1757/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1757 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1757/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Πέππα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεράσιμου Φουρλάνου), Γεώργιο Λέκκα, Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Μ. του Ρ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θωμά Σιώρο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Σ. Μ. του Β., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Αλετρά, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-7-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και την από 6-10-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 419/2008 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία παραπέμφθηκε η αγωγή στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών ως καθ’ ύλην αρμόδιο που εξέδωσε την 3765/2010 απόφασή του.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η 4966/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16-7-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Λέκκας, ανέγνωσε την από 22-2-2016 έκθεση του κωλυομένου να συμμετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτου Αθανασίου Καγκάνη, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη του δευτέρου λόγου της αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ’ αριθμ. 4966/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε επί της από 6-10-2010 έφεσης της αναιρεσίβλητης κατά της υπ’ αριθμ. 3765/2010 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η από 13-7-2005 αγωγή του αναιρεσείοντος και απορρίφθηκε η από 6-10-2005 αγωγή της αναιρεσίβλητης.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335, 338, 339 και 340 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 11γ’ ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά της απόφασής του. Αρκεί δε για την ίδρυση του λόγου αυτού και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών, για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τέτοια αποδεικτικά μέσα.

Ειδικώς, όταν πρόκειται για απόφαση του ποινικού δικαστηρίου, το δικάσαν Εφετείο δεν δεσμεύεται μεν από το περιεχόμενο αυτής και μπορεί να καταλήξει σε αποδεικτικό πόρισμα αντίθετο εκείνης, πρέπει, όμως, ενόψει της σοβαρότητας του αποδεικτικού αυτού στοιχείου, να το μνημονεύσει και να το αντικρούσει (ΑΠ 240/2011, ΑΠ 704/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, έγιναν δεκτά τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, κατά την ανέλεγκτη από το Εφετείο εκτίμηση των αποδείξεων: "Η ενάγουσα της από 6/10/2005 και με αυξ. αριθμ. καταθ. δικ. .../2005 αγωγής και εναγόμενη της από 13/7/2005 και με αυξ. αριθμ. καταθ. δικ. ...2005 αγωγής Σ. Μ., διατηρεί πτηνοτροφική μονάδα στον ....

Η μονάδα αυτή, διαθέτει τέσσερις χωριστούς θαλάμους εκτροφής νεοσσών και μπορεί να φιλοξενήσει ως 70.000 πουλερικά περίπου. Στην εν λόγω επιχείρηση, η ενάγουσα εκτρέφει έναντι αμοιβής νεοσσούς κυριότητας τρίτων προσώπων, οι δε ιδιοκτήτες των πουλερικών, παρέχουν σε αυτήν και την απαραίτητη τροφή και τα φάρμακα για την εκτροφή των πτηνών.

Το θερμαντικό σύστημα σε κάθε έναν από τους τέσσερις θαλάμους, αποτελείται από θερμοπομπούς που κρέμονται από την οροφή των θαλάμων με μεταλλικούς γάντζους (θερμομητέρες), λειτουργούν, δε, με προπάνιο. Ο κάθε θάλαμος, έχει πλάτος 10 μέτρα, μήκος 100 μέτρα και ύψος 3 μέτρα. Η οροφή του θαλάμου, είναι κατασκευασμένη από μεταλλικό σκελετό, που στηρίζεται στο κέντρο του θαλάμου σε μεταλλικές κολώνες τύπου Η.

Οι πλαϊνές πλευρές της στηρίζονται επί της τοιχοποιίας και το επάνω μέρος της αποτελείται από διαμορφωμένα, μεταλλικά ελάσματα (λαμαρίνες), ενώ στην κάτω πλευρά της οροφής είχε τοποθετηθεί επικάλυψη πολυουρεθάνης. Στο δάπεδο των θαλάμων, οι οποίοι είναι κατασκευασμένοι από τσιμεντόλιθους, υπάρχει ροκανίδι, πλαστικές ταΐστρες και ποτίστρες των πτηνών καθώς και χάρτινοι δακτύλιοι που χωρίζουν τους νεοσσούς σε μικρότερες ομάδες.

Ο εναγόμενος της ως άνω αγωγής και ενάγων της από 13/7/2005 και με αυξ. αριθμ. καταθ. δικ. ...2005 αγωγής Κ. Μ., είναι γεωπόνος - ζωοτέχνης και διατηρεί πτηνοτροφική μονάδα στο .... Το Σεπτέμβριο του 2003, συνήφθη προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων δυνάμει της οποίας η ενάγουσα - εναγόμενη ανέλαβε την υποχρέωση να εκτρέφει νεοσσούς που θα της προμήθευε ο εναγόμενος - ενάγων, έναντι αμοιβής 0,41 ευρώ για κάθε εκτραφέντα νεοσσό, θα της παρείχε δε την τροφή και τα φάρμακα που απαιτούνταν για την εκτροφή των νεοσσών αυτών.

Αποδείχθηκε επίσης, ότι η εκτροφή των νεοσσών, μέχρι να φθάσουν σε ηλικία σφαγής, διαρκεί συνήθως 45-50 ημέρες. Μετά την εκκένωσή των, οι θάλαμοι καθαρίζονται και απολυμαίνονται, η διαδικασία δε αυτή, διαρκεί από επτά έως δέκα ημέρες. Στις 13-10-2003, η ενάγουσα παρέλαβε 13.000 νεοσσούς του εναγομένου προς εκτροφή, στις 20-10-2003 παρέλαβε 15.400 νεοσσούς, στις 28-10-2003 παρέλαβε 15.000 νεοσσούς και στις 4-11-2003 παρέλαβε 15.500 νεοσσούς, οι οποίοι κατέλαβαν και τους τέσσερις θαλάμους της μονάδας της, δηλαδή συνολικά παρέλαβε 58.900 νεοσσούς.

Με διαδοχικές αποστολές της ενάγουσας προς το πτηνοτροφείο του εναγομένου, από την 18-11-2003 έως την 1-1-2004, παραδόθηκαν στον τελευταίο 52.286 εκτραφέντα πτηνά (από τους 58.900 νεοσσούς). Οι απώλειες στους νεοσσούς, ήταν 6.614, αριθμός που, κατά την ενάγουσα - εναγόμενη, υπερβαίνει το μέσο όρο που έχει το πτηνοτροφείο της και ο οποίος δεν υπερβαίνει το 6% του αρχικού πληθυσμού (έναντι ποσοστού 11,23% στην περίπτωση των νεοσσών του εναγομένου - ενάγοντος).

Αποδίδει, δε, το αυξημένο ποσοστό θανάτων στο γεγονός ότι δεν παραδόθηκαν όλοι οι νεοσσοί εξ αρχής, αλλά παραδόθηκαν σε τέσσερις παρτίδες μέσα σε διάστημα 22 ημερών (από 3-10-2003 ως 4-11-2003), με συνέπεια να συμπέσουν στο πτηνοτροφείο πτηνά διαφορετικών ηλικιών, παράγοντας ο οποίος επιτείνει τη θνησιμότητα λόγω μεταφοράς ασθενειών.

Ωστόσο, από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδείχθηκε ότι ο αριθμός των απωλειών των πτηνών του εναγομένου - ενάγοντος (6.614) οφειλόταν στο ότι συνυπήρξαν στο πτηνοτροφείο (και μάλιστα κατά παράβαση σχετικής συμφωνίας των διαδίκων), τέσσερις διαφορετικές ηλικίες πτηνών (κάθε μία σε διαφορετικό θάλαμο), ούτε προέκυψε ποιο ήταν το σύνηθες ποσοστό θνησιμότητας του πτηνοτροφείου της ενάγουσας - εναγόμενης.

Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο το οποίο έκρινε τα αυτά ως άνω και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμο το αιτούμενο για την ανωτέρω αιτία ποσό των 1.262,80 ευρώ, εκ μέρους της ενάγουσας, δεν έσφαλε...Από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ακόμη ότι, την 18-12-2003, ο πρώτος θάλαμος του πτηνοτροφείου της ενάγουσας - εναγομένης υποδέχθηκε 13.000 νέους νεοσσούς του εναγομένου - ενάγοντος, καθόσον είχαν ήδη εκτραφεί και παραδοθεί σ’ αυτόν τα προηγούμενα πτηνά του εν λόγω θαλάμου και ο θάλαμος είχε καθαριστεί.

Κενός ήταν και ο δεύτερος θάλαμος, ωστόσο δεν ήταν έτοιμος να φιλοξενήσει νεοσσούς, καθόσον δεν είχε ακόμη καθαριστεί. Ενόψει του γεγονότος ότι ο εναγόμενος - ενάγων είχε συμφωνήσει να αγοράσει την 23-12-2003 άλλους 32.300 νεοσσούς, εκ των οποίων τους 15.000 σκόπευε να τοποθετήσει στο πτηνοτροφείο της ενάγουσας - εναγομένης, οι διάδικοι συμφώνησαν να φιλοξενηθούν οι 15.000 νέοι νεοσσοί στον πρώτο θάλαμο, μαζί με τους 13.000 που είχαν ήδη τοποθετηθεί εκεί την 18-12-2003.

Οι επιπλέον 15.000 νεοσσοί θα τοποθετούνταν στο τμήμα του θαλάμου που προορίζεται για τα πουλερικά όταν μεγαλώσουν, ώσπου να καθαριστεί και στεγνώσει ο δεύτερος θάλαμος. Επειδή ωστόσο το σύστημα θέρμανσης, αποτελούμενο, όπως προαναφέρθηκε από σόμπες (θερμοπομπούς) προπανίου, δεν επαρκούσε για τους 28.000 νεοσσούς, οι διάδικοι συμφώνησαν να αυξηθούν οι θερμοπομποί με προσωπικό και έξοδα του εναγομένου - ενάγοντος.

Την 21-12-2003, ο εναγόμενος - ενάγων, μαζί με δύο εργάτες του δικού του πτηνοτροφείου, τροποποίησε το σύστημα θέρμανσης του θαλάμου, συνδέοντας οκτώ (8) θερμαντικά σώματα προπανίου με τις στρόφιγγες. Το πρωί της 23ης-12-2010 και περί ώρα 10.00 περίπου, ξεκίνησαν να λειτουργούν όλοι οι θερμοπομποί για να έχει επαρκή θέρμανση ο χώρος για όλα τα πτηνά.

Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας και κατά τις 16.00 η ώρα περίπου, κατέφθασαν στο πτηνοτροφείο οι 15.000 επιπλέον νεοσσοί και τοποθετήθηκαν στον πρώτο θάλαμο. Την 1.30 μετά τα μεσάνυχτα εκδηλώθηκε εντός του θαλάμου πυρκαγιά, που δεν ξεπέρασε στο ύψος το ένα μέτρο. Η φωτιά εκδηλώθηκε στο μέσο περίπου του θαλάμου και επεκτάθηκε προς μία κατεύθυνση, καίγοντας νεοσσούς, πριονίδι, πλαστικές ταΐστρες και ποτίστρες και αλλοιώνοντας ηλεκτρικά καλώδια και βάνες παροχής υγραερίου, έγινε δε αντιληπτή από έναν εργαζόμενο στο πτηνοτροφείο και κατασβέστηκε με πυροσβεστήρες από τον ίδιο και από κάποιον γείτονα ο οποίος προσέτρεξε σε βοήθεια.

Μετά από λίγη ώρα έφτασε στο χώρο η πυροσβεστική, ενώ την επομένη το πρωί η πυροσβεστική επανήλθε στο χώρο και συνέταξε την από 24-12-2003 έκθεση απλής αυτοψίας, σύμφωνα με την οποία δεν κατέστη δυνατόν να διακριβωθεί η αιτία τις πυρκαγιάς. Η φωτιά εκδηλώθηκε σε όλο το θάλαμο, εκτός του δυτικού τμήματος του, διαστάσεων 15 μέτρων χ 10 μέτρων περίπου, όπου εκεί δεν είχε γίνει καμία έμβαση και λειτουργούσε τις προηγούμενες μέρες χωρίς πρόβλημα για τις ανάγκες της επιχείρησης.

Υπήρχαν λιωμένοι και καμένοι ελαστικοί σωλήνες παροχής προπανίου στις μεταλλικές κολώνες στήριξης της οροφής, όπου υπήρχε η σύνδεση στον κεντρικό, μεταλλικό σωλήνα παροχής με εξαρτήματα τύπου ΤΑΥ και στρόφιγγες. Στην 7η, 8η, 12η και 14η κολώνα υπήρχαν σημεία καπνίσματος της φωτιάς, στη βάση της όπου υπήρχε πριονίδι και κατόπιν από το σημείο της στρόφιγγας έως την οροφή, ενώ το ενδιάμεσο διάστημα δεν έχει καπνιστεί.

Τα πριονίδια δεν ήταν όλα καμένα έως τη βάση τους, εκτός από λίγες εστίες, παρά μόνο το επάνω μέρος αυτών. Το γεγονός ότι δεν υπήρξε ολική καύση του πριονιδιού, παρά μόνο επιφανειακή, μαρτυρεί ότι το αίτιο της πυρκαγιάς είναι το προπάνιο, το οποίο ως βαρύτερο από τον αέρα, συγκεντρώθηκε στο κάτω μέρος του θαλάμου, προς το πάτωμα, ενώ αν η φωτιά ήταν από άλλη αιτία, θα είχε μέτωπο, θα έκαιγε και θα προχωρούσε.

Ως επακόλουθο αυτού, ήταν να καούν οι ελαστικοί σωλήνες παροχής προπανίου στους θερμοπομπούς και να υπάρχουν ευρήματα καύσης και στις βάνες αερίου που βρίσκονται στις μεταλλικές κολώνες.

Συνεπώς, αποδείχθηκε ότι η πυρκαγιά οφείλεται στην αμελή συμπεριφορά των προστηθέντων από τον εναγόμενο - ενάγοντα προσώπων, οι οποίοι κατά την επέκταση του θερμαντικού δικτύου, δεν μερίμνησαν ούτως ώστε η επέκταση αυτή να γίνει κατά τρόπο ασφαλή, ο οποίος δεν θα επέτρεπε την διαρροή του προπανίου και την εξ αυτής πρόκληση της πυρκαγιάς.

Ο ισχυρισμός του εναγομένου, ότι η πυρκαγιά οφείλεται σε αμελή συμπεριφορά των προστηθέντων της ενάγουσας - εναγόμενης, οι οποίοι ενεργώντας στα πλαίσια της εργασίας τους, τοποθέτησαν με προχειρότητα νάυλον από την εσωτερική πλευρά των αεραγωγών που βρίσκονταν στην οροφή του θαλάμου, τα οποία παρασύρθηκαν από τον αέρα και κατέπεσαν σε κάποιο θερμοπομπό με συνέπεια την πρόκληση πυρκαγιάς, δεν αποδείχθηκε από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, οποίο έκρινε ότι η πυρκαγιά προκλήθηκε εξ αιτίας της αμελούς συμπεριφοράς των προστηθέντων της ενάγουσας - εναγόμενης, οι οποίοι, ενεργώντας κατά το χρονικό διάστημα και στα πλαίσια της εργασίας τους, προκειμένου να περιορίσουν τον αέρα και τη βροχή που έμπαινε στο θάλαμο, τοποθέτησαν με προχειρότητα νάυλον στους αεραγωγούς, έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων...

Από την πυρκαγιά αυτή, η πτηνοτροφική μονάδα της ενάγουσας - εναγομένης υπέστη φθορές και βλάβες για την αποκατάσταση των οποίων η ίδια δαπάνησε και μέλλει να δαπανήσει, τα κάτωθι ποσά: α) για την αποκατάσταση της ηλεκτρικής εγκατάστασης, κατέβαλε το ποσό των 4.145 ευρώ, β) για την αγορά και επισκευή σωλήνων, ταγιστρών, ποτιστρών, πλαστικών, στροφίγκων, κατέβαλε το ποσό των 2.244,36 ευρώ, ενώ για την αντικατάσταση οκτώ σειρών ποτιστρών με 180 πιπίλες η κάθε μία, με ανάρτηση στο κέντρο του θαλάμου, πλήρη (4 σειρές χ 2 των 46 μέτρων) με παροχή νερού στο κέντρο υπό πίεση, με τα πιατάκια τους, καθώς και η αντικατάσταση των αντιστοίχων σειρών ταγιστρών, θα απαιτηθεί αυτή να καταβάλει το ποσό των 9.000 ευρώ, ενώ για την αντικατάσταση δύο ανεμιστήρων, θα απαιτηθεί το ποσό των 2.000 ευρώ.

Αποδείχθηκε επίσης ότι, για την διακοπείσα από την πυρκαγιά εκτροφή, η ενάγουσα - εναγομένη δαπάνησε υγραέριο αξίας 1.000 ευρώ, στρωμνή 250 ευρώ, χαρτί οντουλέ και εργατικά για καθαρισμό 500 ευρώ.

Συνεπώς, πρέπει να επιδικαστεί στην ενάγουσα το ποσό των 19.139,36 (4.145 + 2.244,36 + 9.000 + 2.000 + 1.000 + 250 + 500) ευρώ, ως αποζημίωση για την ζημία την οποία αυτή υπέστη από την προαναφερόμενη αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου. Εκτός, όμως, από την αποζημίωση αυτή, πρέπει να επιδικαστεί στην ενάγουσα, ως χρηματική της ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη από την αδικοπρακτική συμπεριφορά του εναγομένου, το ποσόν των 3.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο και δίκαιο, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών κάτω από τις οποίες συνέβη η ένδικη πυρκαγιά, της αποκλειστικής υπαιτιότητας των προστηθέντων από τον εναγόμενο προσώπων στην πρόκληση αυτής, της έκτασης των ζημιών της επιχείρησης της ενάγουσας, της κοινωνικής θέσης και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων μερών....".

Με τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, αφού δέχθηκε την έφεση της αναιρεσίβλητης και εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή της και απέρριψε εκείνη (αγωγή) του αναιρεσείοντος. Με πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, προβάλλεται από τον αναιρεσείοντα η από το άρθρο 559 αρ. 11 γ’ ΚΠολΔ, αιτίαση, με την επίκληση ότι, παρά το νόμο, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού της πορίσματος, την, αφενός προς απόκρουση της κατ’ αυτού από την αναιρεσίβλητη ασκηθείσας και επί των διατάξεων των άρθρων 914, 922 ΑΚ και 266 ΠΚ θεμελιωθείσας (από 6-10-05) αγωγής της τελευταίας και αφετέρου προς απόδειξη της κατά της εναντίον αυτής ασκηθείσας (από 13-7-05) αγωγής του ιδίου, νομίμως μετ’ επικλήσεως (βλ.

σελ. 22 προτάσεων του αναιρεσείοντος ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου) προσκομισθείσα, υπ’ αριθμ. 76960/19-11-09 και 77496/20-11-09 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός κρίθηκε αθώος της αποδοθείσας σε βάρος του κατηγορίας του εμπρησμού από αμέλεια και στην οποία επιχειρείται να θεμελιωθεί η επικαλούμενη από την αναιρεσίβλητη αδικοπρακτική συμπεριφορά του (αναιρεσείοντος).

Από δε το περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης και παρά τη γενική έκφραση αυτής ότι έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι δεν καθίσταται αναμφίβολο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και την ανωτέρω απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και ναι μεν το Εφετείο δεν δεσμεύεται από το περιεχόμενο της ποινικής απόφασης και μπορούσε να καταλήξει, όπως και κατέληξε, σε αντίθετο με την τελευταία ποινική απόφαση πόρισμα, έπρεπε όμως, ενόψει της σοβαρότητας του αποδεικτικού αυτού στοιχείου, να το μνημονεύσει και να το αντικρούσει.

Επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο πρώτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 11 γ’ ΚΠολΔ. Μετά ταύτα η προσβαλλομένη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση (ΚΠολΔ 580 § 3), του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από δικαστές άλλους, πλην εκείνων που δίκασαν, ενώ παρέλκει, κατόπιν αυτών, η έρευνα των λοιπών λόγων της αίτησης αναίρεσης.

Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στον αναιρεσείοντα του κατατεθέντος από αυτόν παραβόλου (ΚΠολΔ 495 § 3) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά του έξοδα, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 § 2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 4966/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Διατάσσει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα του κατατεθέντος από αυτόν παραβόλου.

Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Ιουλίου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και νυν Πρόεδρος Αρείου Πάγου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Οκτωβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ