Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and rejects arguments regarding evidence evaluation.

Απόφαση 1758 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1758/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Παναγιώτη Κομνηνάκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία ..... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε.", που εδρεύει στον Άγιο Αθανάσιο Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παρασκευά Κουτουρούσιο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-9-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18543/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 1107/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-9-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου, διάβασε την από 22-10-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τη νόμιμα προσκομιζόμενη υπ' αριθ. ..... της 31.3.2008 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ....., ακριβές αντίγραφο της από 28.1.2008 κλήσεως του αναιρεσιβλήτου για συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις ορισμού δικασίμου και εγγραφής στο οικείο πινάκιο και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο νόμιμα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα ομόρρυθμη εταιρεία, με την επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση.

Η αναιρεσείουσα δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στην πιο πάνω δικάσιμο. Επομένως πρέπει, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτής. 2. Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ, που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο δέχεται "πράγματα", δηλαδή αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, την ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα "πράγματα" αυτά ή όταν δεν εκθέτει από ποιά αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι'αυτά.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο στην επί της ουσίας της υποθέσεως κρίση του κατέληξε ύστερα από εκτίμηση, όπως βεβαιώνει, των αναφερόμενων ένορκων μαρτυρικών καταθέσεων και χωρίς όρκο καταθέσεως του αναιρεσιβλήτου, καθώς και των εγγράφων που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι.

Επομένως, εφόσον το Εφετείο στις σχετικές παραδοχές του, που αναφέρονται στον πρώτο λόγο αναιρέσεως, κατέληξε ύστερα από εκτίμηση των εν λόγω αποδεικτικών μέσων, δηλαδή όχι χωρίς απόδειξη, δεν υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια και γι' αυτό ο ως άνω πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. 3.

Επειδή ως έγγραφο, η παραμόρφωση του περιε-χομένου του οποίου ιδρύει τον από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, νοείται το προβλεπόμενο ως αποδεικτικό μέσο κατά τα άρθρα 339 και 432 επ. του ίδιου Κώδικα, δηλαδή εκείνα που χρησιμεύουν ως αποδεικτικά μέσα και τα οποία περιέχουν δηλώσεις των διαδίκων ή και τρίτων, που έγιναν πριν από τη δίκη και ανεξάρτητα από αυτήν.

Τέτοιο έγγραφο δεν είναι, επομένως, η προανακριτική κατάθεση μάρτυρα, η οποία μάλιστα ούτε καν αποτελεί διαδικαστική πράξη, ενώ και η ίδια η έκθεση που την περιέχει κατά το μέρος της αυτό δεν αποτελεί διαδικαστικό έγγραφο. Επομένως και προεχόντως γι' αυτό ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του παραμόρφωσε το περιεχόμενο των προανακριτικών καταθέσεων των ....., ....., .....

και ....., πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. 4. Επειδή, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του και ήδη πιο πάνω αναφέρθηκε, το Εφετείο στην επί της ουσίας της υποθέσεως κρίση του κατέληξε ύστερα από εκτίμηση, όπως βεβαιώνει, εκτός των άλλων μνημονευόμενων αποδεικτικών μέσων και όλων των εγγράφων, που με επίκληση νόμιμα προσκομίστηκαν, "για να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε ως δικαστικά τεκμήρια...., χωρίς...να παραλειφθεί κάποιο κατά την ουσιαστική εκτίμηση της διαφοράς".

Από τη βεβαίωση αυτήν και την όλη περαιτέρω σχετική αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, καθίσταται χωρίς οποιαδήποτε αμφιβολία βέβαιο ότι το Εφετείο, προκειμένου να κρίνει επί της ένδικης υποθέσεως, επομένως και επί της βασιμότητας ή μη της για συμψηφισμό ενστάσεως της αναιρεσείουσας, έλαβε υπόψη και εκτίμησε και όλα τα στον τρίτο λόγο αναιρέσεως συγκεκριμένως αναφερόμενα έγγραφα, τα οποία είχε επικαλεστεί και προσκομίσει η αναιρεσείουσα και τα οποία φέρονται ως μη εκτιμηθέντα έγγραφα, δηλαδή α) το από 9.6.2005 (και όχι από 9.6.2006 όπως προφανώς από παραδρομή αναφέρεται στο αναιρετήριο, δεδομένου μάλιστα ότι η συζήτηση στο Εφετείο έγινε σε προγενέστερη χρονολογία, δηλαδή έγινε στις 16.1.2006) σημείωμα του αναιρεσιβλήτου προς τον Πταισματοδίκη του ΙΕ' Τμήματος Θεσσαλονίκης, β) τις αναφερόμενες τραπεζικές επιταγές και γ) τις προανακριτικές καταθέσεις των μαρτύρων ....., ....., ....., .....

και ..... . Και αυτό μολονότι (το Εφετείο) δεν μνημονεύει και τα έγγραφα αυτά στην απόφασή του ειδικώς και δεν τα αξιολογεί χωριστά και παρά το ότι, αντιθέτως, στην εν λόγω απόφασή του κάνει ειδική μνεία και αξιολόγηση άλλων αποδεικτικών μέσων, επειδή τους αποδίδει ιδιαίτερη αποδεικτική βαρύτητα ως προς ορισμένα από τα αποδεικτέα πραγματικά περιστατικά.

Μάλιστα στο κύριο τμήμα της αιτιολογίας του κάνει ειδική μνεία για τη λήψη υπόψη του καταθέσεων μαρτύρων κατά την αναφερόμενη προανάκριση, καθώς και φωτοαντιγράφων τραπεζικών επιταγών, που προσκομίστηκαν κατά την ενώπιόν του συζήτηση της υποθέσεως, χωρίς όμως και να εξειδικεύει περαιτέρω τα αποδεικτικά αυτά μέσα, ίσως και λόγω της πληθώρας τους.

Επομένως ο αμέσως πιο πάνω (τρίτος) λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, κατά το μέρος του με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση της μη λήψεως υπόψη των αμέσως παραπάνω εγγράφων, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος στο σύνολό του. Ο ίδιος (τρίτος) λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος του με το οποίο προβάλλεται η επίσης από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.

Γ' ΚΠολΔ αιτίαση της μη λήψεως υπόψη από το Εφετείο άλλων περαιτέρω στο ως άνω υπό το στοιχείο α' σημείωμα του αναιρεσιβλήτου αναφερόμενων εγγράφων, πρέπει, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 566 παρ. 1 και 118 αριθ. 4 του ίδιου Κώδικα, να απορριφθεί ως αόριστος, γιατί δεν εξειδικεύονται τα περαιτέρω αυτά έγγραφα, τα οποία, κατά το λόγο αναιρέσεως, αν και νόμιμα με επίκληση προσκομίστηκαν, εν τούτοις δεν λήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του.

Ο ίδιος (τρίτος) λόγος αναιρέσεως κατά το υπόλοιπο μέρος του, με το οποίο προβάλλονται, όπως εκτιμάται, αιτιάσεις που αναφέρονται στην εκτίμηση της ουσίας πραγματικών γεγονότων, που σχετίζονται με τη βασιμότητα, κατά το λόγο αναιρέσεως, της ως άνω για συμψηφισμό ενστάσεως της αναιρεσείουσας, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, γιατί οι προβαλλόμενες αυτές αιτιάσεις ανάγονται στην ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων σχετική κρίση του Εφετείου (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12 Σεπτεμβρίου 2006 αίτηση της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία " ..... ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε." για αναίρεση της υπ' αριθ. 1107/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 4 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ