1747/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1747 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1747/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Δημήτριο-Στέφανο Βόσκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Κ. Κ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαθανάση.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Α. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως, με την ιδιότητα του ως δικηγόρου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-2-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3372/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 5133/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 23-10-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος-Στέφανος Βόσκας, ανέγνωσε την από 30-10-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο αναιρεσίβλητος την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με τη κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία 5133/2011 τελεσίδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, και δέχθηκε την έφεση του αναιρεσίβλητου κατά της 3372/2008 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, μετά δε την εξαφάνιση αυτής, υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα να του καταβάλει το ποσό των 1.450 ευρώ νομιμοτόκως κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και συνεπώς είναι παραδεκτή [άρθρα 552 , 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔικ], πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της [άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔικ].

2. Κατά το άρθρο 560 ΚΠολΔ: "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνον: α) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού η διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνον αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ`αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ`ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας".

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι οι λόγοι αναιρέσεως κατ' αποφάσεων των ειρηνοδικείων ή των πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατ' αποφάσεων των ειρηνοδικείων, [αντίστοιχοι με τους αριθμούς 1,2,4,5 και 7 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, απαριθμούνται περιοριστικώς και δεν χωρεί ανάλογη εφαρμογή των λοιπών λόγων αναιρέσεως του τελευταίου αυτού άρθρου [ΟλΑΠ 45/1987,ΑΠ 839/2012].Για να ιδρυθεί δε ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 560 περ .α' ΚΠολΔικ, θα πρέπει η παραβίαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ενώ η παραβίαση των κανόνων του δικονομικού δικαίου, δηλαδή όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας, δεν ελέγχεται με τον λόγο αυτόν [ΑΠ 1477/2008].Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης προβάλλεται η πλημμέλεια του άρθρου 560 περ.3 και συγκεκριμένα ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έπρεπε να έχει απορρίψει την έφεση του αντιδίκου του ως τυπικά απαράδεκτη, καθόσον επρόκειτο περί μικροδιαφοράς, η απόφαση επί της οποίας είναι ανέκκλητη [άρθρο 512 ΚΠολΔικ].

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, αφού το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, είχε δικαιοδοσία και ήταν καθύλην αρμόδιο για να δικάσει την έφεση του αναιρεσίβλητου [άρθρο 1 περ.α'και 18 περ.β' ΚΠολΔικ, όπως ίσχυε στον σκοπητέο χρόνο]. Άλλως, αν ήθελε εκτιμηθεί ότι προβάλλεται πλημμέλεια από το άρθρο 560 περ.α' ΚΠολΔικ, είναι απαράδεκτος, αφού, κατά τα προαναφερθέντα, πρόκειται για παραβίαση δικονομικού κανόνος, που δεν ελέγχεται αναιρετικά, εφόσον πρόκειται για απόφαση Πολυμελούς Πρωτοδικείου που εκδόθηκε επί εφέσεως κατ' αποφάσεως Ειρηνοδικείου.

Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο [άρθρο 494 παρ.4 ΚΠολΔικ] και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου [άρθρο 176 ΚπολΔικ] όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση του Κ. Κ. για αναίρεση της 5133/ 2011 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στην δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [2.700 ] ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 6η Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 29η Αυγούστου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ