Supreme Court dismisses appeal on bank account dispute, ruling lower court correctly rejected vague complaint.

Απόφαση 1748 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1748/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα ΕFG Eurobank Ergasias Ανώνυμη Εταιρεία" και τον διακριτικό τίτλο "Eurobank Ergasias" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολική διάδοχος της πρώην "ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΕ", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπύρο Λάλα.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Φ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Παπαδάκο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-4-2006 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4103/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 5729/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 2-12-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 1-2-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ.1 περ.α' Κ.Πολ.Δ: " Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών...". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

ΑΠ 7/2006, 4/2005). Περαιτέρω, κατά την διάταξη του αριθμού 14 του ιδίου άρθρου : "Αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο". Εξάλλου, όπως συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 361 και 874 ΑΚ, 112 Εισ.Ν ΑΚ, 669 Εμπ.Ν. και 47 και 64-67 του ΝΠ "περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιριών" της 17-7-/14-8-1929, αλληλόχρεος λογαριασμός είναι η σύμβαση δυνάμει της οποίας δύο πρόσωπα, από τα οποία το ένα τουλάχιστον είναι έμπορος, συμφωνούν να μην επιδιώκουν ούτε να διαθέτουν μεμονομένα τις απαιτήσεις που προκύπτουν από τις μεταξύ τους συναλλαγές, αλλά να τις φέρουν σε κοινό λογαριασμό, με σκοπό να τις εκκαθαρίσουν κατά το κλείσιμο του λογαριασμού, που γίνεται σε ορισμένα χρονικά διαστήματα, ή οριστικώς με καταγγελία ενός από τα μέρη, η οποία μπορεί να γίνει οποτεδήποτε (αρθρ. 112 παρ.2 Εισ.

ΝΑΚ), έτσι ώστε το τυχόν κατάλοιπο να αποτελέσει πλέον τη μοναδική μεταξύ τους απαίτηση. Τέλος, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 585 παρ.2, 979 παρ.1, 118, 216 παρ.1 και 217 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται, ότι το δικόγραφο της ανακοπής κατά του πίνακος κατατάξεως πρέπει να περιέχει σαφώς και ορισμένως τα περιστατικά, τα οποία θεμελιώνουν κατά νόμον το αιτούμενο δικαίωμα και τους λόγους αυτής, ώστε να παρέχεται η δυνατότατη στον καθ'ου να αμυνθεί και στο δικαστήριο να ελέγξει την νομιμότητα και την ουσιαστική βασιμότητα της απαιτήσεως.

Ειδικότερα η ανακοπή, ως εισαγωγικό δικόγραφο τα περί την εκτέλεση δίκης, πρέπει να περιέχει ακριβή περιγραφή της απαιτήσεως, της οποίας ζητείται η κατάταξη και του προνομίου της, δηλαδή πλήρη παράθεση των πραγματικών περιστατικών, τα οποία θεμελιώνουν κατά νόμον την απαίτηση και το προνόμιό της. Προκειμένου δε περί απαιτήσεως από αλληλόχρεο λογαριασμό μετά το κλείσιμό του, εφόσον δεν υφίσταται αναγνώριση του καταλοίπου από τον οφειλέτη, στο δικόγραφο της ανακοπής κατά του πίνακος κατατάξεως πρέπει να αναφέρονται , εκτός από την κατάρτιση της συμβάσεως και κάθε ένα από τα κονδύλια του λογαριασμού χωριστά με τα στοιχεία του, ήτοι πρέπει να αναφέρονται με πληρότητα όλες οι χρεώσεις και οι πιστώσεις κατά χρόνο και ποσόν, αλλά και όλα τα περιστατικά τα οποία θεμελιώνουν την σχετική απαίτηση, άλλως η ανακοπή είναι αόριστη και απορριπτέα ως απαράδεκτη, δεν αρκεί δε η αναφορά της δικαστικής αποφάσεως ή της διαταγής πληρωμής, με την οποία έχει εξοπλισθεί η απαίτηση (βλ.

Α.Π. 1022/2008, Α.Π. 440/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, η ανακόπτουσα και ήδη αναιρεσείουσα ιστορεί με την ένδικη ανακοπή της τα ακόλουθα: Με την υπ'αριθμ. .../2006 έκθεση αναγκαστικού πλειστηριασμού της συμβολαιογράφου Αθηνών Στυλιανής Δημητρέλλου εκπλειστηριάσθηκαν, με επίσπευση της εταιρείας με την επωνυμία "ΠΛΕΚΤΗΡΙΑ ΣΠΑΡΤΗΣ ΑΕΒΕ", τα ακίνητα που περιγράφει, ιδιοκτησίας του οφειλέτη και καθ'ου η εκτέλεση Π.

Σ., με πλειστηρίασμα 433.335 ευρώ. Στον πλειστηριασμό αυτόν αναγγέλθηκε η ανακόπτουσα για απαιτήσεις της συνολικού ύψους 479.639,97 ευρώ και ειδικότερα: α)Για απαίτηση της ποσού 413.801,90 ευρώ, η οποία απορρέει από την υπ' αριθμ. ... σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό(αλληλόχρεο) λογαριασμό, που καταρτίστηκε μεταξύ αυτής και της εταιρείας με την επωνυμία " …", με την οποία παρασχέθηκε στην πιστούχο πίστωση μέχρι το ποσό των 146.735 ευρώ, το οποίο αυξήθηκε, με τις .../1/2002 και .../3/2003 αυξητικές συμβάσεις, στο ποσό των 332.000 ευρώ.

Ότι τις ανωτέρω συμβάσεις εγγυήθηκε εγγράφως ο καθ' ου η εκτέλεση Π. Σ., ο οποίος ευθύνεται, επίσης, και ως ομόρρυθμο μέλος της πιστούχου εταιρείας. Ότι σύμφωνα με τους όρους της ανωτέρω σύμβασης ανοίχθηκε ο λογαριασμός που αναφέρει, ο οποίος κινήθηκε περαιτέρω(με συνολικό ενήμερο επιτόκιο 8%), όπως φαίνεται στα αντίγραφα της κίνησης του, με αποτέλεσμα να εμφανίζει στις 30-3-2004, οπότε τον έκλεισε οριστικά, χρεωστικό υπόλοιπο 334.706,14 ευρώ, το οποίο και μετέφερε σε λογαριασμό οριστικής καθυστέρησης.

Ότι με την από 31-3-2004 επιστολή της προς τον καθ' ου η εκτέλεση γνώρισε σ' αυτόν το οριστικό κλείσιμο και τον κάλεσε να εξοφλήσει το χρέος του. Ότι κατόπιν αιτήσεως της, για την ανωτέρω απαίτηση της εκδόθηκε η 7874/2004 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά του καθ' ου η εκτέλεση.

Ότι ο λογαριασμός καθυστέρησης, στον οποίο μεταφέρθηκε το ανωτέρω υπόλοιπο του λογαριασμού, κινήθηκε περαιτέρω, όπως φαίνεται στα αντίγραφα της κίνησης του και κατά την ημέρα της αναγγελίας της απαίτησης της στην επί του πλειστηριασμού υπάλληλο, εμφάνιζε χρεωστικό υπόλοιπο 413.801,90 ευρώ. Ότι προς εξασφάλιση της ανωτέρω απαίτησης της είχε εγγράψει επί των πλειστηριασθέντων ακινήτων προσημειώσεις υποθήκης μέχρι του ποσού των 190.755 ευρώ με την 6778/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και μέχρι του ποσού των 110.845 ευρώ με την 31588/2002 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, πλέον τόκων και εξόδων.

β) Για απαίτηση της ποσού 65.837,77 ευρώ, η οποία απορρέει από την υπ' αριθμ. .../2002 σύμβαση πιστώσεως με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, που καταρτίστηκε μεταξύ αυτής και της εταιρείας με την επωνυμία " …", με την οποία παρασχέθηκε στην πιστούχο πίστωση μέχρι το ποσό των 150.000 ευρώ και ότι την ανωτέρω σύμβαση εγγυήθηκε εγγράφως ο καθ' ου η εκτέλεση Π.

Σ., ο οποίος ευθύνεται, επίσης, και ως ομόρρυθμο μέλος της πιστούχου εταιρείας. Ότι σύμφωνα με τους όρους της ανωτέρω σύμβασης ανοίχθηκε ο λογαριασμός που αναφέρει, ο οποίος κινήθηκε περαιτέρω(με συνολικό ενήμερο επιτόκιο 8%), όπως φαίνεται στα αντίγραφα της κίνησης του, με αποτέλεσμα να εμφανίζει στις 30-3-2004, οπότε τον έκλεισε οριστικά, χρεωστικό υπόλοιπο 66.313,56 ευρώ, το οποίο και μετέφερε σε λογαριασμό οριστικής καθυστέρησης.

Ότι με την από 31-3-2004 επιστολή της προς τον καθ' ου η εκτέλεση γνώρισε σ' αυτόν το οριστικό κλείσιμο και τον κάλεσε να εξοφλήσει το χρέος του. Ότι κατόπιν αιτήσεως της, για την ανωτέρω απαίτηση της εκδόθηκε η 7873/2004 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά του καθ' ου η εκτέλεση.

Ότι ο λογαριασμός καθυστέρησης, στον οποίο μεταφέρθηκε το ανωτέρω υπόλοιπο του λογαριασμού, κινήθηκε περαιτέρω, όπως φαίνεται στα αντίγραφα της κίνησης του και κατά την ημέρα της αναγγελίας εμφάνιζε χρεωστικό υπόλοιπο 65.837,77 ευρώ. Ότι στον εν λόγω πλειστηριασμό, μεταξύ των άλλων, αναγγέλθηκε και ο καθ' ου η ανακοπή Α.

Φ., για απαιτήσεις, σύμφωνα με την αναγγελία του, συνολικού ποσού 300.000 ευρώ, που προέρχονταν από δέκα συναλλαγματικές, ποσού 30.000 ευρώ-της καθεμιάς, αποδοχής του καθ' ου η εκτέλεση, των οποίων ήταν νόμιμος κομιστής, προς εξασφάλιση των οποίων είχε εγγράψει προσημείωση υποθήκης. Ότι η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος, λόγω μη επάρκειας του πλειστηριάσματος, συνέταξε τον προσβαλλόμενο πίνακα κατάταξης, στον οποίο, μετ'αφαίρεση των εξόδων, επί του εναπομείναντος πλειστηριάσματος, κατέταξε τον καθ' ου για το ποσό των 73.735,80 ευρώ προνομιακά και τυχαία, την ίδια δε την κατέταξε, επίσης προνομιακά και τυχαίοι για μέρος της απαίτησης της, ήτοι για το ποσό των 301.600 ευρώ.

Ότι η αναγγελία του καθ' ου είναι αόριστη, τόσον ως προς την απαίτηση του, όσον και ως προς το προνόμιο αυτής, κατά τα ειδικότερον εκτιθέμενα και ότι εσφαλμένα κατατάχθηκε για την απαίτηση του αυτή προνομιακά και τυχαία, σε κάθε δε περίπτωση αμφισβητεί την απαίτηση του καθ' ου και το προνόμιο της. Με βάση το ιστορικό αυτό η ανακόπτουσα ζήτησε τη μεταρρύθμιση του ανωτέρω πίνακα κατάταξης, την αποβολή του καθ' ου και την κατάταξη της ίδιας στο παραπάνω ποσό των 73.735,80 ευρώ.

Με το περιεχόμενο αυτό η ένδικη ανακοπή είναι αόριστη και επομένως απαράδεκτη, διότι στο δικόγραφό της δεν εκτίθενται με πληρότητα τα αναφερόμενα στην αρχή και αναγκαία κατά νόμον πραγματικά περιστατικά για την θεμελίωση της απαιτήσεως της ανακοπτούσης. Ειδικότερα η ανακόπτουσα, ενώ επικαλείται συμβάσεις αλληλοχρέου λογαριασμού τις οποίες εγγυήθηκε ο καθ'ου η εκτέλεση και τις οποίες είχε κλείσει εκείνη και δεν επικαλείται περαιτέρω και συμβάσεις αναγνωρίσεως του καταλοίπου τους, εν τούτοις δεν καθορίζει, όπως ώφειλε, τους χρόνους και τα επί μέρους κονδύλια χρεώσεων και πιστώσεων κάθε λογαριασμού, από την αντιπαραβολή των οποίων προέκυψε το επικαλούμενο κατάλοιπό του, ενώ η επίκληση των διαταγών πληρωμής, με τις οποίες έχει εξοπλισθεί η απαίτηση, δεν αρκεί, κατά τα ανωτέρω, για την πληρότητα του δικογράφου της ανακοπής.

Το Εφετείο, το οποίο δέχθηκε τα ίδια και απέρριψε ως απαράδεκτη την ανακοπή λόγω αοριστίας της, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.14 Κ.Πολ.Δ, αλλά ούτε και του αριθμού 1 του ιδίου άρθρου, καθόσον ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις αναφερθείσες στην αρχή διατάξεις και συνεπώς αμφότεροι οι λόγοι της αιτήσεως με τους οποίους η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι.

Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2 Δεκεμβρίου 2011 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθμ. 5729/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Απριλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Σεπτεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ