174/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 174 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 174/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων- καλούντων: 1. Α. Μ. του Γ. και 2. Π. Η. του Ι., συζ. Α. Μ., κατοίκων .... Ο πρώτος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος και η δεύτερη εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ν. Μ. του Γ., κατοίκου ..., 2. Α. Α., κατοίκου ..., και 3. Εταιρείας με την επωνυμία "Α. Α. και Σια ΕΕ" που εδρεύει στην Αγ. Παρασκευή Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Ο πρώτος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιάκωβο Απέργη, η δεύτερη παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, για τον εαυτό της και ως νόμιμος εκπρόσωπος της τρίτης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-5-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 24298/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 1558/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 5-11-2007 αίτησή τους. Εκδόθηκε η 534/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Την υπόθεση επαναφέρουν ήδη οι καλούντες με την από 27-8-2010 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης ανέγνωσε την από 1-10-2009 έκθεση του ήδη προαχθέντος Αντιπροέδρου Αθανασίου Κουτρομάνου, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το κεφάλαιο αυτής που αφορά στην επιδικασθείσα στους αναιρεσείοντες αποζημίωση.

Ο πρώτος αναιρεσίβλητος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αριθ.8 ΚΠολΔ ιδρύεται, μεταξύ των άλλων περιπτώσεων και όταν το δικαστήριο, παρά τον νόμο, έλαβε υπόψη του "πράγματα", τα οποία δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής είναι οι πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι, παραδεκτώς προτεινόμενοι, στηρίζουν κατά νόμον ή δύνανται να στηρίξουν αυτοτελή αίτηση ή ανταίτηση των διαδίκων (αγωγή, ένσταση, αντένσταση, ένδικο μέσον, ανακοπή κ.λπ.), όχι δε και εκείνοι οι οποίοι συνιστούν αιτιολογημένην άρνηση των ισχυρισμών ή αιτήσεων του αντιδίκου ή επιχειρήματα προς υποστήριξη των απόψεων των διαδίκων.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, οι οποίοι είναι σύζυγοι, ισχυρίζονται με την αγωγήν των, ότι συνεπεία αδικοπραξίας τελεσθείσης εις βάρος τους από τους εναγομένους, υπέστησαν ζημίαν και ηθικήν βλάβην. Ζητούν δε, να υποχρεωθούν οι αναιρεσίβλητοι και μάλιστα εις ολόκληρον έκαστος, να καταβάλουν σε κάθε ένάγοντα νομιμοτόκως α1)ως αποζημίωση το ποσόν των 7.000 € και β1)ως χρηματικήν ικανοποίηση το ποσόν των 15.000 €. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσ/νίκης, δικάσαν ερήμην των εναγομένων, με την υπ'αριθ.24298/2005 απόφασή του δέχθηκε μερικώς την αγωγή και επεδίκασε σε κάθε ενάγοντα α1)ως αποζημίωση, ολόκληρο το αιτούμενο ποσόν των 7.000 € και β1)λόγω χρηματικής ικανοποιήσεως, για την ηθική βλάβη την οποία υπέστησαν, το ποσόν των 5.000 € και συνολικώς επεδίκασε 12.000 € σε κάθε ενάγοντα. Οι εναγόμενοι άσκησαν κατά της ως άνω αποφάσεως έφεση, με την οποία δεν αμφισβήτησαν το ύψος της προκληθείσης στους ενάγοντες ζημίας, το δε Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου λόγω της ερημοδικίας των εναγομένων στον πρώτο βαθμό, έκρινε αβάσιμους όλους τους λόγους της εφέσεως. Ενώ όμως, όπως ανεφέρθη, οι εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν με σχετικόν λόγον εφέσεως το ύψος της προκληθείσης στους ενάγοντες ζημίας, εν τούτοις το Εφετείο επεδίκασε σε κάθε ενάγοντα ως αποζημίωση μόνον το ποσόν των 3.500 € και συνολικώς 8.500 € (3.500 € ως αποζημίωση + 5.000 € ως χρηματική ικανοποίηση). Έτσι όμως όπως έκρινε το Εφετείο, δέχθηκε πράγματα μη προταθέντα και έχοντα ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ως εκ τούτου υπέπεσε στην εκ του άρθρου 559 αριθ.8 ΚΠολΔ πλημμέλεια, η οποία προβάλλεται από τους αναιρεσείοντες με τον μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, ο οποίος είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Κατά συνέπεια, πρέπει να αναιρεθεί μερικώς η προσβαλλομένη απόφαση και δη κατά το κεφάλαιο αυτής που αφορά την επιδικασθείσα στους αναιρεσείοντες αποζημίωση να παραπεμφθεί δε η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ, στο ίδιο Εφετείο, το οποίο εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, οι οποίοι δεν κατέθεσαν προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί μερικώς, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό την υπ' αριθ. 1558/2007 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Ιανουαρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ