1748/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1748 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1748/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Ναυσικά Φράγκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καλούντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Θεοδώρα Καραχάλιου, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1) Θ. Χ. του Β., κατοίκου ... (α/α κτημ. ...), 2) Δ. Α. του Α., κατοίκου ... (α/α κτημ. …), 3) Γ. Α. του Α., κατοίκου ... (α/α κτημ. …), 4) Ν. Σ. του Δ., κατοίκου ... (α/α κτημ. …), 5) Α. Σ. του Α., κατοίκου ... (α/α κτημ. …), 6) Α. Α. του Ν., κατοίκου ... (α/α κτημ. …), 7) Ε. Χ. του Θ., κατοίκου ... (α/α κτημ. …), 8) Β. συζ. Δ. Μ., το γένος Ι. Κ., κατοίκου ..., ως νομίμου κληρονόμου του αρχικώς εικαζομένου δικαιούχου Κ. Ι. του Κ. (α/α κτημ. …) και 9) Χ. Μ. του Δ., κατοίκου ..., ως νομίμου κληρονόμου του αρχικώς εικαζομένου δικαιούχου Κ. Ι. του Κ. (α/α κτημ. …), οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-10-2011 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσείοντος (μετά την έκδοση της 34/2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Δυτικής Στερεάς Ελλάδος.

Εκδόθηκε η 99/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, την αναίρεση της οποίας ζήτησε το αναιρεσείον με την από 13-3-2013 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 2151/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 11-1-2016 κλήση του καλούντος.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ναυσικά Φράγκου διάβασε την από 4-10-2013 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Καλαματιανού, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του πρώτου λόγου αναίρεσης, την παραδοχή του δευτέρου λόγου αναίρεσης και την αναίρεση της υπ' αριθμ. 99/2012 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος κατά το μέρος αυτής που καθόρισε οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως για τα αναφερόμενα στο σκεπτικό επικείμενα (δένδρα).

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 104, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων ή ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανισθεί η δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, δηλαδή μετά η διά του πληρεξουσίου δικηγόρου του, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως ποιός επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως.

Και αν μεν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίστηκε και δεν εμφανίστηκε ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση η κλήση που επιδόθηκε. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδάφ. β' και γ' του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ' άρθρο 575 εδάφ. β' του ιδίου κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήτευση του διαδίκου.

Προϋπόθεση, όμως, της εγκυρότητας της κλήτευσης αυτής συνεπεία της αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο, είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί για τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση, είτε είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο.

Στην προκειμένη περίπτωση κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου δεν εμφανίστηκαν όλοι, οι αναιρεσίβλητοι. Περαιτέρω όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. .../22-3-2016 και .../21-3-2016, εκθέσεις επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Μεσολογγίου Κ. Κ., που προσκομίζει και επικαλείται το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος επιδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 143 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 του ν. 4335/2015 (με έναρξη ισχύος σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ.4 του αυτού νόμου από 1-1-16), κατά το οποίο "ο δικαστικός πληρεξούσιος που διορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96 είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη στην οποία είναι πληρεξούσιος έως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης..." για μεν τους, πρώτο, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτη, έκτο και εβδόμη των αναιρεσιβλήτων, στην πληρεξουσία δικηγόρο και αντίκλητό τους Σταυρούλα Φιλιπποπούλου, δικηγόρο, για δε τους ογδόη και ένατο στον πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητό τους Αντώνιο Μπιλιάνη, ακριβές αντίγραφο της από 11-1-2016 κλήσεως του αναιρεσείοντος καθώς και της από 13-3-2013 αιτήσεως του καλούντος, με πράξη προσδιορισμού δικασίμου για την δικάσιμο της 27-5-2016, και κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Επομένως, εφόσον οι απολειπόμενοι αναιρεσίβλητοι, με βάση τα προαναφερόμενα, κλήθηκαν για την αρχική δικάσιμο της 27-5-2016 και η εγγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, ισχύει ως κλήτευσή τους για τη νέα δικάσιμο, πρέπει ο Άρειος Πάγος να συζητήσει την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι και πάρα την απουσία τους, αφού έχουν κλητευθεί (άρθρο 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 17 παρ. 2 του Συντάγματος και 13 του ν. 2882/2001, σε συνδυασμό προς το άρθρο 1 παρ.1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, συνάγεται ότι, επί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως ακινήτου, για είναι πλήρης η αποζημίωση, δηλαδή για να ανταποκρίνεται στην πραγματική αξία του εν λόγω ακινήτου και των συναπαλλοτριούμενων συστατικών του κατά τον χρόνο της συζητήσεως για τον προσωρινό ή τον οριστικό (εφόσον από την πρώτη συζήτηση παρήλθε ένα έτος) προσδιορισμό της αποζημιώσεως, πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνο την αξία του απαλλοτριούμενου ακινήτου και των συστατικών του, αλλά και τη ζημία που ενδεχομένως υφίσταται ο δικαιούχος από τη μείωση της αξίας ή την, κατά προορισμό, αχρήστευση του εκτός απαλλοτριώσεως απομένοντος τμήματος του μείζονος ακινήτου, ακόμη και αν η ζημία αυτή οφείλεται στην εκτέλεση του έργου για το οποίο κηρύχθηκε η απαλλοτρίωση (Ολ.ΑΠ 31/2005).

Ως κριτήριο για τη διάγνωση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριούμενου λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο, μεταξύ άλλων, ενδεικτικά και η αξία που έχουν κατά τον ανωτέρω κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, η πρόσοδος του απαλλοτριούμενου, καθώς και κάθε άλλο πρόσφορο, κατά την κρίση του, συγκριτικό στοιχείο, αφού αξιολογηθεί κατάλληλα (ΑΠ 1425/2009).

Ως πλήρης αποζημίωση νοείται εκείνη, της οποίας το ποσό επιτρέπει στον ιδιοκτήτη να αντικαταστήσει το πράγμα που απαλλοτριώθηκε με άλλο ισάξιο.

Περαιτέρω, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που δεν εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που εφαρμόσθηκε. Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάσθηκε ή όχι ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση αυτών και στην αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως, σαφώς και χωρίς αντιφάσεις.

Το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο με την από 25-10 2011 αίτηση του ενώπιον του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος ζήτησε τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης των ακινήτων και των επικειμένων τους, που απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά για την κατασκευή της γέφυρας Μαμουλάδας της οδού παράκαμψης Ναυπάκτου με την υπ' αρ. 1026288/1554/ 0010/27-3-2008 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας, Οικονομικών και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., η οποία δημοσιεύθηκε νομίμως στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 123/4-4-2008 Δ'), και με την οποία κηρύχθηκε συμπληρωματική αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτων για τον ως άνω λόγο δημόσιας ωφέλειας, σε τιμή μονάδας αποζημίωσης μικρότερη εκείνης που προσδιορίσθηκε με την υπ' αρ. 34/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, ως προς την αξία των απαλλοτριωθέντων ακινήτων: "Με την υπ' αριθμόν 1026288/1544/ 0010/27-3-08 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας - Οικονομικών και ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., η οποία δημοσιεύθηκε νομίμως στο ΦΕΚ (τεύχος Δ') 123/4-4-2008 κηρύχθηκε συμπληρωματική αναγκαστική απαλλοτρίωση υπέρ και με δαπάνη του Δημοσίου, για λόγους δημόσιας ωφέλειας και ειδικότερα για την κατασκευή της παράκαμψης Ναυπάκτου στη θέση γέφυρας Μαμουλάδας από κόμβο Θέρμου μέχρι κόμβο Σκά, συνολικής έκτασης 3.089,33 τ.μ.

στο Δήμο Ναυπάκτου του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, που εικονίζεται με κλίμακα 1:500 στο από 16-7-2007 ακριβές αντίγραφο του κτηματολογικού διαγράμματος και του αντίστοιχου κτηματολογικού πίνακα της ΕΥΔΕ/ΟΣΥΕ της Γ.Γ.Δ.Ε. του ΥΠΕΧΩΔΕ, τα οποία έχει συντάξει ο Μηχανικός Ι. Π. και έχει θεωρήσει ο Διευθυντής της Δ/νσεως Δ12 του ΥΠΕΧΩΔΕ Ι.

Σ., στις 16-7-2007. Περαιτέρω τα απαλλοτριούμενα ακίνητα, των οποίων εικαζόμενοι κύριοι είναι οι καθών, είναι πεδινά, βρίσκονται εκτός οικισμών, στη θέση Μαμουλάδα του Δήμου Ναυπάκτου, εγγύς του εθνικού οδικού δικτύου, αλλά όχι σε επαφή με την υπάρχουσα Ε.Ο., σε απόσταση περίπου 2.500 μ. από την θάλασσα. Η γύρω περιοχή είναι οικιστική, παραθεριστική και γεωργική και παρουσιάζει ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια λόγω της λειτουργίας της γέφυρας Ρίου - Αντιρρίου.

Τα επίδικα ακίνητα απέχουν 2.500 χλμ. από το κέντρο της πόλης της Ναυπάκτου, εξυπηρετούνται από την υπάρχουσα Ε.Ο. μέσω ασφαλτοστρωμένων επαρχιακών δημοτικών και αγροτικών δρόμων και βρίσκονται σε λόφο με θέα προς την θάλασσα. Κάποια είναι αγροτικά ακίνητα με πλούσιο έδαφος και υψηλή γεωργική απόδοση και καλλιεργούνται κυρίως με ελαιόδενδρα, ενώ υπάρχουν και ακίνητα με θαμνώδη βλάστηση.

Η περιοχή πολεοδομικά δεν είναι οριοθετημένη, εκτός από τους προαναφερόμενους οικισμούς, συνεπώς έχει όλες τις δυνατές εκτός σχεδίου χρήσεις. Βρίσκονται εκτός σχεδίου πόλης, με αρτιότητα στα 4.000 τ.μ. και συντελεστή δόμησης που εξαρτάται από την χρήση, σύμφωνα με το ΠΔ 24/31-5-1985. Ο μάρτυρας του αιτούντος Γ.

Μ. ενώπιον του ακροατηρίου του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου κατέθεσε ότι η αξία των απαλλοτριούμενων εκτάσεων και των επικειμένων τους, είναι αυτή που αναφέρεται στην από 27-2-09 έκθεση της επιτροπής του άρθρου 15 του Ν. 2882/2001, το οποίο καθόρισε αυτήν ως προς το έδαφος για τα οικόπεδα στο ποσό των 37 ΕΥΡΩ/τ.μ., ενώ η αξία των επικειμένων και δη για τα δένδρα:

α) για τις μεγάλες ελιές 150 ΕΥΡΩ η κάθε μία, β) για τις αχλαδιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, μανταρινιές, κερασιές, κυδωνιές και μηλιές σε 50 ΕΥΡΩ η κάθε μία μικρή και 120 ΕΥΡΩ η κάθε μία μεγάλη απ' αυτές και γ) για κάθε μεγάλο πεύκο σε 100 ΕΥΡΩ. Οι διάδικοι δεν προσκόμισαν συγκριτικά στοιχεία και δη συμβολαιογραφικά έγγραφα πώλησης ακινήτων στην ίδια περιοχή.

Ενώ ο μάρτυρας των καθών η αίτηση Γ. Κ. Ρ., κατέθεσε ότι η αξία των επιδίκων ακινήτων ανέρχεται στα 150 ΕΥΡΩ/τ.μ. Με βάση τα άνω αποδεικτικά στοιχεία, το Δικαστήριο κρίνει ότι κατά τον χρόνο συζητήσεως της κρινόμενης αίτησης, αφού παρήλθε χρόνος μεγαλύτερος του έτους από της πρώτης συζητήσεως της αίτησης περί ορισμού προσωρινής τιμής μονάδος αποζημίωσης, η πραγματική αξία των ανωτέρω απαλλοτριωθέντων ακινήτων, για την οποία υπόχρεο προς αποζημίωση είναι το αιτούν Ελληνικό Δημόσιο, με τις σημερινές οικονομικές και νομισματικές συνθήκες λόγω και της επικρατούσας κάμψης στην αγορά των ακινήτων, χωρίς να υπολογιστεί η ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας τους μετά την δημοσίευση της πράξεως της απαλλοτριώσεως (προσκυρώσεως) και μόνο εξ αιτίας της, ούτε η τυχόν ανατίμησή της που προέρχεται από ενέργειες των ιδιοκτητών στην απαλλοτριούμενη έκταση ανέρχεται στα κατωτέρω αναφερόμενα στο διατακτικό ποσά...".

Και υπό τις παραδοχές αυτές δέχθηκε εν μέρει την αίτηση και καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως του εδάφους των επίδικων ακινήτων στο ποσό των 70 ευρώ ανά τ.μ.

Με το να κρίνει έτσι το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ως άνω διατάξεων. Ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη η αιτίαση ότι δεν διευκρινίζει α) τη θέση ενός εκάστου των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, με σαφή αναφορά στον αριθμό κτηματολογικού πίνακα κάθε ιδιοκτησίας, β) ποιά από τα ακίνητα είναι αγροτικά με πλούσιο έδαφος και υψηλή γεωργική απόδοση και ποιά με θαμνώδη βλάστηση, αλλά ορίζει ενιαία τιμή για όλα, και ότι, ενώ δέχεται ως πρόσφορα συγκριτικά στοιχεία την έκθεση προσδιορισμού αξίας των ακινήτων του άρθρου 15 του ν. 2882/2001, καθώς και την υπ' αρ. 421/2008 απόφαση του Εφετείου Πατρών (που προσδιόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης ομόρων ακινήτων στο ποσό των 60 ευρώ/τ.μ.), καθορίζει την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης των επιδίκων με κρίσιμο χρόνο την 13-3-2012, σε ποσό μεγαλύτερο των συγκριτικών, χωρίς να αιτιολογείται η κρίση του αυτή και χωρίς να αναφέρει αν έλαβε υπόψη την οικονομική κρίση, που είχε ως συνέπεια τη μείωση της εμπορικής αξίας των ακινήτων, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό το πρόσχημα της παραβίασης του άρθρου 559 αρ. 19 πλήττεται η ακυρωτικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας ως προς το πραγματικό ζήτημα.

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, στηριζόμενο στο άρθρο 559 αρ. 9 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται η αιτίαση, ότι το δικάσαν Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αποφάνθηκε χωρίς αίτημα και ειδικότερα ότι καθόρισε οριστική αποζημίωση, για τα διαλαμβανόμενα σ' αυτήν επικείμενα (δένδρα) χωρίς να υπάρχει σχετική αίτηση ή ανταίτηση των καθών - νυν αναιρεσιβλήτων - εικαζομένων δικαιούχων. Από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης και από την επισκόπηση του δικογράφου της ενώπιον του δικάσαντος Εφετείου αίτησης του νυν αvαιρεσείοντος (Ελληνικού Δημοσίου) προκύπτει ότι για τα μεγάλα, μεσαία και μικρά εσπεριδοειδή, τα μεσαία και μικρά πεύκα και τις μεσαίες αχλαδιές, που φέρονται ότι υπάρχουν στα απαλλοτριούμενα ακίνητα, καθορίζεται, με την προσβαλλομένη απόφαση, οριστική αποζημίωση, χωρίς να υπάρχει, ως προς τούτο, αίτηση του αιτούντος αναιρεσείοντος (Δημοσίου), ούτε ανταίτηση των καθών - εικαζομένων ιδιοκτητών των ακινήτων. Επομένως, ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης είναι βάσιμος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση κατά το μέρος που καθόρισε οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως για τα διαλαμβανόμενα σ' αυτή επικείμενα (δένδρα) χωρίς να υπάρχει σχετική αίτηση του αιτούντος ή ανταίτηση των καθ'ων, όπως αναλυτικά αναφέρονται παρακάτω. Εφόσον δε η υπόθεση δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση, πρέπει να κρατηθεί και να δικαστεί κατά τούτο από το παρόν δικαστήριο (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Ακολούθως πρέπει να απαλειφθεί από το διατακτικό της προσβαλλομένης απόφασης η διάταξή της που αφορά τον καθορισμό οριστικής αποζημίωσης για τα επικείμενα (δένδρα), ήτοι: τα μεγάλα, μεσαία και μικρά εσπεριδοειδή, τα μεσαία και μικρά πεύκα και τις μεσαίες αχλαδιές που φέρονται ότι υπάρχουν στα απαλλοτριούμενα ακίνητα. Τέλος πρέπει να συμψηφιστούν τα δικαστικά έξοδα λόγω της μερικής νίκης και μερικής ήττας των διαδίκων (άρθρ. 22 παρ. 2β του ν. 3693/1957).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμό 99/2012 απόφαση του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, κατά το μέρος που καθόρισε οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως για τα παρακάτω επικείμενα (δένδρα), για τα οποία δεν υπήρχε σχετική αίτηση ή ανταίτηση.

Κρατεί την υπόθεση κατά το άνω μέρος και τη δικάζει κατά τούτο.

Απαλείφει από το διατακτικό της προσβαλλομένης απόφασης τη διάταξή της που αφορά τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως για τα επικείμενα (δένδρα) ήτοι: Τα μεγάλα, μεσαία και μικρά εσπεριδοειδή, τα μεσαία και μικρά πεύκα και τις μεσαίες αχλαδιές που φέρονται ότι υπάρχουν στα απαλλοτριούμενα ακίνητα. Και

Συμψηφίζει μεταξύ των διαδίκων τα δικαστικά έξοδα της παρούσας αναιρετικής δίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Σεπτεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Οκτωβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ