1748/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1748 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1748/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Γεωργίου Λουκά και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (Ο.Σ.Κ. Α.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Φωτεινής Αλεβίζου και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-2-2008 αίτησή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και την από 29-9-2008 ανταίτηση του ήδη αναιρεσείοντος για να οριστεί οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1023/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 331/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 27-7-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος ανέγνωσε την από 7-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Εξ άλλου από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως και 340 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που με επίκληση προσκομίστηκαν από τους διαδίκους.

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως από τον αριθ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ το αναιρεσείον προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του α) την υπό ημερ. 22.9.2008 έκθεση εκτίμησης οικοπέδου του πολιτικού μηχανικού Κ. Μ., β) την από Ιουλίου 2008 συνοπτική μελέτη εκτίμησης ακίνητης περιουσίας της ΑΕ "ICAD ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ - ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ" και γ) τις αγγελίες ακινήτων του μηνός Οκτωβρίου 2009 της "ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ", "ΧΡΥΣΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ", "ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ" στο διαδίκτυο "www.spitogatow.gr" και της εταιρείας κτηματομεσιτών "ΖΗΡΟΓΙΑΝΝΗΣ".

Όμως από τη βεβαίωση του Εφετείου ότι κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα αφού έλαβε υπόψη όλα τα μετ' επικλήσεως νομίμως προσκομιζόμενα έγγραφα, για ορισμένα μάλιστα από τα οποία γίνεται ρητή αναφορά ("ΧΡΥΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ"), σε συνδυασμό και με τις αιτιολογίες της απόφασης, καθίσταται σαφές ότι τούτο (Εφετείο) έλαβε υπόψη για τον σχηματισμό της κρίσης του επί της ουσίας, αναφορικά με τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημιώσεως, και τα ως άνω έγγραφα και εφημερίδες, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να τα μνημονεύσει, ούτε να τα αξιολογήσει χωριστά (ΑΠ 1802/2007).

Επομένως, ο ανωτέρω σχετικός πρώτος λόγος αναίρεσης με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Από τις διατάξεις του άρθρου 18 παρ. 4 του ν.2882/2001 (ΚΑΑΑ), προκύπτει ότι : α) η δικαστική δαπάνη βαρύνει τον υπόχρεο προς αποζημίωση και επιδικάζεται από το δικαστήριο με την ίδια απόφαση, β) η εκκαθάριση της δικαστικής δαπάνης γίνεται σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες οικείες διατάξεις, γ) το άρθρο 22 του ν.3693/1957 δεν εφαρμόζεται, δ) η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, με την οποία καθορίζεται η προσωρινή αποζημίωση αποτελεί, ως προς την δικαστική δαπάνη, τίτλο εκτελεστό εις βάρος του υποχρέου προς αποζημίωση, εάν και οι δύο διάδικοι απεδέχθησαν την απόφαση αυτή ή παρήλθε άπρακτη η προθεσμία ασκήσεως αιτήσεως οριστικού προσδιορισμού της αποζημιώσεως, ε) σε περίπτωση ασκήσεως εμπροθέσμου αιτήσεως το Εφετείο αποφαίνεται ενιαίως τόσο για την δικαστική δαπάνη της ενώπιον αυτού διαδικασίας, όσο και για την δικαστική δαπάνη του προσωρινού προσδιορισμού της αποζημιώσεως και στ) στη δίκη του προσωρινού ή οριστικού προσδιορισμού της αποζημιώσεως του απαλλοτριουμένου ακινήτου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 18, 19 και 20 του αυτού, ως άνω, νόμου, ένα είναι το αντικείμενο της δίκης, δηλαδή ο προσδιορισμός της αποζημιώσεως (προσωρινός ή οριστικός) και συνεπώς μια αμοιβή του δικηγόρου, σε ποσοστό επί της αξίας του αντικειμένου αυτού της δίκης, ορίζεται (άρθρα 100 παρ. 1, 114 παρ. 5 του Κώδικα Δικηγόρων).

Έτσι, σε περίπτωση ασκήσεως εμπροθέσμου αιτήσεως, για τον προσδιορισμό της οριστικής αποζημιώσεως στο Εφετείο, μετά τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημιώσεως, η δικαστική δαπάνη περιλαμβάνει η δικαστική δαπάνη περιλαμβάνει 1) τα γενόμενα για την διεξαγωγή και υπεράσπιση της δίκης έξοδα που ήταν απαραίτητα (αρθρ. 189 παρ. 1 ΚΠολΔ), 2) την αμοιβή του δικηγόρου του δικαιούχου για την παράστασή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου καθώς και την παράστασή του ενώπιον του Εφετείου (άρθρ. 109 και 111 του Κώδικα Δικηγόρων) και 3) την αμοιβή του δικηγόρου του δικαιούχου, σε ποσοστό επί της καθοριζομένης οριστικής αποζημιώσεως και ειδικότερα:

α) σε ποσοστό 2% για τη σύνταξη αιτήσεως ή ανταιτήσεως δι' ιδίου δικογράφου ή κυρίας παρεμβάσεως, δι' ιδίου δικογράφου, β) ποσοστό 1% για τη σύνταξη προτάσεων επί της αιτήσεως ή της δια ιδίου δικογράφου ασκηθείσας κυρίας παρεμβάσεως και γ) ποσοστό 2% για την άσκηση ανταιτήσεως δια των προτάσεων, ή κυρίας παρεμβάσεως δια των προτάσεων ή την σύνταξη απλών προτάσεων του καθ'ού, κατά τις διατάξεις των άρθρων 100 παρ. 1, 103, 107 παρ. 1 και 110 παρ. 3 του Κώδικα Δικηγόρων.

Περαιτέρω, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ, ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου παραβιάζεται και έτσι ιδρύεται ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναιρέσεως, είτε με ψευδή ερμηνεία, η οποία υπάρχει, όταν αποδίδεται στον κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε με μη ορθή εφαρμογή, η οποία εκδηλώνεται όταν εφαρμόζεται κανόνας, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή όταν δεν εφαρμόζεται, ενώ έπρεπε να εφαρμοστεί ή όταν εφαρμόζεται εσφαλμένως.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει από αυτή, αφού προσδιόρισε την οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης του απαλλοτριωθέντος ακινήτου του ανταιτούντος και ήδη αναιρεσείοντος, για το οποίο είχε προηγηθεί προσωρινός προσδιορισμός, καθόρισε την αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου του ήδη αναιρεσείοντος, ο οποίος άσκησε ανταίτηση με τις προτάσεις, α) στο ποσό των 450 ευρώ για την παράσταση του πληρεξουσίου δικηγόρου του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου και του Εφετείου μετά των εξόδων και β) σε ποσοστό 2% επί του ποσού της προσδιοριζομένης οριστικής αποζημιώσεως για την αμοιβή του ιδίου πληρεξουσίου δικηγόρου.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, με το να καθορίσει σε ποσοστό 2% επί του ποσού της προσδιοριζομένης αρχικής αποζημιώσεως την αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος που άσκησε ανταίτηση με τις προτάσεις, δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 100 παρ. 1, 103, 107, 110, 111 και 114 παρ.5 του Κώδικα περί Δικηγόρων (Ν.Δ. 3026/1954) και δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 περ.

α' ΚΠολΔ. Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίον αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια από τον αριθ. 1 περ. α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί το αναιρεσείον λόγω της ήττας του (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ) στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27.7.2010 αίτηση του αναιρεσείοντος "ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ" για αναίρεση της υπ' αριθ. 331/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ