Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility as grounds fall outside statutory limits for civil appeals.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the First Instance Court's decision. The appellant argued that the lower court erred in assessing evidence regarding cattle ownership and violated common sense principles, but the court found these grounds inadmissible. The court ruled that the cited arguments do not fit the four specific statutory grounds for appeal and that the alleged error concerned the evaluation of evidence rather than the application of law.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559 and 560 of the Code of Civil Procedure; Appeals in civil matters are limited to four specific grounds, excluding errors in evidence evaluation or arguments not listed in the statute.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1755 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1755/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κοντομαρίνο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ..
Των αναιρεσιβλήτων: ..... ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-7-1998 τριτανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2200/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 25268/2002 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 6-9-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Δαλιάνης, ανέγνωσε την από 8 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του παραστάντος αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Kατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο στη σειρά της δεν εμφανίσθηκε ο δεύτερος των αναιρεσιβλήτων, ο οποίος, όπως προκύπτει από τη 10883 Β/10-7-2006 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Αθανασίου Τριανταφύλλου, κλητεύθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως για να παραστεί κατά την παρούσα συζήτηση. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ). Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και των κατ' έφεση αποφάσεων των πρωτοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο για τους (περιοριστικώς) αναφερόμενους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ τέσσερις λόγους, στους οποίους όμως δεν περιλαμβάνεται κανένας από τους αναιρετικούς λόγους των αριθθμών 10, 11, 12, 13, 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Εξάλλου, η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας θεμελιώνει λόγο αναιρέσεως, κατά το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ, μόνο εφόσον τα διδάγματα αυτά αφορούν στην εφαρμογή των κανόνων δικαίου ή στην υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς, όχι όμως και όταν αναφέρονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Εν προκειμένω, από τα αναφερόμενα πιο κάτω διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι με την 25268/2002 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης απερρίφθη η από 4-10-1999 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 2200/1999 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία είχε απορριφθεί η από 9-7-1998 κατ' άρθρο 936 ΚΠολΔ ανακοπή του κατά των αναιρεσιβλήτων περί ακυρώσεως της αναφερόμενης σ' αυτή εκθέσεως κατασχέσεως.
Με αμφότερους τους λόγους του αναιρετηρίου πλήττεται η κατ' έφεση εκδοθείσα απόφαση του πρωτοδικείου παρότι δεν γίνεται ενάριθμη επίκληση κανενός από τους αναφερομένους στο άρθρο 560 παρ. 1 ΚΠολΔ λόγους αναιρέσεως. Συγκεκριμένως, με τον πρώτο λόγο αποδίδονται στο πρωτοδικείο οι αιτιάσεις ότι, κατά παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αναφορικώς με την υπαγωγή των πραγμάτων γεγονότων στους κανόνες δικαίου, δέχθηκε πράγματα έχοντα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ως αληθή χωρίς απόδειξη και δεν έλαβε υπόψη προσκομισθέντα με επίκληση αποδεικτικά μέσα, άλλως εσφαλμένως εφήρμοσε τους ορισμούς του νόμου ως προς το βάρος της αποδείξεως, ειδικότερα δε ότι, κατά τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσεως περί της κυριότητας του δευτέρου των αναιρεσιβλήτων επί των κατασχεθεισών αγελάδων, α) δέχθηκε ως αποδειχθείσα την κυριότητα επ' αυτών του τελευταίου και από την περιεχόμενη στη σχετική έκθεση κατασχέσεως αναφορά περί ανευρέσεως των αγελάδων στο στάβλο του ίδιου στη ....., ενώ από το με χρονολογία 1-1-1998 ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως απεδεικνύετο η εκμίσθωση του εν λόγω στάβλου από τον Αναστάσιο Κουλούση στον αναιρεσείοντα, β) δεν αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο απεδείχθη η κυριότητα του δευτέρου των αναιρεσιβλήτων επί των εν λόγω αγελάδων και γ) αν και οι με το από 27-4-1998 ιδιωτικό συμφωνητικό πωληθείσες από τον ........
στον αναιρεσείοντα ως άνω πέντε αγελάδες αναφέρονται με τους αντίστοιχους αριθμούς στο εκδοθέν από τη Διεύθυνση Κτηνιατρικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης μητρώο βοοειδών του άνω πωλητή και στην εκδοθείσα από το Κτηνιατρικό Κέντρο Λαγκαδά 13/656/3-9-1998 άδεια μετακινήσεως βοοειδών από το ..... στη ....., εν τούτοις εσφαλμένως έκρινε ως μη αποδειχθείσα από τα δυο αυτά δημόσια έγγραφα την ειρημένη πώληση.
Με τον δεύτερο λόγο ψέγεται το εφετείο ότι, κατά παραμόρφωση του περιεχομένου της ως άνω άδειας μετακινήσεως βοοειδών, στην οποία αναφέρεται ονομαστικώς ο αναιρεσείων ως ιδιοκτήτης των επίδικων αγελάδων, καθώς και με αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες, έκρινε ως μη αποδειχθείσα την κυριότητα του αναιρεσείοντος επ' αυτών.
Ο πρώτος λόγος, ως προς την εκ του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ απορρέουσα αιτίαση για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, είναι απαράδεκτος, διότι η αποδιδόμενη παράβαση αφορά στην εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, γεγονός που αποκλείει την ίδρυση του σχετικού λόγου. Απαράδεκτος είναι ο ανωτέρω λόγος και ως προς τις λοιπές αιτιάσεις, αφού αυτές, εμπίπτουσες, κατ' εκτίμηση, στις ρυθμίσεις των αριθμών 10, 11 και 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δεν θεμελιώνουν κανένα από τους σχετικούς με τις ειρηνοδικειακές υποθέσεις αναιρετικούς λόγους, οι οποίοι, κατά περιοριστική απαρίθμηση, προβλέπονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ.
Το ίδιο ισχύει και για τον εκ του άρθρου 559 αρ. 19 και 209 ΚΠολΔ απορρέοντα δεύτερο λόγο, καθόσον οι αντίστοιχες αιτιάσεις δεν περιλαμβάνονται στην περιοριστική απαρίθμηση των αναιρετικών λόγων του άρθρου 560 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 6-9-2005 αίτηση του ...... Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του παριστάμενου πρώτου των αναιρεσιβλήτων ....., τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 9 Οκτωβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 6 Νοεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ