Supreme Court dismisses appeal on divorce grounds, upholding lower court's finding of marital breakdown after four years.

Απόφαση 1757 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1757/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ...., κατοίκου Ναυπλίου Αργολίδας, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., τον οποίο εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος του Αδριανή Παπαδριανού.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-2-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 105/2004 του ίδιου δικαστηρίου και 94/2006 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την 1-6-2006 αίτηση της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Παπανικολάου, ανέγνωσε την από 13-9-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την επικαλούμενη και νομίμως προσκομιζόμενη έκθεση επιδόσεως με αριθμό 2330β της 20ης Ιουνίου 2006, του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ναυπλίου Κωνσταντίνου Σπυρόπουλου αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με την έκθεση κατάθεσής της, τις πράξεις ορισμού του Α2΄ Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου προς εκδίκασή της, ορισμού σχετικώς δικασίμου, εγγραφής της στο πινάκιο και κλήσεως προς συζήτηση αυτής, κατά την ορισθείσα δικάσιμο, που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε, νομοτύπως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, στην αναιρεσείουσα (στα χέρια της ίδιας), η οποία, όμως, δεν εμφανίστηκε, κατά τη νόμιμη εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου της δικασίμου αυτής (25-9-2006), ούτε υπέβαλε την κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ δήλωση μη παράστασης στο ακροατήριο. Επομένως, νομίμως προχώρησε η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσείουσας (ΚΠολΔ 576 παρ. 2).

ΙΙ. Κατά την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου η από το δικαστήριο της ουσίας εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων.

Εν προκειμένω, οι πρώτος, δεύτερος, τρίτος (μέρος πρώτο), τέταρτος και πέμπτος λόγοι αναιρέσεως, συναφείς και αλληλοσυμπληρούμενοι, με τους οποίους, κατ' ορθή εκτίμησή τους, πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για κακή εκτίμηση των αναφερόμενων αποδεικτικών μέσων (εγγράφων και μαρτυρικών καταθέσεων) με αποτέλεσμα να δεχθεί, εσφαλμένως, κατά την αναιρεσείουσα, ότι ο μεταξύ των διαδίκων νόμιμος γάμος τελέστηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη Λευκακίων και ότι η μεταξύ τους έγγαμη κοινή συμβίωση, διασπάστηκε οριστικά την 1-9-1999, ενώ, πάντοτε κατά την αναιρεσείουσα, αν εκτιμούσε ορθά τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία, έπρεπε να δεχθεί ότι ο γάμος αυτός τελέστηκε στο ξωκκλήσι του Τιμίου Προδρόμου Λευκακίων και ότι η συμβίωση των διαδίκων συζύγων διασπάστηκε οριστικά το έτος 2002 και στη συνέχεια να απορρίψει κατ' ουσίαν την αγωγή διαζυγίου του αναιρεσιβλήτου, είναι απαράδεκτοι, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

ΙΙΙ. Από το συνδυασμό των άρθρων 1438 και 1439 του ΑΚ συνάγεται ότι εφόσον οι σύζυγοι βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς από τέσσερα τουλάχιστον έτη, ο ισχυρός κλονισμός της έγγαμης σχέσεως τεκμαίρεται αμάχητα και το διαζύγιο μπορεί να ζητηθεί έστω και αν ο λόγος του κλονισμού αφορά το πρόσωπο του ενάγοντα. Περαιτέρω, η διάταξη που καθιερώνει την έλλειψη νόμιμης βάσεως ως λόγον αναιρέσεως (άρθρ. 559 αριθμ. 19 Κωδ. Πολ. Δικ.) αναφέρει ιδίως ως μορφές (περιπτώσεις) του λόγου την έλλειψη στην απόφαση αιτιολογιών ή την ύπαρξη αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών για ζήτημα το οποίο ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Εν προκειμένω, το Εφετείο δέχθηκε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, κατά την ακυρωτικά ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, τα εξής: Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο γάμο την 1-6-1980 στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη της Κοινότητας Λευκακίων του Νομού Αργολίδος, σύμφωνα με τους κανόνες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Από την αρχή του έγγαμου βίου τους εγκαταστάθηκαν στο Ναύπλιο. Όμως από την 1-9-1999 διεσπάσθη οριστικά η κοινή συμβίωση των διαδίκων, ο δε ενάγων έκτοτε μετακόμισε σε διαμέρισμα που μίσθωσε στο Ναύπλιο, στη συμβολή των οδών Αγίου Ανδριανού και Κυρίλου, εξοπλίζοντάς το πλήρως εξ αρχής, με σαφή διάθεση για διακοπή του κοινού βίου του με την εναγομένη, ενώ η τελευταία διέμενε στο Ναύπλιο στην οδό ......

Από την άνω ημερομηνία (1-9-1999) και συνεχώς έκτοτε οι διάδικοι βρίσκονται αδιαλείπτως σε συνεχή διάσταση, για χρονικό διάστημα περισσότερο των τεσσάρων ετών, που είχαν συμπληρωθεί κατά την πρώτη συζήτηση της αγωγής στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο (16-9-2004), χωρίς να έχουν καμία απολύτως επαφή και επικοινωνία μεταξύ τους, η δε συνέχιση της έγγαμης συμβίωσής τους είναι ανέφικτη και αδύνατη, αφού οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν κλονισθεί ανεπανόρθωτα.

Υπάρχει, δηλαδή, τόσο φυσική όσο και ψυχική απομάκρυνση μεταξύ τους, είναι δε σαφής η πρόθεση, τουλάχιστον του ενάγοντα, να μην υπάρξει πλέον μεταξύ τους κοινωνία βίου, και ως εκ τούτου τεκμαίρεται αμάχητα, ότι ο γάμος των διαδίκων έχει κλονισθεί σοβαρά. Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο δέχθηκε την από 3-2-2003 αγωγή διαζυγίου του αναιρεσιβλήτου, με την οποία ζητεί να λυθεί ο γάμος του με την εναγομένη και τώρα αναιρεσείουσα γιατί βρίσκονται σε διάσταση συνεχώς για περισσότερα από τέσσερα έτη.

Από τα ανωτέρω προκύπτει σαφώς ότι η αναιρεσιβαλλομένη έχει ελάσσονα πρόταση (αιτιολογία) και μάλιστα σαφή, πλήρη και χωρίς ανεπάρκεια, τα δε περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα στον τρίτο λόγο αναίρεσης (μέρος δεύτερο), με τα οποία αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (έλλειψη νόμιμης βάσης για ανυπαρξία αιτιολογίας επί της ουσίας της υπόθεσης) είναι αβάσιμα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1η Ιουνίου 2006 αίτηση της .... για αναίρεση της 94/2006 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 9 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 6 Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ