1744/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1744 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1744/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Σεπτεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Ι. Σ. του Γ., 2) Ε. Σ. του Α., συζ. Ι. Σ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Σωτήριο Κατσαρό.

Του αναιρεσίβλητου:Κ. Α. του Β., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Βασίλειο Κούβαλη με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 6-7-2005 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου .../2005 αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Θήρας και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 12/2006 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 14/2013 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάξου δικάσαντος ως Εφετείου.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-9-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη, ανέγνωσε την από 31-8-2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγείται την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναφέρεται μόνο για τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά (NUMERUS CLAUSUS) στη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔικ, τούτο δε ισχύει και στην περίπτωση που η αναίρεση, όπως στην ένδικη περίπτωση έχει ασκηθεί πριν από την 1.1.2016, που η προαναφερθείσα διάταξη τροποποιήθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 άρθρα 24 παρ. 1 και 12 Εις.

Ν. ΚΠολΔικ - (ΑΠ 552/2016). Εξ ετέρου η νομική αοριστία της αγωγής, δηλαδή εκείνη που συνδέεται με την εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που πρέπει να εφαρμοσθεί ελέγχεται ως παράβαση από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔικ (που είναι ταυτόσημο με τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 του ίδιου Κώδικα), αν το Δικαστήριο, για την κρίση του ως προς το νόμω βάσιμο της αγωγής, είτε αξίωσε περισσότερα στοιχεία ή αρκέστηκε σε λιγότερα από εκείνα που ο κανόνας απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας, αντιστοίχως, μη στηριζόμενη στο νόμο ή νόμιμη την αγωγή (ΑΠ 305/2017).

Περαιτέρω επί διεκδικητικής ή αναγνωριστικής ακινήτου αγωγής, πρέπει να εκτίθενται στο δικόγραφο της, όλα εκείνα τα πραγματικά περιστατικά, των οποίων η συνδρομή είναι αναγκαία, κατά το πραγματικό του οικείου κανόνα δικαίου, για τη γέννηση ή μεταβίβαση του δικαιώματος κυριότητας στο πρόσωπο του ενάγοντος.

Αν το δικαίωμα περιήλθε στον ενάγοντα κατά τρόπο παράγωγο, δηλαδή με μεταβίβαση εν ζωή ή αιτία θανάτου, αρκεί η παράθεση στην αγωγή των μεταβιβαστικών, της κυριότητας, περιστατικών. Αν όμως ο εναγόμενος αμφισβητήσει την κυριότητα του δικαιοπαρόχου του ενάγοντος, οφείλει ο τελευταίος, συμπληρώνοντας παραδεκτώς, με τις προτάσεις της πρώτης συζητήσεως την αγωγή του, να αναφέρει περιστατικά που επάγονται την κτήση της κυριότητας, κατά πρωτότυπο τρόπο, στο πρόσωπο του δικαιοπαρόχου του, άμεσου ή απώτερου (ΑΠ 1354/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔικ) προκύπτει ότι οι αναιρεσείοντες, που είναι σύζυγοι, άσκησαν στο Ειρηνοδικείο Θήρας, κατά του αναιρεσίβλητου - εναγομένου, τις από 7.7.2005 και με αριθμό πράξεως καταθέσεως .../6.7.2005 δύο ταυτόσημες, ως προς τη διεκδίκηση τμήματος ακινήτου του, και δη υπόσκαφης σπηλιάς που βρίσκεται στην κτηματική περιοχή της Κοινότητας Οίας του Νομού Κυκλάδων, αγωγές τους, με τη δεύτερη από τις οποίες ζητούσαν και αποζημίωση χρήσεως κατά τις διατάξεις περί αδικοπραξιών, άλλως με εκείνες περί αδικαιολογήτου πλουτισμού.

Ως προς την απόκτηση της συγκυριότητας του ακινήτου, το οποίο τόσο κατά το όλο, όσο και κατά το διεκδικούμενο τμήμα του, περιγραφόταν κατά τρόπο, που να μη δημιουργείται αμφιβολία για την ταυτότητά του (ΑΠ 305/2017), αναφερόταν ότι τούτο αποκτήθηκε από τους ενάγοντες και κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου από τον καθένα, από αγορά από τον Α.

Δ. και σύμφωνα με το νόμιμα μεταγεγραμμένο υπ’ αριθμ. .../24.6.1992 συμβόλαιο της συμβ/φου Θήρας Φ. Ν. και ότι και ο ο δικαιοπάροχος του είχε αποκτήσει την κυριότητα του όλου ακινήτου με την ίδια αιτία, ήτοι με το νόμιμα μεταγεγραμμένο ...17.2.1983, αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θήρας Μ. Ρ. Μ.. Επί των αγωγών αυτών, και κατά το άρθρο 246 ΚΠολΔικ, συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 12/2006 απόφαση του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία αυτές (αγωγές) απορρίφθηκαν ως ουσιαστικά αβάσιμες.

Μετά από άσκηση εφέσεως, από τους ηττηθέντες ενάγοντες, εκδόθηκε η προσβαλλομένη υπ’ αριθμ. 14/2013 απόφαση του, ως Εφετείου, δικάσαντος Πρωτοδικείου Νάξου, με την οποία και κατά τις οικείες διατάξεις των άρθρων 522, 524, 525, 526 και 536 ΚΠολΔικ εξετάστηκε οίκοθεν το νόμο βάσιμο της πρώτης αγωγής και αυτεπαγγέλτως και χωρίς την υποβολή ειδικού παραπόνου, (ελλείψει αντίθετης εφέσεως) απορρίφθηκε ως αόριστη, κατά παραδοχή της εφέσεως ως τυπικά και ουσιαστικά βασίμου, μη συντρεχούσης περιπτώσεως, αντικαταστάσεως, κατά το άρθρο 534 ΚΠολΔικ, των αιτιολογιών, λόγω του ευνοϊκότερου για τους ενάγοντες - εκκαλούντες δεδικασμένου από την απόρριψη της αγωγής για την εν λόγω αιτία.

Η δεύτερη συνεκδικασθείσα αγωγή απορρίφθηκε ως άνευ αντικειμένου.

Ειδικότερα ως προς το ορισμένο της πρώτης αγωγής η απόρριψη της οποίας ως αορίστου, αποτελεί το αντικείμενο του μοναδικού και από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔικ, λόγου της αναιρέσεως, η προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Όπως προκύπτει από τις εμπροθέσμως και νομοτύπως κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις του εναγομένου ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι ενάγοντες, ο εναγόμενος αμφισβήτησε την κυριότητα των δικαιοπαρόχων των εναγόντων επί του επιδίκου ακινήτου.

Οι ενάγοντες όμως ούτε αναφέρουν στην από 6.7.2005 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...7.2005 πρώτη αγωγή τους τον τρόπο κτήσεως κυριότητας του άμεσου δικαιοπαρόχου τους και των απώτερων δικαιοπαρόχων τους, μέχρι εκείνου που απέκτησε την κυριότητα με πρωτότυπο τρόπο, η αοριστία δε αυτή δεν συμπληρώθηκε ούτε με τις κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις τους ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, κατ’ άρθρο 224 ΚΠολΔικ.

Η παράλειψη αυτή των εναγόντων να συμπληρώσουν, με τις κατατεθείσες, ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου έγγραφες προτάσεις τους, τον τρόπο κτήσεως της κυριότητας του άμεσου δικαιοπαρόχου τους και των απώτερων δικαιοπαρόχων τους, μέχρις εκείνου που απέκτησε την κυριότητα με πρωτότυπο τρόπο, κατέστησε την αγωγή τους αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτιμήσεως".

Με αυτά που δέχθηκε το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο δεν απαίτησε, κατά τα αναφερόμενα στη νομική σκέψη περισσότερα από όσο ο νόμος απαιτεί για το ορισμένο της, κατά το άρθρο 1094 ΑΚ διεκδικητικής αγωγής, στην περίπτωση που αμφισβητείται ο τρόπος κτήσεως του δικαιοπαρόχου του ενάγοντος και δεν γίνεται καθ’ υποφορά επίκληση πρωτοτύπου τρόπου κτήσεως κυριότητος, ούτε επιτρεπτή, κατά το άρθρο 224 ΚΠολΔικ.

συμπλήρωση, με τις προτάσεις, του τρόπου αυτού κτήσεως. Ενόψει τούτων ο προαναφερθείς από τη διάταξη του αριθμού1 του άρθρου 560 ΚΠολΔικ. μοναδικός λόγος, καθώς και η αναίρεση, στο σύνολό της, πρέπει να απορριφθούν και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου (άρθρ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔικ).

και αυτοί (αναιρεσείοντες) ως ηττηθέντες, πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρ. 183, 176 και 180 παρ. 1 ΚΠολΔικ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14.9.2015 αίτηση των Ι. Σ. του Γ. και Ε. Σ. του Α. κατά του Κ. Α. του Β. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 14/2013 αποφάσεως του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάξου.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από τους αναιρεσείοντες παραβόλου.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Οκτωβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ