2005 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Ξάνθης Στέλλας Αγαθοκλέους, με το οποίο η ενάγουσα της είχε χορηγήσει την εντολή να εισπράττει τη μηνιαία σύνταξή της και τα μισθώματα των ακινήτων της, αφού προέβη κρυφά σε αφαίρεση των σχετικών βιβλιαρίων από την οικία της ενάγουσας (βλ.

τα από 28-9-2005 αποδεικτικά ανάληψης της τράπεζας ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ, όπου στη θέση "υπογραφή του πελάτη" αναγράφονται το όνομα της πρώτης εναγόμενης, ο αριθμός της αστυνομικής της ταυτότητας, ο αριθμός του ως άνω πληρεξουσίου και έχει τεθεί η υπογραφή της). Το γεγονός της ανάληψης του άνω χρηματικού ποσού, απέκρυψε από την ενάγουσα, αν και συνέβη κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της στο Νοσοκομείο, όπως προελέχθη, η τελευταία δε το πληροφορήθηκε μετά την εκδίωξή της από την οικία πρώτης των εναγομένων, ενώ ούτε τον αδελφό της Α., συνδικαιούχο των λογαριασμών, ενημέρωσε προς τούτο.

Ο ισχυρισμός της πρώτης εναγόμενης ότι προέβη στην ανάληψη του άνω ποσού (186.561,03 ευρώ), κατόπιν εντολής της ενάγουσας, προς αντιμετώπιση των αυξημένων δαπανών της νοσηλείας της και ότι διετέθη για την κάλυψη τους, δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Η τελευταία ουδέποτε έδωσε εντολή στην πρώτη εναγόμενη να προβεί σε ανάληψη των χρηματικών ποσών, που είχε κατατεθειμένα στους άνω τραπεζικούς λογαριασμούς της.

Η μόνη εντολή προς αυτήν αφορούσε την είσπραξη της μηνιαίας σύνταξης της και των μισθωμάτων των ακινήτων της, για την κάλυψη των δαπανών της νοσηλείας της. Εξάλλου, δαπάνες τέτοιου ύψους, ούτε κατά το χρόνο της ανάληψης του άνω χρηματικού ποσού είχαν προκύψει, ούτε και μετέπειτα, δηλαδή κατά τη διάρκεια της διαμονής της ενάγουσας στην οικία της θυγατέρας της, όπως κατωτέρω θα εκτεθεί.

Πλέον τούτου αντιβαίνει στους κανόνες της λογικής η ανάγκη ανάληψης εκ των προτέρων ενός τόσο μεγάλου χρηματικού ποσού για αντιμετώπιση δαπανών τέτοιας φύσεως, οι οποίες, κατά την κοινή πείρα, καλύπτονται σταδιακά και, σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούν να ανέλθουν σε τέτοιο ύψος. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι η πρώτη εναγόμενη κατέβαλε α) το Δεκέμβριο του έτους 2005 και τον Ιανουάριο του έτους 2006 ποσό 4.917,72 και 4.869,49 ευρώ αντίστοιχα, για την πληρωμή του φόρου εισοδήματος της ενάγουσας οικονομικού έτους 2005 με πρόστιμα και προσαυξήσεις, β) ποσό 3.900 ευρώ για αμοιβή φυσιοθεραπευτή και γ) ποσό 7.700 ευρώ για αμοιβές αποκλειστικών νοσοκόμων.

Επομένως, ο ισχυρισμός ότι αυτή (πρώτη εναγόμενη) δαπάνησε ποσό 43.420 ευρώ για τις ανάγκες της φροντίδας της ενάγουσας, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της στο Νοσοκομείο, αλλά και της διαμονής της στην οικία της (από 26-8-2005 έως 28-4-2006) και ειδικότερα για αμοιβές νοσοκόμων και οικιακών βοηθών, αμοιβές ιατρών για επισκέψεις κατ' οίκον, μικροβιολογικές εξετάσεις, δαπάνες φυσικοθεραπείας, αγορά φαρμάκων κλπ. (συμπεριλαμβανομένων και των προαναφερόμενων αμοιβών των αποκλειστικών νοσοκόμων και του φυσιοθεραπευτή, ποσού 7.700 ευρώ και 3.900 ευρώ), δεν αποδείχθηκε βάσιμος.

Είναι γεγονός ότι η ενάγουσα κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της στο Νοσοκομείο, αλλά και της διαμονής της στην οικία της πρώτης εναγόμενης, είχε την καλύτερη δυνατή φροντίδα από την τελευταία, όπως άλλωστε και η ίδια εκθέτει στην αγωγή της, με δύο αποκλειστικές νοσοκόμες επί καθημερινής βάσεως, φυσιοθεραπευτή, κομμωτή και πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η ενάγουσα, όμως, παράλληλα είχε μηνιαία εισοδήματα, ύψους 3.000 ευρώ περίπου, από τη σύνταξη της και τα μισθώματα των τριών καταστημάτων της, τα οποία επαρκούσαν για την κάλυψη των δαπανών αυτών. Έτσι, όλες οι δαπάνες, που απαιτήθηκαν για την περίθαλψη και φροντίδα της, για το άνω χρονικό διάστημα, καλύφθηκαν από τα άνω μηνιαία εισοδήματα της, τα οποία εισέπραττε η πρώτη εναγόμενη συνεχώς έως και τις 27-6-2006, οπότε η ενάγουσα προέβη σε ανάκληση του άνω υπ' αριθμ. .../20-9-2005 πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Ξάνθης Στέλλας Αγαθοκλέους. Επομένως, από άνω αναληφθέν από τους τραπεζικούς λογαριασμούς της ενάγουσας ποσό η πρώτη εναγόμενη δαπάνησε μόνον 9.787,21 ευρώ για την πληρωμή του άνω φόρου εισοδήματος, ενώ το υπόλοιπο ποσό 176.773 ευρώ (186.561,03-9.787,21 = 176.773), το οποίο ανέλαβε χωρίς εντολή της τελευταίας και εν αγνοία της, δεν το απέδωσε σ' αυτήν αλλά το υπεξαίρεσε. Με την προεκτεθείσα συμπεριφορά τους οι μεν εναγόμενοι εγγονοί επέδειξαν έλλειψη

συναισθήματος ευγνωμοσύνης και αχαριστία έναντι της ενάγουσας, η δε πρώτη εναγόμενη θυγατέρα παραβίασε υπαίτια τον όρο (τρόπο) των άνω δωρεών, για περιποίηση και περίθαλψη εφόρου ζωής της μητέρας της. Ειδικότερα, οι άνω παραλείψεις των εναγομένων δωρεοδόχων για περιποίηση, φροντίδα και ιατρική περίθαλψη της ενάγουσας, η αξιόμεμπτη συμπεριφορά απέναντι της και η υπαίτια παραβίαση του τρόπου των δωρεών (εκ μέρους της πρώτης εναγόμενης), αποτελούν, κατά την κοινή αντίληψη, βαριά αντικοινωνική συμπεριφορά, η οποία αποδεικνύει έλλειψη σεβασμού και ευγνωμοσύνης στο πρόσωπο της, καθόσον αντιβαίνει στις κρατούσες στην κοινωνία αντιλήψεις περί ηθικής και ευπρέπειας, συνιστά αχαριστία απέναντί της

και βαριά παράβαση του άνω όρου (τρόπου) των δωρεών, οφείλεται σε υπαιτιότητα των εναγομένων και δικαιολογεί την ανάκληση των επίμαχων δωρεών. Επομένως, είναι νόμιμη η ανάκληση των δωρεών, που έγινε, λόγω αχαριστίας και υπαίτιας παράβασης του άνω όρου, με την άσκηση της ένδικης αγωγής στις 13-3-2007 (βλ. τις υπ' αριθμ. 10.242β', 10.243β' και 10.244β'/13-3-2007 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ξάνθης ...), σημειουμένου ότι το δικαίωμα ανάκλασης αυτών (δωρεών) ασκήθηκε εντός της ετήσιας αποσβεστικής προθεσμίας (άρθρο 510 ΑΚ), εφόσον η αξιόμεμπτη συμπεριφορά των εναγομένων και η παράβαση του άνω όρου συνεχίστηκε μέχρι την άσκηση της αγωγής ανάκλησης, λαμβανομένων υπόψη των περιστατικών, που δικαιολογούν αυτήν, ως ενιαίου συνόλου

Επομένως, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο το οποίο έκρινε ότι η αναφερόμενη υπ' αριθμ. .../9.12.2005 συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου γονική παροχή αποτελεί δωρεά υπό όρο (τρόπο), και μετά τη νόμιμη ανάκλησή της, κατέστη ανίσχυρη από τότε, και, υποχρέωσε τους εναγομένους να αναμεταβιβάσουν στην ενάγουσα την κυριότητα του ακινήτου, που περιγράφεται στο ανωτέρω συμβόλαιο με σχετική δήλωση ενώπιον συμβολαιογράφου και υποχρέωσε την πρώτη εναγόμενη να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 176.773 ευρώ, και, συνακόλουθα, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως βάσιμη κατ' ουσίαν, αν και με διαφορετική εν μέρει αιτιολογία, η οποία παραδεκτά αντικαθίσταται και συμπληρώνεται με την παρούσα (άρθρο 534 ΚΠολΔ), ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε, οι δε αντίθετοι λόγοι έφεσης είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι".

Με την ως άνω κρίση του το Εφετείο, κατά το μέρος μεν που δέχθηκε, ότι η επίμαχη γονική παροχή της αναιρεσίβλητης προς την πρώτη αναιρεσείουσα υπερέβαινε το από τις περιστάσεις επιβαλλόμενο μέτρο και αποτελούσε δωρεά, στην ανάκληση της οποίας νομίμως προέβη η αναιρεσίβλητη δωρήτρια, με δήλωσή της προς τη δωρεοδόχο, λόγω αχαριστίας της, δεν παραβίασε ευθέως με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 1509 εδ.

α' και 505 του ΑΚ, τις οποίες εφάρμοζε, ενώ αλυσιτελώς πλήττεται από τη δωρεοδόχο - αναιρεσείουσα η επάλληλη αιτιολογία του Εφετείου, ότι αποτελούσε η γονική παροχή δωρεά υπό τρόπο διατροφής και περίθαλψης εφόρου ζωής της δωρήτριας, που δεν εκτελέσθηκε από τη δωρεοδόχο, εφόσον η πρώτη αιτιολογία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της αποφάσεως.

Εν όψει τούτου, εφόσον και η προβαλλόμενη, με τον πρώτο από το άρθρο 559 αρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ. λόγο αναιρέσεως, αιτίαση για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής διατάξεως του άρθρου 1509 εδ. α' του ΑΚ, έχει ως αφετηρία την εσφαλμένη προϋπόθεση, ότι το Εφετείο στήριξε την κρίση του για τη βασιμότητα του λόγου ανακλήσεως της επίμαχης δωρεάς στο ότι αποτελούσε η γονική παροχή όχι απλώς δωρεά, αλλά δωρεά υπό τρόπο και κατέστη, λόγω μη εκτελέσεως του τρόπου και μόνον, ανακλητή, ενώ περιέχει η απόφαση επάλληλη αιτιολογία για αχαριστία της δωρεοδόχου, που δεν προϋποθέτει παράλειψη εκτελέσεως του τρόπου και στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό, ο ως άνω λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Εξάλλου κατά το μέρος που έγινε δεκτό το αγωγικό αίτημα αποδόσεως του ποσού των 176.773 ευρώ που η πρώτη αναιρεσείουσα ανέλαβε από τραπεζικούς λογαριασμούς της αναιρεσίβλητης, χωρίς να χρησιμοποιήσει αυτό το ποσό για τη συμφωνημένη αντιμετώπιση των αυξημένων εξόδων νοσηλείας της τελευταίας ούτε να το αποδώσει σ' αυτή, όταν διέκοψε την περίθαλψή της, παραβιάζοντας τη σχετική υποχρέωσή της ως δωρεοδόχου, η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε στον υπαγωγικό συλλογισμό της επαρκείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες, καθιστώντας εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 713, 719 και 904 επ.

του ΑΚ. Ειδικότερα αναφέρεται: 1) Η με συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο παροχή από την αναιρεσίβλητη προς την πρώτη αναιρεσείουσα της εντολής, μεταξύ άλλων, "να εισπράττει οποιοδήποτε ποσό από οποιαδήποτε τράπεζα και οποιοδήποτε λογαριασμό της εντολέα" με σκοπό την αντιμετώπιση των εξόδων νοσηλείας της, 2) Η εκ μέρους της πρώτης αναιρεσείουσας εντολοδόχου είσπραξη, από τους ...

και ... κοινούς λογαριασμούς της αναιρεσίβλητης και τους υιού της στην ALPHA BANK, του ποσού των 186.561,03 ευρώ, κατά τις 28.9.2005, δηλαδή ένα περίπου μήνα αφότου ανέλαβε στη δική της οικία την εφόρου ζωής διατροφή και περίθαλψη της αναιρεσίβλητης μητέρας της, κατόπιν αφαιρέσεως των σχετικών τραπεζικών βιβλιαρίων από την οικία της τελευταίας (όπου εξακολουθούσε να διαμένει ο συνδικαιούχος των τραπεζικών λογαριασμών γυιός της), εν αγνοία και χωρίς συγκατάθεση αυτών και γ) Η χρησιμοποίηση από το αναληφθέν κεφάλαιο για τις ανάγκες της αναιρεσίβλητης δικαιούχου μόνον του ποσού των 9.787,21 ευρώ, ενώ το υπόλοιπο αρνήθηκε η αναιρεσείουσα να της το αποδώσει - όπως είχε υποχρέωση από τη σύμβαση εντολής - ακόμα και μετά την απομάκρυνση της αναιρεσίβλητης, ως ανεπιθύμητης, μετά επτάμηνη περίπου περίθαλψή της, οπότε είχε εκλείψει οποιαδήποτε νόμιμη αιτία κατακράτησης του χρηματικού ποσού των 176.333 ευρώ από εκείνη (αναιρεσείουσα).

Επομένως ο αντίθετος, τρίτος από το άρθρο 559 αρ. 19 του ΚΠολΔικ λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 10 του Κ.Πολ.Δικ. λόγος αναιρέσεως, ότι το δικαστήριο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, απορρίπτεται ως αβάσιμος, όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο την κρίση του σχημάτισε από τα μνημονευόμενα στην απόφαση αποδεικτικά μέσα (Α.Π. 575/1978, 87/1994, 148/1991).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, αφού έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, τις ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον συμβολαιογράφου που λήφθηκαν νομότυπα και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, σχημάτισε την κρίση του και κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα. Επομένως η προσβαλλόμενη απόφαση δεν δέχθηκε ως αληθινό χωρίς απόδειξη τον ισχυρισμό της αναιρεσίβλητης, ότι η από την τελευταία προς την πρώτη αναιρεσείουσα, αναφερόμενη γονική παροχή υπερέβαινε το επιβαλλόμενο από τις περιστάσεις μέτρο και συνιστούσε γι' αυτό δωρεά, ο δε εκ του άρθρου 559 αρ. 10 του Κ, Πολ. Δικ, αντίθετος, δεύτερος λόγος της αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Από τις διατάξεις των άρθρων 566 παρ. 1, 118 αρ. 4, 566 παρ. 1, 577, 578 και 559 αρ.20 του Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι, ο λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, για να είναι ορισμένος πρέπει να εκτίθενται στο αναιρετήριο, εκτός άλλων, το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου και εκείνο που εξέλαβε ως περιεχόμενό του το δικαστήριο της ουσίας, ώστε από τη σύγκρισή τους να κριθεί, αν εσφαλμένα ανέγνωσε το έγγραφο και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχθηκε περιεχόμενο του εγγράφου καταδήλως διαφορετικό από εκείνο που πραγματικά έχει (Α.Π. 475/2002, 883/1995).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τέταρτο και τελευταίο από το άρθρο 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δικ. λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν, ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενo του ως άνω αναφερόμενου πληρεξουσίου εγγράφου της αναιρεσίβλητης προς την πρώτη από αυτούς. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αόριστος, καθ' όσον με το αναιρετήριο προσδιορίζεται μόνον το περιεχόμενο του φερόμενου ως παραμορφωθέντος εγγράφου και αποσπασματικές παραδοχές του αποδεικτικού πορίσματος του Εφετείου, χωρίς να προκύπτει ποιο ήταν εκείνο που εξέλαβε ως περιεχόμενο αυτού του εγγράφου, ώστε από τη σύγκρισή τους να κριθεί, αν το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένα ανέγνωσε το έγγραφο αυτό και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχθηκε περιεχόμενο αυτού καταδήλως διαφορετικό από εκείνο που πραγματικά έχει.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του υπεισελθόντος στη θέση της θανούσας αρχικώς αναιρεσίβλητης Α. Α. (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-10-2010 αίτηση των Τ. συζύγου Π. Β. κλπ. για αναίρεση της 500/2010 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του υπεισελθόντος στη θέση της θανούσας αναιρεσίβλητης Α. Α., τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ