1753/2024 · 1753/2024 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Summary
AI generatedΑπόφαση 1753 / 2024 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1753/2024 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Γ' Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αθανάσιο Θεοφάνη-Î...
Full Text of the Judgment · 1753/2024
Απόφαση 1753 / 2024 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1753/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου, Γεώργιο Καλαμαρίδη, Αθανάσιο Θεοφάνη-Εισηγητή, Αγαθή Δερέ, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 15 Νοεμβρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Π. Μ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Σ. Σ. του Σ., 2) Σ. Σ. του Σ. και της Α., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Μιχαηλίδη, και κατέθεσαν προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Φ. του Ζ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Στο σημείο αυτό, η δικηγόρος Χριστίνα Αργυροπούλου, αφού έλαβε το λόγο από την Πρόεδρο, δήλωσε ότι ο αναιρεσίβλητος απεβίωσε στις ... σύμφωνα με την προσκομιζόμενη υπ' αριθμόν ... ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου του Δήμου Μυκόνου Κυκλάδων, και την παρούσα δίκη συνεχίζουν οι: 1) Μ. Σ. του Γ. και της Ε., χήρα Γ. Φ., 2) Ε. - Μ. Φ. του Γ. και της Μ., 3) Ε. Φ. του Γ. και της Μ., κάτοικοι ..., με την ιδιότητα τους ως μόνων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του ως άνω αποβιώσαντος, 4) Μ. Ν. του Γ. και της Σ., κάτοικος ..., με την ιδιότητά του ως κυρίου του επιδίκου ακινήτου, το οποίο απέκτησε από τις προαναφερθείσες εξ αδιαθέτου κληρονόμους του ως άνω αποβιώσαντος. Άπαντες οι συνεχίζοντες τη δίκη, εκπροσωπήθηκαν από την ίδια ως άνω πληρεξούσια δικηγόρο τους, και κατέθεσαν προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ...-1993 αγωγή του ήδη αποβιώσαντος αναιρεσιβλήτου και της ήδη αποβιωσάσης Ε. συζ. Ζ. Φ., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 216ΤΠ/1995 μη οριστική, 33ΤΠ/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 168/2017 μη οριστική, 98/2020 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση των τελευταίων αποφάσεων: 98/2020, 168/2017 του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου και 33ΤΠ/2014 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου, ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-4-2021 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των υπεισελθουσών στη θέση του αρχικώς αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 564§1 του Κ.Πολ.Δ. η προθεσμία της αναιρέσεως εάν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως. Κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, η οριζόμενη από αυτήν προθεσμία αρχίζει από την επόμενη, της επιδόσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ημέρα, καθόσον με τη διάταξη του άρθρου αυτού καθορίζεται απλώς η διάρκεια της προθεσμίας και το γεγονός που την κινεί, ενώ ο τρόπος υπολογισμού της προθεσμίας ρυθμίζεται από τη διάταξη του άρθρου 144§1 του Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία οι προθεσμίες που ορίζονται από τον νόμο αρχίζουν από την επόμενη ημέρα μετά την επίδοση του σχετικού εγγράφου. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 577§§1, 2 του ιδίου Κώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της ασκήσεως αναιρέσεως, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της, ο Άρειος Πάγος το εξετάζει όχι μόνο κατ' ένσταση (άρθρο 570§1 εδάφ. α', β' του Κ.Πολ.Δ.), αλλά και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα που βρίσκονται στη δικογραφία (Ολ.Α.Π. 412/1981, Α.Π. 1403/2019). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από τους διαδόχους του αποβιώσαντος στις 15.08.2020, αναιρεσιβλήτου στην έννομη σχέση της δίκης (άρθρα 286 περίπτ. α', 287§1, 573§1 του Κ.Πολ.Δ.), με στοιχεία ....2020 και ....2020 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Αιγαίου Α. Ε. Χ., η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 98/30.06.2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, επιδόθηκε με την επιμέλεια της πληρεξουσίας δικηγόρου του αρχικού αναιρεσιβλήτου, της οποίας δεν είχε παύσει η πληρεξουσιότητα (άρθρο 101 του Κ.Πολ.Δ.), στους αναιρεσείοντες, στις 03.11.2020, το δε δικόγραφο της ασκηθείσας από τους τελευταίους αναιρέσεως, όπως προκύπτει από την σχετική έκθεση, κατατέθηκε στο πρωτότυπο στη γραμματεία του Δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στις 28.04.2021, ήτοι μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών, η οποία άρχισε στις 04.11.2020 και έληξε στις 04.12.2020. Περαιτέρω, και όσον αφορά τους ισχυρισμούς και αιτήματα των αναιρεσειόντων που περιέχονται, ως μη έδει, στο από 15.11.2023 και κατατεθέν στις 20.11.2023 υπόμνημα (προτάσεις) αυτών περί του ότι: α) όταν δόθηκε η εντολή προς επίδοση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως από την πληρεξούσια δικηγόρο του δικαιοπαρόχου των ήδη αναιρεσιβλήτων ο τελευταίος είχε αποβιώσει, β) η παραλαβούσα τα επιδοθέντα αντίγραφα της άνω αποφάσεως μητέρα αυτών (αναιρεσειόντων) δεν ήταν σύνοικος του δευτέρου από αυτούς και στερούνταν των απαραιτήτων γνώσεων να αντιληφθεί τις έννομες συνέπειες της παραλαβής, γ) υφίσταται νόμιμη περίπτωση εφαρμογής των προβλέψεων των διατάξεων των άρθρων 249 και 250 του Κ.Πολ.Δ. ως και της διατάξεως του άρθρου 66 του Κ.Π.Δ., πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα: Η πληρεξουσιότητα της δικηγόρου του δικαιοπαρόχου των ήδη αναιρεσιβλήτων δεν έπαυσε με τον θάνατό του, αλλά αφότου δηλώθηκε η, συνεπεία του θανάτου του, βίαιη διακοπή της δίκης (άρθρο 101 του Κ.Πολ.Δ.), γεγονός που έλαβε χώρα κατά τη συζήτηση της ένδικης αιτήσεως. Η ενδεχόμενη ψευδής βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή σχετικά με την ιδιότητα της συνοίκου της μητέρας του δευτέρου αναιρεσείοντος κρίνεται με βάση τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία και των οποίων γίνεται νόμιμη επίκληση στη δε παρούσα περίπτωση από αυτά δεν προκύπτει η βασιμότητα του ισχυρισμού. Οι διατάξεις των άρθρων 249 και 250 του Κ.Πολ.Δ. δεν εφαρμόζονται κατ' αρχήν στη δίκη για την αναίρεση (άρθρο 573§1 του Κ.Πολ.Δ.) ενώ η διάταξη του άρθρου 66 του Κ.Π.Δ. δεν περιέχει ρύθμιση σχετιζόμενη με τη διαδικαστική πορεία της ένδικης υποθέσεως. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εκπρόθεσμα και πρέπει, κατά παραδοχή και του σχετικού ισχυρισμού των διαδόχων του αρχικού αναιρεσιβλήτου στην έννομη σχέση της δίκης, του περιεχομένου στις εμπρόθεσμα κατατεθείσες προτάσεις τους, να απορριφθεί αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 577§§1, 2 του Κ.Πολ.Δ.). Κατόπιν αυτών, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους αναιρεσείοντες, για την παραδεκτή άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495§ 3 εδάφ. ε' του Κ.Πολ.Δ.). Τέλος, πρέπει να καταδικαστούν, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματος των διαδόχων του αναιρεσιβλήτου, οι αναιρεσείοντες, στα δικαστικά έξοδα αυτών (διαδόχων του αναιρεσιβλήτου), λόγω της ήττας τους, συμφώνως προς τις προβλέψεις των άρθρων 176, 183, 189§1 και 191§2 του Κ.Πολ.Δ., κατά τα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 10.04.2021 αίτηση των Σ. Σ. του Σ. και Σ. Σ. του Σ. και της Α. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 98/30.06.2020 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου.
Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παραβόλου, που έχουν καταθέσει οι αναιρεσείοντες.
Και Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των καταθεσάντων προτάσεις διαδόχων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων ευρώ (2.700,00€).
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Μαΐου 2024.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 21 Νοεμβρίου 2024.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης, και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου