Appeal dismissed as inadmissible because the defendant already exhausted the appeal remedy against the first-instance judgment.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a first-instance conviction for forgery, ruling it procedurally inadmissible. The defendant had previously filed an appeal against the initial judgment, which was rejected as unsupported by the Athens Court of Appeal. The court held that since the appeal remedy was already exhausted, the current petition for cassation could not be entertained under the relevant criminal procedure code.
Legislator headnote
AI generatedArticles 489(1)(c) and 504(1) of the Criminal Procedure Code; An appeal against a judgment that was already subject to and exhausted by a prior appeal is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1749 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο.
Περίληψη:
Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως που στρέφεται κατ' αποφάσεως που δεν χωρεί αναίρεση.
ΑΡΙΘΜΟΣ 1749/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Βασίλειο Φράγκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 6 Οκτωβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Χ κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 38417/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος Χ ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Φεβρουαρίου 2010 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 507/10.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία τη με αριθμό 172/11.05.2010πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
? (Εισαγγελική πρόταση)
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 489 παρ.1 περίπτ. γ' ΚποινΔ, ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά της αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου αν με αυτή καταδικάσθηκε σε φυλάκιση πάνω από τέσσερις μήνες ή σε χρηματική ποινή πάνω από χίλια πεντακόσια ευρώ. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 504 παρ.1 ΚποινΔ, δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως ή απόφαση, η οποία κατά το χρόνο απαγγελίας της μπορούσε να προσβληθεί με έφεση, έστω και αν, επιγενομένως, έγινε τελεσίδικη είτε γιατί παρήλθε άπρακτη η προθεσμία της εφέσεως, είτε γιατί απορρίφθηκε η ασκηθείσα έφεση ως ανυποστήρικτη. Στην τελευταία περίπτωση, με αναίρεση προσβάλλεται παραδεκτώς μόνον η απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου και μόνον για το ότι όχι ορθώς απορρίφθηκε η έφεση ως ανυποστήρικτη, αφού το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν δίκασε την ουσία της υποθέσεως. Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠοινΔ, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε κατ' αποφάσεως, κατά της οποίας δεν προβλέπεται.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση διώκεται η αναίρεση της υπ' αριθ. 38417/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε φυλάκιση έξι ( 6 ) μηνών για πλαστογραφία μετά χρήσεως. Η αίτηση αναιρέσεως αυτή είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με τις πρωπαρατεθείσες διατάξεις, καθόσον, όπως από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει, κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η οποία υπέκειτο σε έφεση από τον καταδικασθέντα κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα, ασκήθηκε από τον τελευταίο τέτοια έφεση, απορριφθείσα ως ανυποστήρικτη με την υπ' αριθ. 8988/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά της οποίας και μόνον θα ήταν παραδεκτή αίτηση αναιρέσεως. Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί, για τον ανωτέρω λόγο, η αίτηση και να καταδικασθεί αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476.....ΚποινΔ). μετά και την κατ'άρθρο 476 παρ.1εδ.β'ΚΠΔ ειδοποίηση τούτου για να προσέλθει και εκθέσει τις απόψεις του κατά τη δικάσιμο της 22.09.2010, οπότε αναβλήθηκε, κατόπιν αιτήσεώς του, η συζήτηση της υποθέσεως για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, όπως προκύπτει από την υπ'αριθ. 1540/2010 απόφαση του Δικαστηρίου
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την 25 Φεβρουαρίου 2010 αίτηση του Χ, περί αναιρέσεως της υπ'αριθ. 38417/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι ( 220 ) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 2010.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2010.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ