Supreme Court allows appeal on Article 559(8)(a) grounds for taking into account non-proposed facts. The appellate court ruled that the lower court improperly considered facts not raised in the objection. The court found the appeal admissible and remanded the case for retrial.

Απόφαση 1758 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1758/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Αλεξάνδρα Μικρουλέα και Δημήτριο Τσικρικά .

Του αναιρεσίβλητου: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικολάου Αστεριάδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-5-1999 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5111/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 8969/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 22-9-2005 αίτησή της και τους από 1-8-2006 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Παπανικολάου ανέγνωσε την από 13 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αναίρεσης. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αρ. 8 εδ. α΄ Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν. Αποτελούν δε "πράγματα", και η λήψη υπόψη τους ιδρύει τον λόγο, μεταξύ άλλων, και οι λόγοι ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής που δεν προτάθηκαν. Στην υπόθεση που κρίνεται, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο, δικάζοντας επί ανακοπής του αναιρεσιβλήτου κατά διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατ΄ αίτηση της αναιρεσείουσας, έκρινε βάσιμους τον πρώτο, σε συνδυασμό, εν μέρει, και με το δεύτερο λόγο ανακοπής και ακύρωσε τη διαταγή.

Κατά μεν το περιεχόμενο του πρώτου λόγου, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της ανακοπής, ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι η αναιρεσείουσα ασκώντας το δικαίωμα να ζητήσει την έκδοση διαταγής πληρωμής έπρεπε να επικαλεσθεί και να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου τον υπ΄ αριθ. ..... δραχμικό λογαριασμό, ο οποίος εκινείτο μέχρι την ημέρα της μεταφοράς του υπολοίπου στο λογαριασμό καθυστερήσεως και όχι κάποιους και μάλιστα όχι όλους τους επί μέρους λογαριασμούς σε συνάλλαγμα, τους οποίους, μάλιστα, κατ΄ αυτόν (ανακόπτοντα) είχε ανοίξει κακόπιστα και καταχρηστικά για τη δημιουργία εξόδων.

Κατά δε το περιεχόμενο του δεύτερου λόγου, όπως προκύπτει από την ίδια ανακοπή, ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι κακώς, και κατά παράβαση του 9ου όρου της υπ΄ αριθμ. 1537/8-4-1996 σύμβασης, εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής με βάση τα εκ μέρους της αναιρεσείουσας επικληθέντα και προσκομισθέντα αποσπάσματα των εμπορικών της βιβλίων.

Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει καμιά αιτιολογία επί των δύο αυτών λόγων ανακοπής και τελικά έκρινε το Δικαστήριο εκείνο, ότι η επίμαχη διαταγή στερείται κύρους γιατί συνέτρεξαν άλλες πλημμέλειες τις οποίες, όμως, δεν είχε προτείνει ο ανακόπτων ούτε στους εν λόγω δύο λόγους ούτε σε κανέναν άλλον της ίδιας ανακοπής.

Ειδικότερα, το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε την έφεση του ανακόπτοντος και τώρα αναιρεσιβλήτου κατά της πρωτόδικης απόφασης (5111/2001 Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών), εξαφάνισε την εκκαλουμένη, κράτησε την υπόθεση, δίκασε την από 3-5-1999 ανακοπή του αναιρεσιβλήτου και ακύρωσε, για λόγους απαραδέκτου της σχετικής αιτήσεως, την ανακοπτόμενη 1358/1999 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καθόσον αφορά τον αναιρεσίβλητο, αφενός μεν γιατί η αναιρεσείουσα (καθής η ανακοπή) δεν επικαλέσθηκε στην από 21-12-1998 αίτησή της προς έκδοση της άνω διαταγής πληρωμής, ούτε προσκόμισε στον ανωτέρω Δικαστή, μέχρι την έκδοσή της, την υπ΄ αριθμ. 1537/8-4-1996 αρχική σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, που συνήθη μεταξύ της αναφερομένης πιστούχου - πρωτοφειλέτριας εταιρείας με την πλήρη εγγύηση του αναιρεσιβλήτου, αφ΄ ετέρου δε γιατί, προκειμένης αιτήσεως, για την έκδοση διαταγής πληρωμής, που αφορά ειδικώς χρηματικό χρεωστικό υπόλοιπο αλληλόχρεου λογαριασμού, ο οποίος εξυπηρετεί σύμβαση πιστώσεως δι΄ ανοικτού (αλληλόχρεου) λογαριασμού από Τράπεζα (Α.Ε.), το οποίο δεν αναγνωρίστηκε από την οφειλέτιδα, ούτε από τον αναιρεσίβλητο εγγυητή, δεν περιέχει, με τη μορφή της λεπτομερούς αναφοράς, τα κονδύλια των αμοιβαίων πιστοχρεώσεων και του υπ΄ αριθμ. 1537/8-4-1996 αλληλόχρεου λογαριασμού, δηλαδή του ίδιου ως προς τον αριθμό και την ημερομηνία και έτος με τα χαρακτηρίζοντα την ανωτέρω αρχική (υπ΄ αριθμ. 1537/8-4-1996) "Σύμβαση πιστώσεως δι΄ ανοικτού (αλληλόχρεου) λογαριασμού", που τηρήθηκε από την αναιρεσείουσα, υπό την έννοια της λογιστικής απεικόνισης χρεοπιστώσεων, προς διευκόλυνση ή τακτοποίηση (λογιστική) των εκατέρωθεν δοσοληψιών στα πλαίσια των σχετικών συμβάσεων (αρχικής και αυξητικών).

Τα ανωτέρω όμως δεκτά γενόμενα, ως πλημμέλειες του κύρους της διαταγής πληρωμής, δεν περιέχονται στο δικόγραφο της ένδικης ανακοπής και συνεπώς, το Εφετείο δέχθηκε μη προταθέντες λόγους ανακοπής και εντεύθεν είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ο από τον αριθμό 8 εδ. α΄ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πρώτος πρόσθετος λόγος του δικογράφου των προσθέτων λόγων παρελκούσης της ερεύνης των λοιπών λόγων αναιρέσεως.

Μετά ταύτα, αφού αναιρείται η απόφαση, η υπόθεση θα παραπεμφθεί προς εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί, όμως, από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (κπολδ 580 παρ. 3).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8969/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εξακοσίων σαράντα (1.640) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ