Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to justify late filing within ten days.

Απόφαση 1752 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1752/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Σταματική Μιχαλέτου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Οκτωβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Γ. Κ. του Α., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 875/2018 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. πρωτ. 5450/22.5.2018 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 744/2018.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Αγγελής, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη, με υπ' αριθμ. πρωτ. 179/27.7.2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, την από 18-5-2018 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Κ. του Α., κατοίκου ..., η οποία ασκήθηκε με σχετική δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 22-5-2018, κατά της υπ' αριθμ. 875/2018 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου (Β' Πενταμελούς Κακουργημάτων) Αθηνών, και εκθέτω τα εξής:

Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ. 1, 3 και 507 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ένδικων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως.

Ειδικότερα, όμως, η προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της αίτησης αναιρέσεως κατά των αποφάσεων για τις οποίες επιτρέπεται η άσκησή της, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο, κατά το άρθρο 473 παρ. 3 ΚΠΔ, ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, εκτός αν ο δικαιούμενος ήταν απών κατά τη δημοσίευση της και είναι γνωστής διαμονής στην ημεδαπή, οπότε η κατά τα άνω δεκαήμερη προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της σχετικής αποφάσεως.

Κατά τη διάταξη δε του άρθρου 474 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ, με την επιφύλαξη της διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος.

Αν αυτός κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει. Για τη δήλωση συντάσσεται έκθεση που υπογράφεται από εκείνον που την υποβάλλει ή τον αντιπρόσωπο του (άρθρο 465 παρ. 1) και από εκείνον που τη δέχεται. Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, κατ' εξαίρεση των προηγούμενων προβλέψεων του νόμου, η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση στην οποία διατυπώνονται οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το συγκεκριμένο ένδικο μέσο και επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο τηρούμενο στη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου ειδικό βιβλίο.

Εξάλλου, όπως ορίζεται στο άρθρο 168 ΚΠΔ "1. Οι προθεσμίες που ορίζονται στον κώδικα υπολογίζονται σύμφωνα με το καθιερωμένο ημερολόγιο. Όταν η προθεσμία ορίζεται σε ημέρες, δεν υπολογίζεται η ημέρα με την οποία συμπίπτει το χρονικό σημείο ή το γεγονός από το οποίο αρχίζει να τρέχει η προθεσμία. Αν η τελευταία ημέρα της προθεσμίας είναι εξαιρετέα, η προθεσμία παρεκτείνεται έως και την επόμενη μη εξαιρετέα ημέρα...2.

Η τελευταία ημέρα της προθεσμίας για την υποβολή δηλώσεων, την κατάθεση εγγράφων ή την άσκηση ένδικων μέσων θεωρείται ότι λήγει τη στιγμή που λήγει η τελευταία εργάσιμη ώρα του αρμόδιου δικαστικού γραφείου". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 476 ΚΠΔ, "1. Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα...το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο...".

Ωσαύτως, εκπρόθεσμη άσκηση ένδικου μέσου συγχωρείται μόνο αν συντρέχει περίπτωση ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που εμπόδισε την νόμιμη ενάσκηση του προειρημένου δικαιώματος, σύμφωνα με τη γενική αρχή ότι κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα (impossibilium nulla obligatio est). Στην περίπτωση, όμως, αυτή, στη συντασσόμενη, κατά το άρθρο 474 παρ. 2 ΚΠΔ, σχετική έκθεση πρέπει να γίνεται επίκληση τόσο των διακωλυτικών της εμπρόθεσμης άσκησης του ένδικου μέσου περιστατικών, που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, όσο και των αποδεικτικών προς τούτο αποδεικτικών μέσων [ΑΠ 223/2012_ΑΠ 1801/2011_ΑΠ 1426/2008], Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την υπ' αριθμ. 876/2018 απόφασή του, καταδίκασε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, ο οποίος κατά τη συζήτηση και τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης αποφάσεως θεωρήθηκε παρών, καθόσον εκπροσωπήθηκε από συνήγορο, κατά τις διατάξεις των άρθρων 340 παρ. 2 και 501 παρ. 1 εδ.

α' ΚΠΔ, σε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών, για την αξιόποινη πράξη της άμεσης συνδρομής σε απάτη ιδιαίτερα μεγάλης ζημίας που υπερβαίνει το ποσό των 15.000 ευρώ που άτομο που διαπράττει απάτες κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια. Κατά της αποφάσεως αυτής, η οποία καθαρογράφηκε και καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο στις 28-3-2018 (βλ.

σχετική βεβαίωση της Γραμματέως Π. Κ.), ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, με επίδοση της σχετικής δήλωσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στις 22-5-2018. Στη σχετική, όμως, δήλωση, εκτός από τη διατύπωση των αφορώντων στην περίπτωση αναιρετικών λόγων και δη αυτών της έλλειψης από την προσβαλλόμενη απόφαση της επιβαλλόμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, εντελώς αόριστα διαλαμβάνεται, ότι η εκπρόθεσμη, κατά πέντε ημέρες, άσκηση της αίτησης αναιρέσεως οφείλεται στο γεγονός ότι κατά το, από 20.3.2018 έως 15.5.2018, χρονικό διάστημα ο αναιρεσείων αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας που δεν του επέτρεπαν να επιμεληθεί των προσωπικών υποθέσεών του και εξαιτίας αυτού του λόγου έδωσε εντολή σε δικηγόρο για την άσκηση της προκείμενης αναιρέσεως μόλις την 16.5.2018, χωρίς, όμως, στην ίδια δήλωση να προσδιορίζονται, κατά τρόπο συγκεκριμένο, τα προβλήματα υγείας που αυτός αντιμετώπιζε, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που τα θεμελιώνουν και συνιστούν το λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που δεν επέτρεψε σ' αυτόν την εμπρόθεσμη άσκησή της, δηλαδή εντός είκοσι ημερών από την καταχώρηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως στο Ειδικό Βιβλίο.

Κατά συνέπεια όσων προεκτέθηκαν, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, εφόσον ασκήθηκε εκπρόθεσμα και δεν διαλαμβάνονται στη σχετική προς τούτο δήλωση δικαιολογητικοί της εκπρόθεσμης άσκησής της λόγοι, είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1-583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Να απορριφθεί η από 18-5-2018 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Κ. του Α., κατοίκου ..., η οποία ασκήθηκε με σχετική δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 22-5-2018, κατά της υπ' αριθμ. 875/2018 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου (Β' Πενταμελούς Κακουργημάτων) Αθηνών Και Να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας".

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης.

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 462, 473 §§ 1 έως 3, 474 § 1 και 507 § 1 του ΚΠΔ συνάγεται ότι όπου ειδική διάταξη δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης από εκείνον που καταδικάστηκε και ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση αυτής, στην περίπτωση που το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στον Γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή σε εκείνον που διευθύνει τη φυλακή, αν ο αναιρεσείων κρατείται και όταν η αναίρεση ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η προθεσμία αυτή είναι είκοσι ημερών, χωρίς όμως να αρχίζει πριν από την καταχώριση της τελεσίδικης απόφασης στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της §3 της παραπάνω διάταξης του άρθρου 473 ΚΠΔ.

Εκπρόθεσμη δε άσκηση ενδίκου μέσου συγχωρείται μόνον αν συντρέχει ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμμα, που εμπόδισαν τη εμπρόθεσμη άσκησή του. Στην περίπτωση αυτή, στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠΔ έκθεση αναίρεσης γίνεται επίκληση των περιστατικών τα οποία συνιστούν την επικαλούμενη ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά.

Η μη αναφορά των στοιχείων αυτών, δηλαδή, των πραγματικών περιστατικών ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος και των αποδεικτικών μέσων, από τα οποία αποδεικνύεται η συνδρομή τους, δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλα και μάλιστα μεταγενέστερα έγγραφα ή με την προβολή πρόσθετων λόγων. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 § 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο µέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωµα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύµατος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσµα το Δικαστικό Συµβούλιο ή το Δικαστήριο (ως Συµβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της απόφασης που έχει προσβληθεί και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 513§1, εδάφ.

α' του ίδιου Κώδικα αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, κατά το άρθρο 476, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο) απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, με την αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθµ. 875/2018 απόφαση του Πενταµελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο δίκασε ως δευτεροβάθµιο Δικαστήριο, ο αναιρεσείων Γ.

Κ. του Α., εκπροσωπούμενος, κατά τις διατάξεις των άρθρων 340 § 2 και 501 § 1 εδ. α' ΚΠΔ, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ράπτη, (ΑΜ ΔΣΑ 12658) δυνάμει της από 25-1-2018 εξουσιοδότησης, καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών, για την αξιόποινη πράξη της άµεσης συνδροµής σε απάτη ιδιαίτερα µμεγάλης ζηµίας που υπερβαίνει το ποσό των 15.000 ευρώ από άτοµο που διαπράττει απάτες κατ' επάγγελµα και κατά συνήθεια.

Κατά της παραπάνω απόφασης, που καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο του άρθρου 473 §3 του ΚΠΔ την 28-3-2018 (όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση της Γραμματέως Π. Κ.), ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, με δήλωση, η οποία επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 22-5-2018, δηλαδή, μετά την πάροδο της παραπάνω 20ήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση της απόφασης στο Ειδικό Βιβλίο.

Στην ως άνω δε δήλωσή του ο αναιρεσείων, εκτός από τη διατύπωση των αφορώντων στην περίπτωσή του αναιρετικών λόγων, αναφέρει ότι η εκπρόθεσμη εκ μέρους του άσκηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης οφείλεται σε λόγους ανωτέρας βίας, συνιστάμενους, όπως κατά λέξη αναγράφει στη δήλωσή του: "σε προσωπικούς σοβαρούς λόγους υγείας που αντιμετώπιζα από 20-3-2018 έως 15-5-2018, δεν ηδυνάμην να επιμελούμαι των προσωπικών μου υποθέσεων, όπως και την επίδικη, δίνοντας μόλις την 16-5-2018 την εντολή σε δικηγόρο για τη σύνταξη του παρόντος δικογράφου".

Όµως στην ως άνω δήλωσή του ο αναιρεσείων αφενός μεν δεν προσδιορίζει κατά συγκεκριμένο τρόπο τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε και αφετέρου δεν αναφέρει τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τη συνδρομή ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που δεν του επέτρεψαν την εµπρόθεσµη άσκηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Κατά συνέπεια και σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στην παραπάνω νομική σκέψη, εφόσον η κρινόµενη αίτηση αναίρεσης, για τη συζήτηση της οποίας ειδοποιήθηκε ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με σχετική επισημείωση στο φάκελο της δικογραφίας του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ασκήθηκε εκπρόθεσµα, χωρίς να διαλαμβάνονται στη σχετική δήλωση οι δικαιολογητικοί λόγοι της εκπρόθεσµης άσκησής της, είναι απαράδεκτη και επομένως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 § 1 και 583 § 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ως απαράδεκτη την από 18-5-2018 και με αριθμό γενικού πρωτ. 5450/22.5.2018 αίτηση του Γ. Κ. του Α., κατοίκου ..., (...) για αναίρεση της υπ' αριθμόν 875/19-3-2018 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα ποσού διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2018. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2018.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ