Legislator Case Law & Legislation
1746/2006 AI generated

Supreme Court allows appeal against eviction rent adjustment ruling, remanding case for new trial on co-tenant share rights.

Case Number 1746/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court allowed the appeal against the Athens Court of Appeal's decision, ruling the lower court erred in dismissing the claim for rent adjustment based on ideal shares. The appellants argued that the respondent unilaterally adjusted the rent without judicial determination, violating co-tenant rights under the Civil Code. The Court found the lower court misapplied provisions regarding divisible rights and remanded the case for a new trial with a different panel of judges.

Legislator headnote

AI generated

Articles 480, 371, 789 of the Civil Code; The right to rent adjustment for co-tenants is divisible, allowing each to claim their proportional share independently, and unilateral adjustments without judicial determination are invalid.

Keywords

AI generated
co-tenant rent adjustment ideal share rights unilateral rent increase divisible legal right appeal remand procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 480 of the Civil Code
Article 371 paragraph b of the Civil Code
Article 789 of the Civil Code
Presidential Decree 34/1995
Article 559 paragraph 1 of the Code of Civil Procedure
Article 576 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
Article 580 paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Article 242 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1746 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1746/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Παραμυθιώτη, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΧΑΡΤΟΠΟΙΪΑ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΑΕΒΕ", που εδρεύει στο Μοσχάτο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1 Οκτωβρίου 2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1499/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6080/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15 Νοεμβρίου 2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνον οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, ανέγνωσε την από 21 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την προσκομιζόμενη με επίκληση 7523β/8-2-2006 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Αλ. Πάπαρη, αποδεικνύεται, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη. Αυτή όμως δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Σε περίπτωση συνεκμίσθωσης, καθένας συνεκμισθωτής μπορεί, σύμφωνα με τον κανόνα του άρθρου 480 ΑΚ, να ασκήσει αυτοτελής αγωγή και να ζητήσει την αναπροσαρμογή του μισθώματος στο ποσοστό που αντιστοιχεί στην ιδανική του μερίδα πάνω στο κοινό μίσθιο ή μισθωτικό δικαίωμά του, αφού το δικαίωμα της αναπροσαρμογής, είναι διαιρετό κατά την κτήση ή την άσκησή του.

Στην κρινόμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε τα ακόλουθα: Με την από 1-10-2002 αγωγή τους οι ενάγοντες (αναιρεσείοντες) ισχυρίστηκαν ότι είναι συγκύριοι εξ αδιαιρέτου, κατά ποσοστό 20% ο πρώτος και 10% η δεύτερη, του σ' αυτή μίσθιου ακινήτου, που εκμίσθωσαν κατά τα ανωτέρω ποσοστά, μαζί με άλλους συγκύριους, τμηματικά, με δύο αυτοτελείς συμβάσεις, στην εταιρεία με την επωνυμία "Βιομηχανία Χάρτου και Χαρτονίων ΕΠΕ", στη θέση της οποίας στη μισθωτική σχέση έχει υπεισέλθει η εναγόμενη (αναιρεσίβλητη), προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για την άσκηση της εμπορικής δραστηριότητάς της (παραγωγή και επεξεργασία χάρτου).

Με τα από 15-9-1992 και 15-12-1992 ιδιωτικά συμφωνητικά συμφωνήθηκε, εκτός από άλλα, αναπροσαρμογή του μισθώματος των δύο μισθωθέντων τμημάτων του όλου ακινήτου, ανά πενταετία και διετία, αντίστοιχα, με κοινή συμφωνία των μερών και σε περίπτωση διαφωνίας από το μονομελές πρωτοδικείο Αθηνών. Το καταβαλλόμενο από 1-1-1998 ετήσιο μίσθωμα, που αντιστοιχεί το ποσοστό ετήσιου μισθώματος των ως άνω ιδανικών μεριδίων τους, ανερχόμενο σε 3.000.000 δραχμές για τον πρώτο και 1.500.000 δραχμές για τη δεύτερη, καθορίστηκε μονομερώς από την εναγόμενη, η οποία στη συνέχεια από το Νοέμβριο του 2001 αναπροσάρμοσε επίσης μονομερώς το αντιστοιχούν στα ιδανικά τους μερίδια ετήσιο μίσθωμα σε 3.081.000 και 1.540.000 δραχμές, ποσά τα οποία εισπράττουν αυτοί με επιφύλαξη, δεδομένου ότι απέκρουσαν τις μονομερείς αυτές αναπροσαρμογές.

Με βάση το ιστορικό αυτό και την περαιτέρω επίκληση, αφενός ότι υπάρχει μεταξύ τους συμφωνία αναπροσαρμογής του μισθώματος "κατ' άλλον τρόπον" και αφετέρου ότι η μονομερής από την εναγόμενη αναπροσαρμογή του μισθώματος δεν έγινε κατά δικαία κρίση, ζήτησαν οι αναιρεσείοντες να αναπροσαρμοστεί (προσδιοριστεί) κατά το άρθρο 371 εδ.

β ΑΚ το μίσθωμα και των δύο μισθώσεων για τα ιδανικά τους μερίδια στα αναφερόμενα στην αγωγή λεπτομερώς για τον καθένα ποσά. Με τέτοιο περιεχόμενο η αγωγή, έκρινε στη συνέχεια το Εφετείο, ήταν απορριπτέα ως νομικά αβάσιμη, διότι οι ενάγοντες, όπως συνομολογούν, δεν διαθέτουν την πλειοψηφία των μεριδίων και επιπλέον δεν ζητούν την αναπροσαρμογή όλου του μισθώματος, αλλά μόνο του ποσοστού που ανήκει σ' αυτούς.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, τις επικαλούμενες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 480, 371 και 789 ΑΚ και 7 π.δ. 34/1995, επομένως υπέπεσε στην αποδιδόμενη πλημμέλεια από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ. Συνακόλουθα είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος αναίρεσης, ώστε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

Μετά απ' αυτά πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο Αθηνών για περαιτέρω εκδίκασή της, διότι είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔικ.).

Για τους λόγους αυτούς -

Αναιρεί την 6080/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκασή της στο ίδιο Εφετείο Αθηνών, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και -

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, που ορίζει σε επτακόσια είκοσι (720) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 3 Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ