Legislator Case Law & Legislation
1756/2016 AI generated

1756/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1756/2016
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 148/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

1756/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): συντασσόμενη έκθεση ασκήσεώς του γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη ως άνω υπ’ αρ. 23/1-4-2013.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1756 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1756/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 148/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Νοεμβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου M. K. του M., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, που εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο Παναγιώτη Τσονάκα, ο οποίος ορίστηκε δικηγόρος του με την υπ’ αριθμ. 48/24-3-2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 23/2013 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδ/νήσου.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδ/νήσου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Ιουλίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Παπαγεωργίου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα με αριθμό 192/14-12-2015, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Δικαστήριο Σας-σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., την από 28-7-2015 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου, K.

M. του M. και F., γεν, το 1975 στην Αίγυπτο, κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, κατά της υπ’ αριθμ. 23/1-4-2013 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία με πρόθεση, εμπρησμό με πρόθεση, από τον οποίο μπορούσε να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα, οπλοχρησία και κλοπή και καταδικάσθηκε σε ισόβια κάθειρξη και συνολική ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών και έξι (6) μηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:

Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του, από το άρθρο 2 παρ. 18 Ν.2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε Συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Εξάλλου από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 και 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως, όταν αυτή ασκείται με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι εικοσαήμερη, αρχόμενη από την έκδοση της αποφάσεως, παρόντος του διαδίκου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η εν λόγω προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρηση της καθαρογραφημένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο τελεσιδίκων αποφάσεων της τρίτης παραγράφου του άρθρου 473 Κ.Π.Δ., ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Π.Δ.

συντασσόμενη έκθεση ασκήσεώς του γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη ως άνω υπ’ αρ. 23/1-4-2013.

απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου, η οποία εκδόθηκε παρόντος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο καθαρογραφημένων αποφάσεων του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ. την 3-2-2014, όπως αυτό προκύπτει από την επί της αποφάσεως υπηρεσιακή βεβαίωση του καταχωρήσαντος γραμματέως του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Παρά ταύτα όμως ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος κράτησης Αλικαρνασσού, εκπροθέσμως και συγκεκριμένα την 28-7-2015, δηλαδή μετά την πάροδο, της οριζόμενης στο άρθρο 473 παρ. 2 Κ.Π.Δ. δεκαήμερης προθεσμίας, χωρίς μάλιστα να επικαλείται συγκεκριμένους λόγους ανώτερης βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος, που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της, καθώς και συγκεκριμένους σχετικούς από το άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως.

Με τα δεδομένα αυτά η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις, να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Για τους λόγους αυτούς Προτείνω το Δικαστήριο Σας-σε Συμβούλιο : Α) Να απορρίψει ως απαράδεκτη την από 28-7-2015 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου K.

M. του M. και F., γεν, το 1975 στην Αίγυπτο, κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, κατά της υπ’ αριθμ. 23/1-4-2013 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου, και Β) Να καταδικάσει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Κων. Δασούλας".

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον ορισθέντα δικηγόρο του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του, από το άρθρο 2 παρ. 18 Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε Συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Εξάλλου από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 και 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως, όταν αυτή ασκείται με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι εικοσαήμερη, αρχόμενη από την έκδοση της αποφάσεως, παρόντος του διαδίκου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η εν λόγω προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρηση της καθαρογραφημένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο τελεσιδίκων αποφάσεων της τρίτης παραγράφου του άρθρου 473 Κ.Π.Δ., ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Π.Δ.

συντασσόμενη έκθεση ασκήσεώς του γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη ως άνω υπ’ αρ. 23/1-4- 2013 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου, η οποία εκδόθηκε παρόντος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο καθαρογραφημένων αποφάσεων του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ. την 3-2-2014, όπως αυτό προκύπτει από την επί της αποφάσεως υπηρεσιακή βεβαίωση του καταχωρήσαντος γραμματέως του Εφετείου Δωδεκανήσου. Παρά ταύτα όμως ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος κράτησης Αλικαρνασσού, εκπροθέσμως και συγκεκριμένα την 28-7-2015, δηλαδή μετά την πάροδο, της οριζόμενης στο άρθρο 473 παρ. 2 Κ.Π.Δ. δεκαήμερης προθεσμίας, χωρίς μάλιστα να επικαλείται συγκεκριμένους λόγους ανώτερης βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος, που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της. Με τα δεδομένα αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως αφού ειδοποιήθηκε ο αναιρεσείων νομίμως και εμπροθέσμως, πρέπει, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις, να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-7-2015 αίτηση του κατηγορουμένου K. M. του M. και F., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Αλικαρνασσού, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 23/1-4-2013 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ