Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely service of judgment on defendant's address.

Απόφαση 1750 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1750/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Τζιτζικάκη.

Του αναιρεσιβλήτου:Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κανελλόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-11-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και με τις από 5-7-2005 προτάσεις-ανταγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1173/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 259/2007 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26-902007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 24-11-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτη.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι). Κατά τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, κατά δε το άρθρο 577 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.

Τη συνδρομή δε της εν λόγω προϋποθέσεως εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα υποβληθέντα αποδεικτικά έγγραφα στοιχεία της δικογραφίας. Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 128 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, αν στην κατοικία του προσώπου στο οποίο γίνεται η επίδοση δεν βρίσκεται ο ίδιος, ούτε κανείς συγγενής ή υπηρέτης που συνοικεί μαζί τον, ούτε άλλος κανείς σύνοικός του έχει συνείδηση των πράξεών του και δεν συμμετέχει στη δίκη ως αντίδικός του, εκείνος που ενεργεί την επίδοση πρέπει, να κολλήσει το έγγραφο στην πόρτα της κατοικίας του μπροστά σε ένα μάρτυρα και το αργότερο την επόμενη εργάσιμη ημέρα μετά τη θυροκόλληση, αντίγραφο του εγγράφου, που συντάσσεται ατελώς, να παραδώσει, σύμφωνα με τη διάταξη της παραγράφου 4β του ανωτέρω άρθρου, στα χέρια του προϊσταμένου του αστυνομικού τμήματος του σταθμού της περιφερείας της κατοικίας και αν λείπει ο προϊστάμενος, στον αξιωματικό ή υπαξιωματικό υπηρεσίας κ.λ.π.

και να ταχυδρομήσει σ' αυτόν που γίνεται η επίδοση έγγραφη ειδοποίηση που να περιλαμβάνει όσα αναφέρονται, στην ίδια διάταξη. Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 117 περ. 4, 122, 139 παρ. 1 περ. δ, του ίδιου Κώδικα συνάγεται ότι η έκθεση επίδοσης πρέπει να υπογράφεται από το αρμόδιο για την επίδοση πρόσωπο και να αναφέρονται σ' αυτήν, εκτός των άλλων, ο τρόπος επίδοσης τον εγγράφου σε περίπτωση άρνησης ή απουσίας τον παραλήπτη ή των προσώπων που ορίζονται στα άρθρα 128 έως 135 και 138.

Η παραβίαση των διατάξεων αυτών, εφόσον την τήρηση τους ο νόμος δεν την απαιτεί ρητώς με την ποινή της ακυρότητας και δεν επιτρέπεται γι' αυτές αναίρεση ή αναψηλάφηση, συνεπάγεται ακυρότητα της διαδικαστικής πράξης της επίδοσης, μόνο στην περίπτωση, που, κατά την κρίση τον δικαστηρίου, προκάλεσε στο διάδικο που την προτείνει βλάβη, η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας (άρθρο 159 ΚΠολΔ).

Τη βλάβη αυτή πρέπει να την επικαλείται ο εν λόγω διάδικος κατά τρόπο συγκεκριμένο. Περαιτέρω κατά το άρθρο 120 ΚΠολΔ, η επίδοση εγγράφου που αφορά εκκρεμή δίκη και γίνεται στη διεύθυνση της κατοικίας, η οποία είχε αναφερθεί σύμφωνα με το άρθρο 119 είναι έγκυρη ακόμη και αν ο αποδέκτης της επίδοσης δεν έχει πια εκεί την κατοικία του.

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι εκείνος προς τον οποίο έγινε η επίδοση σε διεύθυνση άλλη από εκείνη της πραγματικής του κατοικίας και επικαλείται την ακυρότητα της γενομένης προς αυτόν επιδόσεως τελεσιδίκου αποφάσεως, προκειμένου να υποστηρίξει τον περί εμπροθέσμου της ασκήσεως της αναιρέσεως ισχυρισμό του, πρέπει να ισχυρίζεται και να αποδεικνύει, ότι ο επισπεύδων γνώριζε την πραγματική κατοικία ή ότι ο ίδιος πριν την επίδοση είχε γνωστοποιήσει στον τελευταίο τη μεταβολή της (Α.Π. 3/2007 Ολ).

Στην προκειμένη περίπτωση από την ... έκθεση επιδόσεως του δικ. επιμελητού του Πρωτοδικείου Αθηνών ... προκύπτει ότι, σε εκτέλεση σχετικής παραγγελίας του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου - εναγομένου, η προσβαλλομένη 259/2007 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, που εκδόθηκε ερήμην του αναιρεσείοντος - ενάγοντος, επιδόθηκε στο τελευταίο σε νόμιμα επικυρωμένο αντίγραφο στις 7.6.2007.

Εξάλλου η υπό κρίση αίτηση για την αναίρεση της 259/2007 προσβαλλομένης τελεσιδίκου ήδη αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς, κατατέθηκε στην γραμματεία του δικαστηρίου αυτού στις 28.9.2007 (αριθμ. εκθ. κατ. ...) ήτοι, χωρίς να υπολογίζεται το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου, μετά την πάροδο της κατά νόμο τασσομένης, κατά τα ανωτέρω, προθεσμίας για την άσκηση, μετά την τελεσιδικία της προσβαλλομένης αποφάσεως, αναιρέσεως εκ μέρους του αναιρεσείοντος, κατοίκου ημεδαπής.

Ο αναιρεσείων, αμυνόμενος κατά της ενστάσεως του αναιρεσιβλήτου ως προς το εκπρόθεσμο της αιτήσεως αναιρέσεως που προτείνεται από τον τελευταίο με τις προτάσεις που κατέθεσε εμπροθέσμως στις 8.10.2008, ισχυρίζεται ότι η επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, που έγινε με θυροκόλληση, είναι άκυρη, αφ' ενός μεν γιατί στην σχετική έκθεση επίδοσης δεν βεβαιώνεται ότι η εγχείριση της επιδομένης (προσβαλλομένης) αποφάσεως έγινε προς τον αξιωματικό υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος ..., λόγω της απουσίας του προϊσταμένου του τμήματος αυτού, αφ' ετέρου δε γιατί η επίδοση έγινε, εν γνώσει του δικαστικού επιμελητού, σε διεύθυνση άλλη από εκείνη της πραγματικής, την οποία σημειωτέον δεν προσδιορίζει, καθ' όσον από της 22.6.2006 και μετά το επί της ...

κατάστημα, στο οποίο έγινε η θυροκόλληση, είχε εκμισθωθεί σε τρίτους και ουδεμία επαγγελματική δραστηριότητα ασκούσε ο ίδιος στο κατάστημα αυτό. Οι ισχυρισμοί όμως αυτοί του αναιρεσιβλήτου είναι αβάσιμοι και συγκεκριμένα ο μεν πρώτος, διότι αυτός (αναιρεσίβλητος) δεν επικαλείται ότι δεν έλαβε, συνεπεία της ως άνω ακυρότητας, γνώση της επιδόσεως με αποτέλεσμα να μη μπορέσει να ασκήσει εμπροθέσμως την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και έτσι επήλθε σ' αυτόν κατά συγκεκριμένο τρόπο βλάβη, ο δε δεύτερος, διότι δεν αποδεικνύεται ότι ο αναιρεσίβλητος έπαυσε από της 22.6.2006 να χρησιμοποιεί το επί της ...

κατάστημα, όπου έγινε η θυροκόλληση, για τις ανάγκες της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Τα δε προσκομιζόμενα και επικαλούμενα απ' αυτόν από 23.10.2006, 21.4.2007 και 5.2.2008 μισθωτήρια αναφέρονται στην εκμίσθωση μισθίου καταστήματος κειμένου επί της διασταυρώσεως των οδών ... και ... και όχι του επί της ... κειμένου καταστήματος, όπου έγινε η θυροκόλληση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Επί πλέον δε, όπως προκύπτει από την ... έκθεση επιδόσεως του δικ. Επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ... που επικαλείται και προσκομίζει ο αναιρεσίβλητος, ο αναιρεσείων χρησιμοποιούσε το επί της ... κατάστημα για τις ανάγκες της επαγγελματικής του δραστηριότητας και μετά τις 22.6.2006, που ισχυρίζεται ότι το είχε εκμισθώσει σε τρίτους, αφού η έφεση, κατά της εκκαλουμένης 1173/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, επιδόθηκε στην ως άνω διεύθυνση, εγχειρισθείσα στον συνεργάτη του αναιρεσείοντος ....

Ακόμη ο αναιρεσείων αναφέρει και στο δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως ως κατοικία του την ίδια διεύθυνση .... Άλλωστε ο αναιρεσείων, ο οποίος, με τις από 15.11.2006 προτάσεις που υπέβαλε, κατά τους μη αφισβητουμένους ειδικώς ισχυρισμούς του αναιρεσιβλήτου, ενώπιον του Εφετείου κατά τη συζήτηση της εφέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, δήλωσε, κατά το άρθρο 119 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, την ίδια, όπως και πρωτοδίκως, διεύθυνση του καταστήματος του ..., δεν επικαλείται, ούτε αποδεικνύει, ότι ο επισπεύδων γνώριζε τη νέα διεύθυνση της κατοικίας, κατά τον χρόνο της επιδόσεως, ή ότι ο ίδιος είχε προηγουμένως γνωστοποιήσει σ" αυτόν τη μεταβολή της.

Συνεπώς η επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως στην ..., στην οποία έγιναν όλες οι προηγούμενες επιδόσεις των διαδικαστικών εγγράφων της συγκεκριμένης δίκης, δεν ήταν άκυρη. Συνακόλουθα η εν λόγω αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε εκπρόθεσμα και για το λόγο αυτό πρέπει, κατ' αποδοχή της ενστάσεως του αναιρεσιβλήτου, να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26.9.2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της 259/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ